Soey

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บอสลับ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 1k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 09 ต.ค. 2560 23:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บอสลับ
แบบอักษร

------------------------------------------------------------​

อาวุธวิญญาณ

     +มโยร์เนียร์(ค้อนสายฟ้า) sss+       1123432 P

     +กุงนีร์(หอก) sss+                        1154475 P

     +เคียวมารแห่งการดับศูนย์ sss+       999999 P

     +หน้ากากแปลงโฉม sss+                800032 P

     +ปีกวาร์ป ss+                                   87332 P

     +อินฟินิตี้กันเลท ??                                    1 P

หนังลือเวทย์

     +เวทย์ธาตุดิน ระดับสูง sss+          2000000 P

     +เวทย์ธาตุน้ำ ระดับสูง sss+          2000000 P

     +เวทย์ธาตุลม ระดับสูง sss+          2000000 P

     +เวทย์ธาตุไฟ ระดับสูง sss+          2000000 P

     +เวทย์ธาตุแสง ระดับสูง sss+        2000000 P

     +เวทย์ธาตุมืด ระดับสูง sss+          2000000 P

     +เวทย์ธาตุไม้ ระดับสูง sss+          2000000 P

     +เวทย์ธาตุน้ำแข็ง ระดับสูง sss+    2000000 P

     +เวทย์ธาตุอัสนี ระดับสูง sss+        2000000 P

     +เวทย์ธาตุเหล็ก ระดับสูง sss+      2000000 P

     +เวทย์ธาตุผลึก ระดับสูง sss+        2000000 P

     +เวทย์ธาตุว่างเปล่า ระดับสูง sss+ 2000000 P

     +เวทย์ธาตุมิติ ระดับสูง sss+          2000000 P

กาชา

      +สุ่มอาวุธ A-SSS+                      3000000 P

      +สุ่มเสื้อผ้า A-SSS+                    5000000 P

      +สุ่มหนังสือมหาเวทย์ A- SSS+    2600000 P

(1000000 P)

​-----------------------------------------------------------------

“อะไรล่ะเนี่ย”


“นายแห่งข้า ท่านหลงลืมภาษายมโลกไปแล้วรึ ทำไมถึงได้ถามอะไรโง้ๆเช่นนี่”


“ไอ้อ่านออกมันก็อ่านออกอยู่ย่ะ แต่ทำไมไอ้ของอย่าง อินฟินิตี้กันเลท ทำไมมันราคาแสนจะถูกอย่างนั้นกันย่ะ อีกอย่างไอ้ของที่ฆ่าสิ่งมีชีวิตทั้งจักวาลได้ง่ายๆเพียงแค่ดีดนิ้วครั้งเดียวมันมีจริงเหรอ มันมีจริงๆใช่มั้ย”

 หนึ่งอาทิตย์หลังอัญเชิญและฝังผู้กล้าชายหญิง 6 ที่ตายไปในตอนอัญเชิญที่สุดแสนแฟนตาซี ด้วยการเอาขาชี้ฟ้าหัวปักแท่นพิธีอัญเชิญที่สร้างจากวัสดุแข็งพิเศษระดับที่ดาบศักดิ์สิทธิ์ยังฟันแทบไม่เข้า แล้วการที่มีคนตกจากฟ้าลงมาใส่แท่นพิธีแท่นนี้จนแตกแล้วไม่ตายนี้ก็ยอดมนุษย์เลยก็ว่าได้ 


แต่สำหรับเด็กเส้นของเราที่ไม่ได้รับความเสียหายใดๆเลยจึงทำได้แต่ตอแหไปต่างๆนาๆเพื่อกบกบเกลื่อนความเมพของตัวเอง แล้วตีเนียนขออยู่คนเดียวเพื่อทำใจเรื่องคู่หมั้น

 แต่จริงๆแค่ทำความรู้จักกับเสียปริศนาตลอด 7 วันเต็มจนวันนี้ จึงได้รู้ที่มาของเสียปริศนานั้น คือหนึ่งในอาวุธวิญญาณประจำกายเทพียมโลก เคียวมารแห่งการดับศูนย์ ใช่ไอ้อาวุธชิ้นนี้มันอยู่ใน แคตาล็อกช้อปปิ้งออนไลน์ อันเป็นแอบที่โรสเพื่อได้มาเป็นของขวัญ ถึงมันจะราคาแพงไปหน่อยแต่โรสก็กดซื้อมันมา ตามคำแนะนำของเสียปริศนา

 แล้วถึงจะไม่แนะนำโรสก็ตั้งใจจะซื้อมันมาแต่แรกอยู่แล้ว แล้วก็ไม่ใช่ว่า Point ของเธอมันซื้อได้แค่นั้นหรอก เหตุผลก็แค่กลัวว่าจะโดนข้อหาว่ารับซื้อของโจรมากกว่า เพราะหากนายเหนือหัวของเสียงปริศนานี่เป็นเทพียมโลกแห่งแอสการ์ดแล้วล่ะก็ ตามตำนานเทพีองค์นี้ เป็นหญิงรูปงามและเป็นซากศพอย่างล่ะครึ่งและเป็นลูกสาวของเทพหัวขโมยโลกิ มันจึงมีความเป็นไปได้สูงที่หากเธอซื้อพวกมันมาเจ้าของเดิมมันอาจมาไล่เชือดเธอเป็นแน่

 ซึ่งทันใดที่โรสกดสั่งซื้อ Point ทั้งหมดของเธอก็หายวับไปที่หนึ่งก่อนที่มันจะกลับไปที่หนึ่งล้านเหมือนเดิม โรสได้แต่เอียงคอสงสัยเกี่ยวกันการนับ Pointสุดๆ เพราะเลขหนึ่งล้านคือตัวเลขสูงสุดที่วิ่งขึ้นก่อนมันจะลดลง ซึ่งมันเป็นแบบนี้มาตั้งแต่ต้นที่เปิดแอบแล้ว แต่โรสก็ต้องหยุดความสงสัยไว้เพียงเท่านั้น 


เพราะสิ่งที่ปรากฏอยู่ของเธอนั้นมันเป็นเคียวดำเล่มงามประดับด้วยรวดลายสายลมสีทองไล่ตั้งด้ามไปจนสุดปลายเคียวและที่ส่วนปลายด้ามกับจุดต่อระหว่างใบเคียวกับด้ามเองก็ประดับไปด้วยหัวกะโหลกเล็กๆนับสิบพร้อมเปลวเพลิงสีดำลุกไหม้อยู่ในดวงตาที่กลวงโบ๋ของเหล่าหัวกะโหลกที่ทำหน้าเหมือนกรีดร้องอยู่ตลอดเวลา

     “ฮะๆ ถึงจะสวยก็สวยอยู่หรอก แต่เรื่องการออกแบบนี้ก็ออกจะน่ากลัวไปหน่อยอยู่นะ”

ถึงจะพูดออกมาแบบนั้นแต่โรสก็ขว้างหมับเข้าที่เคียวนั้น ก่อนจะเริ่มเหวี่ยงเคียวฟาดฟันอากาศเพื่อทำความรู้จักกับอาวุธใหม่ โรสควงมันไปมาอย่างคล่องแคล่วราวกับว่าเคียวเล่มงามที่อยู่ในมือของเธอเป็นพียงคฑาเชียร์ลีดเดอไม่มีผิด ซึ่งในความสนุกนั้นโรสหารู้ไม่ยิ่งเธอฟาดฟันและทำความรู้จักเคียวเล่มที่อยู่ในมือมากเท่าไหร่บนร่างกายของเธอก็มีความเปลี่ยนแปลงมากขึ้นเท่านั้นด้วย แต่การเปลี่ยนแปลงนั้นก็ต้องหยุดลงแล้วกับไปจุดเริ่มต้นใหม่ เมื่อมีใครสักคนเรียกจากอีกด้านของประตูห้อง

    “คุณแมรี่ค่ะ ยังตื่นอยู่รึป่าวค่ะ”

  “ค่ะ ยังตื่นอยู่ค่ะ คุณซินเทียมีอะไรเหรอคะ”

โรสที่หลุดเรียกชื่อจริงของซินเทียออกมาโดนไม่รู้ตัวเลยว่า มันเป็นชื่อที่มีเพียงแค่เอลลี่เท่านั้นที่มีสิทธิ์เรียกชื่อนี้ 

ซึ่งซินเทียที่ได้ยินชื่อจริงของตัวเองเธอก็พุ่งพรวดเข้าไปในห้อง หมายหมั้นจะฆ่าโรสทิ้งซะ เพราะหากมีคนอื่นรู้เข้า การแฝงตัวของเธอมันจะไร้ความหมาย ถึงแม้ความหมายจริงๆแค่อย่างใช้เวลาอยู่ด้วยกันกับเอลลี่ แต่ตอนนี้เธอแค่ต้องการทำลายชีวิตของผู้หญิงที่กล้าทำร้ายจิตใจของคนที่เธอรักก่อนจะทรมานทั้งกายและใจมันให้ถึงขีดสุดแล้วค่อยๆฆ่ามันอย่างช้า

                     วุบ!!

                 “เอ๋?”

“จุ๊ๆ ไม่ดีนะคะคุณชินเทีย จู่ๆก็พุ่งเข้าห้องคนอื่นเค้ายามวิกาล แถมยังเอามีดออกมาแทงกันแบบนี้ระวังจะ ตาย! ก่อนได้เจอคุณพี่เอานะคะ”

ซินเทียกลืนน้ำลายเหนี้ยวๆลงคออย่างยากลำบาก เมื่อเคียวเล่มในมือโรสอยู่ห่างจากคอเธอไม่ถึงมิน หลังจากเธอพุ่งหวังจะแทงโรส แต่เธอกันทะลุร่างของโรสไป ราวกับเป็นภาพลวงตาไม่มีผิด แต่สิ่งที่ยืนยันว่ามันไม่ใช้ภาพลวงตาก็คงเป็นเคียวที่ยังพลาดคอเธออยู่แหละ แล้วถึงแม้จะไม่หันกลับไปมองซินเทียก็รู้ได้เลยว่านรก มันอยู่ด้านหลังเธอแล้ว

    “หมายความว่าไงที่ว่าที่เธอพูดน่ะ”

   “หึๆ คุณเคยอ่านโนเวลแนวตายแล้วโดนส่งให้ไปใช้ชีวิตใหม่ในต่างโลกรึป่าวค่ะ”

 “เธอต้องการจะพูดอะไรกันแน่”

โรสดีดนิ้วหนึ่งครั้งก่อนที่จะเศษกระดูกชิ้นเล็กๆจำนวนมากลอยขึ้นมาประกอบกันเป็นโครงกระดูกมนุษย์ก่อนจะมีเส้นเลือด เส้นเอ็น กล้ามเนื้อ โครงสร้างต่างของมนุษย์ปรากฏออกมาตามลำดับจนกลายเป็นหญิงสาวในชุดเดรสเกาะอก ผ้ามันลายจุด อายุ 16-17 ใบหน้าเรียวสวยแต่กับเรียบนิ่งไร้ซึ่งอารมณ์และความรู้สึกใดๆดวงตาเองดำสนิทไร้ซึ่งแววท้อนใดๆในดวงตา จนถึงขนาดซินเทียที่ทำงานเป็นนักฆ่ามานานว่าเคยชินกับความตายมามากพอสมควรแล้ว ยังทำได้แค่ยืนตัวสั่นเป็นลูกนกเมื่อมองเข้าไปในดวงตาคู่นั้นก็ราวกับตกนรกไปรู้กี่ชั้นต่อกี่ชั้นแล้ว

 “อย่าได้กลัวไปเลย ตัวข้านั้นได้ละทิ้งหน้าที่ลบล้างตัวตนและดวงวิญญาณคนบาปไปแล้ว ตอนเป็นเพียงแค่ผู้ส่งสารและอาวุธประจำกายท่านโรสตามคำสั่งที่ได้รับมาจากท่านเฮล”

หญิงสาวผมดำเดินเข้าหาซินเทียพร้อมสมุดสีดำอย่างช้าๆและเยือกเย็นไม่ยี่หระต่อสิ่งรอบกายที่มันเริ่มศูนย์สลายไปอย่างช้าๆในทุกๆย่างก้าวที่เธอเข้าหาซินเทียก็ราวกับจุดสิ้นสุดของทุกสรรพสิ่งค่อยๆเข้าใกล้ซินเทียขึ้นเรื่อยและพร้อมที่จะกลืนกินเธอได้ทุกเวลา ซึ่งซินเทียในเวลานี้คำว่า หวาดกลัว มันเป็นยังไงวันนี้เวลานี้เธอได้รู้ซึ้งถึงแก่นวิญญาณแล้ว แต่ก่อนที่จะเป็นอะไรไป โรสก่อนเก็บเคียวเล่มงามไปก่อน แล้วเข้ามาเกาะไหล่ดูสมุดสีดำในมือหญิงสาวผมดำตรงหน้า

  “นี้คือสมุดแห่งชะตา เป็นสมุดที่มีไว้ระบุรายชื่อของผู้ที่มีชะตาต้องตายในอีก 24 ชั่วโมงหลังจากรายชื่อปรากฏบนสมุดเล่มนี้ แล้วยังสามารบอกถึงผู้ที่สังหารได้ด้วยเช่นกัน”

 “ใช่เล่มนี่แน่หรือคะ คุณเจมิลี่”

  โรสเอ่ยถามเจมิลี่ให้แน่นใจเพราะสมุดที่เจมิลี่เปิดให้ดูมันมีแต่ วิธีต้มมาม่ายังไงให้อร่อยเหาะ(ฉบับนรก) ซึ่งซินเทียเองก็ทำหน้านิ่วคิ้วขมวดทันทีพร้อมอารมณ์ขุ่นเคืองไม่พอใจกับการล้อเล่นอะไรแบบนี้เล็กน้อย แต่ก็ไม่กล้าแสดงมันออกมาผ่านสีหน้าอย่างชัดเจนเท่าไหร่ เพราะหากแสดงมันออกมามากเกินไปไม่แน่ว่าตัวตนของเธออาจศูนย์สลายไปไม่เหลือแม้แต่ความทรงจำใดๆไว้ให้จดจำเป็นแน่

 “อ่ะ! ขออภัยสงสัยหยิบผิดเล่ม พอดีก่อนมาที่นี่ ท่านเฮลสั่งให้ไปศึกษาวิถีมนุษย์เงินเดือนมาน่ะ ฮะๆ!”

 ‘นี่หล่อนช่วยเปลี่ยนสีหน้าเวลาหัวเราะบ้างสิย่ะ แล้วนี้ตกลงหล่อนเป็นพนักงานกินเงินเดือนเรอะ’

 “ไม่หรอกกินรายชั่วโมงเอาน่ะ”

“นี่! อย่าเที่ยวมาอ่านใจคนอื่นเค้าสิย่ะ รีบๆเข้าเรื่องได้แล้ว เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็ไปรวมตัวกับพวกปัญญาอ่อนสายเอาหรอก แถมพวกมันยังจะพากันไปตบมอนอีก”


“ถ้าเรื่องนั้นหายห่วง จากบันทึกแห่งกำพรุ่งนี้ผู้ชายในกลุ่มผู้กล้า 5 คนจะโดนอ๊อคอัดถั่วดำจนเกือบตายแล้วอีกผู้หญิง 2 จะโดนสไลน์ข่มขืนจนเสียสติไปเลยถ้าท่านโรสกับคุณไปได้ด้วยล่ะนะ แต่เรื่องนั้นช่างหัวมันใครมันจะเป็นจะตายยังไงมันก็ไม่เกี่ยวกับพวกเราอยู่แล้ว เพราะสิ่งที่พวกคุณควรรู้ไว้วันพรุ่งนี้เวลา 17:32น. ผู้คนนับหมื่นล้านจะพร้อมใจกันตายอย่างพร้อมหน้าพร้อมตาด้วยน้ำมือของชายผู้นี้”

เจมิลี่พูดจาอย่างไม่แยแสต่อชีวิตน้อยๆของผู้กล้าและชีวิตของสิ่งมีชีวิตจำนวนมากมายที่มีชะตาต้องตายในอีกไม่กี่ชั่วโมงต่อจากนี้เลยแม้แต่น้อยในขณะที่เธอจะล้วงเอารูปอะไรบ้างกับสมุดอีกเล่มออกจากร่องอกส่งให้โรสและซินเทียให้ได้ดูถึงรายชื่อสิ่งมีชีวิตหลายสายพันธ์ที่มีชะตาจะต้องตายในวันพรุ่งนี้แต่ความสำคัญในเรื่องโศกนาฏกรรมครั้งใหญ่ก็ได้กลางเป็นเรื่องเศษฝุ่นทันควัน

                     “คุณเจมิลี่!”

“หืม อะไรเหรอนายแห่งข้า ทำไมท่านกับยัยหนูซินเทียถึงได้มองข้าราวกับเป็นศัตรูคู่อาฆาตเช่นนั้นกันเล่า”

 “ในรูป! ในรูปที่หล่อนกันยัยหัวชมพูนอนกอดอยู๋...ใคร!”

ซินเทียเอ่ยถามเจมิลี่ด้วยน้ำเสียงที่สุดแสนจนเหลืออดแล้วกับเรื่องบ้าๆบอๆที่มันเกิดขึ้นดติดๆกันจนตามแทบไม่ทัน แต่เรื่องที่ไม่ว่ายังไงก็ไม่อาจจะทำใจยอมรับมันได้เป็นอันขาดก็คงเป็นเรื่องรูปถ่ายใบเดียวในมือนี่แหละ 


ซึ่งทางโรสเองก็ได้เรียกเอาเคียวเล่มงามออกมาอีกครั้งพร้อมจิตสังหารมหาศาลที่หมายหมั้นหวังจะฆ่าเจมิลี่ให้ตายให้ได้ในวันนี้หลังจากได้รู้ความจริงอันแสนเจ็บจี๊ดว่าไอ้รูปที่เธอเห็นในตอนที่มายังโลกแห่งนี้ใหม่มันไม่ใช่ทั้งหมดของรูปแต่เป็นเพียงครึ่งเท่านั้น

“ฮิฮิ!! คนในรูปจะเป็นใครไปได้นอกจากข้ากับท่านเฮล ส่วนคนนอนหลับสบายทามกลางร่องอกเนียนๆของข้ากับท่านเฮล พวกท่านคงรู้อยู่แก่ใจนะว่าใครแต่จะให้พูดชัดๆก็คงเป็นสามีล่ะมั้งนะ ก็เล่นอยู่กินด้วยกันมามากกว่า 5 ปีแล้วล่ะนะ”

   “หะ ห้าปี ไม่จริง!”

ซินเทียถึงกับเข่าอ่อนทรุดตัวลงไปกลองกับพื้นอย่างผู้พ่ายแพ้ควรทำพร้อมบ่อน้ำตาแตกอย่างช่วยไม่ได้ เมื่อเธอเคยคิดว่าหากไม่มียัยเนยจอมตอแห อยู่สักคนเอลลี่หรือเฟิร์สก็อาจเป็นของเธอเพียงคนเดียวแล้วแท้ๆ แต่ในเวลาแบบนี้กับมีศัตรูหัวใจสุดแกร่งที่มองยังไงก็ไม่เห็นหนทางที่จะชนะได้เลยสักนิดมาปรากฏตัวอยู่ตัวอยู่ต่อหน้าเธอก็ไม่สามารถทำอะไรได้เลย แล้วขนาดโรสว่าไล่ฆ่าอยู่แท้แต่เธอคนนั้นกับปล่อยให้มันทะลุผ่านร่างได้ง่ายๆ

“โอ๋ๆ อย่าร้องเลยนะ ซินเทียอย่าลืมสิว่าข้าเป็นถึงมือขวาและเป็นอาวุธจำกายเทพียมโลกเชียวนะ แค่เรื่องการดูบันทึกแห่งกำของเจ้าทำไมข้าจะไม่เคยอ่านไม่เคยดูล่ะ ในเมื่อพวกเจ้าชะตารวมกันกับข้าท่านเฮลและกับผู้หญิงมากกว่า 500 ชีวิตที่ต้องมีสามีคนเดียวกัน เพราะงั้นไม่ต้องเสียใจไปเพราะไม่ว่าจะช้าหรือเร็วพวกเธอก็ต้องตกลงเป็นเมียของท่านเฟิร์สอยู่ดีนั้นแหละ เพราะงั้นนอนซะเดียวจะแก่เร็วเอาสายๆ ”

  “รู้ไว้ซะคุณพี่ต้องเป็นของชั้นคนเดียว ตายซะนัง แมวขโมย แอ็ค!!”

 “ชิ..ยัยหนูนี้ทำตัวได้น่าลำคาญซะจริงนะ นี่ถ้าไม่ติดว่าท่านเฮลสั่งห้ามฆ่านะ ชั้นฆ่าพวกแกทิ้งตั้งแต่วันที่ยัยผู้หญิงโสโครกนั้นหักหลังท่านเฟิร์สแล้วรู้ไว้ซะบ้างที่พวกแกยังหายใจอยู่ได้ทุกวันนี้ได้ก็เพราะท่านเฮลหัดสำนึกไว้ซะบ้าง แล้วก็ยัยผีสโตกเกอร์ที่มันแอบฟ้งคนอื่นเค้าอยู่น่ะ แกจะเข้ามานอนด๊ๆหรือว่าอย่างให้ชั้นเตะก้านคอสักดอกก่อนคอยนอนเหมือนยัยหนูนี่ก่อนใช่มั้ยหา”

  “ฮะๆ ราตรีสวัสดิ์นะซินเทียจัง โรสนอนดีๆหน่อยสิจ๊ะ”

ซินเทียได้แต่นั่งตัวแข็งตะลึงกับธาตุแท้ของเจมิลี่หลังได้เห็นการให้ยานอนหลับอย่างแรงกับโรสเข้าที่ก้านคอจังๆลอยละลิ่วขึ้นเตียงอย่างไว้ โดยที่ของคนให้ยาสีหน้าไม่เปลี่ยนเลยสักนิด “น่ากลัว” นั้นคือทุกสิ่งที่ซินเทียคิดได้ในเวลานี้ แล้วก่อนที่เธอจะได้ลุกไปขึ้นเตียงอย่างว่าง่าย สาวงามจากยุโรปที่มาตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่อาจทราบได้ แต่ที่รู้ๆคือคุณเธอเล่นส่งราตรีสวัสดิ์ให้แบบหน้ามึนๆแล้วไปนอนเบียดโรสเป็นที่เรียบร้อย

   “เธอล่ะ จะเอาไง”

  “ฮาเร็มค่ะ ราตรีสวัสดิ์คุณเจมิลี่”

--------------------------------


“มาสเตอร์!! นี้มันเข้าวันที่ 4 แล้วนะเมื่อไรนักผจญภัยระดับพิเศษที่คุณว่าเก่งนักเก่งหนาจะมากันคะ”

   “ใจเย็นบ้างสิคะ คุณเจ้าหญิงริฮานน่า ทางเราก็พยายามต่อเขามาตลอด 3 วันแล้วเหมือนกัน”

“ใจเย็น นี่คุณกล้าบอกให้ดิฉันใจเย็นทั้งที่อาณาจักรเอล์ฟกำลังจะโดนฝูงกอร์กอนบุกในอีกไม่กี่วันเนี่ยนะ”


เปรี๊ยงง!!

                 มาจังผู้น่าสงสารไม่แม้จังได้จะได้หาข้อแก้ตัวใด กับเจ้าหญิงเอล์ฟริฮานน่า หัวของมาจังก็โดนมือของผู้มาใหม่คว้าหมับฟาดใส่โต๊ะน้ำชาสุดหรูแตกกระจายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยต่อหน้าต่อตาเจ้าหญิงริฮานน่า


 “แกไอ้มาสเตอร์ ตูบอกแล้วไงว่า ตูจะเอา F ไงฟะแล้ว X นี่มันคืออะไรวะ ไหนเอ็งลองหาคำอธิบายมาให้ตูก่อนที่จะได้เป็นกบดิ”

 “เอ่อ~ คือ”

 “มองหน้านี่จะหาเรื่องกันรึไงหูแหลมรึจะไฝว้ก็ว่ามา”

 “......”

ความคิดเห็น