Bubble-Bew

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 18 การลบตัวตน

ชื่อตอน : ตอนที่ 18 การลบตัวตน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.8k

ความคิดเห็น : 20

ปรับปรุงล่าสุด : 09 ต.ค. 2560 21:13 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 18 การลบตัวตน
แบบอักษร

ตอนที่****18

การลบตัวตน

“เลิกคิดบ้าๆได้แล้ว  ฉันไม่ได้ลากนายเข้ามาเพราะเรื่องแบบนั้นหรอก”

“อย่ามาปฏิเสธหน้าตายนะชูจิ  ถ้าไม่ได้คิดเรื่องแบบนั้นแล้วลากเข้าห้องนอนทำไม  ห้องนอนมันใช่ที่ที่คนปกติจะมาอยู่กันสองต่อสองเหรอครับ”

ย้อนเวลากลับไปได้ผมจะลากเจ้าบ้านี่เข้าห้องน้ำแทน!

ไม่สิ   ไม่ได้   ความคิดยิ่งแปลกกว่ามนุษย์ทั่วไปอยู่ด้วย  ขืนลากเข้าห้องน้ำดีไม่ดีได้คิดว่าผมอยากเปลี่ยนสถานที่ในการฟิชเชอริ่งครั้งแรกของเรา

ยกมือขึ้นตะปบหน้าผากตัวเองด้วยความเครียดแบบเฉียบพลัน

“เอาเถอะๆ  จะคิดยังไงก็เรื่องของนาย”

“คิดว่าชูจิชอบผมได้ไหมล่ะ”

“!!!”

เบิกตากว้างมองอีกฝ่ายอย่างตกใจ

ขอทีเถอะไอ้สีหน้ากรุ้มกริ่มเหมือนกำลังสนุกที่ได้แกล้งคนแก่แบบนั้นน่ะอย่ามาทำให้เห็นจะได้ไหม!

เบือนหน้าหลบสายตาเจ้าลิงหัวแดงด้วยกลัวจะเผลอตัวไปทำอะไรบ้าๆเข้า  คิดผิดจริงๆที่ลากเข้ามาในห้องนอน  สถานที่และอุปกรณ์มันพร้อมเกินไปแล้ว!  กลับออกไปตอนนี้เจ้าก้อนน้ำแข็งเดินได้คงส่งสายตาพิฆาตมาให้ชัวร์

“คิกๆๆๆ”

ไม่ต้องมาคิกๆ!

เอาไงดี…  ลืมเรื่องที่ไต้ฝุ่นคือบุคคลอ่อยทุกสถานการณ์ที่ควรระวังไปเลย

“ว่าไงล่ะครับชูจิ  ได้หรือเปล่า”

“ถอยออกไปสามเมตรเลยไอ้เด็กบ้า”

เตรียมง้างเท้ายันคนตัวเล็กเอาไว้  จะปล่อยให้เข้ามาใกล้ในระยะอันตรายไม่ได้เด็ดขาด!  ไม่ใช่อันตรายของผมนะ  อันตรายสำหรับมันนี่แหละ!

บอกกี่ครั้งกี่หนว่าแล้วว่าอย่าไว้ใจฉัน!

พรึ่บ!

การพุ่งเข้าหาผมประหนึ่งจรวดของไต้ฝุ่นถูกเบรกไว้ตรงช่วงเท้า  ฝ่าเท้าหน้ายันอีกฝ่ายไว้ได้ทันเวลา  ขืนให้พุ่งเข้าใส่ตอนนี้ได้ล้มกลิ้งทับกันบนเตียงแบบเหมาะจอพอดีแหงๆ  จะให้เกิดเรื่องน่าหวาดเสียวแบบนั้นไม่ได้

พักหลังภูมิต้านทานผมยิ่งต่ำๆอยู่ด้วย

ชอบมองเห็นเจ้านี่น่ารักน่าฟัดกว่าปกติไม่รู้ตั้งกี่เท่า

ตายๆๆ ถ้าไม่อดทนให้มากกวี่น้คงได้จับกดยันสว่างแน่ๆ

“ชูจิอ๊า!”

ไม่ต้องมาอ๊า!

อยากจะบ้าตาย  ตกลงจะไม่ล้มเลิกความคิดที่จะจับผมทำผัวจริงๆสินะ  ขนาดไม่ใช่เวลามาคิดเรื่องแบบนี้แต่หมอนี่ก็ยังหาโอกาสได้ทุกเมื่อ

นับถือความพยายามของเด็กวัยนี้เหลือเกิน

ผมคงแก่เกินไปเลยรู้สึกตามไม่ทันกับกลไกการสั่งการของสมองเจ้าลิงหัวแดง

“เมื่อไหร่จะสมยอมสักทีล่ะครับ   นี่อ่อยจนไม่รู้จะอ่อยยังไงแล้วนะ”

“ไม่มีวันซะล่ะ”

“ทำไมล่ะ!”

“ไม่ทำไมทั้งนั้น”

“ไม่ชอบผมเหรอ”

“เปล่า”

“ไม่อยากได้ผมเหรอ!”

“เปล่า”

“ผมไม่น่ารักเหรอ!”

“เปล่า”

น่ารักโคตรๆเลยต่างหาก

เพียงแต่…พูดออกไปไม่ได้เท่านั้นเอง  เฮ้อ!

“อะไรฟะ!  จากคำตอบก็ชอบผมชัดๆไม่ใช่หรือไง  แล้วทำไมเราถึงมีอะไรกันไม่ได้ล่ะ!”

“ไม่รู้”

“ชูจิ!  ฮึ่มมมมม”

เจ้าลิงหัวแดงเริ่มจะแยกเขี้ยวใส่อย่างหงุดหงิด  พยายามตะกุยเขี้ยวเล็บมาข้างหน้าหมายจะจับต้องตัวผมให้ได้  ตกลงจะเป็นลิงหรือแมวเอาสักอย่างได้ไหม?!

“ชูจิ!  ชู…! อ๊ะ!”

หมับ!!!

ร่างเล็กถลาเข้าสู่อ้อมกอดแบบพอดิบพอดี  ผมเริ่มเมื่อยขาที่ยกขึ้นยันหน้าท้องไต้ฝุ่นเอาไว้เลยเอามันลงจังหวะที่หมอนี่ขืนตัวพุ่งเข้าใส่พอดี  ผลเลยกลายเป็นว่าเซมาหน้าอย่างจัง

ผมอ้าแขนรับคนตัวเล็กไว้ในอ้อมกอด

เส้นผมสีแดงซุกอยู่ตรงแผงอกพอดี

หมับ…

“อ๊ะ  แน่นไปแล้วชูจิ”

ไต้ฝุ่นส่งเสียงค้านอ้อมกอดที่รัดส่วนบนของอีกฝ่ายไว้แน่น  ผมแสร้งไม่สน  เกยคางแล้วบนหัวเล็กเหมือนลูกโบว์ลิ่งนี้  พรมจูบลงไปบนเส้นผมเบาๆไม่ให้เจ้าตัวรู้

หอม…

แค่ผมยังหอมขนาดนี้เลย  ส่วนอื่นจะหอมแค่ไหนกันนะ

อ่า…ไม่ไหวๆ  เจ้าลิงบ้าทำผมสูญเสียการควบคุมตัวเองตลอดเวลาเลย  มันไม่เข้าใจความรู้สึกที่ว่าได้คืบจะเอาศอก  ได้ศอกจะเอาวาที่เกิดขึ้นกับผมในตอนนี้หรอก

ไม่มีวันรู้ว่าผมทรมานมากแค่ไหนกับการหักห้ามใจไม่ให้สัมผัสคนที่อยากสัมผัสมากที่สุด

“ชูจิ…”

“อือ”

“ชอบผมหรือเปล่า”

“ถามทำไม”

“ผมอยากรู้  ว่าชูจิจะชอบผมเหมือนที่ผมชอบชูจิไหม”

“นายชอบฉันเหรอ?”

แย่ล่ะสิ  อย่ามาพูดจาน่ารักใส่ตอนกำลังถูกกอดไม่ได้หรือไง  หมอนี่เคยมีความคิดไม่ไว้ใจผมในหัวบ้างหรือเปล่า

แต่จากท่าทางแล้วคงไม่มี

“ชอบสิ   ชอบจนจะบ้าตายอยู่แล้ว”

ซุกหน้าลงกับอกผมแล้วถูไถไปมา  วงแขนเล็กสวมกอดกลับจนผมต้องเลื่อนมือข้างหนึ่งขึ้นลูบหัวไต้ฝุ่นแทน  โยกตัวไปมาเพื่อหยอกล้อกับคนในอ้อมแขน

“ถ้างั้นก็ชอบฉันให้มากขึ้นกว่านี้ไปเรื่อยๆแล้วกัน”

“ต้องมากขนาดไหนชูจิถึงจะชอบผมกลับล่ะครับ”

เงยหน้าขึ้นมองผมตาละห้อย

พอก้มมองตอบหัวใจผมก็สะท้านแทบลืมหายใจ  ดวงตาแมวปิศาจสะกดให้คนมองหลงใหลจนถอนตัวไม่ขึ้น

“ชอบฉันให้มากกว่านี้ก่อน  แล้วฉันจะบอก”

“ง่า  ขี้โกงจัง”

ตึง…!

“เขาเรียกวิธีกำราบลิงชอบพยศ”

“ชะ…ชูจิ”

ไต้ฝุ่นหน้าแดงก่ำเมื่อผมก้มหน้าลงไปหาเอาหน้าผากไปชนกับหน้าผากของตัวเอง   ทำให้ใบหน้าของเราทั้งคู่อยู่ใกล้กันมากกว่าเดิม

“สวย”

“ครับ?”

“ดวงตาคู่นี้ของนาย  สวยมาก…”

ราวกับสติไม่อยู่กับตัว  ผมใช้ปลายนิ้วโป้งไล้วนอยู่ตรงเปลือกตาของอีกฝ่าย  ความรู้สึกที่ว่าขาดหมอนี่ไม่ได้เพิ่มพูนขึ้นในหัวใจจนจะล้นทะลักออกมาอยู่แล้ว

แต่ยังไม่ใช่ตอนนี้…

ผมไม่ต้องการให้ความรู้สึกที่มีต่อเด็กคนนี้ถลำลึกมากจนเกินไป  แม้จะรู้ดีว่ามันยากมากกับการต้องหักห้ามใจเวลาอยู่ใกล้กัน

ถ้านายไม่ใช่นักศึกษาของที่นี่…

หรือเพียงแต่ฉันไม่ได้อยู่ในฐานะของอาจารย์

ทุกอย่างคงง่ายกว่านี้เป็นกอง

“จอมฟ้าหลับไปแล้วเหรอ”

หลังจากนั่งกอดกันอยู่นานจนเจ้าลิงหัวแดงหลับไป  ผมก็อุ้มอีกฝ่ายขึ้นนอนบนเตียงแล้วเดินออกมาข้างนอกเพ่อตรวจดูความคืบหน้าจากเทียร์  ทว่าหมอนั่นกลับอุ้มเจ้าแว่นติ๋มเดินมาทางห้องนอนพอดี

“ให้นอนด้วยกันนะครับ”

“อือ”

พยักหน้าตอบรับไป   เทียร์พาคนตัวเล็กอีกคนให้ไปนอนบนเตียงข้างๆกันก่อนจะออกมานั่งที่ห้องรับแขกกับผมต่อ  ต่างฝ่ายต่างหยิบบุหรี่ที่เก็บไว้ขึ้นมาจุดสูบ

“เป็นยังไงบ้างล่ะ”

“ได้เบาะแสแล้วล่ะครับ   บริษัทที่รับออกแบบและก่อสร้างบ้านของท่านอธิการฯเป็นบริษัทยักษ์ใหญ่ในอเมริกา  การเจาะเข้าระบบของบริษัทใหญ่อันดับต้นๆของประเทศมหาอำนาจแบบนั้นคงต้องใช้เวลาพอดู”

“งั้นเหรอ…”

“ฟู่…”

เจ้าก้อนน้ำแข็งเดินได้พ่นควันบุหรี่ออกมา   ใส่กระโปรงนักศึกษาแท้ๆแต่นั่งแหกแข้งแหกขาไม่น่าดูเลย…

“ถ้าคิดจะทำตัวแบบผู้ชายก็ไปเปลี่ยนชุดก่อนไป  ทำแบบนี้ฉันสงสารผู้หญิง”

“ต๊ายตาย รู้สึกแปลกๆกับผมในเวอร์ชั่นผู้หญิงสินะ”

จะอ้วก…

“เข้าเรื่องเลยดีกว่า บริษัทที่ว่านั่นเป็นบริษัทแม่หรือเปล่า”

“อื้ม  เหมือนว่าจะขยายสาขาไปหลายประเทศเลยครับ”

“ไทยล่ะ”

“…”

“มีบริษัทลูกที่ประเทศไทยไหม?”

“อาจารย์กำลังจะบอกว่า…ถ้ามีบริษัทลูกอยู่ที่ประเทศไทยแล้วทำการเจาะเข้าระบบของบริษัทลูกในไทยจะง่ายกว่าใช่ไหมครับ”

“หมายถึงในกรณีที่ถ้าเครือข่ายข้อมูลของทุกบริษัทที่บริษัทมี่ขยายสาขาไปมันเชื่อมโยงถึงกันล่ะนะ”

“เข้าใจล่ะ  ถ้ามีจริงก็คงง่ายขึ้นเยอะ   บรรดาระบบการป้องกันการโดนแฮก…  อเมริกาเป็นประเทศที่มีระบบการคุ้มกันสุดยอดมาก  ต่อให้เป็นผมก็ยังไม่มั่นใจเลยว่าจะเจาะผ่านเข้าไปได้ไหม”

เจ้าตัวบ่นก่อนจะขยี้บุหรี่ลงในที่เขี่ยแล้วลุกไปหยิบโน้ตบุ๊คของตัวเองกลับมานั่งข้างผมอีกครั้ง  จัดการเปิดโปรแกรมฯก่อนหน้านี้อีกรอบ

กึกๆๆๆๆๆๆๆ

นั่งลุ้นรอฟังผลจากการค้นข้อมูลของเทียร์ในคราวนี้  คิดไม่ออกเลยว่าถ้าไม่ได้ความสามารถของหมอนี่แล้วพวกเราจะทำยังไง

เดี๋ยวก่อน…

มาคิดๆดู  หากจอมฟ้ากับเทียร์ไม่ได้อยู่กลุ่มเดียวกับไต้ฝุ่นในวันออกค่าย  ไม่ได้ออกตามหาผมเพื่อให้ไปหยุดพายุไต้ฝุ่นในวันนั้นจนทำให้เจ้าสามแปลกต้องมารวมตัวกันอยู่ที่นี่  ในเวลานี้…ที่นี่คงมีแต่ผมกับเจ้าลิงหัวแดงสองคนเท่านั้น

จะไม่มีอัจฉริยะอย่างจอมฟ้า

ไม่มีแฮกเกอร์อย่างเทียร์

และจะไม่มีวันมีทีมนี้เกิดขึ้นอย่างเด็ดขาด!

หรือว่า…ทั้งหมดมันจะไม่ใช่เรื่องบังเอิญแต่เป็นการวางแผนทั้งหมดเอาไว้ของแฟนธ่อม  เพื่อรวบรวมพวกเราสี่คน  ไม่สิ  ผมเป็นอาจารย์  ไม่น่าจะมีส่วนเกี่ยวข้องอะไร   หมายความว่า…เพื่อรวบรวมเจ้าสามแปลกนี้…

จอมฟ้าคือมันสมองที่คอยคิดแผนการต่างๆ

เทียร์คือหัวใจที่มีความสามารถช่วยให้ทุกอย่างก้าวเดินต่อไปได้

และไต้ฝุ่นคือ…

พละกำลัง

เปรียบเสมือนแขนขาของทีม!

แฟนธ่อมคิดจะรวบรวมเจ้าสามแปลกนี่เพื่ออะไรกันแน่?  สร้างทีมที่เก่งกาจขนาดนี้ขึ้นมาเพื่อต่อกรกับใครงั้นเหรอ?

เป้าหมายของเจ้าอสุรกายนั่น…ดีหรือไม่ดีกันแน่

และที่สำคัญ…ทำไมถึงดึงผมเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย

“จริงสิอาจารย์  ผมเพิ่งนึกขึ้นได้”

เสียงของเทียร์เรียกความสนใจจนต้องหยุดคิดและปะติดปะต่อเรื่องราวชั่วคราว  หันไปให้ความสนใจกับคนที่เรียก

“เพราะบริษัทนั้นอยู่ในอเมริกา  ทำให้ผมนึกถึงเรื่องบางอย่างขึ้นมาได้”

“อะไร”

“อาจารย์ก็รู้ใช่ไหมครับว่าผมเป็นแฮกเกอร์  และไม่มีระบบอะไรที่ผมเจาะเข้าไปไม่ได้”

แววตาจริงจังจ้องมองลึกเข้ามาในดวงตา  ความจริงจังจากตัวเขาทำให้ผมลืมตัวแผ่รังสีความน่ากลัวของตัวเองกลับไปเช่นกัน

“นายอยากจะพูดอะไรกันแน่”

“อเมริกาทำให้ผมนึกถึงคนกลุ่มหนึ่ง…”

“…”

“Federal Bureau of Investigation”

“…”

“หรือที่รู้จักกันในชื่อย่อว่า… F-B-I”

“…”

“การทำงานของเอฟบีไอจะมีอย่างหนึ่งซึ่งอธิบายแบบเข้าใจง่ายคือเป็นวิธีการที่ใช้ในการปกป้องคุ้มครองพยานจากคดีสักคดี  ซึ่งแน่นอนว่าหากเป็นคดีที่เอฟบีไอมีส่วนร่วมคงหนีไม่พ้นคดีร้ายแรงอย่างพวก…ก่อการร้าย”

“…”

“และวิธีปกป้องคุ้มครองพยานที่ว่านั้นก็คือ…การลบตัวตน”

“…”

“มันทำให้ผมคิดขึ้นมาเล่นๆว่า  ถ้าผมลองเจาะระบบเข้าไปในฐานข้อมูลของเอฟบีไอแล้วตรวจหาชื่อ…เรียวโนะสุเกะ  ชูจิ   ผมจะเจออะไรไหม”

ราชินียังคงจ้องมองมานิ่งๆอย่างไม่สะทกสะท้าน

สมแล้วที่เป็นเด็กอภิสิทธิ์  ประมาทไม่ได้เลยจริงๆ


บับเบิ้ลบิวชวนคุย**:**

มาอัพแล้วจ้า  เรื่องราวกำลังเข้มข้นมากๆ   เหมือนว่าอาจารย์กำลังจะเข้าใกล้ความจริงของเป้าหมายที่แฟนธ่อมต้องการแล้ว!  ขณะเดียวกันเทียร์ก็ทุ่มกำลังและสมองอย่างเต็มที่เพื่อค้นหาตัวตนของเขา  เจอศึกเข้ามาพร้อมกันถึงสองด้านแบบนี้อาจารย์เรียวจะรับมือไหวไหมน้า


ความคิดเห็น