Bubble-Bew

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 17 Queen Spade

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.7k

ความคิดเห็น : 18

ปรับปรุงล่าสุด : 07 ต.ค. 2560 18:45 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 17 Queen Spade
แบบอักษร

ตอนที่****17

Queen  Spade

“แล้ว…จะเอายังไงกันต่อดี”

ตัวต้นคิดหาความยุ่งยากวุ่นวายมาให้คนอื่นเอ่ยถามหลังจากแฟนธ่อมกลับไปได้ครู่เดียว  กระดาษตารางงานของท่านอธิการฯวางแหมะอยู่กลางวง

“ขอสักทีเหอะ”

เพี๊ยะ!

เทียร์ตบเข้าเต็มๆหัวสีแดงของไต้ฝุ่น  คงถูกตบรีบเอนมาซบอกผมอย่างไว

“วันหลังถ้ายังไม่มีแผนก็อย่าเที่ยวรับปากสิ!  หัดคิดถึงผลเสียที่จะตามมาซะบ้าง”

“กะ…ก็ฉัน…”

“อย่ามาเถียง!”

“จะ…จ้ะ…”

เจ้าลิงหัวแดงสงบปากสงบคำทันที  แอบดีใจที่มีคนปราบเจ้าปิศาจพยศนี่ได้นอกจากผม  ลำพังคนเดียวคงเป็นโรคประสาทตายก่อนแน่ๆ  เล่นสร้างเรื่องรายวันแบบนี้  เฮ้อ…

“ดูนี่สิครับ  ในตารางงานของคืนวันอาทิตย์  ช่วงหนึ่งทุ่มจนถึงที่สี่ทุ่มท่านอธิการฯมักจะไปใช้บริการที่ร้านบาร์สุดหรูบนดาดฟ้าโรงแรมกลางกรุงฯ”

“แล้วยังไงวะไอ้จอม”

เจ้าบ้านี่…ถนัดแต่ใช้กำลังไม่ใช่สมองสินะ  แล้วยังกล้าไปรับข้อเสนอของอสุรกายอีก  ทำอะไรไม่คิดหน้าคิดหลังให้ดีแบบนี้แหละถึงละสายตาไปไหนไม่ได้สักที

“นายดูนี่สิ  ตรงข้อมูลย่อยที่แฟนธ่อมให้มาบอกว่าท่านอธิการฯมีรสนิยมเป็นสาวๆรุ่นราวคราวลูกเลยนะ”

ผมชี้ไปที่หมายเหตุท้ายสุดของกระดาษแผ่นนี้  เขารู้กระทั่งเรื่องที่ไม่สมควรได้รับการเปิดเผย  เจ้าอสุรกายนั่น…

เป็นใครกันแน่

“ใช่แล้ว  ผมเลยคิดว่าถ้าหากในวันอาทิตย์ช่วงที่ท่านอธิการฯไปบาร์  พวกเราแยกออกเป็นสองทีม  ทีมหนึ่งไปที่บาร์เพื่อหาทางถ่วงเวลาท่านอธิการฯให้นานที่สุดจนกว่าอีกทีมที่จะต้องบุกเข้าไปในบ้านของท่านจะตามหาของที่ว่านั่นเจอ”

“นายกำลังจะบอกว่าพวกเราต้องแยกกันกันทำงานใช่ไหม?”

“ใช่ครับ  จากนิสัยส่วนตัวของท่านอธิการฯเรื่องรสนิยมสาวๆนั้น  พอจะทำให้ผมนึกวิธีดีๆออกบ้างแล้ว”

จอมฟ้ายิ้มจนตาหยีก่อนจะหันไปมองคนข้างตัวที่นั่งฟังทุกอย่างด้วยใบหน้าเรียบเฉยไม่ได้สนใจอะไร  ทว่าพอถูกมองด้วยสายตาแอบแฝงเลศนัยเท่านั้นแหละ

“หยุดเลยนะจอมฟ้า  นายคงไม่ได้คิดจะให้ฉัน…”

ชี้เข้าหาตัวอย่างกังวล

ผมแค่นยิ้ม  พอจะเข้าใจวิธีที่เจ้าแว่นเตี้ยคิดจะใช้ขึ้นมาบ้างแล้ว

ก็นะ  ในหมู่พวกเรานอกจากราชินีเทียร์แล้วคงไม่มีใครเหมาะสมไปมากกว่านี้อีก  แผนการยั่วยวนท่านอธิการฯให้ติดกับเพื่อถ่วงเวลาคงต้องฝากความหวังไว้กับเจ้าก้อนน้ำแข็งเดินได้คนนี้เสียแล้ว  ขณะเดียวกัน  อีกทีมที่ต้องเป็นฝ่ายบุกก็…

เหลือบตาไปมองไตฝุ่นที่ยังไม่รู้หน้าที่ของตัวเองอย่างระอา  มันจะไม่พังพินาศหมดเหรอถ้าให้หมอนี่บุก  มีหวังซัดบอดี้การ์ดในนั้นจนราบเป็นหน้ากองแน่ๆ

“ยังไงนะไอ้จอม  ช่วยอธิบายแผนการทั้งหมดใหม่ไดไหม  เอาแบบภาษาชาวบ้านด้วยนะ”

“ก็หมายความว่าหมอนี่คิดจะแบ่งออกเป็นสองทีม  ฉันกับจอมฟ้า  นายกับอาจารย์  โดยที่ทีมฉันจะรับหน้าที่ไปถ่วงเวลาท่านอธิการฯในวันอาทิตย์ที่บาร์  ระหว่างนั้นนายกับอาจารย์ก็บุกบ้านไปเอาของของแฟนธ่อมไงเล่า!”

ราชินีอธิบายรวดเดียวด้วยความหงุดหงิด  ปฏิเสธจอมฟ้าไม่ได้เลยเอามาพาลใส่คนอื่นล่ะสิ

ผมเข้าใจดี…เพราะผมเป็นพวกปฏิเสธไต้ฝุ่นไม่ได้จนต้องเผลอหงุดหงิดใส่คนอื่นไปหลายครั้งเหมือนกัน

“โหเฮ้ย!  แผนเจ๋งดีนี่หว่าไอ้จอม  แยกกันทำงานแบบนี้จะได้เสร็จเร็วๆ  ว่าไหมชูจิ”

“ไม่”

“อ้าว!”

“ไปกับนายเหมือนต้องตามคุมลิงนับสิบตัว  ฉันลำบากกว่าใครทั้งหมดเลยไม่ใช่หรือไง”

ไม่อยากจะคิดภาพตอนนี้อาละวาดเลยให้ตายสิ!

“แต่แผนการครั้งนี้มีข้อห้ามหลักๆอยู่เรื่องหนึ่งนะครับ”

จอมฟ้าชูนิ้วขึ้นมาหนึ่งนิ้ว  เห็นซื่อๆเซ่อๆ  แต่พอเอาจริงหมอนี่ก็กลายเป็นมันสมองของทุกคนได้อย่างไม่น่าเชื่อ

สมแล้วที่ได้รับเลือกให้เป็นเด็กอภิสิทธิ์

ไม่แน่ว่าบางทีเหตุผลที่จอมฟ้าได้เป็นเด็กอภิสิทธิ์อาจจะเป็นเพราะ…

…ความอัจฉริยะ

ดูถูกเจ้าพวกนี้ไม่ได้แม้แต่คนเดียวเลย

“พวกเราจะไม่เปิดเผยตัวตนเด็ดขาด  หรืออีกนัยหนึ่งก็คือ…การุบกเข้าไปในบ้านของท่านอธิการฯที่ผมบอก  ไม่ได้หมายถึงให้ใช้กำลังในการบุกเข้าไปตรงๆ  แบบนั้นจะโดนจับและดำเนินคดีตามกฎหมายในข้อหาบุกรุกรวมถึงทำให้เสียทรัพย์ได้นะครับ”

“ทำให้เสียทรัพย์?”

เจ้าลิงหัวแดงทวนคำงงๆ  เป็นการคาดเดาล่วงหน้าที่แม่นยำมาก  คนอย่างหมอนี่ไปที่ไหนวอดวายที่นั่น  ไม่มีวันที่จะไม่สร้างความเสียหายแก่ทรัพย์สินในบ้านท่านอธิการฯแน่นอน

“เพราะฉะนั้นเมื่อไม่สามารถบุกเข้าไปแบบตรงๆได้  คำว่าบุกของผมจึงหมายถึง…การลอบเข้าไปครับ”

“จอมฟ้าพูดถูก  อีกอย่างระดับบ้านของท่านอธิการฯ  ต้องมีคนคอยดูแลแน่นหนาแน่นอน  กว่าจะไปถึงห้องนอนได้คงไม่ใช่เรื่องยาก”

ผมพูดขึ้นบ้าง  ปัญหาคือเราไม่รู้ว่าห้องนอนห้องนั้นอยู่ส่วนไหนของบ้าน  ขืนสุ่มสี่สุ่มห้าเขาไปหาอาจจะโดนเจอตัวเสียก่อน

“นี่แหละคือช่องโหว่ของแผนการที่ผมคิดขึ้นได้ครับ  ถ้าเราไม่รู้แผนผังของบ้านหลังนั้น  ไม่รู้ตำแหน่งของห้องนอนและตู้เซฟ  ก็ยากที่เราจะตามหาของของแฟนธ่อมเจอก่อนที่จะถูกจับได้ว่าลอบเข้าไป…”

“แปลว่าถ้าเราสามารถหาแผนผังของบ้านหลังนั้นมาได้  เราก็จะรู้ใช่ไหมว่าห้องของท่านอธิการฯอยู่ที่ไหน”

“ใช่ครับ”

“ปัดโธ่!  งั้นเราก็แค่ไปเอาแผนผังมาก็หมดเรื่อง”

เกิดความเงียบชั่วอึดใจ

ผมส่ายหน้าระอากับความคิดง่ายๆของเจ้าลิงหัวแดง  ถ้ามันหาง่ายขนาดนั้นคงไม่มานั่งกุมขมับคิดจนหัวจะแตกแบบนี้หรอก!

“อะ…เอ่อ  ฉันพูดอะไรผิดไปเหรอ”

“ไม่ผิดหรอกครับ  เพียงแต่…พวกเราไม่รู้ว่าจะไปเอาแผนผังนั่นมาจากที่ไหน”

“ใช่  แผนผังของบ้านอธิการฯมหาวิทยาลัยเจริญเกียรติเลยนะ  คงมีโพสอยู่ตามอินเตอร์เน็ตให้หาได้ง่ายๆหรอก”

เทียร์สำทับเข้าไปอีก

ไต้ฝุ่นยกมือขึ้นเกาหัวอย่างงงๆก่อนจะเอ่ยปากพูดในสิ่งที่ทำให้ทุกคนแปลกใจออกมา

“อ้าวเหรอ  ฉันคิดว่าแผนผังบ้านมันไม่ได้หาได้ง่ายๆก็จริง  แต่บริษัทที่รับออกแบบหรือว่าสร้างบ้านให้กับคนระดับนั้นน่าจะหาได้ไม่ยาก  ก็เลยคิดว่าถ้าเราหาบริษัทนั้นเจอแล้วคิดแผนอีกทีว่าจะเอาแผนผังของบ้านท่านอธิการฯออกมาได้ยังไงมันก็น่าจะพอดีทาง  สรุปว่าใช้ไม่ได้เหรอเนี่ย”

“ใช้ได้!!!”

ผม  เทียร์และจอมฟ้าพูดขึ้นพร้อมกัน

เหมือนจะเห็นเจ้าลิงหัวแดงสูงขึ้นมาอีกหนึ่งมิลฯ  ความคิดฉบับมนุษย์ปกติทั่วไปออกมาจากหัวของหมอนี่ได้ด้วย

อย่างกับเรื่องโกหก

“ตะ…ตกลงมันใช้ได้เหรอชูจิ”

“อื้ม  เก่งมาก”

ยกมือขึ้นลูบหัวไต่ฝุ่นเบาๆเพื่อชมเชย  อีกฝ่ายยิ้มหวานออกมาอย่างน่ารักจนผมต้องรีบเอามือที่ลูบหัวมันอยู่ลง

ไม่ได้ๆ

ห้ามคิดอะไรต่ออีกเด็ดขาด!

“แฮ่มๆ  ช่วยดูสถานการณ์ด้วยครับอาจารย์”

เทียร์กระแอมไอ

ให้ตายสิ  ระยะหลังมานี้ภูมิต้านทานเจ้าลิงหัวแดงของผมต่ำลงอย่างเห็นได้ชัด  ขืนปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไปต้องพลาดท่ามีอะไรกันเข้าสักวันแน่

ทุกวันนี้ก็ห้ามใจจนไม่รู้จะห้ามยังไงแล้วนะ  เฮ้อ!

กึกๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

นิ้วมือเรียวยาวจิ้มลงบนคีย์บอร์ดโน้ตบุ๊คขนาดพกพาที่ไม่มีวางขายที่ไหนบนโลกใบนี้  เครื่องใหญ่กว่าฝ่ามือของผมนิดเดียวเท่านั้น  ถ้าไม่บอกว่ามันคือโน้ตบุ๊คจะคิดว่าเป็นทอล์กกิ้งดิช  แต่เรื่องนั้นช่างมันก่อน  ที่น่าแปลกใจที่สุดคือเจ้าของโน้ตบุ๊คเครื่องนี้กำลังทำอะไรต่างหาก

ทุกสายตากำลังมองไปทางเทียร์หรือเจ้าของโน้ตบุ๊คเครื่องนี้  หมอนั่นกำลังเข้าโปรแกรมอะไรสักอย่างที่ผมไม่รู้จักและใส่คีย์เวิร์ดหรือโค้ดอะไรไม่รู้ลงไปบนหน้าจอสีดำ  ลักษณะท่าทางแบบนี้เหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อน…

“แฮกเกอร์”

ไต้ฝุ่นพึมพำขึ้น

“เทียร์  หรือว่านายก็คือ…แฮกเกอร์!”

เดี๋ยวก่อนนะ…

แฮกเกอร์ที่ว่าหมายถึงพวกที่ชอบขโมยข้อมูลจากคอมพิวเตอร์ของคนอื่นๆ  เหมือนกับการแอบอ่านไดอารี่ล้วงเอาความลับชาวบ้านออกมาอย่างนั้นใช่ไหม?

“ใช่แล้วครับ  ตัวจริงของเทียร์ก็คือ Queen  Spade หรือที่รู้จักในชื่อราชินีแห่งความตาย  แฮกเกอร์อัจฉริยะผู้อยู่เบื้องหลังการคลี่คลายคดีดังๆหลายคดีด้วยการให้ความร่วมมือกับตำรวจแต่ไม่ขอเปิดเผยตัวจริง  บ้านของเทียร์ทำกิจการเกี่ยวกับไอที  อะไรก็ตามบนโลกนี้  หากเชื่อมต่อความสะดวกด้วยเซิร์ฟเวอร์  อินเตอร์เน็ต  หรือพวกของใช้ไอทีทั้งหลาย  เทียร์จะมาสามารถเจาะเข้าระบบทุกอย่างได้ในเวลาอันรวดเร็ว  เป็นที่หวาดกลัวของพวกทำผิดกฎหมายโดยผ่านช่องทางพวกนี้มาก  พวกนั้นเลยเลิกแฮกเกอร์ผู้อยู่เบื้องหลังว่าราชินีแห่งความตายยังไงล่ะครับ”

จอมฟ้าอธิบายถึงที่มาที่ไปทั้งหมดเกี่ยวกับเทียร์

ผมนิ่งอึ้งกับตัวตนจริงๆของเขา  งั้นนี่สินะ…เหตุผลที่ทำให้เทียร์ได้เป็นเด็กอภิสิทธิ์!

“แล้ว…นายไปรู้เรื่องนี้มาได้ยังไง”

“เทียร์บอกผมน่ะครับ  ผมเองก็ยังงงๆอยู่เหมือนกันว่าทำไมเขาถึงบอกเรื่องนี้”

“เพราะฉันรู้ว่านายจะไม่มีวันปากโป้งบอกคนอื่นน่ะสิ”

“อ๊ะ!  แต่ผมเพิ่งบอกฝุ่นกับอาจารย์ไป…”

“เจ้าบ้า  ฉันก็พูดอยู่นี่ไงว่า ‘คนอื่น’  ไม่เข้าใจอะไรอีกงั้นเหรอ?”

เทียร์ยกยิ้มมุมปาก  พลอยทำให้ผมต้องแอบยิ้มตามไปด้วย

ทำเป็นเฉยชาไม่สนใจอะไร  แต่เอาเข้าจริงๆก็นับผมกับไต้ฝุ่นรวมเป็นพวกพ้องไปแล้วเรียบร้อย  สมแล้วที่เป็นราชินี  ความคิดความอ่านซับซ้อนเกินจะคาดถึง

“ก็ตะลึงอยู่หรอกนะที่เทียร์คือราชินีฆ่าคนตายอะไรนั่น…”

“ราชินีแห่งความตายครับ!”

“เออๆ  นั่นแหละ  แต่ที่ฉันสนใจมากกว่าก็คือนายกำลังทำอะไรเหรอ  บอกตรงๆว่าฉันอ่านไอ้ที่นายพิมพ์ไม่ออกเลยสักกะตัว”

“เจาะเข้าระบบ”

“หา?”

“เจาะเข้าระบบบริษัทรับออกแบบและก่อสร้างบ้านเรือนทุกบริษัทบนโลกนี้  เพื่อค้นหาว่าบริษัทไหนรับออกแบบบ้านของท่านอธิการฯ”

เทียร์ตอบ  ยังคงไม่ละสายตาไปจากจอโน้ตบุ๊ค

เวลาหมอนี่กลายเป็น Queen  Spade แล้ว  สัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนไปเป็นคนละคนในทันทีเลย  ตัวจริงของเด็กคนนี้…

คือแฮกเกอร์ไม่ผิดแน่

“แปลว่าถ้าเราหาเจอว่าเป็นบริษัทไหน  เราก็จะเจาะเข้าระบบของบริษัทนั้นอีกทีเพื่อดึงเอาข้อมูลออกมาใช่ป่ะ!”

“อืม”

กึกๆๆๆๆๆๆๆ

นิ้วเรียวยังคงระรัวแป้นคีย์บอร์ด  เหงื่อเม็ดเล็กไหลย้อยมาตามแก้ม  ต้องค้นหาจากทุกบริษัทในโลกแบบนี้คงไม่ใช่เรื่องง่ายๆ  แฮกเกอร์เองก็มีช่วงเวลายากลำบากเหมือนกันล่ะสิ

หมับ…

“ใจเย็นๆนะครับเทียร์  ไม่ต้องรีบร้อน  ผมจะนั่งอยู่ข้างๆเทียร์ตรงนี้ไม่ไปไหนเอง”

จอมฟ้าจับมือเทียร์เอาไว้จนอีกฝ่ายหยุดการแฮกฯชั่วคราว

ร่างสูงหันมามองหน้าเจ้าแว่นติ๋ม  รอยยิ้มอ่อนโยนที่ไม่เคยมีใครได้เห็นกลับมีให้คนตรงหน้ามากมายหลายครั้ง

หมับ…

“อ๊ะ  ชูจิ  ไปไหนครับ”

ผมคว้าข้อมือไต้ฝุ่นแล้วพาเข้าไปในห้องแทน  ถือเป็นการตอบแทนที่ยอมลงเรือลำเดียวกันเพื่อช่วยเจ้าลิงหัวแดงชอบสร้างปัญหาของผม

จะยอมให้อยู่ตามลำพังสักหน่อยแล้วกัน

“มะ…ไม่เอาน่าชูจิ  เทียร์กับไอ้จอมก็อยู่นะครับ   อีกอย่างผมยังได้อาบน้ำให้ตัวหอมๆเลยด้วย  ถ้าชูจิรีบร้อนขนาดนั้นก็แย่น่ะสิ”

ร่างเล็กยืนบิดตัวไปมาด้วยความเขินอาย

ผมที่เดินไปนั่งลงตรงปลายเตียงหรี่ตามองไต้ฝุ่นก่อนจะส่ายหัวเบาๆ

คิดพิลึกไปถึงไหนแล้วนั่น!

บับเบิ้ลบิวชวนคุย**:**

มาอัพแล้วจ้า  โอ้โหหหหห  ตัวจริงของเทียร์ไม่ธรรมดาเลยนะเนี่ยยย!  ระดับแฮกเกอร์อัจฉริยะเลยทีเดียว  ท่าทางน้องฝุ่นของเราจะพวกพ้องที่ไม่ธรรมดาเข้ามาร่วมก๊วนซะแล้ว  ภารกิจครั้งนี้ของพวกเขาทั้งสี่คนจะสำเร็จหรือไม่  เป็นกำลังใจให้หนุ่มๆด้วยน้า

ปล. มีคนถามหาอิมเมจตัวละครกันมากมาย  นี่คืออิมเมจแบบการ์ตูนที่คิดไว้ในหัวนะ  แต่ของแฟนธ่อมนี่หาแบบใส่หน้ากากไม่ได้จริงๆ  แต่ตามหน้าตาที่คิดไว้คือแบบนี้เลยจ้า  ชอบมากถึงมากที่สุด 5555



ความคิดเห็น