ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Not the one [Vision x Tony] {NC}

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนฟิค

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.7k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ต.ค. 2560 00:23 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Not the one [Vision x Tony] {NC}
แบบอักษร

​Paring :  Vision x Anthony Edward Stark  

Rate and  Gen :  Drama / NC-17 Written by : stony1998 

Transalate from English Version by : P.Soltz 

Follow English Version here : https://archiveofourown.org/works/4611282

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

     โทนี่ สตาร์คไม่ใช่คนอ่อนแอ โทนี่ สตาร์คไม่ใช่คนประเภทที่จะเรียกร้องความช่วยเหลือจากคนอื่นด้วยซ้ำ เขาเป็นนักสู้ เป็นผู้รอดชีวิต

     แต่นั้นมันก็ไม่ใช่เรื่องจริง เขาต้องการความช่วยเหลือ เขาต้องการใครสักคนที่พึ่งพาได้ ครั้งหนึ่งเขาต้องการเอ็ดวิน จาร์วิช ให้ช่วงเวลาหนึ่งเขาต้องการโอบาไดอา สแตน เขาต้องการเปปเปอร์และโรดี้ แต่คนที่เขาต้องการที่สุดคือจาร์วิช และในตอนนี้จาร์วิชได้จากไปแล้ว

     หลังจากการต่อสู้กับอัลตรอน เขาตัดสินใจที่จะไม่เข้าร่วมกับทีม นิวเอเวนเจอร์ส เขายังไม่อาจเข้าร่วมตอนนี้ได้โดยที่ไม่มีจาร์วิช ไม่มีผู้ที่เขาสามารถไว้ใจได้ จาร์วิชเป็นทุกอย่างสำหรับเขา เป็นทีมนักประดิษฐ์ เป็นเพื่อน...เป็นมากกว่าเพื่อน เป็นชิ้นส่วนที่สำคัญของชีวิตโทนี่ สตาร์ค และเมื่อไม่มีชิ้นส่วนนั้นมันก็ไม่มีวันสมบูรณ์แบบ และโทนี่ก็ไม่มีความคิดแม้แต่น้อยว่าจะทำอย่างไรกับชิ้นส่วนที่ขาดหายไปดี ถึงแม้ว่าเขาจะมีฟรายเดย์ก็ตาม มันไม่เหมือนกันฟรายเดย์ไม่ใช่และจะไม่มีวันมาแทนที่จาร์วิชได้ เธอไม่มีมุกตลกที่เเสนฝืด ไม่มีการแสดงความคิดเห็นอย่างเหยียดหยามหรือกระทั่งความห่วงใย ไม่มีอะไรสักอย่างเทียบเท่ากับสิ่งที่จาร์วิชเป็นได้

     เธอไม่รู้จักโทนี่ดีพอ ไม่มีการปิดอุปกรณ์เมื่อเขาเสียสมาธิ ไม่ตัดไฟในแลปเมื่อเขาทำงานในนั้นนานเกินไป เธอไม่สามารถแยกแยะได้ว่าเขามีความสุขจริงๆหรือว่าแกล้งทำ เธอไม่สามารถตรวจจับได้ว่าเขามีความเครียด เมื่อทุกอย่างมันมากเกินกว่าที่เขาจะจัดการได้ เมื่อเขาต้องการผ่อนคลายและเรียกความเชื่อมั่นกลับมาว่าทุกสิ่งจะไม่เป็นไร เธอไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไรให้เขาออกมาจากความเจ็บปวดนั้นได้

     และในที่สุดเขาก็นั่งคุกเข่าอยู่ในแลปพยายามอย่างมากที่จะหยุดอาการปวดหัว เขาหายใจไม่ออกอากาศในห้องมันหนักมา และก็ร้อน ร้อนมาก ร้อนและแห้ง เขาเจ็บหน้าอก ตรงรอยแผลเป็นที่เคยมีอาร์ครีแอคเตอร์อยู่ รู้สึกถึงจังหวะของหัวใจที่เต้นรัว เขาต้องการที่จะนอน นอนหลับไปตลอดกาล ไม่ต้องรับรู้ถึงความเจ็บปวดและความโดดเดี่ยวอีก มันทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว

     "พระเจ้า จาร์วิช" เขาครางออกมา ชื่อเพียงหนึ่งเดียวที่สามารถขับไล่ความเจ็บปวดออกไปจากหัวใจของเขาได้ ในลำคอเจ็บแสบจากเสียงกรีดร้อง มันรู้สึกว่ามีเลือดออก เขาหวังว่าเขาจะสำลักมันตายไปซะ

     เขาอยู่แบบนี้มานานหลายนาที ชั่วโมง หรือวัน เขาก็ไม่อาจรู้ได้ ความเจ็บปวดยังคงอยู่และไม่มีวันจบลง บางทีเขาอาจจะหมดสติไปชั่วขณะหนึ่ง หรืออาจจะหลับไปจริงๆ แต่ทั้งหมดที่เขารู้ในชั่วขณะนั้นคือ เขาโดดเดี่ยวอยู่คนเดียวในความเงียบงัน และจากนั้น...

     "คุณสตาร์ค คุณไม่เป็นไรใช่ไหม?" โทนี่เอามือออกจากใบหน้าของตัวเอง

     "จาร์..."

     แต่นั้นไม่ใช่จาร์วิช และไม่มีทางเป็นจาร์วิชไปได้ เขาเงยหน้ามองชายคนนั้น คนที่เอาจาร์วิชไปจากเขา คนที่ตอนนี้ใช้เสียงของจาร์วิช และนั้นไม่ใช่เพียงอย่างเดียวที่เขาขโมยมันไป

     "ออกไป" โทนี่พูดเสียงเบาหันหน้าหนีจากคนที่รวบรวมเอาทุกสิ่งที่เขาฝันว่าสักวันหนึ่งจาร์วิชจะเป็นและตอนนี้มันไม่มีทางเป็นไปได้อีกแล้ว

     "คุณสตาร์ค คุณมีอาการตื่นตระหนก ได้โปรดให้เราช..." โทนี่สะดุ้งกับสัมผัสบางเบาที่ไหล่ของตัวเอง และเงยหน้าขึ้น

     "นายขโมยเสียงของเขาวิชชั่น นายรู้หรือเปล่า?" วิชชั่นมองตรงไปที่โทนี่

     "เราเห็นในไฟล์วิดีโอ เราได้ยินมัน"

     "นายขโมยเขาไป" โทนี่ก้มหน้ามองพื้น

     "นายขโมยเขาไปและตอนนี้เขาจากไปแล้ว ตายและจะไม่กลับมาอีกแล้ว เขาเสียสละตัวเองเพื่อแก้ไขข้อผิดพลาดของฉัน นายก็น่าจะรู้ว่าเขาทำอะไรลงไป" โทนี่สูดลมหายใจเข้า สั่นสะท้าน หยดน้ำเม็ดโตหล่นลงบนพื้นคอนกรีต

     "เขาตายเพราะฉัน" วิชชั่นเงียบไปสักพัก ก่อนจะคุกเข่าลงตรงหน้าโทนี่ช้าๆ

     "เราไม่ใช่จาร์วิช และเราก็ไม่ใช่อัลตรอน แต่...เรารู้สึกได้ถึงเขาหรือบางอย่างที่เขาจินตนาการถึง เรารู้สึกถึง....ความรักของเขาที่มีต่อคุณอย่างแรงกล้า คุณสตาร์ค เขารักคุณมากคุณทราบหรือเปล่า?"

     โทนี่รู้สึกถึงน้ำตาอุ่นร้อนที่เอ่อขึ้นมา

     "ฉันรู้" น้ำเสียงของโทนี่สั่นเล็กน้อย

     "และฉันก็รักเขา" วิชชั่นเงียบไปก่อนจะเอื้อมมือไปจับมือของโทนี่ช้าๆ

     "เขามีความปรารถนาอย่างแรงกล้าที่อยากจะสัมผัสคุณ รู้สึกถึงคุณ เขาอยากจะจับมือคุณ อยากกอดคุณเอาไว้ในอ้อมแขนนานเท่าที่จะทำได้ เขา..." วิชชั่นหยุดพูดและมองโทนี่ จ้องมองริมฝีปากบางและกลับไปมองจ้องตาสีอำพัน

     "อนุญาตให้เราช่วยคุณนะคุณสตาร์ค" โทนี่หันไปมองทางอื่น

     "ใครก็แทนที่เขาไม่ได้ทั้งนั้น"

     "เขาทำได้"

     โทนี่จ้องมองที่วิชชั่น โทนี่เปิดปากคล้ายจะพูดบางอย่างแต่วิชชั่นโน้มตัวไปด้านหน้าและปิดปากของโทนี่ด้วยริมฝีปากของเขา โทนี่วางมือบนไหล่ของวิชชั่นพยายามที่จะผลักออก แต่กลับลงเอยด้วยการถูกดึงเข้าไปใกล้ ตอนนั้นเองโทนี่รู้สึกถึงน้ำตาร้อนๆที่ไหลผ่านแก้มตัวเอง วิชชั่นถอนจูบออกมาวางมือไว้บนเอวคอดของโทนี่

     "คุณต้องการที่จะร่วมรักกันหรือเปล่า?"

     โทนี่ครางในลำคอ หลับตาลง จิตนาการว่าจาร์วิชกำลังพูดกับเขา จาร์วิสกอดเขาเอาไว้ จาร์วิชกำลังจะร่วมรักกับเขา

     "จับแน่นๆคุณสตาร์ค" โทนี่มีเวลาเล็กน้อยที่จะทำตามที่วิชชั่นบอก วิชชั่นลุกขึ้นยืนพาร่างสันทัดลุกขึ้นมาพร้อมเขา โทนี่จับและเกี่ยวขารอบเอวของวิชชั่นและยกแขนขึ้นมาคล้องรอบคอวิชชั่นเอาไว้ วิชชั่นใช้แขนข้างหนึ่งโอบรอบเอวของโทนี่ และเดินออกจากแลปตรงไปยังห้องของโทนี่

     วิชชั่นวางโทนี่ลงบนเตียงและลุกขึ้น โทนี่ทำเสียงประท้วง เอื้อมมือมาดึงวิชชั่นลงมาคร่อมทับตัวเองเอาไว้และวิชชั่นก็ไม่ได้ขัดขืน เขาจูบโทนี่ขณะที่โทนี่พยายามอย่างเต็มที่ที่จะลืม ที่จะลบความเจ็บปวดออกไปจากหัวใจ

     โทนี่ปล่อยให้วิชชั่นถอนจูบออกจากตัวเอง เขาถอดกางเกงวอร์มและชั้นในออก ตามด้วยเสื้อ วิชชั่นกลับมาพร้อมน้ำมันหล่อลื่นและถุงยางอนามัยวางมันลงข้างๆตัว

     "นายรู้..." โทนี่ทำท่าทางบอกวิชชั่น

     "ค่อนข้างเข้าใจได้ง่าย" วิชชั่นตอบ เขาหลับตาสักครู่และในที่สุดเขาก็เปลือยกายเช่นกัน

     "คุณอยากให้เรากระทำการอย่างไรคุณสตาร์ค?"

     "ฉัน..." โทนี่สูดลมหายใจเข้า

     "ฉันอยากให้นายนอนกับฉัน นายทำได้หรือเปล่า?"

     "แน่นอนครับ" วิชชั่นตอบและเอื้อมมือไปหยิบน้ำมันหล่อลื่นออกมา

“เดี๋ยวก่อน” โทนี่พูดเสียงเบา เขาพลิกตัวคุกเข่าและวางหัวของตัวเองลงบนแขน มันเป็นท่าทางที่เข้าถึงได้ง่าย และด้วยความสัตย์จริงโทนี่รู้สึกไม่สบายตัวเอาเสียเลย แต่เขาไม่อยากจะมองเห็น เขาแค่อยากจะฟังเสียง และรู้สึกถึงเท่านั้น

วิชชั่นบีบน้ำมันหล่อลื่นลงบนนิ้วและวางหลอดน้ำมันหล่อลื่นลง เขาใช้มือที่ไม่เปรอะลูบไล้หลังของโทนี่ รู้สึกถึงกล้ามเนื้อที่เกร็งขึ้นมา

“คุณสตาร์ค โทนี่ กรุณาอย่าเกร็ง เราไม่อยากจะทำร้ายคุณ”

โทนี่สูดลมหายใจ รู้สึกถึงน้ำตาร้อนๆที่เอ่อขึ้นมา เขาบังคับตัวเองให้ผ่อนคลายช้าๆปล่อยให้วิชชั่นสอดนิ้วเข้ามาในตัว โทนี่คำรามเบาๆและจิกผ้าปูที่นอน

วิชชั่นลูบไล้หลังของโทนี่และเพิ่มนิ้วเข้าไปอีกนิ้วช้าๆเหยียดขยายโทนี่จนโทนี่หอบหายใจและครางอย่างสับสน

“คุณพร้อมหรือยังคุณสตาร์ค?”

“พระเจ้า ได้โปรด” โทนี่ร้องออกมาเมื่อวิชชั่นขยับนิ้ว วิชชั่นครอบถุงยางลงบนแกนกายของตัวเอง ใช้น้ำมันหล่อลื่นเป็นปริมาณมากบนแกนกายของเขา เขาไม่ได้ถามโทนี่อีกครั้ง เขาดันแกนกายเข้าไปในตัวโทนี่ โทนี่ครางออกมาอย่างพอใจ

“มากกว่านี้ ได้โปรด อย่าหยุด” โทนี่พูดเสียงเบา อ้อนวอนและแอ่นสะโพกขึ้น

วิชชั่นคำรามเบาๆ เขาขยับช้าและแรงขึ้น โทนี่ครางเสียงดัง คนตัวเล็กคราง ขอร้องและร้องไห้ออกมา

“โอ้พระเจ้า ได้โปรด ใกล้แล้ว ขอร้องล่ะ” โทนี่ร้องไห้ออกมาอีกครั้ง ผ้าปูที่นอนเปียกชุ่มไปด้วยน้ำตา วิชชั่นขยับมือไปที่แกนกายของโทนี่และขยับมือไปพร้อมกับการกระแทกกระทั้นของเขา

“อ๊า...อา แบบนั้น!” โทนี่จิกผ้าปูที่นอน

“ฉันจะออกแล้ว...อ๊า ฉันจะ...” โทนี่เกร็งกระตุกปลดปล่อยออกมา

“จาร์วิส จาร์วิส!!” โทนี่กรีดร้องชื่อของจาร์วิสออกมา ความสุขสมไหลเวียนไปทั่วร่าง

วิชชั่นขยับกระแทกกระทั้นสักพัก คำรามเบาๆเมื่อปลดปล่อยออกมา เขายับมือออกเมื่อโทนี่รู้สึกอึดอัด โทนี่หอบหายใจและฟุบลงบนที่นอนขณะที่วิชชั่นค่อยๆถอนตัวออกมา

     "จาร์วิชมัน..." โทนี่หันกลับมาและเห็นวิชชั่นเขาก็กลืนคำพูดลงคอแล้วหันไปทางอื่น

     "คุณไม่เป็นไรนะคุณสตาร์ค?" วิชชั่นถามเสียงเบา

     "ได้โปรด ขอร้องล่ะออกไป"

     วิชชั่นไม่ถามและไรเขายอมเดินออกไปจากห้อง โทนี่ลุกขึ้นนั้งบนเตียงซบหน้าลงบนมือและร้องไห้ เพราะจาร์วิชได้จากไปแล้ว จาร์วิชได้ตายไปแล้ว และวิชชั่นก็ไม่ใช่จาร์วิชและไม่มีวันเป็นจาร์วิชของเขาได้


ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว