ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Spoils of a civil war [Stony] : Chapter 9

ชื่อตอน : Spoils of a civil war [Stony] : Chapter 9

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนฟิค

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.7k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ต.ค. 2560 00:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Spoils of a civil war [Stony] : Chapter 9
แบบอักษร

​Chapter 9

“ทั้งหมดที่ผมพูดมาเนี่ย คุณสตาร์คครับ ผมหมายถึงคุณต้องมีพี่เลี้ยงเด็ก” ปีเตอร์พูดอย่างภูมิใจสุดๆ นิ้วโป้งทั้งสองข้างชี้เข้าหาตัวเอง ขณะที่โทนี่เลิกคิ้วอย่างรู้สึกเอ็นดูใส่เด็กหนุ่ม

“แล้วทำไมเขาต้องเลือกนาย ในเมื่อเขามีเงินจ่ายค่าจ้างซุปเปอร์พี่เลี้ยง?” โรดี้ถามแล้วโบกเฟรนซ์ฟรายใส่โอเมก้าหนุ่มน้อย

“เอาจริงอ่ะเจ้าหนู? นายยังดูเหมือนต้องการใครสักคนดูแลอยู่เลย ว่าไหม?”

โทนี่หัวเราะเสียงดังลั่นกับสิ่งที่โรดี้วิจารณ์อย่างหยอกล้อ เขาจิกกัดผู้มาเยือนขณะที่กินเฟรนซ์ฟรายและเลิกคิ้วใส่อย่างอารมณ์ดี ปีเตอร์ทำหน้ามุ่ยเล็กน้อยก่อนจะลุกขึ้น ยิ้มอย่างสดใสแล้วพูดว่า

“อย่างแรกเลยเป็นไปได้ที่หนูน้อยนี่จะเป็นซุปเปอร์โซลเยอร์ ผมสามารถจัดการได้ดีกว่าซุปเปอร์พี่เลี้ยง เพราะจ๊ะเอ๋ หนึ่งในพลังของผมคือมีแรงเยอะ”

“เจ้าหนูนี่พูดได้ตรงจุด” โทนี่ว่าแล้วกัดชีสเบอร์เกอร์ของตัวเองอีกคำ จากนั้นก็กลืนมันลงไปพร้อมกับแอปเปิล-สตรอเบอร์รี่สมูทตี้ที่มีอยู่มากมาย ที่วิชชั่นทำมันให้เขาเพราะเขาอยากกิน

“เว้นแต่ว่ามีซุปเปอร์พี่เลี้ยงที่รู้ว่าจะต้องดูแลซุปเปอร์โซลเยอร์เบบี้ยังไง ฉันค่อนข้างแน่ใจว่ามีใครบางคนที่สามารถทำได้อย่างไม่มีข้อผิดพลาด”

ปีเตอร์ยิ้มกว้างจนหน้าบานเป็นจานดาวเทียม ขณะที่เขาเดินอย่างวางมาดข้ามห้องมา ตะโกนว่า ฮูเร่และ ผมบอกคุณแล้วในขณะที่โรดี้กรอกตาด้วยท่าทางที่ดูหมั่นไส้ไม่น้อย ห้องครัวมีชีวิตชีวาด้วยวิชชั่นที่กำลังทำอาหารที่โทนี่ชอบให้โทนี่อย่างรวดเร็ว ส่วนปีเตอร์กับโรดี้ก็พูดคุยกันเรื่อยเปื่อย หลังจากที่โทนี่บอกความลับให้ทีชาล่าและนาตาชารู้ไปแล้ว เขาก็รู้สึกสบายอกสบายใจและอารมณ์ดีมากขึ้นด้วย เขามั่นใจว่าโรดี้สังเกตเห็นพฤติกรรมเฉื่อยชาของเขาได้เหมือนกัน

“อย่าโทษฉันล่ะกันตอนที่ซุปเปอร์โซลเยอร์เบบี้ของนายรู้ว่าถูกเลี้ยงโดยแมงมุมอาบกัมมัตภาพรังสีน่ะ” โรดี้หลอกล้อ หยิบเบอร์เกอร์ชิ้นหนึ่งบนจานของโทนี่และเขาก็ต้องถูกตีบนมืออย่างแรง เขามองโอเมก้าหนุ่มอย่างขบขัน

“คนท้องเขาไม่ให้กินชีสเบอร์เกอร์มากๆ นายก็รู้”

“เฮอะ นายเคยเจอคนท้องบ่อยเสียเมื่อไหร่ เอาจริงๆนายก็รู้ว่าเหตุผลที่วิชชั่นทำเบอร์เกอร์สารพัดไส้จริงม่ะ? บางที่แคปตัวน้อยอาจจะมีกระบวนการเผาผลาญอาหารเหมือนพ่อก็ได้ และนายก็รู้ว่ากระเพาะของหมอนั้นลึกแค่ไหน”

คำพูดของโทนี่เข้าใจยากสักหน่อยเพราะเขาพูดทั้งๆที่กำลังเคี้ยวเบอร์เกอร์อยู่ อัลฟ่าหนุ่มผิวเข้มมองเขาอย่างล้อเลียนไม่สนใจท่าทางของเขา โรดี้หัวเราะเบาๆ

“นี่คุณสตาร์คครับ” ปีเตอร์เรียกขณะที่โทนี่จัดการเบอร์เกอร์ของตัวเองเสร็จแล้วและล้างปากด้วยเครื่องดื่มของตัวเอง เอื้อมมือไปที่จานของโรดี้เพื่อหยิบเฟรนซ์ฟรายและอัลฟ่าหนุ่มก็ดันจานมาให้ใกล้ๆเพื่อที่โทนี่จะได้ไม่ต้องเอื้อมมือไปหยิบ

“อะไรเจ้าหนู? นายก็รู้ว่านายจะไม่ได้งานนี้จนกว่าฉันจะเห็นผลงานนาย เข้าใจม่ะ? แล้วนั้นหมายความว่าไม่มีการขึ้นเงินเดือน” โทนี่จิ้มเฟรนซ์ฟรายกับซอสมะเขือเทศและส่งมันเข้าปาก ตามด้วยการพยักหน้าอย่างไม่มีเหตุผล

“งั้นเราก็ทำอะไรเล็กๆน้อยๆบางอย่างก่อนก็ได้ ก่อนที่หนูน้อยจะคลอด แล้วผมก็สงสัยว่าคุณรู้หรือยังว่าเด็กเพศอะไร?” ปีเตอร์นั่งลงตรงข้ามกับโรดี้โดยมีโทนี่อยู่ตรงกลางระหว่างพวกเขาและเอื้อมมือไปเลื่อนจานเบอร์เกอร์กับเฟรนซ์ฟรายมาไว้ที่กลางโต๊ะ

“คุณท้องจะได้สามเดือนแล้วใช่ไหมครับ?”

โทนี่ครุ่นคิดเลียนิ้วและยิ้มให้เด็กหนุ่ม ที่ตอนนี้กำลังเบิกตากว้างและเคาะนิ้วอย่างตื่นเต้น โอเมก้าที่อายุมากกว่าสามารถมองเห็นได้ว่าปีเตอร์ตื่นเต้นแค่ไหน เขาเองก็ตื่นเต้นเหมือนกัน มือเรียวลูบหน้าท้องของตัวเอง สองเดือนผ่านไปแล้วในที่สุดเขาก็จะได้เห็นลูกตัวน้อยๆของเขา โทนี่เองก็ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเขาจะตื่นเต้นมากขนาดนี้ ตื่นเต้นมากกว่าตอนที่ได้ใส่ชุดเกราะและบินโดยไม่ร่วงลงมากระแทกพื้นเสียอีก เขาคิดว่ามันเป็นเรื่องที่สามารถเข้าใจได้ เมื่อรู้ว่าตัวเองตั้งครรภ์และในตัวของเขาก็มีหลักฐานที่มีชีวิตอยู่ในนั้น เป็นใครก็ตื่นเต้นทั้งนั้นแหละ

ใช่...สเปิร์มของกัปตันอเมริกายังใช้การได้ดี ถึงจะมีข่าวลือมากมายเรื่องที่ว่าไร้น้ำยาก็ตามเถอะ

“เพศไหนงั้นเหรอ?” โรดี้ครุ่นคิดเอียงหัวเล็กน้อย

“บอกหน่อยสิโทนส์ว่าชอบอะไรมากกว่ากัน?”

“ชอบอะไรมากกว่ากัน? นายล้อฉันเล่นหรือไงโรดี้? ท่าทางไม่อยากจะเชื่อปรากฏขึ้นบนใบหน้าของโทนี่ทำให้ปีเตอร์หัวเราะและเกือบสำลักน้ำที่เขาดื่มเข้าไปออกมาทางจมูก โรดี้แทบจะยัดเบอร์เกอร์เข้าปากเด็กหนุ่ม

“ไม่อะไรเป็นพิเศษหรอก แต่ฉันมั่นใจนะว่าเป็นเด็กผู้หญิง”

“ผู้หญิง ตลกน่า” โรดี้พ่นลมออกจากจมูกส่ายหัวก่อนจะกัดเบอร์เกอร์ในมือ

“ฉันพนันได้เลยว่าเป็นเด็กผู้ชาย”

“ขอโทษเถอะ ตอนนี้ใครกันแน่ที่ตลก” โทนี่เอนตัวไปหาโรดี้และยิ้ม ประหลาดใจไม่น้อยกับคำพูดของโรดี้

“เอาจริงนะ ฉันเป็นคนอุ้มท้องฉันต้องรู้สิว่าเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย เชื่อฉันสิโรดี้ว่าเป็นผู้หญิง”

“เปปเปอร์กับฉันคิดว่าเป็นเด็กผู้ชาย โทนี่นายมีสัญญาณบ่งบอกหลายอย่าง”

“สัญญาณอะไร?” โอเมก้าหนุ่มถามอย่างอยากรู้อยากเห็นเกี่ยวกับอะไรก็ตามที่เพื่อนของเขาบ่งบอก โรดี้เปิดปากขณะที่เขากำลังจะร่ายข้อแตกต่าง ฟรายเดย์ก็ส่งเสียงพูดขึ้น

[เจ้านายค่ะ มีสายโทรเข้ามาจากคุณพอตส์คะ จะให้ต่อสายเธอเลยไหมค่ะ?]

โทนี่หันมองโรดี้ ที่ก็หันมามองเขาเหมือนกันยักไหล่ให้เขาก่อนจะพยักหน้า ปีเตอร์เคี้ยวเบอร์เกอร์ตุ้ยๆขณะเดียวกันก็มองพวกเขาอย่างอยากรู้อยากเห็น โอเมก้าหนุ่นสงสัยว่าเปปเปอร์โทรมาทำไหมกัน เพราะเขาอยู่ในช่วงพักอย่างเป็นทางการ เบต้าสาวแบนเขาจากแลปของเขาเองเพราะมันไม่ปลอดภัยที่จะอยู่ในนั้นขณะที่กำลังตั้งครรภ์ เขาบ่นและโวยวายแต่โดยรวมแล้วเขาก็พอใจที่ไม่ต้องอยู่จัดการอะไรต่อมิอะไร นอกจากว่าเขาจะนอนพักผ่อนและกินอะไรบ้าง

“ต่อสายเธอฟรายเดย์” เขาบอกขณะจอบเครื่องดื่มของเขา

โฮโลแกรมถูกฉายขึ้นบนพนังและภาพก็กระพริบก่อนจะออนไลน์ อย่างไรก็ตามนั้นใบใส่ใบหน้าที่เขาคิดว่าจะได้เห็น แทนที่จะเป็นคนสวยผมแดงและดูฉุนเฉียวก่อนจะมีรอยยิ้มให้เขา แต่มันเป็นใบหน้าของรอสปรากฏขึ้นมาแทน เขาขมวดคิ้วเหมือนไม่พอใจและถอนหายใจใส่โอเมก้าหนุ่ม สมองของโทนี่วุ่นวายด้วยเรื่องหลายเรื่อง แต่เรื่องแรกเลยก็คือ ตาแก่นี้ใช้เบอร์ของเปปเปอร์ติดต่อมาหาเขาได้ยังไง

“สตาร์ค” รอสทักทายอย่างไร้ความเป็นมิตรสีหน้าของเขาว่างเปล่า แต่อย่างไรก็ตามก็เห็นความตึงเครียดของเขาได้อย่างชัดเจน

โทนี่รับสายขณะที่สับเปลี่ยนเป็นการพูดคุยส่วนตัวและส่งยิ้มอย่างมั่นใจไปให้ ระวังที่จะขยับร่างกาย ยังดีที่หน้าของเขายังเห็นได้ไม่ชัดเจนนัก หัวใจของเขาเต้นเร็วขึ้น เขาอยากจะตัดสายทิ้งแต่เขาไม่อยากจะทำตัวน่าสงสัย เขาจึงตอบรับไปแทน

“ท่านรัฐมนตรี คุณเป็นยังไงบ้าง? สบายดีใช่ไหม เปปเปอร์ พอตส์อยู่ที่ไหน?”

“เธอไม่สนใจฉันมาเป็นเดือนๆแล้วสตาร์ค” ชายวัยกลางคนตอบกลับ ไม่สนใจคำถามของโทนี่

“ต้องให้ฉันเตือนนายว่านายต้องเชื่อฟัง UN ด้วยหรือเปล่า?”

“เปปเปอร์ พอตส์อยู่ที่ไหนรอส?”

“น่าจะอยู่ที่ห้องประชุม ฉันให้ CIA แฮกเข้าไปในระบบคอมพิวเตอร์ของเธอและต่อสายหานาย”

“นั่นมันผิดกฎหมายรอส ผมสามารถฟ้องร้องได้” โทนี่คำราม โรดี้ถลึงตาใส่ชายวัยกลางคนบนหน้าจอแต่รอสดูไม่ได้สนใจและดูมั่นใจสุดๆเมื่อโทนี่พูดแบบนั้น

“ก็ลองดูและฉันก็ฟ้องนายได้เรื่องที่นายขัดขวางกระบวนการยุติธรรมเนื่องจากนายไม่ให้ข้อมูลสำคัญเกี่ยวกับสามีของนาย สตีฟ โรเจอร์ส” โทนี่พ่นลมออกจากจมูกใส่คำพูดนั้น ส่ายหัวเราะหัวเราะเสียงต่ำ รอสทำเพียงแค่มองจนกระทั่งโทนี่หยุดหัวเราะ

“นายกำลังทำอะไรอยู่สตาร์ค”

“มีอย่างอื่นอีกไหมท่านรัฐมนตรี?” โทนี่ตอบกลับด้วยท่าทีหยิ่งยโส

“สามีของผมทิ้งผมไปกับคนอื่น ผมคิดว่าผมควรจะยินดีกับความสิ้นหวังและการถูกทรยศสำหรับงานแต่งงานที่ล้มเหลวของผม คุณไม่คิดแบบนั้นเหรอ? อา...ผมว่าคุณเองก็ไม่ยินดีเท่าไหร่เหมือนกันที่ภรรยาของคุณทิ้งคุณไปกับคนอื่น”

“อย่ามาเล่นเกมส์กับฉันสตาร์ค UN จัดลำดับความสำคัญในการจับกุมสตีฟ โรเจอร์ส อยู่ในความสำคัญเป็นลำดับแรก”

น้ำเสียงของรอสแข็งกระด้างโทนี่แน่ใจว่ารอสใกล้จะหมดความอดทนเต็มที และถ้าโทนี่ไม่รู้อะไรเสียเลย โทนี่คงจะเชื่อว่ารอสทำงานให้ UN ภายใต้สนธิสัญญาเดียวกันไปแล้ว

โกหกหน้าตายไอ้ทุเรศเอ๊ย!

“ผมไม่รู้ว่าเขาอยู่ที่ไหนและผมก็ไม่สนใจด้วย ท่านรัฐมนตรี ตอนนี้ดูเหมือนจะได้เวลาแล้ว มันก็ดีเหมือนกันนะที่ได้ทำความเข้าใจใหม่ไปพร้อมคุณน่ะ ฝากสวัสดีแฟนของคุณด้วยนะ ผมมีหลายอย่างให้ทำ สร้างชุดเกราะและร้องไห้เพราะสามี ลาก่อน!”

“สตาร์ค...”

ภาพโฮโลแกรมหายไปและมันก็ทิ้งความตึงเครียดเอาไว้ เขาหันไปมองโรดี้และพบว่าอัลฟ่าหนุ่มอยู่พร้อมกับโทรศัพท์ ไม่ต้องเดาก็รู้ว่ากำลังโทรหารเปปเปอร์เพื่อจะได้แน่ใจว่าเธอไม่เป็นอะไรจริงๆ ขณะที่ปีเตอร์ก้มหน้าเล่นกับอาหารไม่สนใจที่จะกินอีกแล้ว ไม่มีการเคลื่อนไหวจากทางด้านหลังของพวกเขา โทนี่รู้ว่าวิชชั่นเองก็หยุดทำอาหารเช่นกัน

“เปปเปอร์นี่ เปปเปอร์คุณไม่เป็นไรนะ?” โรดี้เงียบไปสีหน้าของเขาดูผ่อนคลายลงขณะที่หญิงสาวพูดผ่านหูของเขาอย่างไม่มีความสุขอย่างไม่ต้องสงสัยจากสายที่ไม่ได้คาดมาย

“ไม่ เฮ ฟังนะ รอสแฮกเข้าคอมพิวเตอร์ของคุณแล้วโทรหาโทนี่”

“พวกเราคิดว่าคุณ...ไม่ เขาไม่เป็นไร เขาไม่เป็นไร ผมว่า เวรเถอะ ผมต้องวางสายก่อนเปปเปอร์ แต่โทรกลับมาด้วยถ้าคุณว่าแล้ว ตกลงนะ?”

“ได้ ได้ ผมจะบอกเขาให้ โอเค ระวังตัวด้วยล่ะ”

“เธอเป็นยังไงบ้าง?” โทนี่ถามขึ้นมา ความกังวลผุดขึ้นมาในอกของเขา

“เธอไม่เป็นไร กำลังประชุมอยู่ อันที่จริงเธอโกรธนิดหน่อย” โรดี้สบถ สีหน้าบ่งบอกว่าเขาล่ะไม่อยากจะเชื่อเลย

“โทนี่เกิดบ้าอะไรขึ้น? เขา... เขาแฮกเข้าระบบของนายได้ยังไง? นายบอกเองไม่ใช่เหรอว่าแทบจะเป็นไปไม่ได้?”

“ขอเวลาแป๊บ” โทนี่ตอบและเอาแทปแล็ตออกมา พิมพ์คำลั่งลงบนอินเตอร์เฟส ใบหน้าของเขายับยุ่ง นิ้วขยับผ่านหน้าจออย่างรวดเร็ว ขณะที่โรดี้เข้ามาแอบมองเงียบๆผ่านหัวไหล่ของโทนี่ เขาไม่สามารถเข้าใจภาษาเฉพาะที่เด้งขึ้นมาได้

ใช้เวลา 2-3 นาที วิชชั่นกลับไปทำอาหารต่อก่อนโทนี่จะสบถออกมาเมื่อบางอย่างเด้งขึ้นมาบนหน้าจอ โรดี้ใช้หัวไหล่เบียดกับโทนี่ โดยมีปีเตอร์ป้วนเปี้ยนอยู่ด้านหลังพวกเขา

“อะไร? นั้นมันอะไร?” โรดี้ถามมองกลับไปมาบนแทปแล็ตของโทนี่

“เกิดอะไรขึ้นโทนี่?”

“มีสปายเข้ามาในระบบ SI” โทนี่ตอบ

“ดูเหมือนจะมีไอ้ปัญญาอ่อนปล่อยสปายผ่านแฟลชไดร์ฟ โดยส่งไวรัสเข้าไปในคอมพิวเตอร์ของเปปเปอร์ เชี่ยเอ๊ย! โทรหาเธออีกครั้งและบอกเธอว่าเธอมีบั๊ก ฉันจะลองเข้าระบบของเธอจากที่นี่ แต่ก็บอกให้เธอแบล็กอัพข้อมูลสำคัญเอาไว้ด้วย เพราะถ้ามันแย่มากกว่านี้ฉันจะฟอร์แมตไอ้เวรนี่ทิ้งทั้งหมด”

“เชี่ย” โรดี้สบถขณะที่ดึงโทรศัพท์ออกมา

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว