สูญองศา

ยินดีต้อนรับสู่นิยายอีโรติด ตลก โปกฮา ติดตามกันเยอะๆน๊าาาา อัฟตามใจคนแต่ง จะมีอีบุคด้วยจร้าา

บทที่ 3 อดอยากปากแห้ง 80 %

ชื่อตอน : บทที่ 3 อดอยากปากแห้ง 80 %

คำค้น : บันไดมาร นิยายอีโรติค หวานแหวว สวยงาม

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.2k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 21 ต.ค. 2560 11:33 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 3 อดอยากปากแห้ง 80 %
แบบอักษร



หลังจากการนัดพบลูกค้าผ่านไปได้ด้วยดี ตารางงานยังดำเนินต่อโดยต้องกระเตงเลขาสาวเดินทางแทบจะรอบกรุง เขายังอยู่ในเสื้อสูทสีเข้ม ทว่าตอนนี้เหมือนมีท่าทีขบคิด ศอกขวาเกยเบาะหนังในระยะ จอมือกับริมฝีปาก ดวงตาคมกล้ามองลอดกระจกออกไปภายนอก

‘คนหล่อทำอะไรก็ยังหล่อ’

ออร์ดีคันงามจอดลงข้างทาง เจ้านายหนุ่มเดินตามบดิการ์ดลงไป วันนี้ไม่ใช่ราฟาเอลอย่างเคย เธอเดินตามเขามาในร้านกาแฟทำเลดี ทั่วทั้งร้านประดับประดาหรูหรา ด้วยโคมไฟระย้าสีทองตัดกับผนังสีดำได้ลงตัว เธอก้มดูราคาเครื่องดื่ม แล้วก็แทบลมจับ

“สั่งเลย เดี๋ยวผมจ่าย”

“ค่ะ” เธอรับปากจดจ้องเปิดเมนูจนสุด กระนั้นยังไม่เห็นเมนูถูกสุดเลย แก้วขาวป่องขึ้น

“สั่งสิ” เขามองมายังฝั่งตรงข้าม เธอค่อยๆลดเมนูลงเห็นเพียงตากลมโตกระพริบ “คุณจะดื่มอะไร”

“เอานี่ค่ะ” เธอจิ้มนิ้วลงบนเมนู ชาเขียวที่แต่งหน้าวิปครีมฟูฟ่อง พร้อมยิ้มน่าเอ็นดูให้พนักงานที่ยืนอยู่

กิริยาชวนขันนั้นคืออะไร บรรยากาศโดยรอบงสุกใสขับผิวเธอให้สว่าง ดวงตาอ่อนหวานจริงใจ เอริคเผลอจ้องริมฝีปากที่ขยับขึ้นลง เผลอไผลเมื่อเธอลูบเนื้อกายเพราะอากาศภายในเย็นจัด ผมแสกกลางรวบตึงเข้ากับใบหน้า จมูกรั้นเชิดขึ้นทว่าไร้แววถือดี นอบน้อมละมุนละไม  อยากเอามือเกลี่ยพวงแก้มนุ่มนิ่ม กระนั้นยังไม่มีโอกาสแตะต้องเลยนับจากวันนั้น​

บางคนตกอยู่ในภวังค์ที่สร้างขึ้นเสียเอง

“ขอนั่งด้วยได้ไหมค่ะ” น้ำเสียงอ่อนหวานปลุกสำนึก

ละอองดาว นางแบบสาวแห่งศตวรรษนี้หุ่นสูงเพรียวเอสไลด์ที่ใครต้องอิจฉา นิตยสารหลายเล่มหมดแผงเพราะมีเธอขึ้นปก นอกจากนั้นในละครที่เธอเล่นยังคว้าเรตติ้งถล่มทลาย  ผมดัดเป็นลอนเข้ากับรูปหน้าคมเฉียว ริมฝีปากกระจับได้รูปโปรยยิ้มโปรยยิ้มพราว

สาวเลขารู้หน้าที่อย่างเธอ ลุกจากที่นั่งไปอีกโต๊ะที่บดิการ์ดสูทดำร่างยักษ์นั่งอยู่ เธอสังเกตว่าเพื่อนร่วมทางนั่งไม่มิดเก้าอี้โดยโครงร่าง หญิงสาวจึงลากเก้าอี้ใหม่มาเปลี่ยนไม่แคร์สายตาใครและยิ้มแฉ่งให้อีกฝ่าย

“มาทำอะไรแถวนี้คะเอริค” นางแบบสาวยืดตัวขึ้น นั่งไขว่ห้างดุจนางพญา อกอิ่มดันขึ้นจนนูนล่อสายตา

“ผมยังไม่อนุญาตให้คุณนั่งเลย” เขาว่าเสียงเรียบ จิบเอกเปรสโซ่ไม่ทุกร้อน มือหนาผายไปอีกทางให้บาริสต้าหนุ่มไปส่งเครื่องดื่มสีสวยให้เลขา ผู้ทำเป็นรู้ใจ ย้ายที่นั่งตัวเองทั้งที่เขายังไม่เห็นชอบเลยสักนิด

“ใจร้ายจังเลยนะคะ” ละอองดาวปั้นหน้ายิ้ม

“สั่งสิวันนี้ผมเลี้ยง”

“ขอบคุณค่ะ”

บทสนทนาของนางแบบสาวยังฉอเลาะ มันตราลอบมองประสาคนอยากรู้ เธอได้เค้กช็อคโกแล็ตมาอีกชิ้น คงเป็นสมนาคุณจากเจ้านาย ไหนๆมื้อนี้ก็ฟรีลองกินของแพงดูจะเป็นไร

รู้ตัวอีกทีริมฝีปากสีชมพูก็เปื้อนครีมที่วิปหน้าชาเขียว จนบดิการ์ดที่นั่งกับเธอต้องเช็ดให้ จะว่าไปการผูกมิตรก็ดีกว่ามีศตรูเป็นไหนๆ

“ฉันมันตราค่ะ”

“ผมแมคซิเมเลียน หรือแมคซ์ก็ได้”

“คุณเป็นบดิการ์ดให้คุณเอริคมานานแค่ไหน”

“ตั้งแต่เกิด ความจริงไม่ใช่แค่ผม” เพราะตระกูลแอลเบิร์คเป็นตระกูลเก่าแก่ซึ่งพวกเขานั้นได้ถูกฝึกมาเพื่อเป็นบดิการ์ดจากรุ่นสู่รุ่น โดยเฉพาะรวมไปถึงคนงานฝ่ายต่างๆด้วยเช่นกัน

“คุณลองชิมไหม”

“ไม่ครับผมไม่ชอบของหวาน”

“นิดเดียว เชื่อฉัน มันอร่อยนะ”

คำขอร้องเป็นผลในนาทีต่อมา เธออยากให้เขาลองชิมดูเห็นดื่มแต่กาแฟดำ ไม่ขมแย่หรือ สำคัญคือเธอทานไม่หมด วิธีกำจัดอาหารให้หมดในวิถีทางของเธอ หารู้ไม่ว่าสำเนียงดังกล่าวแล่นฉิวเข้าโสตประสาทใครอีกคนจนแทบนั่งไม่ติด

“ผมกลับละ” ร่างสูงหยัดยืนเดินไปวางแบงค์หนึ่งพันไว้ที่เคาร์เตอร์ ปล่อยให้นางแบบสาวค้างเติ่งอยู่กลางอากาศ คำทัดทานของเธอไม่มีผลต่อฝีเท้าที่กำลังเดินออกไปสักนิด

‘ท่านประธานเป็นคนอารมณ์ขึ้นๆลง’ มันตราเริ่มบันทึกพฤติกรรมของเจ้านายลงบนกระดานดำในสมอง ‘นึกว่าจะแพ้ทางคนสวย ใจแข็งโคตรๆหรือว่าเจอแบบนี้บ่อยเลยชิน’

พอกุลีกุจอขึ้นรถมาได้ บรรยากาศก็อึมครึมเหมือนมีรังสีอัมหิตแผ่ไปทั่ว มันตรานั่งอยู่เบาะข้างคนขับตัวลีบแบนเป็นถุงกระดาษ ก่อนที่รถจะแล่น

“คุณมันตรามานั่งข้างผม”

เธอมีสีหน้าตกใจ กลิ้งตาสามร้อยหกสิบองศา “เออคือว่า”

“เดี๋ยวนี้!”

เธอเปิดประตูรถพลั๊ว! ออกไปแล้วขึ้นมานั่งเทียบเจ้านายหนุ่มในวินาทีต่อมา แต่ห่างจากเขาแทบติดประตู

แทบหยุดหายใจเมื่อ....

เขารวบร่างบางให้เข้ามาใกล้ ด้วยความที่ไม่ทันตั้งตัว รวดเร็ว ราวสายฟ้าฟาดจมูกเธอทาบทับลำคอแกร่ง ประสาทรับกลิ่นเธอยังทำงานได้ดี ทว่าสมองขาวโพลนเหมือนหมอกปกคลุม

รู้ตัวอีกทีก็  ‘เธอจูบคอเขา’  หญิงสาวใช้มืออังริมฝีปาก 

ท่านประทานหนุ่มโดนขโมยหัวใจไป  เดี๋ยวนั้น...

ใบหน้าคมเข้มเสมองภายนอกเก็บกลั้นความรู้สึกร้อยแปด แอบซ่อนความปรารถนาล้ำลึก ได้สติก้าวถอยเมื่อรู้ว่าตนย่างกลายเข้าหาคำว่าหึงหวงเป็นครั้งแรกในชีวิต แรงดึงดูดจากเธอนั้นมากเหลือเกิน เขาสัมผัสได้แต่ไม่นึกว่าจะทำให้เสียการควบคุมขนาดนี้

‘เป็นแบบนี้คงต้อง!’ กระซิบตัวเองแผ่วเบา ‘เดินหน้าเต็มกำลัง’




ความคิดเห็น