มิสจีมิน
Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : CHAPTER : 07

คำค้น : ไอดอลติดเซ็กส์ (KOOKV,YOONMIN,NAMJIN) NC+

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 20.1k

ความคิดเห็น : 43

ปรับปรุงล่าสุด : 08 ต.ค. 2560 18:25 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
CHAPTER : 07
แบบอักษร

( V Part ) 


"ผมจะมาขอให้แทฮยองมาเป็นผู้ดูแลส่วนตัวของผม"


"......"


"ของผมคนเดียว.."


"มึงว่าไงนะ!!"  ผมตะเบ่งเสียงถามคนร่างหนาที่ยังคงจับข้อมือของผมเอาไว้ด้วยใบหน้าที่ตกใจอยู่ไม่น้อยเมื่ออีกฝ่ายมันเอ่ยปากขอผู้ชายร่างอวบตรงหน้าให้ผมไปเป็นผู้ดูแลส่วนตัวของมัน

จองกุกมันกำลังคิดอะไรอยู่...


"อืม เอาสิ"  


"บังพีดีนิมครับ!"  คราวนี้ผมตะเบ่งเสียงเรียกผู้ชายร่างอวบตรงหน้าด้วยความตกใจเปลือกตาเบิกกว้างแล้วตวัดสายตาไปมองบังพีดีนิมเมื่อสิ้นประโยคของผู้ชายร่างอวบ


"อะไรหรอแทฮยอง"  บังพี่ดีนิมเลิกคิ้วถามผมด้วยความสงสัยก่อนจะระบายยิ้มออกมาให้ผมเล็กน้อยแต่เขาจะรู้หรือไม่ว่าตัวเองไม่ได้รู้เรื่องรู้ราวอะไรเลย


"คะ คือผม.."


"......"


"ผมไม่อยากเป็นผู้ดูแลของเขา.."


"ทำไม ดูแลกูแล้วมันทำไมฮะ!"  จองกุกมันกระซิบที่ข้างหูผมด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นมือหนาบีบข้อมือบางของผมจนตอนนี้มันเริ่มปวดไปหมด


"ก็กูไม่อยากอยู่กับมึงนี่!"  ผมกระซิบบอกคนร่างหนาที่ยืนอยู่ข้างกายกลับพลางขมวดคิ้วเป็นปม ด้วยความเกรงใจผู้ชายร่างอวบตรงหน้าจึงไม่ได้โวยวายที่จองกุกมันบีบข้อมือผมออกมา


"มีอะไรกันหรือเปล่า"  บังพีดีนิมเลิกคิ้วถามด้วยความสงสัยหลังจากที่เห็นว่าพวกผมยืนกระซิบกระซาบกันไปมาอยู่ตรงหน้าของเขา


"บังพีดีนิมครับอย่าให้ผมดูแลเขาเลยนะ.."  คราวนี้ผมลองเอ่ยบอกบังพีดีนิมด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลงแต่ข้อมือของผมกลับโดนมือหนาของคนข้างกายบีบจนรู้สึกเจ็บ


"ทำไมล่ะแทฮยอง งานนี้สบายจะตายแถมยังเงินดีอีกด้วย"


"โอโฮ้! ผมยอมทำงานหนักแล้วได้เงินเดือนเท่าเดิมยังจะดีกว่าเลย!!"


"พูดจริงหรอ.."


"ผะ ผมแค่เปรียบเทียบน่ะครับ.."  ผมเอ่ยบอกผู้ชายร่างอวบตรงหน้าด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกักสายตาผมเริ่มลุกลี้ลุกลน หากบังพีดีนิมเขาทำจริงขึ้นมานี่ซวยเลยนะ


"เอาน่า.. จองกุกเขาอยากให้นายดูแลนะรับไปเถอะงานนี้"


"โธ่ บังพีดีนิมครับ.."


"ฉันเพิ่มเงินเดือนให้สองเท่าเลย!"  บังพีดีนิมว่าด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นพลางยกมืออวบขึ้นมาแล้วชูสองนิ้วให้ผมดูเพื่อความมั่นใจ


"ทำไมถึงอยากให้ผมดูแลเขาล่ะครับ.."  คราวนี้ผมลองเอ่ยถามเหตุผลผู้ชายร่างอวบตรงหน้าเพื่อเข้าอาจจะมีเหตุผลที่ดีเพื่อชักจูงให้ผมอยากรับหน้าที่ดูแลเด็กบ้าที่กัดปากผมซะเลือดตกยางออก


"ฉันไม่เคยเห็นจองกุกจะเลือกผู้ดูแลส่วนตัวเลยสักครั้งนายเป็นคนแรกนะแทฮยอง.."


"......"


"ผู้ดูแลคนเก่าของจองกุกก็ขอลาออกกันไปหมดแล้ว ไม่รู้ว่าทำไม.."


"วะ ว่าไงนะครับ.."


"ฮึ.."  เสียงหัวเราะในลำคอของคนข้างกายทำให้ผมต้องหันหน้าไปมองอย่างรวดเร็วตอนนี้อีกฝ่ายกำลังแสยะยิ้มแล้วจดจ้องมาที่ผมด้วยสายตาเจ้าเล่ห์ สายตาแบบนี้มันหมายความว่ายังไงกัน

เจ้าบ้านี่ไปก่อเรื่องอะไรมาเขาถึงได้ลาออกกันไปหมด!?.


"ไม่เอา! ผมไม่รับงานนี้เด็ดขาด!!"  ผมรีบปฎิเสธบังพีดีนิมอย่างลุกลี้ลุกลนทันที แค่เห็นสายตาและรอยยิ้มที่แสนร้ายกาจของเด็กนี่ก็รับรู้ได้แล้วว่ามันอันตรายแค่ไหน ขนาดคนเก่าเขายังลาออก แล้วถ้าผมไปดูแลมันจะไม่ลาออกเหมือนกันคนที่ผ่านมาหรอ

อันตรายชะมัดเจ้าเด็กคนนี้...


"คิม แทฮยอง.."


"คะ ครับ.."


"ถือว่าฉันขอล่ะนะ ช่วยรับนี้เถอะ.."


"......"


"ไม่มีใครกล้ารับงานนี้อีกแล้ว จองกุกน่ะน่าสงสารนะ.."


"......"


"ทั้งที่เขาน่ารักขนาดนี้แต่ทำไมถึงกล้าทิ้งจองกุกกันนะ.."


"......"  ผมแทบอยากจะเอาหัวโขกกับกำแพงเมื่อได้ยินบังพีดีนิมเอ่ยชมคนร่าหงนาข้างของผมว่าน่ารัก อยากจะบอกให้เขารู้ว่าคนที่บังพีดีนิมชมว่าน่ารักนักหนาคือตัวอันตรายเลยล่ะ!


"นายก็เป็นแค่พนักงานเสริมนี่จริงมั้ยแทฮยอง.."


"......"


"ถ้านายรับงานนี้ฉันรับรองว่านายจะต้องสบาย.."


"......"


"แถมเงินเดือนก็เยอะมากพอสมควรเลยนะ.."


"ผมต้องทำยังไงบ้างครับ.."


"พูดแบบนี้ถือว่ารับแล้วใช่มั้ย!"


"คะ ครับ.."  ผมตอบตกลงเสียงสั่นถึงแม้จะแอบลังเลอยู่ไม่น้อยแต่ถึงอย่างนั้นผมก็ตอบตกลงไปแล้ว ผมไม่ได้อยากจะดูแลมันหรอกแต่ที่ตอบรับก็เพราะบังพีดีนิมเข้าชักแม่น้ำทั้งห้ามาพูดซะขนาดนั้นจะไม่รับก็ยังไงอยู่

หวังว่าการดูแลเจ้าเด็กนี่คงไม่ได้แย่เหมือนที่คิดเอาไว้..


"นายก็แค่คอยดูแลจองกุก อย่าปล่อยให้เข้าเล่นอะไรแพลงๆล่ะรู้มั้ย.."


"......"


"เด็กนี่มันหัวดื้อ แต่จองกุกก็มีมุมน่ารักอยู่เหมือนกัน.."


"น่ารักงั้นหรอครับ.."


"ทำไม.."  จองกุกมันกระซิบถามผมเสียงแข็งหลังจากที่ผมหันหน้าไปมองมันแล้วทำหน้าไม่ค่อยอยากจะเชื่อสักเท่าไหร่นัก เจ้าเด็กบ้านี่น่ะหรอน่ารัก บังพีดีนิมใช้อะไรดูน่ะ..


"นี่แสดงว่าผมต้องคอยดูแลเขาตลอดเลยหรอครับ.."


"ใช่ ตกลงรับงานนี้นะ.."


"ผมก็ไม่อยากจะรับหรอกครับ แต่ถ้าบังพีดีนิมขอผมก็จะทำให้ครับ.."


"ขอบใจมากนะแทฮยอง ฉันเชื่อว่านายทำได้"


"ขอบคุณครับ"


"งั้นเริ่มงานวันนี้เลย!"  เสียงทุ้มของคนร่างหนาที่ยืนอยู่ข้างกายของผมดังขึ้นทันทีเมื่อผมสนทนากับบังพีดีนิมเสร็จก่อนที่อีกฝ่ายจะฉุดกระชากลากดึงให้ผมออกมาจากห้องที่มีผู้ชายร่างอวบอยู่ในนั้น


"นี่! จะพากูไปไหนจองกุก!!" 


"ตามมา! อย่าถามมาก!!"



( Jungkook Part )


"นี่ห้องใครเนี่ย!!"  เสียงทุ้มของแทฮยองดังขึ้นทันทีเมื่อผมฉุดกระชากลากดึงมันเข้ามาภายในห้องทำงานของผม สายตาสวยของอีกฝ่ายสำรวจมองไปทั่วห้องด้วยความตกตะลึง


"ห้องทำงานกูเอง"  ผมตอบคนตรงหน้าด้วยน้ำเสียงที่เรียบนิ่งสายตมคมสำรวจมองคนร่างบางตั้งแต่หัวจรดเท้าก่อนจะใช้ลิ้นดันกระพุงแก้มตัวเองพลางระบายยิ้มออกมา


"ทำไมรกแบบนี้!"  คราวนี้แทฮยองหันมาเอ่ยถามผมพลางขมวดคิ้วเป็นปมผมหุบยิ้มลงแทบไม่ทันรีบเปลี่ยนสีหน้าให้ดูหน้าเกรงขามเหมือนอย่างเดิม


"อย่าถามมากไปนอนรอที่โซฟาเลย!"


[แกร๊ก!]


"มึงจะทำอะไรน่ะ!!"  เสียงทุ้มของคนร่างบางเอ่ยถามผมเสียงดังใบหน้าสวยฉายแววตื่นตระหนกออกมาให้เห็นหลังจากที่ผมจัดการล็อกประตูห้องให้เรียบร้อย


"บอกให้ไปนอนรอ!"


"ทำไมต้องนอนรอด้วย!"


[พรึบ!]


ว่าแล้วผมก็สาวเท้าเดินไปผลักคนร่างบางให้นั่งลงไปกับโซฟาผมใช้สายตาสำรวจมองใบหน้าสวยของอีกฝ่ายอย่างพินิจก่อนจะระบายยิ้มออกมาแทฮยองที่ถูกผลักให้นั่งลงไปกับโซฟานุ่มก็คิ้วขมวดด้วยความงุนงงหลังจากที่เห็นผมระบายยิ้มออกมาอย่างไม่มีเหตุผล ผมรีบหุบยิ้มก่อนจะทำหน้าโหดอีกครั้ง


"แทฮยอง!!"


"อะไรอีก!!"


"ถอดกางเกงด้วย!!"  ผมออกคำสั่งกับคนร่างบางด้วยน้ำเสียงที่เกรี้ยวกราดและดังลั่นห้องหลังจากที่ยืนอยู่ตรงหน้ามันอยู่อย่างนั้น 


"มึงจะทำอะไรเนี่ย!!"


"เงียบปากแล้วทำหน้าที่ของมึงก็พอ!!"


"หน้าที่ของกูคือดูแลมึง! ไม่ใช่ถ่างขาให้มึงเอา!!"


"รู้! แต่กูจะเอา!!"  


[พรึบ!]


ว่าแล้วผมก็กระโดดขึ้นไปคร่อมบนร่างบางของแทฮยองทันที คนตัวเล็กกว่าเบิกตากว้างด้วยความตื่นตระหนกมือบางเลื่อนขึ้นมาดันอกแกร่งของผมเอาไว้ผมใช้สายตาสำรวจมองคนใต้ร่างอย่างพินิจก่อนจะกัดปากตัวเองแน่นจนตอนนี้รู้สึกได้ว่าตัวเองกำลังหื่นกระหายแค่ไหน..


"อะไรของมึงเนี่ย! กูไม่ให้เอา!!"  คนร่างบางที่นอนอยู่ใต้ร่างโวยวายเสียงดังลั่นพยายามใช้แรงที่มีทั้งหมดดันร่างของผมออกแต่ก็ไม่เป็นผล


"ให้มันสมกับการที่มึงได้เงินเดือนเพิ่มตั้งสองเท่าหน่อยสิวะ!"


"เกี่ยวอะไรกัน!!"


"เกี่ยว! มึงต้องยอมให้กูเอาด้วย!!"


"สัส! กูไม่ได้ขายตัวนะเว้ย!!"


"พูดมากนักนะมึง เอาอีกสักแผลมั้ยฮะ!!"


"หยุดนะจองกุก!!"  เสียงทุ้มเอ่ยห้ามผมอย่างรวดเร็วก่อนจะเลื่อนมือบางมาดันใบหน้าของผมเอาไว้เมื่อเห็นว่าผมทำท่าจะโน้มหน้าไปกัดริมฝีปากล่างของแทฮยองอีกครั้ง


"แล้วถ้าไม่หยุดแล้วมึงจะทำไม!"  ผมตะเบ่งเสียงถามคนร่างบางที่นอนอยู่ใต้ร่างอย่างท้าทาย แทฮยองหยุดนิ่งไปสักพักทำให้ผมต้องระบายยิ้มออกมา


"กะ กู.."  คนตัวเล็กเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกักติดสั่นเครือเล็กน้อยสายตาสวยลุกลี้ลุกลนราวกับกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง


"ทำไม ฮื้ม.."  คราวนี้ผมเอ่ยถามคนร่างบางเสียงกระเทราก่อนจะโน้มหน้าลงไปซุกที่ซอกคอเนียนขาวของแทฮยองแล้วสูดความหอมเข้าเต็มปอด


"กูไม่รับงานนี้แล้ว!"


"ไม่ได้! มึงต้องรับ!!"


"อย่ามาบังคับกูนะ!!"  


"งั้นก็ไปลบคลิปให้หมด! กูถึงจะไม่ทำอะไรมึง!!"


"ทำไมกูต้องฟัง! มึงเป็นคนเปิดศึกกับกูเองนะ!!"


"แทฮยอง!!"


"ปล่อย!!"


"อย่าดิ้น!!"


[พรึบ!]


"หยุด! ถ้าไม่หยุดกูปล่อยคลิปหลุดมึงแน่!!"


"......"  ผมหยุดชะงักมือที่กำลังจะปลดเข็มขัดสีดำขลับของตัวเองในทันทีเมื่อสิ้นประโยคของคนร่างบาง ร่างกายของผมเริ่มสั่นเทิ้มเมื่อได้ยินคำขู่ที่ออกมาจากปากของแทฮยอง

แทฮยองกำลังข่มขู่ผม...


"ว่าไง! ถ้าไม่หยุดกูปล่อยคลิปนะ!!"


"โอเค หยุดแล้ว!"


ว่าแล้วผมก็รีบใส่เข็มขัดให้เข้าที่ก่อนจะยอมลุกออกจากร่างบางปล่อยให้แทฮยองเป็นอิสระในทันที ผมขมวดคิ้วเป็นปมเมื่อโดนขัดใจอยากจะบีบคนตรงหน้าให้แหลกคามือแต่ต่างจากอีกคนที่กำลังส่งยิ้มยียวนกวนประสาทมาให้ผมอย่างท้าทาย


"ต้องแบบนี้สิ.."


"......"


"เชื่อฟังแบบนี้สิครับน้องกุกค่อยน่าดูแลหน่อย.."


"ฝากไว้ก่อนเถอะมึง.."




============================

มาแล้วค่าาา อย่าลืมคอมเม้นท์เพื่อเป็นกำลังใจให้กันด้วยนะะ♥

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น