ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Oh Tony [Steve x Tony x Bucky] {NC}

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนฟิค

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.7k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ต.ค. 2560 00:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Oh Tony [Steve x Tony x Bucky] {NC}
แบบอักษร

Paring :  Steve Grant Rogers x Anthony Edward Stark x James 'Bucky' Buchanan Barnes 

 Rate and  Gen : NC-17 Written by : JProxy and tony_luvv 

Transalate from English Version by : P.Soltz

Follow English Version here: http://archiveofourown.org/works/7303387/chapters/16587739 ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

“นี่โทนี่ มันผ่านมาสามเดือนแล้วนะ คุณต้องบอกพวกเขาได้แล้วล่ะว่าคุณรู้สึกยังไงกับพวกเขา” นาตาชาทักขณะที่เธอเดินเข้ามานั่งกับเขาบนโซฟา มันเป็นตอนบ่ายกว่าๆในตึก คลินท์และธอร์กำลังต่อสู้อย่างไม่มีใครยอมใครด้วยเกมเทนนิสจากเครื่อง Wii ในห้องเล่นเกมส์อีกชั้น บรูซอยู่ที่ชั้นของตัวเองออกกำลังกายด้วยท่าโยคะท่าใหม่ ขณะที่หนุ่มๆจากบรูคลินทั้งสองคนไปหาวิลสันที่ DC ในวันหยุด โทนี่ทำงานด้วยแทปแล็ตของตัวเองจนกระทั่งนาตาชาเดินเข้ามา

เขาวางแทปแล็ตลงและมองไปที่นักฆ่าสาวที่มองเขาเช่นกันก่อนจะพูดออกมา

“ฉันไม่แน่ใจว่าเธอกำลังพูดเรื่องอะไรอยู่ หรือว่ากำลังบอกใบ้อะไรด้วยซ้ำ”

“จริงหรือโทนี่”

“จริงสุดๆ ทาช่า” เธอมองมาที่คนตัวเล็ก ที่มีสีหน้าว่างเปล่าแถมมีแววตาที่ครุ่นคิดอีกต่างหาก

“โอ้ มาย ก็อต!” เธอดูเหวอสุดๆตอนที่จ้องมองไปที่เขา

“ฉันคิดว่าคุณไม่ยอมรับมันเสียอีก แต่นี่กลายเป็นว่าคุณไม่เข้าใจจริงๆ”

“ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเกิดอะไรขึ้นกัน” โทนี่สารภาพ เขาก็อยากรู้เหมือนกันนะว่าแบล็ควิโดว์นี่กำลังพูดเรื่องอะไรกับเขาอยู่

“งั้นคุณก็ไม่ได้เกาะติดกับสตีฟและก็บานส์เหมือนพวกวัยรุ่นที่เป็นช่วงวัยว้าวุ่นหรอกเหรอ?” โทนี่รู้สึกดีใจสุดๆที่ตอนนี้ไม่ได้ดื่มอะไรอยู่ ไม่งั้นเขาคงสำลักออกมาแล้ว

“แคปกับเพื่อนร่วมทีมของเขา? ฉันไม่เห็นจะเข้าใจเลยว่าเธอไปเอาความคิดเรื่องนี้มาจากไหน ข้อเเรกฉันไม่ได้เป็นเกย์หรือไบเซ็กซวลเสียหน่อย ไม่เคยจะนอนกับผู้ชายด้วยซ้ำตอนปาร์ตี้ระหว่างที่เรียน MIT ข้อสอง สองคนนั้นอยู่กันมายังกะมหากาพย์เลิฟซีรีย์ อย่างน้อยก็ 70 ปีเชียวนะ ฉันล่ะสงสัยว่าพวกเขาอยากจะลากฉันเข้าไปร่วมวงได้ยังไง ถ้าพวกเขาอยากจะหาใครสักคนเข้าไปจอยกับพวกเขา เธอไม่คิดบ้างเหรอไงว่า พวกเขาน่าจะเลือกเธอหรือไม่ก็วิลสันมากกว่า ไม่ก็คนอื่นที่ไม่ใช่ฉันน่ะ” โทนี่เลิกคิ้วใส่ นาตาชาก็ทำกลับ

“คุณไม่เคยนอนกับผู้ชาย?” วิศวกรหนุ่มถอนหายใจ

“ฉันบอกเธอไปหมดแล้วนะ เธอเข้าใจที่พูดหรือเปล่าเนี่ย?” เขายกมือขึ้นมานวดหน้าผาก

“แล้วคำตอบสำหรับคำถามของเธอ ไม่อ่ะไม่เคย มันน่าตกใจขนาดนั้นเชียว?”

“สุดๆยิ่งไปกว่านั้น คุณไม่ได้รู้สึกอะไรกับพวกเขาจริงๆอ่ะ”

“ฉันคิดว่าข้อแรกที่บอกไปนั้นค่อนข้างชัดเจนนะ”

“ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน ฉันแค่อยากจะรู้ว่าสมมติฐานของฉันถูกหรือเปล่าน่ะ”

“เธอคงจะอ่านนิยายรักมากเกินไปแล้วทาช่า” เขากลับไปสนใจแทปแล็ตอีกครั้ง

“คงจะจริงอย่างที่คุณว่า ถึงคุณจะบอกตัวเองแบบนั้น คุณสตาร์คบางทีคุณน่าจะคิดถึงความเป็นไปได้บ้างนะ” เธอวางมือลงบนเข่าของเขาก่อนจะลุกขึ้นและเดินออกไป

โทนี่คิดถึงความแปลกประหลาดระหว่างการคุยกันของเขาและนาตาชา ก่อนจะนึกย้อนไปถึงเรื่องการดำเนินชีวิตของเขาในช่วงที่ผ่านมา มันก็ดูปกติดีนี่น๊า ทำงานในห้องทำงาน ออกไปปฏิบัติภารกิจ ออกไปดื่มกับสมาชิกคนอื่นๆ ก็ไม่เห็นมีอะไรแปลกเลย แต่มีสิ่งหนึ่งที่โทนี่เพิ่งจะสังเกตเห็นเช่นเดียวกันว่าเขาใช้เวลาส่วนใหม่อยู่กับซุปเปอร์เพื่อนรักคู่นั้น ถ้าไม่มีการกินข้าวเช้าหรือข้าวเย็นพร้อมกันกับสมาชิกคนอื่นๆ สตีฟกับบัคกี้ก็จะมาอยู่กับเขาในแล็ป หรือไม่ก็โน้มน้าวให้เขาพักหรือออกไปกับพวกเขา อย่างไปดูหนังทุกคืนวันพฤหัส และโทนี่ก็ต้องนั่งตรงกลางระหว่างสตีฟกับบัคกี้บนโซฟา ตอนที่พวกเขาว่างพวกเขาก็มักอยู่ในระยะที่โทนี่มองเห็นประจำ ไม่ว่าจะเป็นที่ห้องทำงานหรือเพนท์เฮาส์ พวกเขามักมีข้ออ้างเข้ามาใกล้เสมอๆ คำพูดของนาตาชาทำให้โทนี่ตัดสินใจทำการทดลองบางอย่าง

ยังไงเขาก็เป็นนักวิทยาศาสตร์ล่ะนะ

วันนี้เป็นวันศุกร์ โทนี่อยู่ในห้องนอนของตัวเองและกำลังแต่งตัว และแต่งตัวใกล้จะเสร็จแล้วตอนที่ได้ยินเสียงเรียกชื่อของตัวเอง

“โทนี่ครับ คุณอยู่ในนี้หรือเปล่าครับ?” เสียงของสตีฟดังมาจากห้องนั่งเล่น

“อยู่ในห้องนอน” โทนี่ขานรับ เขาเดาว่าบัคกี้กับสตีฟคงเดินเข้ามาในห้องเขาโดยที่ไม่รอเขาอนุญาตนั้นล่ะ

“ให้ตายเถอะสตาร์ค ดูดีสุดๆ เนื่องในโอกาสอะไรกัน?”

อ๋อ...ไม่มีโอกาสอะไรทั้งนั้นแหละ...

“วันนี้ฉันมีเดทน่ะ” พูดออกแล้วโทนี่ก็เห็นว่าผู้ชายสองคนที่ดูไม่มีความสุขเอาเสียเลยจ้องเขากลับมา

“พวกนายดูแฮปปี้ดีจัง ขอบใจนะที่สนับสนุน” นั้นดูเหมือนทำให้บัคกี้โกรธหนักกว่าเดิมอีก เขาเดินเข้ามาหาคนตัวเล็กกว่า

“พวกเราไม่ได้เห็นดีเห็นงามด้วย นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันโทนี่!” สตีฟอยู่อย่างเงียบๆและเอาแต่จ้องมองพื้น

“ฉันไม่เห็นจะเข้าใจเลย ก็ไม่เห็นมีใครว่าอะไรเลยนี่?” โทนี่ตอบซื่อๆ

“โทนี่ ทำไมคุณถึงพูดแบบนั้นล่ะครับ?” ครางนี้สตีฟพูดขึ้นบ้าง ดูเหมือนจะเดือดดาลไม่น้อย

“อาจจะเป็นเราไม่ไก้คบกันและฉันจะไม่ยอมให้มันเป็นอย่างนั้นแน่ๆ” ชายหนุ่มทั้งสองคนดูช็อกก่อนที่บัคกี้จะรู้สึกตัว ชายหนุ่มย่างสามขุมตรงไปหาโทนี่ ทำให้ร่างเล็กถอยหลังจนชนกับกำแพง

“นายจะทำอะ...” คำถามของโทนี่ถูกหยุดด้วยริมฝีปากร้อนคู่หนึ่ง

มันทำให้โทนี่ตกใจเมื่อลิ้นสากกวาดไปทั่วริมฝีปากของเขา โทนี่เม้มปากแน่น ทั้งปากและลิ้นรุกไล่คนตัวเล็ก สองมืออยู่บนร่างเล็กก่อนข้างที่เป็นเหล็กที่เลื่อนลงไปยังเบื้องล่าง ลูบไล้ไปทั่วและขย้ำบั้นท้ายแน่น โทนี่อ้าปากหอบหายใจและวินาทีก็เปิดโอกาสให้วินเทอร์โซลเยอร์ได้โอกาสสอดลิ้นเข้าไปในปากของโทนี่

มือเล็กขย้ำเสื้อของบัคกี้ไม่ได้ผลักออกแต่กลับยินดีที่คนตัวโตยังคงจูบเขาต่อไป ขาสองข้างไม่มีแรงและเสียงครางก็เล็ดลอดออกมา บัคคี้ถอนจูบออก เขายิ้มและมองคนตัวเล็กที่หอบหายใจและหน้าแดงไปหมด

“โทนี่ ถ้านายเป็นชายแท้อย่างที่นายแถ นายต้องผลักฉันออกไม่ก็ต่อยฉันหน้าแหกไปแล้ว แต่นี่นายไม่ทำอะไรสักอย่าง แถมยังจับเสื้อฉันแน่นอีก” โทนี่มองลงไปด้านล่างและรีบปล่อยมือออก

“โทนี่ครับ” ขณะที่สับสนงุนงงอยู่นั้น เมื่อได้ยินเสียงเรียกชื่อของตัวเองโทนี่ก็หันไปมองที่สตีฟที่ขยับเข้ามาใกล้

“ได้โปรดอย่างผลักไสพวกเราเลยนะครับ” บัคกี้ขยับออกไปด้านข้างเพื่อให้สตีฟเข้าไปแทนที่ตัวเอง จูบนั้นเป็นไปอย่างเชื่องช้าและช่างอ่อนหวานเมื่อสตีฟมอบช่วงเวลาให้กับคนตัวเล็ก ชายผมทองใช้มือข้างหนึ่งไล้แก้มของโทนี่ ส่วนอีกข้างก็วางอยู่บนแผ่นหลัง ผ่านไปสักพักโทนี่ก็ยอมเปิดปากให้สตีฟล้วงล้ำเข้าไป สตีฟควบคุมทุกอย่างด้วยจูบที่แสนจะอ่อนโยนนุ่มนวล ก่อนจะจบลงด้วยการจูบเบาๆที่ปากเล็กๆ ทั้งคู่ถอยออกไปครึ่งก้าวและมองมาที่โทนี่

โทนี่ปล่อยให้ผู้ชายตัวโตสองคนนี้ควบคุมตนเองและใช้อำนาจเหนือตัวเองและเมื่อรู้สึกตัวขึ้นมา โทนี่ก็รู้สึกกลัวคนทั้งคู่ เขามองที่ไปคนทั้งคู่ มองอย่างครุ่นคิด เขาทั้งรักและกลัว ตอนนั้นเองโทนี่ก็เข้าใจว่าทั้งคู่ไม่ใช่คนรักกัน แต่ทั้งคู่รักเขา  และเพราะความกลัวทำให้โทนี่ปฏิเสธพวกเขา

“ฉัน...ฉันต้องการพวกนาย” โทนี่ยอมรับหน้าแดงก่ำและเอาแต่ก้มหน้า

“ดี” บัคกี้ถอนหายใจ

“เพราะเราก็ต้องการนาย ต้องการทั้งหมดที่เป็นนาย” ทั้งคู่ดึงโทนี่ออกจากผนังอย่างเบามือและเริ่มลอกคราบคนตัวเล็ก และทึ้งเสื้อผ้าของตัวเองออกอย่างรีบร้อนเช่นกัน

สตีฟพาคนตัวเล็กไปที่เตียง บัคกี้ตามหลังไปติดๆและดันให้โทนี่อยู่ตรงกลางเตียง โดนมีทั้งคู่ประกบด้านข้างคนละข้าง เมื่อพวกเขาทั้งหมดอยู่บนเตียง โทนี่ก็ดูเหมือนจะได้สติกลับมา

“เดี๋ยว! ฉัน เอ่อ...ฉันไม่เคย เอ่อ นายก็รู้” ทั้งคู่มองคนตัวเล็กอย่างงุนงงก่อนจะคิดถึงคำพูดของคนตัวเล็กอีกครั้ง

ในที่สุดสตีฟก็ถามขึ้นช้าๆ

“โทนี่ครับ คุณไม่เคยนอนกับผู้ชาย?”

“ไม่เคย” ตอบอย่างเขินอายไม่ยอมมองคนตัวโตทั้งสองคน สตีฟและบัคกี้มองมายังโทนี่อย่างประหลาดใจ มันเป็นอะไรที่พวกเขาคาดไม่ถึงมาก่อน นี่เป็นอะไรที่ไม่เคยรู้มาก่อนเกี่ยวกับเรื่องส่วนตัวของอัจฉริยะหนุ่ม ทั้งคู่จ้องกันและกันก่อนจะมองไปที่ยังคนตัวเล็กที่ซุกหน้าตัวเองลงกับมือเรียว พวกเขาจับเอวคอดเอาไว้ก่อนจะขยับตัวเข้ามาก่อนจะมองเข้าไปในดวงตาสีช็อคโกแลตคู่สวย

“โทนี่ไม่ต้องห่วง นายมีพวกเรา” บัคกี้บอกคนตัวเล็ก ทั้งคู่โน้มตัวลงจูบขมับของโทนี่

“ฉันเชื่อนาย”

สตีฟแนบตัวเข้าไปใกล้และแย่งชิงลมหายใจของคนตัวเล็กด้วยจูบที่แสนจะเชื่องช้า แต่ก็เป็นจูบที่แสนจะหิวกระหาย บัคกี้เริ่มตรงบริเวณลำคอของโทนี่จูบไปตามความยาวของลำคอ ก่อนจะหยุดที่เส้นชีพจรและกลับไปหาบริเวณจุดเชื่อมต่อของลำคอและลาดไหล่ เขาดูดเม้มผิวสีน้ำผึ้งไปทีละน้อยและทิ้งรอยจูบเอาไว้ทุกที่ที่ริมฝีปากร้อนนั้นผ่านไป

มือทั้งหมดลูบไล้ไปทั่วตัวของคนตัวเล็ก แต่โทนี่ไม่อาจบอกได้ว่ามือใครอยู่ที่ใดบ้าง บอกได้แค่ว่ามือเหล็กนั้นอยู่ที่ชายโครง ลูบไล้ขึ้นมาเรื่อยๆจนหยุดที่หน้าอก เมื่อนิ้วเหล็กอยู่ที่ยอดอกสีชมพูและบีบมันร่างเล็กก็กระตุกไปทั้งตัวและอ้าปากหอบหายใจ สตีฟถอยออกมาปล่อยให้โทนี่ได้พักและหาว่าปฏิกิริยานี้เกิดขึ้นเพราะอะไร

“ดูเหมือนตรงนี้ของโทนี่จะเป็นที่ที่รู้สึกเร็วนะ” บัคกี้ยิ้มโทนี่หน้าแดงก่ำ

“สีแดงเหมาะกับนายมากโทนส์” เขาพูดและดึงยอดอกคนตัวเล็กอีกครั้ง

“อ๊า! ดะ...เดี๋ยวก่อนบานส์” โทนี่พูดตะกุกตะกัก พยายามปิดหน้าอกของตัวเองเอาไว้

“ก็ได้ครับ” สตีฟบอก พวกเขาทั้งคู่ปล่อยมือออก

“นายคิดเหมือนที่ฉันกำลังคิดอยู่หรือเปล่าบัค?”

“ใช่”

“เดี๋ยวพวกนายจะ...อ๊าาาาาาา!” สตีฟและบัคกี้ก้มลงและดูดเม้มยอดอกคนละข้างและเพิ่มแรงดูดดึงขึ้นเรื่อยๆ โทนี่แหงนหน้าขึ้น เสียงครางดังออกมาจากริมฝีปากที่ถูกจูบจนบวมเป่ง มือของวิศวกรหนุ่มจิกไหล่ของพวกเขา โทนี่ไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าเขาจะรู้สึกเร็วกับตรงนี้ คู่นอนของเขาคนก่อนๆหน้านี้ไม่เคยเลยสักคนที่จะมองหาสิ่งเหล่านี้

ในที่สุดพวกเขาก็ละออกจากหน้าอกของคนตัวเล็ก ชายผมสีน้ำตาลขยับพิงกับหัวเตียง ดึงอัจฉริยะหนุ่มขึ้นนั่งบนตักตัวเอง

“อ้าขาออกโทนี่” เสียงสั่งเบาๆ คนผมสีน้ำตาลเข้มตัวเล็กกว่าขยับทำตามอย่างกระตือรือร้น

สตีฟเข้ามาใกล้เรียวขาสีแทนที่แสนจะล่อตาล่อใจช้าๆ กัปตันอดไม่ได้ที่จะจ้องมองไปที่คนตัวเล็กที่แสนจะงดงาม และเขาไม่อาจจะทนได้อีกแม้แต่วินาทีเดียว เขาก้มลงและงับเอาส่วนปลายของแกนกายของโทนี่เข้าปากร้อน ดูดกลืนหยาดน้ำหวานที่ปริ่มออกมาเข้าไป

โทนี่แหงนขึ้นปล่อยเสียงครางออกจากปากอิ่ม ขาเรียวสั่นเทิ้ม บัคกี้จับให้โทนี่หันหน้ามาหาเขาก่อนจะจูบและดูดกลืนเสียงที่แสนจะน่ารักที่โทนี่เป็นคนสร้างขึ้นมาลงไปในลำคอของตัวเอง มือซ้ายก็ลูบวนเป็นวงกลมบนหน้าท้องของโทนี่ ขณะที่มืออีกข้างก็กลับไปหยอกเย้ากับยอดอกสีหวานของโทนี่

“สตีฟ ทำให้โทนี่พร้อมที” บัคกี้หยิบเอาบางอย่างส่งให้คนที่กำลังทำให้โทนี่คลั่งเพราะความสุขสม มหาเศรษฐีทำเสียงเป็นคำถามแต่บัคกี้กลับตอบกลับด้วยการทรมานยอดอกที่แข็งตึงและฝากรอยจูบไปทั่วลำคอของโทนี่แทน

ช่วงที่ถูกทำให้งุนงงสับสนนั้นโทนี่ลืมสนใจสตีฟไปเลย ชายผมทองเอาบางอย่างเคลือบนิ้วหนาจนชุ่ม ปากอุ่นร้อนกลับไปทรมานแกนกายที่แข็งขึงของโทนี่อีกครั้ง คนตัวเล็กครางสะอื้นอ้าปากหอบหายใจเพราะหายใจไม่ทันเมื่อนิ้วหนาสอดใส่เข้ามาภายในช่องทางสีหวานที่ไม่เคยมีใครเข้ามาก่อน มันสร้างความตื่นเต้นในแบบที่ไม่เคยรู้สึกที่ไหนมาก่อน ตาสีน้ำตาลวาวน้ำก้มลงมองก็เจอกับเส้นผมสีทองที่หน้าตักของตัวเอก

“อย่าเกร็งโทนี่ ปล่อยพวกเราดูแลนาย” บัคกี้รู้สึกได้ถึงอาการเกร็งของคนที่อยู่บนตักของตัวเอง ชายหนุ่มพูดปลอบพลางดูดเม้มติ่งหูเล็ก โทนี่สูดลมหายใจพยายามไม่เกร็ง ขณะที่สตีฟคว้านนิ้วเป็นวงกลมนั้นเขาก็จูบต้นขาสีแทนตลอดเวลา

“หายใจช้าๆครับโทนี่” สตีฟค่อยๆเหยียดขยายช่องทางสีสวยด้วยนิ้วหนาช้าๆ ใช่นิ้วขยับเข้าและออกเบาๆ สตีฟทำให้คนตัวเล็กพร้อมเพื่อรองรับอะไรที่ใหญ่กว่านิ้วหนา ในขณะที่บัคกี้ก็ลูบไล้ไปทั้งลำตัวด้านบน ตอนนั้นเองคนตัวเล็กก็รับรู้ถึงจำนวนนิ้วที่เพิ่มเข้ามาและ...

“อ๊า...พระเจ้า สตีฟฟฟฟ...อะไร?”

“ดูเหมือนใครบางคนจะเจอจุดเสียวในตัวนายแล้ว นายรู้สึกยังไงบ้าง?” โทนี่นิ่งไปชั่วครู่

“แปลกๆ” สตีฟถึงกับเงยหน้าขึ้นมามอง

“แต่ก็รู้สึกดี” บัคกี้หัวเราะ ขณะที่โทนี่ครวญครางเมื่อสตีฟขยับนิ้ว

“โทนี่ครับ หัวหลังให้ผมคร่อมบัคไว้” ขณะที่คนผมสีเข้มขยับตัว สตีฟเอาน้ำมันหล่อลื่นเคลือบแกนกายของตัวเองจนทั่ว ก่อนจะจับเอวคอดเอาไว้และสอดใส่ส่วนปลายยอดเข้าไป

โทนี่อ้าปากค้าง แนบหน้าผากลงกับหน้าผากของบัคกี้ บัคกี้ลูบไล้ลำตัวของคนตัวเล็กขณะที่มือเล็กก็กำผ้าปูที่นอนข้างหัวของบัคกี้แน่น

“สตีวี่บอกหน่อยสิว่าโทนี่เป็นยังไงบ้าง”

“แน่น” เขาดันเอวสอบเข้าไปช้าๆกระทั่งแกนกายทั้งหมดเข้าไปอยู่ในตัวคนตัวเล็กทั้งหมด

“แน่นมากโทนี่ คุณรัดผมแน่นมาก” สตีฟคำราม บัคกี้เองก็สอดลิ้นเข้าไปในปากของคนตัวเล็ก ขณะที่คนผมทองยังคงอยู่นิ่งๆ ขยับเอวเล็กน้อยเพื่อรอให้โทนี่คุ้นชิน แต่คนตัวเล็กหนีออกจากจูบของบัคกี้

“อ๊า! ใหญ่มาก สตีฟ...ได้โปรด ขยับ”

สตีฟไม่ได้ทำตามที่คนตัวเล็กบอก เขาขยับช้าๆและรักษาจังหวะนั้นเอาไว้สักพัก จนกระทั่งโทนี่อ้อนวอนให้เขาขยับเร็วขึ้น สตีฟทำตามที่คนตัวเล็กต้องการ บัคกี้เองก็นอนมองสีหน้าสุขสมของโทนี่ มือหนาก็รูดแกนกายของโทนี่ไปพร้อมกับของตัวเอง

“ฉันจะ...ฉันจะออกแล้ว ฮึก...”

สตีฟแนบตัวลงชิดแผ่นหลังของโทนี่และโน้มตัวไปที่หูของโทนี่ บัคกี้ลุกขึ้นและโน้มตัวไปที่หูอีกข้างของโทนี่

“ปล่อยออกมา” พวกเขากระซิบที่หูของโทนี่คนล่ะข้าง เป็นคำสั่งที่แสนง่ายดายแต่ก็แสนจะเซ็กซี่ และมันทำให้โทนี่ปล่อยของเหลวสีขุ่นออกมาเปรอะหน้าอกของบัคกี้ ช่องทางนุ่มนิ่มบีบเค้นแกนกายของสตีฟ ทำให้สตีฟหมดความอดทนเขากระแทกกายเข้าไปจนสุดทางและปลดปล่อยความสุขสมออกมาทุกหยาดหยด บัคกี้ก็เช่นนั้น

สตีฟค่อยๆถอนตัวออกมาจากคนตัวเล็กที่ตอนนี้ทรุดตัวลงบนตัวของบัคกี้ หอบหายใจ และบัคกี้ไม่ได้สนใจโทนี่ สตีฟทิ้งตัวลงนอนข้างๆพวกเขา ใช้เวลาสักพักโทนี่จึงกลับมาหายใจได้ตามปกติ บัคกี้หันไปมองเพื่อนสนิทที่นอนอยู่ด้านข้าง ก่อนจะยิ้มชั่วร้ายออกมา

โทนี่คิดไม่ถึงหรือไม่สังเกตเห็นอะไรทั้งนั้น และก็ต้องตกใจเมื่อบัคกี้พลิกตัวสลับตำแหน่งกันอย่างรวดเร็ว บัคกี้ดูกระตือรือร้นเป็นอย่างมาก

“ทำตัวตามสบายสตาร์ค ฉันยังไม่ได้ทำอะไรกับนายเลยนะ”

“หมายความว่างะ...อ๊าาาาาา! บัคกี้” อดีตมือสังหารดันขาเรียวขึ้นชิดกับหน้าอกของคนตัวเล็ก ก้มหน้าลงและสอดลิ้นเข้าไปในช่องทางสีสวย

บัคกี้สอดลิ้นเข้าไปลึกจนโทนี่กรีดร้องไม่หยุด น้ำตาเอ่อขึ้นมา ไม่ได้เป็นเพราะคนตัวตื่นเต้นแต่ประการใด แต่เพราะไม่เคยรู้มาก่อนว่ามันจะทำแบบนี้ได้ด้วย

ขณะที่บัคกี้สนุกสนานกับการหยอกเย้าโทนี่ สตีฟที่นอนอยู่ข้างๆก็มองการกระทำของทั้งคู่พลางรูดแกนกายที่ถูกกระตุ้นให้ตื่นตัว ในที่สุดบัคกี้ก็ผละออกมาและคลานขึ้นคร่อมคนตัวเล็กเอาไว้

“พร้อมหรือยังที่รัก?” คนตัวเล็กปากคอสั่นตอบออกมาเป็นคำพูดไม่ไหวทำได้แค่พยักหน้า บัคกี้จับแกนกายของตัวเองค่อยๆกดแกนกายของตัวเองเข้าไปช้าๆ จนกระทั่งเข้าไปอยู่ในตัวของโทนี่ทั้งหมด

“พระเจ้า นายยังแน่นอยู่เลย พร้อมหรือยัง” ร่างเล็กพยักหน้าอีกครั้ง

“ดี” และคนตัวโตก็ขยับกายออกและกระแทกกลับเข้ามา โทนี่กรีดร้องเสียงแหบแห้ง

ในขณะที่เซ็กส์ของสตีฟนั้นอ่อนโยนนุ่มนวล บัคกี้กลับเต็มไปด้วยความป่าเถื่อนและดุดัน และโทนี่ก็ทำได้แค่เพียงนอนครวญครางและบิดกายไปมาเท่านั้นเอง

สตีฟนอนอยู่ด้านข้างรูดแกนกายของตัวเองขณะที่มองบัคกี้และโทนี่ บัคกี้กระแทกกระทั้นไม่ยอมผ่อนแรง ขณะที่คนตัวเล็กก็กรีดร้องทุกครั้งเพราะกระแทกโดนจุดเสียว

แรงกระตุ้นจากการถูกกระแทกกระทั้นตลอดเวลานั้นทำให้คนตัวเล็กรับรู้ว่าตัวเองกำลังจะถึงจุดสุดยอด

“โอ๊ะ! อ๊า! ฉัน...ฉันออกแล้ว” โทนี่ปล่อยสุขสมออกมาเปรอตัวเอง บัคกี้ยังคงกระแทกกายไม่หยุด โทนี่บีบรัดแกนกายของเขาแน่นและจิกข่วนแผ่นหลังกว้าง ในที่สุดบัคกี้ก็ก้มลงกัดลำคอของคนตัวเล็ก และปลดปล่อยความสุขสมเข้าไปในตัวของโทนี่ เขายังคงขยับเอวสอบไม่หยุด มองโทนี่สะอื้น ก่อนจะกระแทกเข้าไปเป็นครั้งสุดท้าย สตีฟเองก็ปล่อยความสุขสมออกมาในมือหนาของตัวเอง ดวงตาไม่ได้ละออกจากคนผมสีเข้มทั้งสองคน

หลังจากที่บัคกี้ถอนตัวออกมาแล้วเขาก็ทิ้งตัวลงด้านข้าง ก่อนจะดึงโทนี่เข้ามากอด สตีฟก็กอดคนตัวเล็กจากด้านหลัง ซุปเปอร์โซลเยอร์ทั้งสองคนก้มลงมองคนรักของพวกเขาที่นอนหลับอยู่อย่างอ่อนโยน

ใช่...โทนี่เป็นของพวกเขา


ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว