สูญองศา

ยินดีต้อนรับสู่นิยายอีโรติด ตลก โปกฮา ติดตามกันเยอะๆน๊าาาา อัฟตามใจคนแต่ง จะมีอีบุคด้วยจร้าา

บทที่ 3 อดอยากปากแห้ง 45 %

ชื่อตอน : บทที่ 3 อดอยากปากแห้ง 45 %

คำค้น : บันไดมาร นิยายอีโรติค หวานแหวว สวยงาม

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.4k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ต.ค. 2560 21:25 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 3 อดอยากปากแห้ง 45 %
แบบอักษร

บทที่ 3


หลายสัปดาห์มานี้เธอรู้สึกดีกับงานเลขามากขึ้นจะว่าไปก็ไม่เลวร้ายนัก ด้วยความที่ฉลาดพอตัวการเรียนรู้จึงอยู่ในเกณฑ์ดีถึงดีมาก เธอในวันนั้นกับวันนี้จึงต่างกันราวฟ้ากับเหว ทั้งรสนิยมและความรู้ เธอกำลังร่ายยาวนัดสำคัญต่างๆให้ท่านประทานผู้เคร่งขรึมฟัง

 “ถ้ามีงานด่วนดิฉันจะแจ้งให้ทราบภายหลังค่ะ” ตบท้ายด้วยคำพูดแสนมั่นใจ ยิ่งทำงานกับเขาสภาวะรู้ไส้รู้พุงจึงบังเกิด จากที่คิดว่าเขาเป็นสุภาพบุรุษ ใช่!คำนี้ยังคงอยู่ แต่เท่าที่เธอดูแล้วเขายังมีนัดเดทกับสาวสวยทุกเมื่อเชื่อวัน ไม่มีแนวโน้มจะพอเลย คนระดับเขา หล่อรวย มาดเข้ม โปรไฟล์ดีหญิงคนไหนไม่กระโจนฉกฉวยนับว่าเสียสติ

เธอยังเผลอมองเขาบ่อยๆ เลย

เจ้านายหนุ่มยังไม่พูดจา นิ้วชี้เคาะเอกสารข้างโต๊ะบอกเป็นนัยน์ว่าเซนเรียบร้อย เขายังมีสีหน้าราบเรียบ ไม่แสดงอาการกระโตกกระตากใด ต่างจากเธอโดยสิ้นเชิง ที่ส่งเสียงเจื้อยแจ้วเป็นนกขุนทอง

หลังจากวันที่บรรลัยสุดในชีวิต

เธอก็ตั้งหน้าตั้งตาทำการบ้าน อินเตอร์เน็ตมีไว้ทำไม เสิร์ชสิรออะไร ‘ต้องอัปเดตตลอดเวลา’ ข้อมูลต่างๆของเขาวิกิพีเดียรู้ เธอรู้ หาไม่แล้วคงโดนเป็นชุด

เลขาสาวเดินไปหอบเอาเอกสารหลายอย่างข้างโต๊ะออกไป ประตูเจ้าปัญหาถูกเปลี่ยนลูกบิด เธอมองมันเพียงเสียววินาทีไม่อยากหาคำตอบเลย เพราะรู้เหตุผลอยู่แก่ใจ

ห้องของเธอมีคนเดินเข้าออกไม่เว้นแต่ละวัน หญิงสาวจึงมีงานล้นมือแทบไม่มีเวลาให้คิดอะไรเกินไปกว่างาน ราฟาเอลยังคงเข้มงวด ส่วนท่านประธานยังคงสุภาพกับเธอเช่นทุกวัน ไม่ว่าจะอย่างไรเรื่องส่วนตัวของทุกคนเธอไม่มีสิทธ์จะว่ากล่าว

ทั้งความเจ้าชู้โจ่งแจ้งของท่านประธานหนุ่ม

หรือราฟาเอลที่บ่นจนหูชาตาเหลือก

ชีวิตนี้ช่างมีรสชาติ บาดคอเหมือนตากีล่า อ้าวเฮ้ยไม่เคยดื่ม!

เอริคเอาแขนเกยหน้าผาก หลายสัปดาห์แล้วที่ตารางงานเขาแน่นจนกระดิกตัวไม่ได้ ทว่านัดทานข้าวกับสาวไฮโซยังคงเดิม มันตราไม่ได้หวงห้ามใดๆเลยทั้งที่เขาอยากให้เธอแสดงออก แถมยังทำหน้าที่คล่องขึ้น การพบปะยังเป็นไปตามสมควร แต่จบลงด้วยการอำลาไม่ได้เสน่หาหรือมีสัมพันธ์อันใดเกินเลย

จัดว่าอดอยากปากแห้งพอสมควร

เธอต้องรับผิดชอบหลายอย่างเลยเชียวละ 

นี่เขากำลังโดนความไร้เดียงสาล่อลวงอยู่หรือนี่   

“นายท่านขอรับ”

เอริคถึงกับสะดุ้งยึบ!กลับมาวางท่าสุขขุมเช่นเดิม “มีอะไรหรือราฟ” เจ้านายหนุ่มหรี่ตามอง “แล้วทำไมไม่เคาะประตูก่อน”

“กระผมเคาะแล้ว สงสัยเบาไป” ราฟมีแววกลั้นยิ้ม

“มีอะไรก็ว่ามา” เขาจัดท่าทางใหม่ “แล้วทำไมไม่ใช้มันตราขึ้นมาบอก”

“คุณมันตราจัดการเอกสารอยู่ข้างล่าง กระผมเลยเป็นคนมาแทน”

“เรื่อง.....ว่า” ตอนนี้เขาอยากอยู่คนเดียวเป็นส่วนใหญ่ ไม่ประสงค์จะทำอะไรแม้แต่อ่านรายงานของฝ่ายการเงินที่วางอยู่ตรงหน้า

“อาทิตย์หน้าจะมีประชุมที่บาหลี กรุณาเตรียมตัวด้วยขอรับ”

“ราฟนายไม่เบื่อคำพูดเป็นทางการบ้างรึไง”

“ไม่ขอรับ”

“เป็นมันตรา” เจ้านายหนุ่มบอกความต้องการ “เท่านั้น!”

ราฟโค้งรับก่อนออกเดินไปนอกห้อง ชักยังไงๆ อาจน่าสงสัยมากหน่อยแต่มันไม่เกี่ยวกับเขาเพราะหน้าที่ของเขาคือดูแลท่านประธานหนุ่มตอนอยู่เมืองไทยเท่านั้นเป็นพอ อำนวยความสะดวกทุกอย่างตั้งแต่สากกะเบือยันเรือรบ “รับกาแฟไหมขอรับ”

“ไม่!”  






​เป็นกำลังใจกดไลค์ คอมเม้นจร้าาาาา

ความคิดเห็น