Hunny Exo

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

รุ่นพี่ ครั้งที่23 จัดการ

ชื่อตอน : รุ่นพี่ ครั้งที่23 จัดการ

คำค้น : รุ่นพี่เซ็กส์เฟรน

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 28.3k

ความคิดเห็น : 13

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ต.ค. 2560 14:16 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รุ่นพี่ ครั้งที่23 จัดการ
แบบอักษร

​(เกล พาท)

​12:30น.


"เกลมึงแต่งตัวเสร็จยัง..."

"อืมๆ...เสร็จแล้ว"

ผมที่เดินออกมาพร้อมแต่งตัวในชุดนักศึกษาไอเฟมที่นั่งรอผมอยู่ที่ปลายเตียงก็เปิดโทรทัศน์ดูอย่างสบายใจ

"​เหลือเวลาอีกตั้งเยอะว่ะมึง..ไปหาไรทำดีว้ะ.."ไอเฟมที่นั่งเบื่อๆอยู่ที่ปลายเตียงก็พูดออกมา

"ก็ไปหาไรกินแถวๆมหาลัยก็ได้...มึงจะขี้เบื่อไปถึงไหนห้ะ.."ผมที่กำลังแต่งตัวติดกระดุมเสื้ออยู่หน้ากระจกก็พูดให้มันไป ก็นะอีกครึ่งชั่วโมงจะหาไรทำดีก่อนเข้ามหาลัย

"ไปกินปังเย็นเเถวๆหน้ามหาลับป่ะมึง.."มันเอ่ยชวนผมอย่างตื่นเต้นดูมันจะชอบของหวานพวกนี้เอามาก มากจนผมกับมันจะเป็นเบาหวานแล้ว

"อืม..เอาดิ...ใครจ่าย.."ประโยคหลังผมหันหน้าไปถามมันจากที่มันดูระรื่นเบิกบานก็หุบยิ้มทันที

"ก็แหงล่ะ...กูก็ต้องเลี้ยงมึงอีกตามเคย.."มันตอบกลับมาทำเอาผมดีใจมากพลางยิ้มแก้มปริก็จริงจะไม่ให้ยิ้มก็คงแปลกมีคนเลี้ยงไม่เสียงตังค์ใครจะไม่ดีใจละ

"ดีมากเพื่อนเฟม..นี่สิเพื่อนกู..ฮ่ะๆๆๆๆ.."ผมหัวเราะเบาๆไอเฟมก็พลางสายหน้าตาม ผมรีบเดินไปหยิบเป้คู่ใจตัวเองก่อนจะเดินตามไอเฟมลงไปข้างล่าง

"แม่ครับ...เกลไปแล้วนะครับ..."ผมบอกผู้เป็นแม่ที่นั่งอ่านหนังสืออยู่บนโซฟาตัวยาวสีขาวแม่ละจากหนังสือแล้วเงยหน้ามองผม

"จ่ะ...ตั้งใจเรียนกันด้วยนะ..ทั้งเฟมทั้งเกลด้วยรู้มั้ย.."ผมยิ้มแล้วเดินเข้าไปกอดแม่ที่นั่งอยู่บนโซฟาแล้วหอมแก้มแม่ไปหนึ่งฟอดใหญ่ๆ

"คร้าบแม่...เกลจะตั้งใจเรียนคร้าบ.."ผมผละออกจากกอดก่อนที่จะลาแม่พร้อมกับไอ้เฟมก่อนจะออกจากบ้านแล้วก็ขึ้นบิ๊กไบค์คู่ใจของไอ้เฟมเพื่อไปมหาลับ








​ณ มหาลัย

​​รถบิ๊กไบค์ของไอเฟมมาถึงหน้ามหาลัยเพียงแค่ใช่เวลาไม่นาน อย่าถามเลยว่าทำไมไม่นานไอ้ขาซิ่งนี่มันเล่นบิดรถแถบไม่เกรงใจผม ทำเอาหัวผมเนี่ยทั้งผมที่เซ็ทมาอย่างดีตอนนี้มันฟูฟ่องยังไงยังงั้น

"รถกูแรงเนอะเกล...ฮ่ะๆๆ..ดูผมมึงดิ..ฟูฟ่องเลยว่ะ..."ไอเฟมพูดพร้อมกับเสยผมของมันแล้วยิ้มกวนๆมาให้ผม

"แม่ง..กูอุตส่ายืนทำตั้งนาน..มึงนิแม่ง.."ผมบ่นออกมาแบบเล่นๆพลางทำให้ผมตัวเองมันเข้าที่ให้พอที่จะดูได้แบบไม่อายชาวบ้านใครเค้า

"ป้ะ...กินปังเย็นกัน..."ไอ้เฟมรีบจัดการล๊อครถของมันแล้วรีบเดินนำผมแบบชนิดไม่หันมามองว่าผมยังไม่ทันจะก้าวตามมัน

"โอ้ยมึง...จะรีบไปไหนว้ะ..กูตามไม่ทันแล้วเนี้ย.."ผมรีบวิ่งตามไอเฟมที่เดินนำหน้าผมไป 

ผมวิ่งตามหลังมันมาสักพักก็ถึงร้านปังเย็นที่มันโปรดปรานอะไรเช่นนี้ มันเดินไม่รอผมแถมเข้าร้านไปนั่งและคือมึงกลัวร้านหายหรอห่าจะรีบไปไหน

"ไอเฟม..มึงแม่ง..กูไม่อยากจะพูดกับมึงและ..แม่งเดินไม่รอกูเลย.."ไอ้เฟมยิ้มแล้วหัวเราะ

"เอ่อน่า...กูหิวนิ..มึงจะกินอะไรก็สั่งเลยนะ..ตามนั้น..กูจ่ายเอง.."ผมได้ยินคำว่ามันจะจ่ายเองถึงกับความเหนื่อยเมื่อกี้นี้ถึงกลับหายไปเลยทีเดียว

"โอเคร..กูสั่งละ..ขอสั่งปังเย็นหน่อยครับ.."ผมพูดจบพนักงานผู้ชายร่างสูงเดินมารับเมนูทันที ผมกับไอ้เฟมก็เปิดเลือกของหวานน่ากินๆและก็พากันเลือกว่าจะสั่งอะไรกินดี

"ผมเอา...ปังเย็นโอริโอ้ช็อกโก้แลตชิพ..ที่นึงครับ..แล้วมึงจะกินไรเกล.."ไอเฟมถามผมที่กำลังเลือกดูของหวานที่หลากหลายแต่มันเลือกไม่ถูกเลยน่ากินทั้งนั้น

"ผมเอา...ปังเย็นวนิลาซอสสตอเบอร์รี่บราว์นี่แล้วกันครับ.."ผมบอกกันพนักงานที่กำลังยืนจดของหวานที่ผมสั่งทันที

"ครับ...รอสักครู่นะครับ.."พนักงานชายพูดพร้อมกับส่งยิ้มแล้วเดินออกไป ส่วนผมกับไอ้ชายก็คุยกันไปเรื่อยเปื่อยไม่นานปังเย็นที่ผมสั่งไปก็มาเสริฟตรงหน้าผม

หลังจากปังเย็นมาเสริฟผมกับไอเฟมก็ลงมือกินกันอย่างอร่อยเพราะผมกับมันต่างชอบของหวานเหมือนกันแล้วร้านปังเย็นหน้ามหาลัยผมก็มากินกับมันเป็นประจำ

"ป่ะมึง..เข้ามหาลัยกัน.."ไอ้เฟมลุกขึ้นไปจ่ายเงินส่วนผมก็เดินออกจากร้านมารอมันก่อนมันจะเดินตามออกมา จากนั้นผมกับมันก็พากันรีบเดินเข้ามหาลัยเพื่อเข้าเรียน










​18:04น.

"ห้าวววว...โอ้ย..กว่าจะเรียนเสร็จ..มาต่อนั่งทำรายงานอีก.."

หลังจากการเลิกเรียนที่เสร็จเรียบร้อยผมก็ต้องมานั่งทำรายงานอย่างจดจ่อเพื่อให้มันเสร็จ พอรายงานเสร็จเรียบร้อยผมก็บิดขี้เกียจทันทีทั้งปวดตัวไปหมดแล้ว

"มึงก็อย่าบ่นมาก..ทำเสร็จอ่ะดีแล้ว..จะบ่นเพื่อ.."โห้ วันนี้ไอเฟมมาเเปลกมาแบบเด็กเรียนปกติถ้ามันได้ทำรายงานแบบนี้มันบ่นตลอดจนกว่าจะเสร็จนั่นแหละแต่ว่าวันนี้มันไม่บนอะไรเลยตั้งใจทำรายงาย

"เชรด...วันนี้มาแปลกว่ะ..ปกติกูเห็นมึงนั่งทำนานขนาดนี้บ่นชิบหายเลย...ทำไมวันนี้ดูเนิรด์จังว้ะ.."ไอเฟมที่ทำราบงานเสร็จพอดีก็มองหน้าผมแบบนิ่งๆ ส่วนผมก็ก้มหน้าก้มตาเก็บของลงกระเป๋าไป

"ไม่รู้ดิ..ไม่อยากมีงานค้างมั้ง.."ไอ้เฟมพูดแล้วมันก็รีบเก็บรายงายพร้อมกับปากกาของมันใส่กระเป๋าผม

"เอ้ามึง...ทำไมมึงไม่เก็บอ่ะ..จะเอามาใส่กระเป๋ากูเพื่อ.."ผมมองมันด้วยความไม่เข้าใจมันทั้งเอารายงานที่ต่างคนต่างทำเสร็จแล้วทั้งปากกาต่อมิอะไรเอาใส่กระเป๋าผม

"เกลครับ..."

"อะไรของมึง?.."

"เห็นกระเป๋าผม..ว่าเอามามั้ยครับ.."

"ไม่นิ..มึงไม่ได้เอามานิไอเฟม.."

"ใช่ครับ...เพราะฉะนั้น...กูฝากหน่อย.."

"แบบนี้ก็ได้หรอ..."ผมยืนงงกับมัน ไอ้ห่ากระเป๋าเเค่ใบเดียวก็ไม่มีปัญญาแบกมา โอ้ย ยอมใจฆ่าตัวตายเถอะถ้ามึงจะขี้เกียจแบบนี้

"ไอ้เกล..ป่ะกลับบ้าน.."

"เออๆ..แทนที่มึงจะสะพายกระเป๋าให้กูแม่ง..ฝากแล้วยังไม่ช่วยอีก.."ผมเดินตามไอ้เฟมออกจากห้องมองที่นาฬิกาข้อมือตัวเองก็หกโมงกว่า ท้องฟ้าก็ครึ้มมาแต่ไกลตั้งแต่ตอนกลางวันสงสัยอีกสักพักฝนก็คงจะตก

"เออนี่มึง..แล้วไอ้เรื่อง.."ไอ้เฟมหันมาพูดกับผมก่อนจะชะงักแล้วรีบจับที่แขนผมก่อนออกแรงดึงให้เข้าไปหาตัวมัน

"อ้ะ!..ไอ้เฟม..มึงเป็นอะไรของมึงเนี้ย.."หน้าผมกระแทกกับหน้าอกกว้างหนาของมันไม่เเรงมาก ทำให้ผมต้องเงยหน้ามองมันทั้งที่สายตากำลังมองใครสักคนจากด้านหลังผม

"ไง...ทำไมทำท่าหวงขนาดนั้นหล่ะ..หึ.."เสียงที่คุ้นเคยดังมาจากด้านหลังของผมทำเอาขนลุกไปทั่วตัว ผมจำเสียงนี้ได้แทบคุ้นหู

"ต้องการอะไร..."ไอ้เฟมค่อยๆผ่อนแรงที่แขนมันลงแล้วค่อยๆเอาอ้อมแขนของมันออกก่อนที่ผมจะหันหน้าไปมองเสียงที่คุ้นหูทำเอาผมตกใจกันคนที่มาใหม่เหมือนกัน

"พอดี...อยากได้ของคืนหน่ะ..ขอคืนเเละกันนะ.."ผมมองไอ้ชายที่พูดพร้อมกับจ้องตากับไอเฟมแบบตาไม่กระพริบ มันนั่นเองที่เข้ามาแบบนี้ทำเอาผมตัวปลิวเข้าไปซบอกไอ้เฟมทันที

"กูไม่ให้..เพื่อนกูไม่ใช่สิ่งของ..มึงไสหัวกลับไปซะ.."ผมที่ยืนอยู่ข้างไอ้เฟมก็เริ่มสั่น แล้วทำไมผมต้องสั่นขนาดนี้ด้วยหรืออาจเป็นเพราะกลัวไอชายมันตะมาพาผมไปไหนอีก

"ขอโทษนะครับน้องเฟม...พี่มาขอเกลคืน..พี่พูดดีๆแล้วนะครับ..อย่าให้ใช้กำลังกันเลยนะเฟม.."ไอชายพูดเหมือนจะขู่ไอเฟมที่ยืนบังตัวผมไว้ 

"กูไม่ให้..ไปเกล.."ไอเฟมหันหน้ามาแล้วจับที่มือผมก่อนจะออกแรงดึงให้เดินตามมัน แต่ผมก็ต้องร้องออกมาด้วยความเจ็บจากแรงดึงของอีกข้าง

"อ้ะ!..โอ้ย!..เจ็บ!..ปล่อยมือกู!.."ไอชายที่รีบจํ้าอ้าวมาคว้าข้อมือข้างซ้ายผมได้ไว้ทันก็จับและบีบข้อมือผมไว้แน่น ส่วนไอ้เฟมที่หันมาเพราะผมอุทานออกไปก็เริ่มหงุดหงิดอย่างเห็นได้ชัด

"ปล่อยเกลมันซะ...มันไม่ใช่ของใครที่จะมาทำกับมันแบบนี้..ปล่อย.."

"หือม์...น้องจะบอกว่าพี่ไม่มีสิทธิในตัวเกลงั้นหรอครับ...แต่พี่ว่าพี่มีสิทธินะ..พี่ผัวเกลนะครับ.."ไอชายพูดอย่างกวนๆเหมือนจะยั่วให้ไอ้เฟมมันโมโห ตอนนี้แขนขวาผมก็ถูกไอ้เฟมจับไว้แน่นส่วนแขนซ้ายไอ้ชายก็จับไว้เหมือนกัน โอ้ยจะทำไงดี

"อย่าทำมาอ้างว่ามึงเป็นผัวไอเกล...มั้งที่มึงทำอะไรมันไว้..กูรู้นะว่ามึงข่มขืนมัน..เพราะฉะนั้น..ปล่อยมือมันซะ..ไม่งั้นมึงเจอดีแน่.."ไอ้เฟมพูดออกมาตามความจริงที่ผมเคยบอกมันอย่างหมดเปลือก แต่ดูเหมือนไอ้ชายจะไม่รู้สึกอะไร

"ขู่แบบนี้น่ากลัวจัง..เอาไงดีหล่ะเนี่ย..พวกมึงจัดการ.."ผมมองหน้าไอชายทีแลบลิ้นเลียที่มุมปากของตัวเองพร้อมกันสั่งกับใครสักคนแค่ไอชายพูดจบชายสามคนผมจำได้ดี ไอพี่ต้น พี่วี พี่เบส ต่างเดินเข้ามาแล้วพากันกระชากตัวไอ้เฟมล้มไปกองที่พื้น

"เห้ย...พวกมึง..หึ...จัดการแม่งซะ..พูดจาไม่รู้เรื่อง"















​ติดตามตอนต่อไป

​มาเเล้วจร้าๆ อย่าพึ่งหนีหายกันเด้อ ตอนนี้ขอแค่นี้ก่อนเด้อออ เดะไรท์จะรีบวาร์ปมาแต่งต่อให้เด้อจร้าาา


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น