Ranichat

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 7 : ก็ตรงที่คันนั่นแหละค่ะ

ชื่อตอน : บทที่ 7 : ก็ตรงที่คันนั่นแหละค่ะ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.1k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ต.ค. 2560 10:53 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 7 : ก็ตรงที่คันนั่นแหละค่ะ
แบบอักษร



“ถ้าอิ่มแล้วก็กลับได้แล้ว แล้วนี่ยังไม่ได้บอกป้าสาธรให้โทรเรียกไข่ต้มมารับหรอ” กวินทร์พูดขึ้นขณะที่หญิงสาวกำลังนั่งดูโทรทัศน์ตรงห้องรับแขก หลังจากที่ทานอาหารเสร็จ สาธรก็มาเก็บจาน ตอนแรกเธอกะจะล้างจานช่วยแต่สาธรบอกจะทำเอง ให้หญิงสาวไปพักผ่อนเถอะ เดี๋ยวสาธรจะโทรตามไข่ต้มให้มารับ แต่หญิงสาวบอกว่าขออยู่ต่อก่อน เรื่องอะไรตนจะกลับง่ายๆ ยังมีอะไรให้ทำอีกเยอะแยะ

“อะไรกันคะ อย่าพึ่งไล่หนูเกลสิ หนูเกลยังอยากอยู่ที่นี่ต่ออยู่เลยนะ” คนหน้าสวยลุกจากการนั่งโซฟาเดินมาหาคนถามพร้อมทำตาปริบๆ

“จะอยากอยู่ทำไม มันดึกแล้ว ฉันจะเข้าห้องแล้ว”

“ก็อยากอยู่กับพ่อเลี้ยงนานๆ แต่ถ้าพ่อเลี้ยงอยากเข้าห้อง พ่อเลี้ยงก็เข้าไปสิคะ เดี๋ยวถ้าหนูเกลอยากกลับจะโทรบอกไข่ต้มเอง” ไม่พูดเปล่า หญิงสาวถือวิสาสะเดินเข้ามาประชิดชายหนุ่มเรื่อยๆ

“ถ้าฉันปล่อยให้เธอวนเวียนๆอยู่ที่นี่ แล้วฉันเข้าห้องไป ฉันกลัวของในบ้านจะหาย” คนตัวสูงก้าวถอยหลัง

“ของอ่ะไม่หายหรอกค่ะ แต่หนูเกลกลัวตัวเองจะขโมยหัวใจพ่อเลี้ยงไปมากกว่า” เกลินว่าพร้อมทำหน้าเจ้าเล่ห์

“หึ กล้าพูด อย่างเธอจะไปมีดีอะไร ผู้หญิงอะไร อยู่กับชายสองต่อสองไม่กลัวฉันจับปล้ำหรือไง”

“ก็ดีสิคะ หนูเกลเต็มใจ ถ้าเป็นพ่อเลี้ยง หนูเกลยอมอย่างเต็มใจเลยค่ะ” อี๋ พูดอะไรออกมาหนูเกล คนอย่างเกลินเนี่ยนะจะยอมมีอะไรกับไอ้ผู้ชายเฮ็งซวยคนนี้ สู้ยอมโสดซิงจนตายยังรู้สึกดีกว่านี้อีก!

“เธอมันโรคจิต!” ชายหนุ่มเริ่มกลัวผู้หญิงตรงหน้า นี่คิดจะจับเขาด้วยวิธีนี้เลยหรอ ไร้ยางอายเป็นที่สุด ว่าแล้วก็รีบเดินหนีออกมาทันที

“หึ นึกว่าจะแน่ เจอหนูเกลเวอร์ชั่นนี้ถึงกับเถียงไม่ออกเลยหรอคะ พ่อเลี้ยงขา” อะไรกัน นี่เธอไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน ทำไมก๋ากั่นได้ขนาดนี้กันนะเกลิน


ซ่า ไม่ทันไรเหมือนฟ้าจะเป็นใจให้เกลิน แต่กลับเป็นใจไม่ถูกเวลา ตอนนี้หญิงสาวรู้สึกอยากกลับไปพักเป็นที่สุด แต่อยู่ดีๆฝนก็เทลงมาเหมือนฟ้ารั่วก็ไม่ปาน และไม่มีทีท่าว่าจะหยุด

“ทีตอนอยากกลับก็ไม่ได้กลับ วันนี้เป็นวันอะไรเนี่ย” ขณะนี้ก็ยังไม่ไปไหน ยังคงนั่งติดเหงกอยู่ที่ห้องรับแขก เปิดโทรทัศน์ไปแต่กลับไม่รับรู้ถึงเนื้อหาในโทรทัศน์เลย ทั้งเป็นผื่น จริงๆมันก็คันนั่นแหละ แต่ห่วงสวย ไม่กล้าเกากลัวจะเป็นแผล

“คุณเกลินคะ ป้าเอาเสื้อผ้ามาให้ ฝนคงไม่หยุดง่ายๆ คืนนี้นอนค้างที่นี่นะคะ ป้าโทรบอกไข่ต้มแล้ว” สาธรโดนพ่อเลี้ยงหนุ่มเรียกให้หาเสื้อผ้ามาให้เกลิน เธอนึกแปลกใจเมื่อคนเป็นนายบอกให้หญิงสาวค้างที่นี่ นอกจากครอบครัวและแฟนเก่าของกวินทร์ ก็ไม่เคยมีใครได้พักที่นี่เพราะเค้าคิดว่ามันเป็นพื้นที่ส่วนตัว

“ให้หนูเกลพักที่นี่ พ่อเลี้ยงจะไม่ว่าหรือคะ” ขืนพ่อเลี้ยงรู้ ได้ว่าคุณสาธรแน่ๆ

“เอาเถอะค่ะคุณเกลิน ป้าขอ พ่อเลี้ยงไม่กล้าว่าหรอกค่ะ” พูดเท็จไป ก็พ่อเลี้ยงสั่งห้ามบอกว่าเค้าเป็นคนให้หญิงสาวค้างที่นี่

“ขอบคุณนะคะ คุณสาธร ถ้าไม่ได้คุณสาธร หนูเกลต้องลำบากแน่ๆ” เกลินว่าพร้อมรับชุดที่เป็นของเดือนแข แม่ของชายหนุ่มมา

“คุณสาธรอะไรกันคะ เรียกป้าสาธรเฉยๆก็ได้ ถ้าคุณเกลินไม่รังเกียจ” คนที่นี่เรียกป้ากันทั้งนั้น ผู้หญิงตรงหน้าช่างน่ารักน่าเอ็นดูอะไรเช่นนี้ สุภาพกับเธอมากจริงๆ

“งั้นป้าสาธรเรียกหนูเกลว่าหนูเกลนะคะ เจ๊ากัน” คนน่ารักน่าเอ็นดูฉีกยิ้มกว่า

“ค่า งั้นหนูเกลตามป้ามาค่ะ ป้าจะพาไปห้อง” สาธรเดินนำหญิงสาวขึ้นมาที่ชั้น 2 ของบ้าน บ้านหลังนี้เป็นบ้านไม้สองชั้น ไม่ได้ดูไทยจ๋าขนาดเป็นบ้านทรงไทย แต่ให้ความรู้สึกทันสมัยอยู่มาก ข้าวของเครื่องใช้ส่วนมากเป็นแนวโมเดิลที่ดูจะไม่เข้ากัน แต่กลับเข้ากันอย่างลงตัว เมื่อขึ้นมาถึงชั้นบน สิ่งแรกที่เห็นคืนมุมที่จัดเป็นที่พักผ่อนหย่อนใจ มีโซฟาขนาดใหญ่ตั้งอยู่ พร้อมกับระเบียงที่ต่อออกไป มีโทรทัศน์ เครื่องเสียง และวิดีโอเกมส์ ช่างต่างกับข้างล่างที่ดูจะเป็นสำนักงานเสียมากกว่า นอกจากนี้ยังมีมุมที่จัดคล้ายๆกับห้องครัวขนาดย่อม มีทั้งโต๊ะรับประทานอาหาร ดูรวมๆแล้วไม่เหมือนอยู่คนเดียวเลย สาธรเดินนำไปห้องนอนที่จะให้หญิงสาวพัก

“นี่นะคะ ห้องนี้ค่ะ แล้วห้องเยื้องๆเข้าไปเป็นของพ่อเลี้ยงค่ะ” ตนก็ไม่รู้จะบอกไปทำไม

“ขอบคุณป้าสาธรมากนะคะ ป้าไปพักเถอะค่ะ” สาวหน้าหวานยิ้มให้

“มีอะไรเรียกป้านะคะ ห้องป้าอยู่ข้างล่าง”

หลังจากนั้นเกลินก็เดินเข้ามาในห้อง ห้องนี้ขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่ถูกตกแต่งออกมาโดยดูก็รู้ว่าเป็นของผู้หญิง ชิ! ให้ผู้หญิงมาอยู่กี่คนแล้วละ เอ๊ะ! แล้วฉันจะนึกโมโหทำไมเนี่ย คิดได้ดังนั้นจึงเดินเข้าไปอาบน้ำพร้อมจัดการอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า น้ำที่ใช้บนเรือนนี้เป็นน้ำปะปาธรรมดา เกลินจึงสามารถใช้ได้

“ขอบคุณนะคะคุณฝน รู้สึกวันนี้จะเป็นวันของหนูเกลจริงๆ ว่าแต่ พ่อเลี้ยงนอนหรือยังน้า ให้ทายาให้ดีกว่า” เกลินในชุดนอนกระโปงสายเดี่ยวสีพีชของเดือนแขสมัยเป็นสาวนี่ทำให้ดูเซ็กซี่ไม่เบา เดินไปหยิบยาที่ตนถือขึ้นมาแล้ววางไว้บนหัวเตียงก่อนที่จะไปอาบน้ำ


ก๊อกๆ ขณะที่กวินทร์กำลังนั่งพิมพ์อีเมลจะส่งไปหาลูกค้าเพื่อตกลงการสั่งซื้อใบชาอยู่ก็เป็นอันต้องหยุดเมื่อได้ยินเสียงเคาะประตู จะมาไม้ไหนอีกล่ะ กวินทร์คิด

“นี่ยังไม่กลับอีกหรอ แล้วใครให้เธอขึ้นมาบนนี้ แล้วนี่จะนอนที่นี่หรอ ใครอนุญาต” ร่างหนาตีหน้าทำเป็นโกรธ ทั้งๆที่ตนนั่นแหละสั่งสาธรให้บอกหญิงสาวค้างที่นี้ นี่ฉันเล่นละครเก่งขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน

“ป้าสาธรบอกค่ะ เพราะเค้าเป็นห่วงหนูเกล ไม่เหมือนใครบางคนแถวนี้” ร่างบางว่าพลางทำตาขวางใส่คนตรงหน้า

“แล้วมีอะไร เคาะห้องฉันทำไม ฉันทำงานอยู่ ไม่ว่างมาคุณอะไรไร้สาระกับเธอหรอกนะ”

“ไม่ได้จะมาคุยอะไรไร้สาระค่ะ หนูเกลมาขอความช่วยเหลือ” จิตใจทำด้วยอะไรเนี่ย แข็งกระด้างซะไม่มี

“ว่ามา” คนแข็งกระด้างพ่นลมหายใจออกมา

“ทายาให้หน่อยค่ะ แล้วไม่ต้องบอกให้ป้าสาธรทาให้เลย ป้าสาธรนอนแล้ว” คนสวยรู้ทันค่ะ สวยแต่ไม่โง่นะคะ

“ไปรอที่โซฟาหน้าทีวีไป เดี๋ยวตามไป” ชายหนุ่มขอส่งอีเมลก่อน เดี๋ยวงานจะล่าช้า


สายสวยในชุดนอนที่แสนจะเซ็กซี่เดินมานั่งที่โซฟาตัวใหญ่ สายตาพลางสำรวจไปรอบๆ ก็สะดุดตากับรูปขนาดใหญ่ที่ติดอยู่บนผนังไม้ เป็นรูปครอบครัวของชายหนุ่ม ทั้งมนตรีและเดือนแขดูแก่ลงไปบ้างแต่สายตาที่อบอุ่นและใจดียังคงไม่เปลี่ยนไป แต่ชายหนุ่มที่แววตาดูอบอุ่นนั่นไม่เหมือนกับตอนนี้ที่มีแต่ความแข็งกระด้างเลย

“เฮ้อ คนอะไร แข็งยิ่งกว่าหิน” เกลินว่าพร้อมทำปากจิ๊จ๊ะ

“เธอว่าใคร” เจ้าของบ้านเดินมาทันที่จะได้ยินหญิงสาวว่า

“มาเร็วค่ะพ่อเลี้ยง รีบทา จะได้เข้านอนสักที หนูเกลเหนื๊อยเหนื่อย” ไม่สนใจสิ่งที่กวินทร์ถาม แถมยังทำเสียงซะสูง

“จะให้ทาตรงไหน” ชายหนุ่มเดินลงมานั่งบนโซฟาข้างหญิงสาว

“ตรงที่คันค่ะ” เกลินยื่นหลอดยาให้

“แล้วคันตรงไหน ฉันจะไปรู้กับเธอไหม”

“ตรงนี้ค่ะ” เกลินว่าพลางหันหลังและเอามือรวบกลุ่มผมไว้ทำให้เผยคอขาวระหงษ์ที่ถึงแม้จะมีผื่นแดงๆขึ้นบ้าง แต่ไม่ได้ทำให้ความขาวจางหายไปเลยต่อหน้าชายหนุ่ม กลิ่นกายกับกลิ่นผมของหญิงสาวช่างน่าดึงดูดอะไรเช่นนี้ อยากจะสูดดมแรงๆ ภาพตรงหน้าทำไมมันถึงได้ปลุกอารมณ์ความต้องการของเขาขนาดนี้

“พ่อเลี้ยงคะ ทาสิคะ หนูเกลเมื่อยมือแล้ว” เสียงเกลินดึงสติกวินทร์

‘เกือบไปแล้วไอ้กวินทร์ เกือบซวยแล้ว’ คนสติหลุดคิดในใจ ว่าแล้วก็บีบยาออกมาทาให้หญิงสาวเบาๆ เหมือนกลัวว่าเจ้าตัวจะเจ็บ

“อ่ะ เสร็จแล้ว” ชายหนุ่มว่าพลางลุกขึ้นยืน นี่ถ้าอยู่ใกล้กันนานกว่านี้อีกสักวินาทีเดียว มีหวังได้จับเจ้าหล่อนเข้าห้องแน่ๆ ทำไมถึงมีแรงดึงดูดขนาดนี้นะ

“จริงๆ หนูเกลอยากให้พ่อเลี้ยงทาที่หลังให้อีกนะคะ แต่กลัวพ่อเลี้ยงจะลำบากใจ เพราะมันขาว เอ้ย! ไม่ใช่ๆ เพราะผื่นมันเยอะกว่าที่คออีกค่ะ แต่เดี๋ยวค่อยทาเองก็ได้ คืนนี้ฝันดีนะคะ ฝันถึงหนูเกลด้วย” ยังไม่ทันที่กวินทร์จะได้เอ่ยอะไร สาวร่างบางก็เขย่งเท้ารีบยื่นหน้าเข้ามาจุ๊บที่ปากของคนตัวสูงทันทีก่อนที่จะวิ่งเข้าห้องไป แม้จะเป็นการจุ๊บเบาๆ แต่กลับทำให้หัวใจชายหนุ่มแกว่งอย่างบอกไม่ถูก คืนนี้จะฝันดีหรือฝันร้ายกันนะ




นี่มีไรท์คนเดียวในนี้หรอเนี่ย แต่งต่อดีมั้ยนะ เหมือนจะไม่มีคนอ่าน55555

นี่ถ้าไม่มีใครแสดงตัวว่าติดตามจะเลิกทำแล้วนะคะ เข้าใจว่าต้องใจเย็นๆ แต่นี่เย็นจนเหมือนอยู่คนเดียวแล้วนะ ฮือ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น