butter

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : intro

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.6k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ต.ค. 2560 14:32 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
intro
แบบอักษร

{Peach's Part}


"พีช พีชเอ้ยตื่นได้แล้วลูก วันนี้เปิดเทอมวันแรกนะลูก"นั้นเสียงแม่ผมเองครับผมละขี้เกียจตื่นเลยจริงๆ

"ค้าบแม่ ผมตื่นแล้ว"ผมพูดพร้อมกับลุกขึ้นจากเตียงเดินเข้าห้องน้ำทำธุระส่วนตัว

20นาทีผ่านไป

"แม่ครับ ผมไปก่อนนะครับ"ผมพูดพร้อมกับเดินไปหอมแก้มแม่หนึ่งที

"โตขนาดนี้แล้วยังทำตัวเป็นเด็กอยู่เลยนะพีช"

"ก็ผมยังเด็กอยู่นี่ครับแม่ ไปแล้วนะครับ"

ผมเดินออกมาจากบ้านพร้อมกับท่าทางที่สดใส ครับผมเป็นลูกคนแรกและมีน้องอีก2คนเป็นผู้หญิงตอนนี้ก็เรียนอยู่ม.4กันแล้วบ้านผมฐานะปานกลางซึ่งอยู่กับแค่4คนพ่อกับแม่ผมอย่าร้างกันเมื่อปีที่แล้วผมกับแม่เป็นคนหาเลี้ยงครอบครัวผมทำงานกลางคืนที่ผับNYXได้รายได้พอกินพอเหลือเก็บได้ ผมต้องรีบไปแล้วผมไปก่อนนะครับ

มหาลัยBMY

ผมเดินมายืนที่หน้าสาขาวิศวะผมใฝ่ฝันที่จะมาเรียนสาขานี้นานแล้วผมทำงานเก็บเงินเพื่อจะเข้าเรียนที่นี่ให้ได้และวันนี้ผมก็ทำสำเร็จแล้วความคิดของผมต้องหยุดลงเพราะเสียงประชาสัมพันธ์ของมอดังขึ้น

"นักศึกษาปีที่1 มารวมกันที่สนามกีฬามหาลัยตอนนี้ด้วยนะคะ" จบเสียงของประชาสัมพันธ์นักศึกษาที่เดินอยู่แถวๆนี้รีบวิ่งไปที่สนามกีฬา ผมเดินไปที่แถวของสาขาของผมเป็นสาขาที่คนเยอะมากๆผมตื่นเต้นมากเลย

"นายๆ นายชื่ออะไรหรอ"เสียงเด็กๆของผู้หญิงคนนึงที่ดังมาจากข้างหลังของผม

"เราชื่อพีช แล้วเธอละ"ผมตอบกลับเธอ

"เฮ้ยชื่อน่ารักจัง เราชื่อพิ้งนะ"เธอตอบยิ้มๆ

"เอ้อ แล้วคนนี้ชื่อ นาเนียร์ คนนี้ชื่อเดย์อีกคนลื่อไนส์ เดย์กับไนส์เป็นแฝดกันหน่ะ เรามาเป็นเพื่อนกันนะ"เธอบอกพร้อมชี้ไปที่ผู้ชาย3คนข้างๆ

"ยินดีเลย"ผมตอบเธอยิ้มๆ

เปิดเทอมวันแรกก็ผ่านไปด้วยดีผมกำลังเดินกลับบ้าน ผมเปิดประตูบ้านเข้าไปบ้านผมทำไมข้าวของกระจัดกระจายแบบนี้

"แม่ครับ แม่ผมกลับมาแล้ว"ผมร้องเรียกหาผู้เป็นแม่

"พีช พีชขึ้นมาช่วยแม่ด้วย"ผู้เป็นแม่ตอบกลับผม

"แม่ แม่เป็นอะไร"ผมรีบวิ่งขึ้นไปบนบ้าน และได้พบกับชายร่างสูงใหญ่4คนยืนจ้องหน้าผมอยู่ และแม่ของผมนั่งกอดน้องๆอยู่ที่พื้น

"พวกคุณเป็นใครครับ"

"อยากรู้หรอ ถามแม่เธอดูสิ"ชายคนนึงตอบผม ผมรีบวิ่งไปกอดแม่

"แม่มันเกิดอะไรขึ้น"

"แม่ก็ไม่รู้อยู่ๆคนพวกนี้ก็บุกเข้ามาในบ้านแล้วก็ทำลายข้าวของแล้วเขาก็บอกว่าพ่อติดหนี้10ล้านเพราะล้มละลาย"แม่เล่าเหตุการณ์ให้ผมฟัง

"สะ...สิบล้านเลยหรอแม่" แม่ผมผยักหน้าทั้งๆที่ก้มหน้าอยู่

"คือคุณครับ อย่าทำอะไรแม่กับน้องผมเลย เงินที่เป็นหนี้ผมจะรีบหามาใช้ให้"ผมพูดพร้อมพนมมือไหว้

"ภายในหนึ่งเดือนนี้มึงต้องหาเงินมาขัดดอกไม่อยากนั้น.."เสียงชายคนนั้นก็เงียบไปพร้อมกับสายตาที่มองไปรอบบ้าน "พวกมึงไม่มีที่อยู่แน่"

"คุณครับ..ฮึก..ผมขอเวลาเยอะกว่านี้ไม่มั้ยครับ"

"หึ เดือนนึงก็คือเดือนนึงไม่งั้นมึงก็เอาตัวมึงกับน้องๆของมึงมาขัดดอกสิ 555" เขาพูดพร้อมหันหลังเดินออกจากบ้านผมไป

...........................................................

ถ้าตอนแรกผิดพลาดยังไงช่วยคอมเม้นบอกด้วยน้า

ฝากเป็นกำลังใจให้บัตด้วยนะ😘

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น