email-icon

(((มีส่วนลด))) ขอบคุณทุกแรงสนับสนุนนะคะ รับรองว่าคุ้มกับเหรียญที่เสียให้ไรท์แน่นอนเพราะแต่ละตอนไม่ต่ำกว่า 9-10 หน้า อ่านกันยาวๆกันไปเลยจ้าาา

สวาทรัก ตกลงปลงใจ NC

ชื่อตอน : สวาทรัก ตกลงปลงใจ NC

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 13.8k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ต.ค. 2560 20:25 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
สวาทรัก ตกลงปลงใจ NC
แบบอักษร

“อีกนิด”

เอวหนาเด้งสวนเร็วขึ้นพร้อมกับมือที่กดหัวสวยลงให้ปากรับแรงกระแทกจากเขา ปากหนาก็ทำหน้าที่ไม่ขาด กรรณิกาใจจะขาดให้ได้ ทั้งข้างบนข้างล่างที่โดนเล่นงาน และไม่นานสองร่างก็กระตุกพร้อมกันเสียงคำรามดังอยู่ในคอของทั้งสองคน หญิงสาวที่ได้รับน้ำเต็มๆก็เงยหน้าขึ้นมาสูดลมหายใจเข้าเผลอกลืนสิ่งที่เขาคลายออกมาลงท้องไปหมด ยกมือขึ้นเช็ดที่มุมปาก

“พอแล้ว พี่เสือ”ส่วนคนที่อยู่ด้านล่างดูเหมือนจะไม่พอเพราะเขาเอาแต่ปัดป่ายดูดกลืนตรงนั่นของเธอไม่หยุด

“หวาน อืม”ยิ่งพูดก็ยิ่งทำ เขาทำจนพอใจจึงจับเธอลงมา แล้วร่างแกร่งก็ลุกขึ้นกอดหญิงสาวจากด้านหลัง มือแกร่งก็ว่างอยู่ที่หน้าทองแบนราบ เกยหน้าลงบนไหล่สวย

“ยอมรึยัง”

“คุณมันบ้า”

“ยอมรับ ก็ถูกใจ แค่ลองคบกันดู”

“แต่ฉัน...”

“ถ้าลองพูดคุณพูดฉันอีกครั้งผมจะเข้าไปในตัวคุณ”

คนเอาแต่ใจพูดขึ้นเมื่อเห็นหญิงสาวพูดกับตนอย่างห่างเหิน ส่วนคนที่ได้ฟังก็กัดปากตัวเองแน่น ส่งค้อนให้เขาหนึ่งทีจากด้านหลัง

“ปล่อยได้แล้วค่ะ”

“รับปากมาก่อน”เขายังไม่ยอมปล่อย

“แต่พี่สิง”

“ไม่ต้องห่วงผมจะคุยกับมันเอง”

กรรณิกาช่างใจคิดอยู่ครู่หนึ่งเธอจะใจง่ายไปไหมหากจะตกลงคบกับเพื่อนของพี่ชายคนนี้ เธอยอมรับว่าเขาเป็นคนที่มีเสน่ห์แต่เธอก็ไม่เคยคิดว่าเขาจะสนใจในตัวเองเพราะเขาไม่เคยแสดงออกอะไรเลย จนกระทั้งเธอมาอยู่ที่นี่  เขากับมาทำแบบนี้ซึ่งเธอไม่รู้เลยว่าเขาเป็นคนยังไงกันแน่ 

หญิงสาวถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่

“กวางมีเรื่องจะขอ”

“อะไร”

“พี่เสือต้องเรียกชื่อกวางแล้วแทนตัวเองว่าพี่”เธอไม่รู้หรอกว่าในใจเขานั่นมีเธอรึเปล่า  ในเมื่อตอนนี้เธอทำอะไรไม่ได้แล้ว ยังไงเขาก็ไม่ปล่อยเธอไปจนกว่าจะได้ในสิ่งที่เธอต้องการ เธอก็จะยอมรับมันและก็เสี่ยงดูสักครั้ง เพราะเธอเองก็รู้สึกว่าลึกๆในใจเธอนั่นก็หวั่นกับเขาเหมือนกัน

“แค่นั่น”

“มีอีกค่ะ เราจะไม่ทำแบบนี้อีก”

“แบบไหน”อัศวินขมวดคิ้วถาม

“ก็แบบที่เราทำอยู่ไงคะ แล้วก็ปล่อยกวางได้แล้ว”ดิ้นออกจากตักคนตัวใหญ่ที่กอดเธอแน่น

“ไม่มีทาง”พูดเสียงดัง ให้เขาไม่ทำอะไรกับเธอนี่ขาดใจตายกันพอดี

“แต่..”

“ไม่มีแต่ ห้ามต่อรอง ถ้าฉันจะเอาก็รู้ว่าต้องได้”กรรณิกาอยากจะข่วนหน้าหล่อๆของเขาสะเหลือเกิน เขาพูดถูกทุกอย่างถ้าเขาจะเอายังไงก็ได้ เพราะร่างกายเธอเป็นใจสะขนาดนี้

“งั้นก็ปล่อยได้แล้วค่ะ”เมื่อต่อรองอะไรไม่ได้เธอก็ดิ้นจะลงจากตักเขา เพราะตอนนี้มันรู้สึกหวิวๆแปลก ร่างกายเปลือยเปล่านั่งกอดกันอยู่บนเตียงเธอไม่โอเค

“ยังไม่ตกลงเลยนะว่ากวางจะเป็นแฟนกับพี่”คำพูดของเขาทำให้เธอชะงัก การเปลี่ยนสรรพนามทำให้เธอรู้สึกแปลกและหัวใจเต้นแรก

“เอ่อ ตกลงค่ะ”พูดเสียงติดขัดออกไปรู้สึกเขินอายแปลกๆ

“ดีมาก ไปอาบน้ำเถอะพี่จะให้แม่บ้านมาขนของของเราไปที่ห้องพี่”

“ขนไปทำไมคะ”

“ไปอยู่ด้วยกันสิ”เธออ้าปากค้างหันไปมองคนที่อยู่ข้างหลัง

“ไม่เอา กวางอยากอยู่ห้องนี้”เธอไม่อยากไปอยู่กับเขาเพราะมีงานต้องทำ ถ้าไปอยู่ด้วยกันรับลองเธอไม่มีสมาธิทำงานแน่ แล้วงานเธอจะเสร็จได้ยังไง

 “ไม่ได้”

“แต่กวางต้องทำงาน”เธอแย้งเขาเสียงเข้ม

“อยู่ห้องนั่นก็ทำงานได้”

“แต่...”

“ไม่ต้องเถียง หรืออยากจะต่อพี่ก็อยากเข้าไปในตัวกวางจะแย่”

“ไม่คะ”เมื่อได้ยินเขาพูดอย่างนั่น  กรรณิกาก็รีบวิ่งเข้าห้องน้ำทันที คนที่นั่งอยู่บนเตียงก็ได้แต่มองตามได้และยกยิ้มที่มุมปากอย่างพอใจ แม่กวางน้อยของเขาช่างหวานจริงๆ

กรรณิกาที่วิ่งเข้าห้องน้ำก็จัดการล็อคห้องทันที เดินไปกระจกสำรวจตัวเอง เธอก็พบว่าร่างกายเธอช้ำไปหมด หน้าอกก็มีแต่รอยดูดของเขาเต็มไปหมด

“คนบ้า คุณมันบ้า”เธอด่าเขาในกระจก เธอคิดถูกแล้วใช่ไหมที่ทำอย่างนี้ กรรณิกาได้แต่ถอนหายใจ อนาคตจะเป็นยังไงก็ให้มันเป็นไปเถอะ   มาถึงขนาดนี้แล้วเธอก็ไม่มีอะไรจะเสียแล้ว ร่างบางเดินไปยืนใต้ฝักบัวปล่อยให้น้ำเย็นชะล้างความร้อนรุ่มที่เหลืออยู่ในร่างกายออกไป

เมื่ออาบน้ำเสร็จเธอก็เดินออกมาจากห้อง ดีที่มีผ้าขนหนูอยู่ในห้องน้ำไม่งั้นเธอไอ้อายเขาแน่ถึงเขาจะเห็นเธอหมดทุกส่วนแล้วก็เถอะแต่มันก็หน้าอายอยู่ดี แต่พอเดินออกมาจากห้องน้ำก็ไม่เจอคนตัวโตสะแล้ว เธอคิดว่าเขาคงกลับห้องไปแล้วเพราะเสื้อผ้าเขาไม่อยู่แล้ว ส่วนเสื้อผ้าเธอก็มันก็ลงไปอยู่ตะกร้าเรียบร้อยแล้วเขาคงเก็บให้

ก๊อกๆก๊อกๆ

“คุณกวางคะคุณกวาง”เสียงป้านิ่มที่มาเคาะประตู

“แปบนะคะป้านิ่ม”เธอคว้าเสื้อคุ้มมาใส่ แล้วเดินไปเปิดประตู

“ว่าไงคะป้านิ่ม”

“เดี๋ยวป้าจะให้แต่งอ่อนมาเก็บของค่ะ คุณกวางลงไปหาคุณเสือข้างล่างนะคะ  อีกสักครู่ก็ถึงเวลาอาหารเย็นแล้ว”

“กวางเก็บเองก็ได้ค่ะ”กรรณิกาพูดอย่างเขินอายป้านิ่มน่าจะรู้หมดแล้วกับเรื่องที่เกิดขึ้น ไม่รู้ว่าคนที่นี่จะคิดยังไงจะรังเกียจเธอรึเปล่า

“ไม่เอาค่ะ ลงไปหาคุณเสือดีกว่า เดี๋ยวทางนี้ป้าให้นางแตงจัดการเอง”

“แต่.. ป้าคะกวาง”

“ไม่ต้องคิดมากนะคะ ป้าเข้าใจดี”กรรณิกามองผู้อาวุโสอย่างขอบคุณ เธออายจนไม่รู้ว่าจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนแล้ว

“งั้นกวางไปแต่งตัวก่อนนะคะ”

ป้านิ่มได้แต่มองหญิงสาวตามหลัง แล้วก็อมยิ้มในที่สุดเธอก็มีนายหญิงสะที เธอเองก็ไม่รู้หรอกว่าเจ้านายตัวเองจะจริงจังกับผู้หญิงคนนี้แค่ไหน แต่อัศวินก็ไม่เคยทำแบบนี้กับใคร ไม่เคยพาผู้หญิงเข้ามาในบ้าน  แถมยังให้ไปนอนห้องเดียวกันอีก เธอหวังว่านายเสือของเธอจะจริงจังกับหนูกวางจริงๆเพราะเธอก็ชอบหญิงสาวไม่ใช่น้อย

กรรณิกาแต่งตัวเสร็จก็เดินออกมาจากห้อง เดินลงมาที่ห้องอาหารของบ้านก็ไม่เจอใคร เลยเดินไปที่ห้องนั่งเล่นก็เห็นคนจอมเผด็จการนั่งอยู่แต่เขาไม่ได้นั่งอยู่คนเดียว

“อ้าว คุณกวางสวัสดีครับ จำผมได้ไหมครับ”ภาคภูมิร้องทันขึ้นเมื่อเห็นกรรณิกาเดินมา พร้อมกับยิ้มดีใจที่เห็นหญิงสาว

“อ่อ จำได้ค่ะพี่ภูมิ”กรรณิกายิ้มให้ภาคภูมิ แล้วมองไปที่อัศวินก็รู้สึกอึดอัดเมื่อเจอสายตาคนที่พึ่งตกลงเป็นแฟนกันหมาดๆ

“แล้วนี่คุณกวางทำอะไรอยู่ครับ”

“เออ...”คำถามของภาคภูมิทำให้เธอมองหน้าของอัศวินอีกครั้งที่ตอนนี้ทำหน้าบึ่งอยู่ แล้วนึกไปถึงเหตุการณ์ก่อนหน้านี้มันยิ่งทำให้เธอหน้าแดง

“มึงจะไปยุ่งอะไรกับเขานักหนา จะไปทำงานต่อไม่ใช่เหรอไปสิ”คนที่อารมณ์เสียที่เห็นเพื่อนตัวเองขายขนมจีบให้กับหญิงสาวพูดขึ้น  แล้วแม่ตัวดีจะยิ้มอะไรนักหนา

กรรณิกาหน้าเหวอ ที่อัศวินพูดแบบนั้น เธอบอกตอนไหนว่าจะไปทำงาน เขาให้ป้านิ่มไปตามเธอลงมาไม่ใช่หรอ

“เอ้ย อะไรวะเสือฉันก็แค่อยากรู้เรื่องของว่าที่แฟนตัวเองไม่ได้รึไง คุณกวางทำงานอะไรเหรอครับ”ภาคภูมิพูดพร้อมกับยิ้มหวานๆให้กับกรรณิกา

กรรณิกามองหน้าทั้งสองคนอย่างลำบากใจ เธอไม่รู้ว่าอัศวินคิดยังไง การเป็นแฟนของเราเขาจะเปิดเผยให้คนอื่นรู้รึเปล่า แล้วเพื่อนเขามาพูดแบบนี้เธอจะต้องทำยังไง ดูก็รู้ว่าเพื่อนเขากำลังจีบเธออยู่

“กวางเป็นนักเขียนค่ะ”

“ว้าว เขียนแนวไหนครับ ผมชอบอ่านหนังสือมากเลย”

“นิยายค่ะ”

“นิยาย สุดยอดเลยครับ”

“ภูมินายมาชวนฉันออกไปข้างนอกไม่ใช่ไง จะไปได้รึยัง”ภาคภูมิหันไปมองเพื่อนที่พูดขึ้นขัดการสนทนาของเขากับหญิงสาว

“อะไรวะเสือ ฉันอยากคุยกับคุณกวางก่อนหรือว่าคุณกวางจะไปกับพวกเราครับ ไปไหมครับไปเปิดหูเปิดตาสะหน่อยอยู่ที่นี่คงไม่ได้ออกไปไหน”ภาคภูมิชวนพร้อมกับยิ้มกวางให้หญิงสาว

“เขาไม่ว่าง”กรรณิกามองคนที่พูดแทนเธอ  แสดงว่าเขาไม่อยากให้เธอไปด้วย

“ค่ะ พี่ภูมิไปเถอะค่ะ กวางว่าจะไปทำงานต่อ ขอตัวก่อนนะคะ สวัสดีค่ะ”กรรณิกาไม่รู้ว่าตัวเองเป็นอะไร น้อยหรือว่าอะไรกันแน่ ในเมื่อเขาไม่อยากบอกเรื่องนี้กับใครเธอก็จะไม่บอก

“เสือ มีเบอร์คุณกวางไหมวะ”ภาคภูมิเมื่อเห็นหญิงสาวเดินออกไป  ก็หันมาถามเพื่อน

“ไม่มี”เรื่องอะไรจะให้ แต่เขาไม่มีเบอร์เธอจริงๆ

“อะไรวะ เธอน่ารักเนอะ ฉันจริงจังนะเว้ยที่ว่าจะจีบเธอ ไว้โทรไปบอกพี่เขยหน่อยดีกว่า”

“หยุดเลย สาวๆของแกเยอะแยะ”

“ทำไม หรือแกจะเก็บไว้กินเอง”ภาคภูมิหันไปถามเพื่อนเมื่อโดนค้าน ก็เห็นหน้าอัศวิน อ้ำๆ อึ้งๆเห็นแค่นี้มันก็ทำให้เขารู้เลยว่าเพื่อนคิดยังไง

“ไอ้เสือ นี่นายจะกินกวางเหรอวะ แอะ หรือว่ากินไปแล้ว ไอ้เพื่อนเวร”ภาคภูมิชี้หน้าเพื่อนรู้สึกตกใจมาก

“รู้แล้วก็ไม่ต้องมายุ่ง”เมื่อโดนจับได้ ก็ปัดมือที่ชี้หน้าตัวเองออก ใช่ว่าเขาจะปิดบังเพื่อนแต่ไม่รู้จะเริ่มพูดยังไงดี เลยปล่อยให้มันจับได้เองดีกว่า

“นายจริงจัง”

“ไม่รู้เว้ย แต่นายห้ามยุ่งก็พอ”

“เออๆ ของเพื่อนไม่ยุ่งก็ได้”ภาคภูมิไม่ใช่คนที่คิดอะไรมาก ผู้หญิงก็มีมากไม่เคยขาด ยอมรับว่าถูกใจกรรณิกามากกว่าผู้หญิงที่เคยผ่านมาไม่งั้นตัวเองคงไม่รุกแรงขนาดนี้หรอก แต่ในเมื่อของเพื่อนเขาก็จะไม่ยุ่ง ได้แต่ภาวนาให้เพื่อนจริงจังกับเธอ

“กลับไปได้แล้วไป”

“อ้าวไอ้นี่  นี่เพื่อนมาชวนออกไปข้างนอกจะไม่ไปว่างั้น”

“บอกตอนไหนว่าจะไป”

“เออ กลับก็ได้วะ มีหญิงแล้วลืมเพื่อนนะ ฉันจะบอกไอ้สิง”

“ไม่ต้องยุ่งเรื่องนี้ฉันจัดการเอง”

“ฮ่าๆๆ โอเคบาย”

ตอนไหนที่ติดเหรียญจะลงเยอะหน่อยตอนไหนที่ไม่ติดก็จะประมาณนี่้นะคะ  รับรองคุ้มแน่นอน

เม้มให้กำลังใจไรท์หน่อยน๊าาาทุกคนนนน

ความคิดเห็น