Mamymind

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : พายุ 32

คำค้น : ดินน้ำลมไฟ

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 49.1k

ความคิดเห็น : 148

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ต.ค. 2560 19:58 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
พายุ 32
แบบอักษร



พายุ 32



สองปีต่อมา***…………….***


“คุณลมครับให้ใบข้าวไปฝึกงานกับคิมและคณิตไม่ได้เหรอครับ” ใบข้าวที่ตอนนี้อยู่ปีสี่แล้วและกำลังจะเข้าสู่ช่วงฝึกงาน แต่คุณลมยังยืนกรานว่าต้องฝึกที่หัสบดินทร์เท่านั้นและช่วงนี้ใบข้าวเป็นอะไรก็ไม่รู้ แค่รู้สึกหงุดหงิดและชอบแอบไปร้องไห้คนเดียวเวลาคุณลมไม่มีเวลาให้ ใบข้าวอาจจะเหนื่อยมากเกินไปกับการอ่านหนังสือสอบหนักๆก่อนหน้านี้ก็ได้


“ไม่ได้”


“ทำไมครับ”


“อย่างอแง ฉันเคยบอกแล้วไงว่าต้องไปทำงานที่รีสอร์ทเป็นเลขาฉันนี่ไง”


“ใบข้าวไม่ได้งอแงนะครับ แค่ใบข้าวเหงา….”


“เหงาอะไร ฉันก็อยู่ด้วยตลอดเวลา”


“ไม่จริง ช่วงนี้คุณลมทิ้งใบข้าวให้นอนคนเดียวตั้งหลายคืน” ใบข้าวบ่นงึมงำอยู่บนโซฟาอย่างเบาๆอยู่คนเดียว พร้อมกับกอดเข่าบนโซฟาจนดูน่าสงสาร ลมที่เห็นถึงกับยิ้มออกมาบางๆด้วยความเอ็นดู เห็นใบข้าวที่งอแงผิดปกติลมก็รู้ว่าเป็นเพราะอะไร เจ้าตัวคงจะลืมไปว่ายาคุมรอบที่แล้วที่ครบกำหนดยังไม่ได้ไปฉีดและก็คงจะเป็นเพราะยุ่งกับงานและการสอบที่หนักหนาในช่วงที่บ้านมาและลมก็ปล่อยในตัวใบข้าวทุกครั้ง ถ้าเดาไม่ผิดตอนนี้คงมีเจ้าตัวเล็กแล้วแน่ๆ หึหึ



“ไปโรงพยาบาลมั้ย”


“ไปทำไมครับ ใบข้าวไม่ได้ป่วยสักหน่อย”


“ไปเถอะน่า”


“ไปก็ได้ครับ” ใบข้าวยอมลุกขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อผ้าแต่โดยดี พอเสร็จก็เดินออกจากห้องและไปที่ลานจอดรถพร้อมกัน เพียงไม่นานลมก็พาใบข้าวมาถึงโรงพยาบาล


“ทำไมใบข้าวต้องเจาะเลือดกับตรวจปัสสาวะด้วยครับ” ใบข้าวหน้างอเล็กน้อยที่ต้องตรวจร่างกายหลายขั้นตอน ใบข้าวไม่ได้รู้สึกไม่สบายสักนิด แต่ถ้ามันทำให้คุณลมสบายใจใบข้าวก็ยอม


“คุณกนต์ธร ผลตรวจออกแล้วค่ะ เชิญที่ห้องคุณหมอได้เลยนะคะ” พยาบาลเดินมาแจ้ง ก่อนใบข้าวและลมจะเดินเข้าไปในห้องของคุณหมอที่กำลังอ่านผลตรวจทุกอย่างอยู่


“ดีใจด้วยนะครับ คุณกนต์ธรตั้งครรภ์ได้แปดสัปดาห์แล้วครับ”


“แต่ว่าใบข้าวฉีดยาคุมตลอดนะครับ…”


“ตลอดอะไร ช่วงหลังๆนายเรียนหนักจนไม่ได้ฉีดสักหน่อย” ลมบอกก่อนจะเขกหัวใบข้าวเบาๆ ที่เจ้าตัวหลงๆลืมๆ

“ถ้ายังไงจะฝากครรภ์เลยมั้ยครับ”


“ฝากเลยครับ”


“งั้นเดี๋ยวหมอจะให้ยาไปบำรุงนะครับ ทานให้ครบทุกมื้อนะครับ อาหารที่มีประโยชน์บางอย่างถ้าแพ้ก็ฝืนทานเข้าไปสักนิดนะครับ ช่วงนี้จะมีอารมณ์อ่อนไหวง่าย พยายามอย่าทำให้คุณแม่เครียดและยกของหนักๆนะครับ ช่วงสองสามเดือนนี้จะเป็นช่วงอันตราย แต่ถ้ามีอะไรผิดปกติก็รีบเข้ามาพบหมอนะครับ อย่าชะล่าใจเด็ดขาด”



“แล้วเรื่องมีอะไรกันล่ะหมอ” ลมถามออกมา จนใบข้าวรู้สึกอายที่ถามคุณหมอแบบนั้น


“คุณลมครับ ถามอะไรแบบนั้น”


“ช่วงนี้อันตรายนะครับ ให้ผ่านสามเดือนแรกไปก่อนจะดีกว่า หรือถ้าทนไม่ไหวหมออยากให้ทำเบาๆและท่าอย่าพิสดารมากนะครับ อย่าให้โดนช่วงท้องแรงๆ” หมอพูดออกมาพร้อมกับรอยยิ้มล้อหน่อยๆ เป็นเรื่องปกติที่สามีของคนไข้จะถามแบบนี้


“ขอบคุณนะหมอ”


“นี่ใบนัดนะครับ พยายามมาตรวจให้ตรงนัดนะครับ หรือถ้าไม่สะดวกมาที่โรงพยาบาลนี้ก็สามารถยื่นสมุดตรวจให้โรงพยาบาลใกล้ๆได้นะครับ”


“ขอบคุณนะครับคุณหมอ”


“เดี๋ยวออกไปรับยาบำรุงและกลับได้เลยนะครับ ทุกอย่างเรียบร้อยดี ทารกในครรภ์ก็แข็งแรงดี”


ใบข้าวที่ลูบท้องตนเองเบาๆด้วยรอยยิ้มเมื่อรับรู้ว่าตอนนี้มีเจ้าตัวเล็กอยู่ในท้องแล้ว แม้จะยังไม่จบ แต่ใบข้าวก็เหลือแค่ฝึกงานอีกสี่เดือนก็จะเรียบร้อย ส่วนเรื่องรับปริญญาก็เกือบครึ่งปี ตอนนั้นใบข้าวก็คงคลอดพอดี ทุกอย่างเป็นไปตามที่คุณลมวางแผนไว้หมดทุกอย่างจริงๆ


“อยากกินอะไรมั้ย หื้อ?”


“ไม่ครับ ใบข้าวไม่หิวเลย”


“ต้องหิวสิ ตอนนี้ไม่ได้ตัวคนเดียวแล้วนะ ท้องแบบนี้ยังจะไปฝึกงานกับเพื่อนอีกรึเปล่า”


“ไม่ไปแล้วครับ ใบข้าวจะอยู่กับคุณลม” ใบข้าวบอกก่อนจะส่งยิ้มให้คนที่ขับรถอยู่ ตลอดเวลาที่อยู่ด้วยกันมา คุณลมก็ยังคงความดุเสมอต้นเสมอปลาย แต่คุณลมก็ใจดีมากๆ และไม่เคยทำให้ใบข้าวรู้สึกกลัวในเรื่องความสัมพันธ์ของเราสองคน


“น่ารักมาก ตอนนี้เรามีลูกด้วยกันแล้วนะ พอเจ้าตัวเล็กออกมาเราจะแต่งงานกัน”


“ครับ ใบข้าวอยากให้ลูกอยู่ในงานของเราด้วย”


“ฉันชอบคำว่าลูกของเรา” ลมบอกยิ้มๆ ก่อนจะขับรถจอดที่ร้านอาหารที่อยู่ติดถนนใหญ่เป็นอีกร้านที่ลมชอบพาใบข้าวมาทาน


“เดินดีๆ เดี๋ยวสะดุดล้ม” ลมที่เข้ามากอดเอวใบข้าวให้เดินเข้าไปพร้อมตนเองและดุเล็กน้อย เพราะอยากให้ใบข้าวระวังตัวมากปกติ


“ใบข้าวจะระวังครับ”


“อยากกินอะไรเป็นพิเศษมั้ย” พอเข้ามาในร้าน ลมก็เลือกที่นั่งติดสวน เพราะบรรยากาศจะดีกว่านั่งตรงกลางร้าน


“ใบข้าวกินได้ทุกอย่างครับ”


“หึ ถ้าไม่กินสิ โดนตีแน่ๆ” ลมบอกยิ้มๆและสั่งอาหารที่เป็นทั้งของโปรดตนเองและของโปรดของใบข้าวมาด้วย ใบข้าวก็กินยาบำรุงที่หมอให้มาที่เป็นยาทานก่อนอาหารระหว่างรออาหารมาเสิร์ฟ


“อร่อยจังครับ”


“อร่อยก็กินเข้าไปเยอะๆ เผื่อลูกด้วยเข้าใจมั้ย” ลมบอกและคอยตักทั้งผักและเนื้อให้ใบข้าวทาน ลมเคยพาพี่ต้นไผ่และคนดีตอนท้องไปทานข้าว ซึ่งพี่ต้นไผ่ก็ไม่ทานผักเลย คนดีก็กินแต่ของหวานๆ แต่ทำไมใบข้าวทานหมดทุกอย่างเลย ไม่มีอาการแพ้เลยสักนิด จะแปลกหน่อยก็ทำตัวอ้อนๆแค่นั้น


“คุณก็ด้วยนะครับ” ใบข้าวตักอาหารลงไปที่จานของคุณลมและทานของตนเองต่อ ลมก็คอยมองใบข้าวอยู่ตลอดเวลา และดูว่าใบข้าวจะกินเก่งขึ้นเยอะ สงสัยเจ้าตัวเล็กในท้องจะชอบกิน หึหึ


“คุณลมว่าเค้าจะเป็นผู้ชายหรือผู้หญิงครับ” ใบข้าวที่อาบน้ำเสร็จเรียบร้อยและนอนจับท้องตนเองที่ไม่ได้ใหญ่เหมือนแค่มีพุงออกมาที่ใบข้าวคิดว่าตนเองคิดว่าแค่อ้วนเท่านั้น ไม่คิดว่าจะท้อง


“ผู้หญิงผู้ชายฉันก็รัก และถ้าลูกเป็นแบบนายฉันจะไว้หนวดตั้งแต่ตอนนี้เลย” ลมบอกพร้อมกับความคิดในหัวที่เริ่มวางแผนอนาคตของลูกแล้วเรียบร้อย ถ้าลูกเค้าได้ใบข้าวเค้าคงจะคิดหนักแน่นอน ถ้าเกิดมีไอ้บ้าที่ไหนมาจีบลูกเค้า!!


“คุณลมทำหน้าเครียด คิดเรื่องอะไรอยู่ครับ”


“แค่คิดว่าถ้ามีคนมาจีบลูก ฉันจะทำยังไง”


“ลูกยังอยู่ในท้องอยู่เลยนะครับ” ใบข้าวหัวเราะเบาๆกับอาการของคุณพ่อขี้หวงที่ออกอาการตั้งแต่ลูกยังไม่คลอด ใบข้าวเดาอนาคตได้เลยว่ามันต้องวุ่นวายมากแน่ๆ


“นั่นแหละ ถ้าใครมาจีบนะ ฉันจะถือปืนไล่ยิงเลย”


“นักเลงจังเลยครับ เดี๋ยวลูกติดนิสัยแบบนี้ไปจะทำยังไง”


“ก็ดีสิ น่ารักเกินไปแล้วฉันหวง”


“คุณลมต้องทำใจนะครับ ลูกของเราต้องน่ารักแน่ๆ” ใบข้าวบอกและลมก็กอดใบข้าวและทาบมือของลมก็ทาบทับมือของใบข้าวที่จับท้องอยู่ ความอบอุ่นที่ส่งผ่านทางมือของทั้งคู่ในตอนนี้ลมและใบข้าวหวังว่าลูกในท้องน้อยจะได้รับรู้ความรักจากใบข้าวและคุณลมว่าพ่อและแม่ของเค้ารักเค้ามากแค่ไหน






แหวะ*!!! แหวะ!!!*

เสียงอาเจียนในห้องน้ำที่ดังออกมา ทำให้ใบข้าวที่รู้สึกตัวตื่นขึ้นมา และมองเข้าไปในห้องน้ำ เห็นหลังคุณลมกำลังทำอะไรสักอย่างเลยลุกขึ้นไปดู


“คุณลมเป็นอะไรครับ”


“ฉันเวียนหัวอยากอ้วก แหวะ!!” ลมบอกพร้อมกลับอ้วกต่อจนใบข้าวเข้าไปลูบหลังเบาๆให้ จนคุณลมอาเจียนออกมาจนหมดแรง


“ยาดมครับ” ใบข้าวเดินไปหยิบยาดมในลิ้นชักออกมาและยื่นให้คุณลมสูด ลมที่รู้สึกหน้ามืดเวียนหัว เหมือนทั้งโลกมันหมุนๆไม่หยุด ในตอนนี้และรู้สึกหมดเรี่ยวแรง กว่าจะอาบน้ำแต่งตัวลงมาทานข้าวได้


“ฉันไม่อยากกิน มันเหม็น” ลมดันถ้วยข้าวต้มออกไปห่างๆตัว แค่ได้กลิ่นก็จะอ้วกแล้ว แต่ใบข้าวกลับนั่งทานอย่างมีความสุข เพราะว่าป้ารู้ว่าใบข้าวท้องเลยตั้งใจทำให้ใบข้าวกินเป็นพิเศษ


“แล้วคุณลมอยากทานอะไรครับ”


“อะไรก็ได้เปรี้ยวๆ”


“งั้นใบข้าวไปดูให้นะครับ”


“ไม่ต้องเรียกแววออกมาให้ไปดู นายท้องอยู่” ลมบอก และแววที่พูดถึงคือสาวใช้คนใหม่ที่แม่นมถูกคนแนะนำมาให้ช่วยงาน เพราะใบข้าวก็เรียนหนักและแม่นมท่านก็อายุมากแล้ว


“ไม่เป็นไรครับ พี่แววคงทำอย่างอื่นอยู่ ใกล้ๆเองครับ ใบข้าวจะเดินช้าๆ” พอใบข้าวบอกแบบนั้นลมก็พยักหน้าอนุญาต ใบข้าวเลยลุกขึ้นเดินเข้าไปในห้องครัวและหาของเปรี้ยวๆให้คุณลม พบว่ามีมะม่วงและลูกไหนที่ป้าคงจะซื้อไว้ให้ใบข้าวกินแก้แพ้ท้อง แต่ใบข้าวไม่มีความรู้สึกอยากกินเลย


“ทำพริกเกลือให้คุณลมด้วยดีกว่า มันน่าจะเปรี้ยวถ้ากินเปล่าๆ” ใบข้าวพูดกับตนเองและทำพริกเกลือก่อนจะปอกมะม่วงและล้างลูกไหนให้สะอาดจัดใส่จานและยกออกไปให้คุณลมที่ยังนั่งดมยาดมอยู่เลย


“ลม แกกินอะไรพวกนี้แกท้องเหรอ” ดินที่อุ้มลูกชายลงมาจากชั้นบน เห็นลมกำลังกินอะไรเปรี้ยวๆก็อดทำหน้าแหยงไม่ได้


“คนที่ท้องน่ะนู้น” ลมชี้ทางใบข้าวที่นั่งกินข้าวต้มอยู่ข้างๆตนเอง


“อย่าบอกนะแพ้ท้องแทนเมีย” พอดินพูดแบบนั้นลมก็ชะงักและใบข้าวก็หันมามองและก็คิดตาม อาจจะเป็นไปได้เพราะใบข้าวไม่มีอาการแพ้ท้องเลยสักนิด ใบข้าวกินได้ทุกอย่างตามปกติ


“น้องๆๆ ” น้องธีร์ที่ดิ้นลงจากอ้อมกอดของพ่อก็ก่อนจะเดินเข้าไปกอดใบข้าวที่นั่งอยู่ พร้อมกับเอาหน้าแนบเข้าที่ท้องของใบข้าวด้วย


“ครับน้องธีร์ น้องธีร์มีน้องชายแล้วนะ” ลมบอกหลานชายแล้วลูบหัวน้องธีร์ด้วยความเอ็นดู บางทีช่วงใบข้าวปิดเทอมลมก็พาหลายชายไปเลี้ยงที่เชียงราย


“รักเมียมากจนแพ้ท้องแทนเมียสินะ หึหึ”


“เมียใคร ใครก็รักทั้งนั้นแหละ พูดมากจริงๆ” ลมบอกพี่ชายพร้อมทำหน้าเบื่อหน่ายที่ตนเองโดนแซะไม่เลิกจนถึงตอนนี้ ดีนะที่คนดียุ่งๆกับการเลี้ยงแฝดเลยไม่ได้มาตามว่าลมที่ทำใบข้าวท้อง ตอนนั้นที่ลมแอบพาใบข้าวไปจดทะเบียนสมรส พอคนดีรู้ก็ตามมาโวยว่าลมพรากผู้เยาว์ ทั้งๆที่ใบข้าวอายุสิบเก้าแล้ว คนดีนี่คนดีจริงๆ ตอนท้องน่ะน่ากลัว แต่ทำไมใบข้าวไม่เห็นเป็น


“แล้วใบข้าวตัดสินใจรึยังจะฝึกงานที่ไหน ฝึกที่บริษัทใหญ่มั้ย”


“ไม่… จะพาใบข้าวกลับเชียงราย แค่ใบฝึกงานเซ็นแกรกเดียวก็เสร็จแล้ว ตอนนี้ท้องอยู่ต้องไปอยู่ที่อากาศบริสุทธิ์ ลูกจะได้แข็งแรง


“แล้วจะไปเมื่อไร”


“อีกสองวัน”


“น้องธีร์ครับ อย่านั่งตักน้าใบข้าวครับ เดี๋ยวน้องเจ็บ” ดินเข้ามาจับลูกชายก่อนจะจับเจ้าตัวแสบไปนั่งเก้าอี้และเรียกแววให้เอาข้าวต้มมาให้น้องธีร์ เพราะตื่นสายเลยไม่ทันกินข้าว


“น้าใบข้าวป้อนครับ” ใบข้าวที่ตักข้าวต้มที่พี่แววเอามาให้น้องธีร์ป้อนหลานชายที่อะไรก็กินง่ายแถมยังกินเก่งด้วยความเอ็นดู ยิ่งทำให้ใบข้าวอยากเลี้ยงลูกน้อยเร็วๆจัง




..........................................................................................................................

ท้องแล้ววววววว ลูกจะเหมือนใบข้าวหรือคุณลมกันน้าาาาาาา อิ_______อิ

ปล.หนังสือจัดส่งภายใน 20 นี้ค่ะ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น