Ranichat

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 6 : เริ่มแผนการ

ชื่อตอน : บทที่ 6 : เริ่มแผนการ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.6k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ต.ค. 2560 20:58 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 6 : เริ่มแผนการ
แบบอักษร

image


"เกล นี่เธออาบน้ำเสร็จหรือยัง ฉันรอเธอมากินข้าวนานแล้วนะ เร็วๆหน่อยสิ ฉันหิวจนจะกินช้างได้ทั้งตัวแล้ว" หลังจากที่เกลินขอไข่ต้มมาอาบน้ำ ไข่ต้มก็นัดกับเกลินว่าจะรอทานข้าวเที่ยงด้วยกันที่โรงอาหาร แต่เห็นมาอาบน้ำนานเกินไปจึงมาตาม

"เสร็จแล้วๆ หนูเกลขอโทษน้าที่ทำให้รอ" คนถูกตามรีบลุกจากเก้าอี้หน้าโต๊ะเครื่องแป้งแล้วเดินออกมาจากห้อง

"ป่ะ ไปกินข้าวกัน" ยังไม่ทันที่ทั้งสองจะก้าวออกจากหน้าห้องก็มีเสียงคนตะโกนเรียก

"คุณเกลินครับคุณเกลิน พ่อเลี้ยงเรียกพบครับ" เสียงแสบตะโกนดังมาแต่ไกล

"เรียกหนูเกลหรอคะ" หญิงสาวหันไปหาต้นเสียงพร้อมชีนิ้วมาทีตน ไม่อยากจะเชื้อว่าจะโดนเรียกพบ

"ใช่ครับคุณเกลิน ดูท่าจะอารมณ์เสียด้วย" แสบทำหน้ากลืนไม่เข้า คายไม่ออก เพราะตอนที่พ่อเลี้ยงโกรธนั้นหน้ากลัวเป็นอย่างมาก

"แสบว่าคุณเกลินรีบไปดีกว่านะครับ ก่อนที่จะโดนดุเอา"

"ค่ะๆ รีบไปก็รีบไป" หญิงสาวไม่ได้กลัวคนที่สั่งให้แสบมาตามสักนิด เพียงแค่สงสารแสบเท่านั้น ทำหน้าอย่างกับจะโดนประหาร


บนเรือนใหญ่


"ใครเรียกที่หนูเกลน้า หนูเกลมาแล้วค่ะ"เกลินทำเสียงเจื้อยแจ้วเดินเข้าไปในห้องทำงานของชายหนุ่มพร้อมกับไข่ต้ม

"ใครอนุญาตให้เธอเข้ามา" กวินทร์เงยหน้าจากเอกสารการสั่งซื้อชาในปีนี้

"หนูเกลอนุญาตตัวเอง ทำไมคะ พ่อเลี้ยงจะทำโทษหนูเกลหรอ ลงโทษยังไงดีคะ จะจับตีก้นไหม"คนถูกว่าทำหน้าตาระรื่นอย่างไม่รู้สึกผิด ส่วนคนตัวท้วมที่ยื่นอยู่ข้างๆได้แต่ทำหน้าหวาดผวา

"ฉันลงไปที่ไร่ ไม่เห็นเธอทำงานอยู่ ใครใช้ให้เธอพัก เธออย่าลืมสิ เธอมาที่นี่เพราะเธอต้องมาใช้หนี้ ไม่ได้ให้เธอมาเดินเล่น แล้วนั่นเป็นอะไร ยืนนิ่งๆไม่ได้หรือไง" กวินทร์พูดขึ้นเมื่อเห็นเกลินยืนเกาเนื้อเกาตัวยุกยิกๆ ไม่นิ่งเสียที

"ไข่ต้ม หนูเกลคันอ่ะ คันมากๆเลย ช่วยเกาหน่อย" คนหน้าหวานว่าพร้อมเขยิบตัวเข้าไปหาไข่ต้ม

"ว้าย!เกล เกลเป็นผื่นหรอ ไปทำอะไรมา" ไข่ต้มถึงกับตกใจ เห็นผื่นแดงๆขึ้นตามแขนและคอของหญิงสาว

"ก็ไม่ได้ไปทำอะไรมา แค่อาบน้ำ จริงสิ ต้องเป็นเพราะน้ำแน่ๆ" เกลินทำหน้าตกใจ ต้องใช่แน่ๆ

"พ่อเลี้ยงคะ เอายังไงดีคะ" ไข่ต้มไม่รู้จะทำย่างไร จึงหันไปหาคนที่กำลังนั่งมองเกลินอย่างประเมินสถานะการณ์

"ไข่ต้ม หนูเกลไม่ไหวแล้ว มันคันอ่ะ คันมากจริงๆ" ใบหน้าหวานเริ่มมีน้ำตาตื้อขึ้นมาที่ขอบตา คันก็คัน แต่กลัวผิวพังก็กลัว

"มานี่ ฉันจะพาไปหาหมอ" ชายเจ้าของไร่ลุกขึ้นเดินมาคว้าแขนเกลินและลากลงมาจากบ้าน ตรงไปยังรถกระบะคันใหญ่ เปิดประตูรถ แล้วดันหญิงสาวให้ขึ้นไปนั่ง

ตลอดทางที่นั่งรถมา เกลินไม่เอ่ยปากสักคำ ได้แต่นั่งลูบตัวเองไปพลางๆ ไม่กล้าเกาด้วยกลัวผิวตนจะเป็นแผล ดีนะที่ใช้น้ำสะอาดล้างหน้า ไม่งั้นได้หน้าแหกแน่ๆ

"รู้ว่าผิวแพ้ง่ายแล้วทำไมไม่บอก ต้องรอให้ฉันลำบากก่อนใช่ไหมถึงจะพูด รู้ไหมว่าที่ไร่กับในตัวเมืองมันไกลกันพอสมควร" ชายหนุ่มนึกหัวเสียคนข้างตัว อยู่ในไร่เขาไม่ทันไรก็ก่อความวุ่นวายเสียแล้ว

"พ่อเลี้ยงอย่ามาว่าหนูเกลนะ ก็ใครจะไปรู้ล่ะว่าตัวเองจะแพ้น้ำบาดาล ก็คนมันไม่เคยใช้นี่" เกลินหันไปทำตาขวางใส่ นึกเจ็บใจที่คนเค้าอุตส่าห์ไม่ทำตัวมีปัญหา

"อย่างน้อยเธอก็ต้องระวังสิ เห็นไหมว่าแทนที่ฉันจะได้ทำงาน กลับต้องพาเธอไปหาหมอ"

"โอเค! หนูเกลผิดเอง ขอโทษที่ทำให้เสียเวลาแล้วกันนะคะ พอใจหรือยังคะ" ว่าพลางกอดอกหันหน้าออกทางหน้าต่าง นึกโกรธคนด้านข้าง ไม่เป็นห่วงกันแล้วยังมาว่ากันอีก

ตลอดทางถึงโรงพยาบาล ไม่มีฝ่ายใดเอ่ยออกมาสักคำ ได้ยินเพียงเสียงแอร์และเสียงลมหายใจของหญิงสาวที่ถอนหายใจเพื่อระงับสติอารมณ์

"คนไข้แพ้น้ำนะครับ เนื่องจากผิวที่แพ้ง่ายแล้วก็น่าจะเป็นเพราะสภาพอากาศที่ค่อนข้างร้อน เดี๋ยวหมอจะจ่ายยาให้ ให้ทายาหลังอาบน้ำแล้วงดใช้น้ำบาดาลอีกนะครับ" คุณหมอเอ่ยกับหญิงสาวด้วยความสุภาพ

"ขอบคุณคุณหมอมากเลยนะคะ" เกลินยกมือไหว้


ทั้งสองนั่งรถกลับมาจากโรงพยาบาล ระหว่างทางหญิงสาวนอนหลับ ด้วยความที่ตนทำงานกลางแดด ถึงแม้แดดจะไม่แรงมากนัก แต่คนไม่เคยทำอะไรเช่นนี้ก็รู้สึกอ่อนเพลีย

"นี่เธอ เกลินตื่นได้แล้ว ถึงแล้ว กะจะนอนในรถฉันเลยหรือไง" กวินทร์เอื้อมมือไปเขย่าเกลินเบาๆ กว่าจะขับรถถึงไร่ก็มืดพอดี

"ถึงแล้วหรอคะ ว้าาา นึกว่าพ่อเลี้ยงจะอุ้มขึ้นไปนอนซะละ" เกลินยื่นหน้าเข้ามาหากวินทร์ ทำให้กวินทร์ถึงกับตกใจ

"นี่เธอเป็นอะไร ทำไมพูดแบบนั้น ไม่สบายหรอ" ชายหนุ่มเบี่ยงหน้าออก เมื่อเห็นหน้าใสๆของคนตรงหน้าถึงกับใจอ่อนยวบ จริงๆยัยนี่ก็สวยไม่เบาเลยนะเนี่ย

"ถ้าไม่นับเรื่องผื่นนี่ก็สบายดีค่ะ แต่เมื่อยนิดๆ ทำไมคะ พ่อเลี้ยงเขินหรอคะ" เกลินว่าพลางยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์

"ทำไมฉันต้องเขิน ยิ่งเป็นคนขี้เหร่ๆอย่างเธอฉันยิ่งไม่รู้สึกอะไร"

"ค่ะๆ รู้แล้วว่าไม่เขิน พ่อเลี้ยงพูดซะเสียความมั่นใจเลย ไปดีกว่า ไข่ต้มรอนานแล้ว" เกลินว่าพลางเปิดประตูรถ

"เดี๋ยว อยู่กินข้าวก่อนค่อยกลับ" ชายหนุ่มรู้เรื่องจากสาธรแล้ว ว่าแม่ครัวบอกกว่าไข่ต้มมาขอร้องให้ทำอาหารที่ไม่เผ็ดหน่อย ปกติจะไม่มีใครมายุ่งเรื่องอาหาร

"จริงไหมคะ ไปค่ะกินข้าว หนูเกลหิวจนไส้จะขาดแล้ว ในที่สุดพระเจ้าก็เห็นถึงความน่าสงสารของหนูเกล" เกลินทำหน้าดีใจเหมือนกับเด็กได้กินขนมชิ้นโปรด ใช่สิ ได้กินข้าว ไม่สิ ดมข้าวมาหลายมื้อแล้ว รีบโดนลงจากรถขึ้นไปบนบ้านอย่างไว


"อ้าวคุณเกลินกลับมาแล้วหรือคะ อาหารตั้งอยู่ตรงระเบียงนู่นน่ะค่ะ ป้าเตรียมไว้แล้ว" สาธรบอก ตอนที่ออกจากโรงพยาบาล ขณะที่เกลินหลับ กวินทร์ได้โทรมาบอกสาธรให้เตรียมอาหารที่ไม่จัดจ้านไว้ให้หญิงสาว เกลินรีบเดินไปตรงระเบียงที่สาธรบอก ระเบียงนี้เป็นระเบียบที่ยื่นออกมาจากตัวบ้าน รอบๆระเบียงมีต้นไม้นานาพันธุ์ขนาดใหญ่หลายต้นปลูกสูงขึ้นมาถึงระเบียง ตรงกลางระเบียบจะเป็นโต๊ะรับประทานอาหารขนาดใหญ่ ระเบียงนี้เป็นระเบียบที่ทำเอาไว้ทานข้าวกันเมื่อครอบครัวของกวินทร์มาพัก โดยวันปกติเค้าจะนั่งทานอาหารอยู่ด้านในของตัวบ้าน แต่วันนี้มีเกลินมาทานด้วย ไม่รู้ทำไมถึงบอกสาธรให้จัดอาหารที่ระเบียง

"ให้มันดีใจน้อยๆหน่อย เสียงดังอย่างกับคนไม่เคยกินข้าว" เจ้าของบ้านเดินตามออกมานอกระเบียบก็เห็นหญิงสาวหน้าตาระรื่นนั่งอยู่ตรงโต๊ะอาหาร

"เร็วๆสิพ่อเลี้ยง หนูเกลหิวจะแย่แล้ว รีบๆนั่งเลยค่ะ จะได้ทานพร้อมกัน" คนดีใจออกนอกหน้านอกตากวักมือเรียก

ทั้งสองทานอาหารกันไปเงียบๆ ได้ยินแต่เสียงลงพัดเอื่อยๆ

"ตั้งแต่วันพรุ่งนี้ขึ้นมาอาบน้ำกับทานข้าวที่นี่นะ"

"อะไรนะคะ ให้หนูเกลขึ้นมาอาบน้ำกับทานข้าวที่นี่ จริงๆหรือคะ นี่พ่อเลี้ยงก็เป็นห่วงหนูเกลเป็นหรอเนี่ย" เกลินอมยิ้ม

"ใครเป็นห่วงเธอ ฉันเป็นห่วงตัวเอง ขืนปล่อยให้เธอตายขึ้นมา พ่อฉันได้ฆ่าฉันตายตามเธอไปด้วยหรอก"

"แล้วนี่ให้อาบน้ำบนนี้ แล้วได้อาบที่ห้องพ่อเลี้ยงไหมคะ" ใบหน้าหวานไม่สนใจสิ่งที่กวินทร์พูด ได้ทีก็หยอด เอาแล้วสินะ ถึงเวลาทำตามแผนเพื่อจะทำให้ชายหนุ่มชอบเธอ

"นี่เธอพูดอะไรออกมา รู้ตัวหรือเปล่า" กวินทร์ตกใจกับคำพูดของคนตรงหน้า เมื่อวานยังทำท่ารังเกียจเขา คิดจะหลอกจับเขาหรือ ฉันไม่มีทางหลงกลเธอเหมือนไอ้วิทย์หรอก

"พ่อเลี้ยงฟังไว้นะคะ ทุกคำพูดที่มาจากปากหนูเกล หนูเกลรู้ตัวดีค่ะว่าพูดอะไร" เกลินจ้องลงไปนัยย์ตาของชายหนุ่มเพื่อให้เขาเชื่อในสิ่งที่พูด 'คนอย่างหนูเกลเนี่ยนะจะชอบตานี่ ฝันไปเถอะ' แต่ในใจกลับคิดอีกอย่าง

"นี่เธอคิดจะจีบฉันหรอ ไม่มีทางจีบติดหรอก" ยอมรับเลยว่าเมื่อครู่รู้สึกแปลกๆ มันดีใจปนเศร้าใจอย่างไรก็บอกไม่ถูก

" พ่อเลี้ยงระวังหัวใจไว้ดีๆนะคะ ระวังว่าวันนึงรู้ตัวอีกทีจะมีหนูเกลอยู่เต็มหัวใจ" สาวสวยว่าพลางตักอาหารใสปากเคี้ยวตุ่ยๆ ส่วนกวินทร์ถึงกับช็อคในคำพูดของหญิงสาว




นั้นไงงงงง เป็นไงพ่อเลี้ยง เจอหนูเกลินหยอดแล้วเป็นไงงงง นี่ยังไม่ได้เศษหนึ่งในสิบของระดับความหยอดของหนูเกลเลยนะ ถ้าใครชอบเมนต์ให้กำลังใจแล้วกดถูกใจให้ด้วยนะคะ หวังว่าจะชอบนะคะ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น