สูญองศา

ยินดีต้อนรับสู่นิยายอีโรติด ตลก โปกฮา ติดตามกันเยอะๆน๊าาาา อัฟตามใจคนแต่ง จะมีอีบุคด้วยจร้าา

บทที่ 4 สนามบิน ความหิว และเรื่องเมื่อสามวันที่แล้ว 45 %

ชื่อตอน : บทที่ 4 สนามบิน ความหิว และเรื่องเมื่อสามวันที่แล้ว 45 %

คำค้น : บันไดมาร นิยายอีโรติค หวานแหวว สวยงาม

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.3k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 31 ต.ค. 2560 19:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 4 สนามบิน ความหิว และเรื่องเมื่อสามวันที่แล้ว 45 %
แบบอักษร

บทที่ 4


ราฟาเอลยืนกุมต่ำอยู่ด้านหลัง มองเจ้านายหนุ่มกับเลขาสาวที่ตอนนี้เดินเว้นระยะอยู่ด้านหน้า  ทริปบาหลีนี้เขาไม่ได้ไปด้วยเนื่องจากต้องสแตนด์บายประจำที่นี่  เหมือนมีอะไรแปลกไประหว่างคนทั้งคู่ชัดเจน เขาคงไม่ถามเพราะเกินหน้าที่ไปสักหน่อย

เมื่อโหลดกระเป๋าเสร็จเธอต้องนั่งจุมปุ๊กรออยู่เก้าอี้ผู้โดยสารผู้คนยังขวักไขว่ สวนกันไปมาเมินมองหญิงสาวผู้จมอยู่กับความคิดเงียบเชียบ

“หิวไหม” เอริคทิ้งกายลงข้างๆ ส่วนเธอได้แต่ส่ายหัว

ก้มหน้าแอบซ้อนความเขินอาย  เธอไม่กล้าสบตาคู่คมนั้นเพราะลมหายใจติดขัดควบคุมไม่อยู่เพียงไหลชิดไหลถึงกับสะดุ้ง อ่อนไหวตั้งแบบนี้ตังแต่เมื่อไหร่ หรือจะเมื่อ?


 ‘ไม่กล้ามองหน้าเขาหรอก’


 สามวันที่แล้วน้องชายเธอมาหาที่ออฟฟิส หลังจากพูดคุยสักพักมรุเดชได้ขอตัวกลับก่อนเพราะมีเรียนช่วงบ่าย หญิงสาวจัดแจงเอกสารอยู่นานให้เป็นระเบียบ ก่อนนำมันขึ้นไปให้ท่านประธานที่หอคอยงาช้าง (อย่าบอกเขานะว่าเธอตั้งให้) ก่อนอื่นลอบมองลูกบิดประตูมาห้องนี้ทีไรกลัวอย่างเดียวคือมันนี่แหละ

เธอวางเอกสารหลายอย่างไว้บนโต๊ะกลางโซฟาเรียบหรูใช้มือถอบอีกนิดให้มันเข้าที่ เป็นอันว่าเรียบร้อย  ดีดนิ้วดีใจ หันกลับว่องไว

ตุบ!

ถึงกับตั้งตัวไม่อยู่เมื่อชนกับบางอย่างเต็มแรง ซึ่งบางอย่างที่ว่าในตอนนี้เหมือนกำลังแผ่อำนาจมืดออกมา กระนั้นเขายังคว้าเอวเธอไว้ไม่ให้ล้มหัวคะมำ

“ว่าแต่ท่านประธานมาตอนไหนค่ะ” แอบเบาใจ เกือบไปแล้ว

แต่คำพูดเมื่อครู่เหือดแห้งหวิวไหวไร้คำตอบ ชั่วนาทีลำแขนแกร่งตวัดร่างเธอหันกลับปะกบปาก

‘เธอ สตั้น’

เรียวปากบางถูกบดขยี้รัวเร็ว ไม่แม้จะเตรียมใจ เหมือนผจญคลื่นยักลูกใหญ่เธอหายใจไม่ออก เขากระหวัดลิ้นเรียวไวขึ้น ปะป่ายไรฟัน ดูดกลืนความหวานล้ำจากริมฝีปากอิ่ม มือหน้าช้อนใบหน้านุ่มนิ่มรับจูบถนัดถนี่ 

มันตราไม่แม้จะขัดขืน เธอแน่นิ่งรับสัมผัสนั้น แม้จะหนักหนวง โหยหิวทว่าลึกสุดภายในใจกลับเรียกร้องต้องการ ความหวามไหวแล่นปราดไปทั่วช่องท้อง  ลามลงมาช่วงขาอ่อน มือสากระคายลูกไล้ไปตามผิวเนียนที่ลอดพ้นกระโปรงออกมา   

“ขออนุญาต” คำเอ่ยเรียบเรื่อย มองคนหอบหายใจ  ตระกองกอดพร้อมกับขมเม้มไปตามเรียวปากบวมเจ่อ อ่อนหวานกว่าเมื่อครู่หลายเท่านัก  หยอกล้อนุ่มนวล ปาดป่ายไปทั่วไรฟันขาว ซ่านสยิวเมื่อเธอบังอาจประท้วงโดยการดันลิ้นเขาออกมา

“ก็บอกว่าขออนุญาต” น้ำเสียงทุ้มนุ่ม อ่อนละมุนอย่างไม่เคยฟัง เธอยังหอบหายใจ เรียวปากอิ่มระเรื่อแดง ทว่าน่าลิ้มลอง ลอบกลืนน้ำลายเมื่อรู้ว่ามันมีเต็มโพรงปากไปหมด 

เธอควรตอบกลับว่าอย่างไรดี อย่างไรดี...เขาทำแบบนี้ทำไมกัน ระยะเวลาตอบโต้หมดไปเมื่อเขาจู่โจมรวดเร็วไม่รู้ว่าเสื้อสูทเมื่อครู่หายไปไหน เธอตะปบไปตามเนื้อตัวฉงน  

เขามองความตูมเต่งเลือดกายหนุ่มเดือดพล่าน ฉับพลันจมูกเป็นสันก้มสูดกลิ่นสาวจากอกอิ่มเต็มแรงจนเธอทำอะไรไม่ถูก เขาครอบครองเรียวปากเธออีกครั้งตวัดปลายลิ้นร้อนวนรอบเรียวลิ้นจนอีกฝ่ายเผลอคลางออกมา

“อึม”

เสียงนั้นทำให้เสือหนุ่มยิ่งย่ามใจ เขาไล่ลิ้นหาน้ำหล่อเลี้ยงที่ตอนนี้มีมากจนล้น สูดกลืนกินมันราวกับเป็นหิวกระหายมาช้านาน ร่างเล็กสั่นเทา ประสาทรับรู้ผิดแผกไป ลมหายใจร้อนผ่าว บิดเร้ายามเขาใช้มือหนานวดเฟ้นความอ่อนนุ่มจนชูชันอย่างจาบจ้วง

กระดุมถูกปลดเมื่อไหร่ไม่อาจทราบ เธอเหมือนถูกโยนไปกลางอากาศรู้ตัวอีกที่เธอก็อยู่เหนือเขาเสียแล้ว ชายหนุ่มสูดกำซาบกลิ่นสาวลงคอ แม้มจูบลากไล่เรียวไหล่  เชยชิมอกอิ่มราวคนโลภ ขบหมุนยอดสีชมพูจนระเรื่อ มือสากหนายังทำหน้าที่ หมุนวนสะกิดเย้าแหย่ สองนิ้วหนีบเข้าปลายยอด สั่นไหวจนมันแข็งเป็นไต

เธอได้แต่เก็บกลั้นสำเนียง คำทักท้วงถูกกักขังเมื่อโดนช่วงชิงเรียวปากอิ่มไปอีกระรอก ความที่ไม่ประสาเธออ่อนยวบเหมือนผักแล้งน้ำ

“ให้ผมได้ยินเถอะ เสียงของคุณ” เสียงพร่ากระเส่า

“อื๊อ” เธอกัดริมฝีปากแน่น






ความคิดเห็น