Amano

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

วันที่ 16 ลูกม้าตกผลึก&สายการบินดัสแอร์ไลน์

ชื่อตอน : วันที่ 16 ลูกม้าตกผลึก&สายการบินดัสแอร์ไลน์

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.8k

ความคิดเห็น : 37

ปรับปรุงล่าสุด : 07 ต.ค. 2560 11:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
วันที่ 16 ลูกม้าตกผลึก&สายการบินดัสแอร์ไลน์
แบบอักษร

วันที่ 16 ลูกม้าตกผลึก&สายการบินดัสแอร์ไลน์

.

.

      ผมเดินมาที่บ่อปูและเจอเด็กหญิงตัวน้อยกำลังเล่นน้ำอยู่กับม้าตัวสีดำปีกขาว พวกเค้าก็คือริสาและดัสนั้นเอง ผมเดินเข้าไปและลูบที่ปีกดัสเจ้าตัวเอาตัวมาถูผมทันที

.

       "ฮ่าๆ ดัสอ้อนอะไรเนี่ย"

.

       "ข้าตื่นเต้นนะขอรับ ตื่นเต้นที่จะได้ไปเที่ยวกันนายท่านแล้วก็ลูกม้าในฝูงของข้ากำลังเข้าสู่ช่วงก่อผลึกแล้วขอรับ"

.

       "ก่อผลึก?"

.

       "มันคือการกลั่นเขาเวทย์ให้บริสุทธิ์และกลายเป็นร่างโตเต็มวัยขอรับ"

.

       "โห อยากไปเห็นแล้วสิ"

.

       "พี่ชาย!! ดูนี่ก่อนสิ" เด็กหญิงเกี่ยวแขนผมเรียกร้องความสนใจ

.

       "ไหนๆมีอะไรครับ" ผมยิ้มๆให้เธอ

.

       "นี่ค่ะ พวกลูกปูฟักแล้ว!!" เธอยื่นมือเข้ามาใกล้ผม ในมือของเธอมีลูกปูตัวหนึ่งอยู่แต่ที่หลังของมันไม่ได้มีหีบแต่เป็นหอยเหมือนหอยมุกติดอยู่

.

        "หือ? ไม่เห็นมีหีบติดอยู่เลยครับ"

.

        "พวกนี้ยังเด็กอยู่เหมือนริสาตอนเด็กๆก็มีหอยมุกเหมือนกัน จนกว่าจะคายมุกวารีเม็ดแรกออกมาได้ หอยถึงจะค่อยๆเปลี่ยนเป็นกล่องล่ะ อันนี้ให้พี่ชาย มันเป็นของริสาเอง" ริสาล้วงเข้าไปในกระเป๋าหีบมิติที่เอวของเธอแล้วหยิบมุกสีฟ้านวลส่งมาให้ผม

.

      # ไข่มุกวารี #

.

     ระดับ⭐⭐⭐⭐

.

     โดยปกติแล้วจะพบเจอไข่มุกเหล่านี้ได้เฉพาะที่ๆมีแหล่งน้ำบริสุทธิ์ผสมเวทย์มนต์หรือในตัวมอนเตอร์ธาตุน้ำขั้นสูงเท่านั้น แต่ด้วยผลกระทบจากการกลั่นน้ำภายในตัวของปูหีบอาหารทำให้ในวัยเด็กมันจำเป็นจะต้องกลั่นไข่มุกวารีออกมาเพื่อถ่ายเทเพราะเวทย์ธาตุน้ำส่วนเกินออก

      อย่างไรก็ตามเหล่าปูพวกนี้หวงไข่มุกวารีมากๆ มันจะซ่อนไข่มุกของตัวเองไว้เพื่อใช้ในการเลือกคู่หรือเปลี่ยนเป็นพลังเพื่อวางไข่สำหรับเพศเมีย

.

     "เดี๋ยวนะริสา หนูให้พี่นี่คงไม่ได้หมายความว่า..."

.

     "อะไรหรอคะ"

.

     "ก็...มันไว้สำหรับเลือกคู่...."

.

     "อ๊ะ!! ไม่ใช่ๆๆๆ หนูให้พี่เพราะพี่เป็นพี่ชายใจดีต่างหาก อีกอย่างนะหนูยังเด็กอีกด้วย! ...อีก2-3ปีค่อยว่ากันนะพี่จ๋า"

.

     "อะไรนะริสา" ผมได้ยินแต่ช่วงแรกๆหลังๆเสียงเธอเบามาก 

.

     "ไม่มีอะไรค่ะ!!"

.

     "งั้นไปกันเถอะดัส พาผมบินไปหาลูกม้าหน่อยนะไม่เคยขี่ดัสตอนบินเลย" ผมลูบหัวริสาและปีนขึ้นหลังดัส 

.

     "ยินดีขอรับนายท่าน" 

.

     ดัสเริ่มออกวิ่งปีกทั้งสองของเขากระพือส่งตัวเขาขึ้นฟ้า ความรู้สึกของสายลมที่ตีเขาหน้าทำให้ผมรู้สึกสดชื่น มันต่างกับตอนที่พี่เบิร์นหิ้วหรือใช้ปีกแสงบิน เพราะการขี่ดัสให้อารมณ์แบบที่เราสามารถนั่งได้สบายๆไม่ต้องบังคับหรือควบคุมอะไร

.

       วิวที่ผมเห็นคือด้านบนของฟาร์มที่เห็นได้อย่างทั่วถึง เมื่อดัสบินไปอีกเล็กน้อยก็เห็นทุ่งข้าวและข้าวโพด ผมลองสั่งเก็บเกี่ยวดูก็พบว่าสามารถสั่งได้แม้จะอยู่ที่สูงก็ตาม สะดวกแบบนี้คงต้องใช้บริการบ่อยๆ จริงๆในฟาร์มของผมก็มีพืชผักอีกหลายอย่างแต่ที่ผมไม่ได้เก็บเกี่ยวก็เพราะว่าพวกมันไม่ได้มีความพิเศษเท่ากับผลผลิตที่เก็บจำนวนมากๆ

.

     ตัวอย่างเช่น คะน้าที่ผมปลูกไว้แค่สองแปลง ผลผลิตที่ได้เป็นเกรดC-Eและไม่เคยขึ้นถึงBด้วยซำ้เพราะงั้นผมเลยไม่ได้เก็บพวกมันแต่ให้เฟย์ เมย์ หรือผู้อยู่อาศัยในฟาร์มเก็บไปปรุงอาหารได้ตามใจชอบ ผมจึงเน้นเก็บเกี่ยวที่ผลผลิตจำนวนมากเสียมากกว่าอย่างผักกาด พวกมันโตง่ายและมีโอกาสได้เกรดSSในบางครั้งด้วย ถึงตอนนี้จะยังไม่ได้ใช้ประโยชน์อะไรมากนักแต่จากอาการที่พวกกระต่ายนายช่างแสดงออกมาแปลว่าพวกผักเวทย์นี่มีคุณค่าสำหรับมอนสเตอร์แน่นอน

.

      ถัดมาก็คือเกราะลอยฟ้าของพวกลาเมียและปลาทับทิมเพลิงวารี ที่นั่นมีลาเมียอยู่ไม่กี่ตัวคงไปทำงานกันอยู่ บ่อปลาสามบ่อด้านล่างก็มีคนงานของคาทอสกำลังเลี้ยงปลาอยู่ พูดถึงปลาที่จะเลี้ยงในมิติฟาร์มผมอยากได้ปลาชนิดอื่นมากกว่าที่มีอยู่เลยไม่ได้เอาพวกที่อยู่ในฟาร์มเข้าไปเลี้ยงในบ่อมิติฟาร์ม จะขอจากคุณโรสก็ไม่ใช่นิสัยของผมอีก กับพี่เบิร์นนั้นไม่นับเพราะเขาเป็นพี่ผม หึหึ

.

         ผ่านทางเดินซุ้มต้นไม้ที่เป็นทางเชื่อมไปที่เลี้ยงสัตว์มองจากด้านบนนี้ไม่เห็นอะไรนอกจากต้นไม้ ผมชอบคงต้นไม้ไว้เยอะๆมากกว่าทำลายทิ้งถึงจะตัดไปบ้างแต่ตอนนี้มี มีร่าและต้นรังสรร คอยดูแลและปลูกต้นไม้รอบๆฟาร์มเพิ่มอีกด้วย อ๋อ ไม่ใช่แค่ต้นรังสรรเท่านั้นนะครับที่พวกเขาปลูกยังมีต้นไม้ป่าอีกหลายชิ้นเหมือนกัน

.

      ดัสลงจอดที่ทุ่งเลี้ยง...ก็ที่ๆพี่เบิร์นซ้อมสู้กันบ่อยๆนั้นแหละครับแต่วันนี้แปลกที่ไม่มีการต่อสู้กันแต่อย่างใด ผมลงจากหลังดัสแล้วไปที่ฝูงของเขา เจอเข้ากับเจ้าลูกม้าตัวน้อยที่ตอนนี้แปลกตามากๆ ที่หัว หู ไปจนคอเว้นส่วนหน้าและตามีผลึกที่ม่วงเป็นประกายติดอยู่ พวกมันมีลักษณะคล้ายก้อนหินติดอยู่ส่วนที่กล่าวไปนั้น มันดูเหมือนเกะกะและน่ารำคาญแต่เจ้าตัวเล็กยังวิ่งเล่นและกระโดดเข้ามาหาผมอย่างดีใจ

.

       ผมลูบที่หลังของเจ้าตัวเล็ก ตอนนี้ตัวมันไม่ได้เล็กเหมือนแต่ก่อนแล้วแต่สูงเหนือเอวผมเล็กน้อย ตามที่ดัสบอกพอวิวัฒฯเสร็จเจ้าตัวเล็กน่าจะเป็นร่างโตเต็มวัยเหมือนตัวอื่นในฝูงแล้ว

.

       "ถ้าเจ้าตัวเล็กโตในฝูงดัสก็ไม่มีลูกม้าแล้วสิ ไม่สนใจเพิ่มจำนวนฝูงหรอดัส ฮ่าๆๆ" ผมแซวดัสแล้วมองไปที่ม้าตัวเมียที่มีใจให้ดัส

.

       "ให้เป็นหน้าที่ตัวอื่นในฝูงเถอะขอรับ ตัวข้าเองถึงแม้จะอยากช่วยเพิ่มจำนวนฝูงของตน แต่ว่าข้ายังต้องรับใช้นายท่าน อีกทั้ง...ไม่มีตัวเมียที่สามารถอุ้มลูกของข้าได้ในตอนนี้" 

.

       "อ้าว แล้วเธอล่ะ" คราวนี้ผมชี้ให้เห็นเลยไม่ส่งซิกหรือแซวแล้ว

.

       "ปัญหาไม่ได้อยู่ที่เธอแต่เป็นข้าต่างหากขอรับ เลือดในกายของข้ามีความเข้มข้นและทรงพลังมากกว่าที่นางจะรับได้...ถ้านางตั้งครรภ์ลูกของข้า นางจะต้องรับภาระเรื่องการส่งพลังไปเลี้ยงเด็กในครรภ์จำนวนมาก มันจะทำให้นางอ่อนแอและอันตรายทั้งตัวนางและลูกอีกด้วย..."

.

       "งั้นหรอ...เอาน่า ไม่เป็นไรๆ" ผมลูบคอปลอบใจดัส จากน้ำเสียงของเขาผมรู้ได้เลยว่าดัสเองก็มีใจให้เธอแต่ติดตรงที่เขาบอกนั่นแหละ เอาไว้ผมลองหาวิธีช่วยเขาอีกทีละกัน

.

       ผมเดินไปที่ศาลาเลี้ยงแรดนอโอสถเพื่อไปดูพวกมันและคุยกับรีน่า รอบนี้ได้นอแรดเพิ่มเล็กน้อยแต่ตัวพวกมันดูเหมือนจะโตขึ้น เช่นเดียวกันกับพวกเด็กๆริซาร์ด อาจจะเป็นเพราะสกิลฟาร์มทำให้ระยะเวลาในการเติบโตของหลายๆสิ่งทั้งพืชและสัตว์มีการเจริญเติบโตเร็วมากกว่าปกติ

.

       รีน่ารายงานเรื่องการเก็บเกี่ยวขนแกะว่าได้เพียง2ชิ้นเพราะพวกแกะดูเหมือนจะเร่งขยายพันธุ์เสียมากกว่า ผมใช้ตรวจสอบเลยรู้ว่าพวกมันต้องการขยายพันธุ์ประมาณ15-20ตัวจึงจะหยุดการขยายพันธุ์ ผมเลยปล่อยมันไปก่อนเพราะอย่างไรตัวพวกมันก็ไม่ได้ใหญ่โตเท่ากับแกะปกติอยู่แล้ว ผมบอกรีน่าว่าถ้าไอเทมของพวกแกะให้เอาไปให้พวกลาเมียได้เลยไม่ต้องรอผม เพราะพวกเธอเป็นหน่วยงานเรื่องเสื้อผ้าอยู่แล้ว

.

       ในขณะที่พวกหมูมินิเบค่อนเองตอนนี้เองก็เพิ่มจำนวนได้เกือบ70ตัวแล้วและน่าจะต้องขยายคอกเพิ่มขึ้น ...ผมมารู้เอาที่หลังว่ามีตัวผู้แอบอยู่ที่แกะและมันแอบมาจึกๆหมูตัวเมีย ผมเลยสั่งให้ลูกน้องคาทอสที่มีทั้งริซาร์ดแมนและลาเมียช่วยกันแยกตัวผู้ออกมาให้หมด ผมจะเอาพวกมันไปให้พวกทาสที่ถ้ำก็อบลินเลี้ยง

.

       ส่วนคาทอสหลังจากเจ้าตัวพาพวกเสือและสิงโตกลายพันธุ์มาที่นี่ พวกมันก็ต่างวิ่งเข้าไปออดอ้อนพวกสิงโตผลึกทันที ไฟร์ วอร์ ไวท์และดาร์กนั้นไม่ค่อยมีอาการตอบรับเสียเท่าไร แต่ไม่ใช่กับนิวซ์

.

        "โอ! ดูสิครับพี่ไฟร์ เด็กๆเต็มเลย ไม่สิ!! ลูกๆต่างหาก ลูกๆของนิวซ์"

.

        "เอ่อ...." คาทอสยืนอึ้งๆเล็กน้อยและมองไปที่สิงโตผลึกตัวอื่นทั้งหมดกลับส่ายหน้าและเดินแยกย้ายกันออกไปจะมีก็แต่ไฟร์ที่เดินเข้าไปใกล้ๆนิวซ์แล้วเขี่ยๆพวกที่อยู่รอบข้างตัวนิวซ์ออกไปไกลๆแล้วนอนข้างๆขวางไว้...น่าจะหึงมั้งครับ

.

        ถ้าพูดถึงแล้วขนาดแล้วพวกเสือและสิงโตกลายพันธุ์นั้นตัวเล็กกว่าเพราะตั้งแต่พวกสิงโตผลึกเข้ามาอยู่ที่นี่และมีป่ารังสรรก็ทำให้ขนาดตัวพวกเขาใหญ่มากขึ้นไปอีก ไวท์ได้บอกผมว่ามีร่าได้ให้กำเนิดผลึกเปล่าแก่ทุกตัวแล้วและอยู่ในช่วงถ่ายทอดพลังให้ผลึกในร่างกายทำให้ช่วงนี้ต้องหยุดการต่อสู้ไปก่อน 

.

       "ประมาณ1สัปดาห์เด็กๆชุดแรกก็จะกำเนิดแล้วค่ะ" มีร่าเดินเข้ามาหาผมแล้วบอก

.

       "หือ? เร็วไปหรือเปล่าครับเนี่ย"

.

       "มันเป็นเพราะปัจจัยสามอย่างค่ะ หนึ่งคือสถานที่ ที่นี่มีพลังเวทย์ที่บริสุทธิ์และปริมาณมาก อืม...ถ้าคนที่เป็นนักเวทย์ฝึกหัดเข้ามาฝึกที่นี่รับรองได้เลยว่าเลื่อนขั้นได้อย่างน้อย2ขั้นใน1วันแน่นอน"

.

       "โห ขนาดนั้นเชียว" จะว่าไปเวลาผมใช้สกิลภายในฟาร์มก็ฟื้นฟูค่าMpเร็วเหมือนกันนะ

.

       "ค่ะ ข้อสองคือป่ารังสรรที่เคยกล่าวไปและสุดท้ายคือ ดิฉัน เพราะปกติต้องใช้สิงโตผลึกเพศเมียเท่านั้นแต่ว่าตัวฉันได้วิวัฒฯกลายเป็นเทพธิดาประจำป่ารังสรร ทำให้เด็กที่จะเกิดมาได้รับพรเติบโตรวดเร็วและแข็งแรงค่ะ"

.

       "อย่างงี้ก็จะมีสิงโตผลึกเต็มฟาร์มเลยน่ะสิ"

.

       "คิกๆ ก็ไม่ทั้งหมดหรอกค่ะ เมื่อสิงโตเพศเมียตัวแรกกำเนิดหน้าที่ของดิฉันก็จะหยุดลงและทำเพียงแค่หน้าที่ของเทพธิดารังสรรเท่านั้น เด็กๆที่เกิดมาจากสิงโตเพศเมียตัวนั้นก็จะเติบโตตามปกติ"

.

       "อืมๆเข้าท่า เอาล่ะ งั้นฉันขอต้นอ่อนของต้นผลึกรังสรรซัก5-10ต้นหน่อยสิ จะเอาไปปลูกที่มิติฟาร์มน่ะ"

.

       "มิติฟาร์มหรอคะ??"

.

       ผมไม่ได้บอกอะไรมีล่าและชวนเธอเข้ามาในมิติฟาร์ม เธอดูแปลกใจมากแต่ไม่สามารถอยู่ที่นี่ได้นานเพราะเธอถูกตัดขาดจากอาณาเขตของต้นผลึกรังสรร คงเหมือนสัญญาณมือถือนอกเขตล่ะมั้ง เมื่อกลับออกมาเธอได้มอบต้นกล้าผลึกรังสรรให้ผม25ต้น เธอบอกว่านี่เป็นต้นอ่อนที่เตรียมไว้ขยายอาณาเขตนอกฟาร์มให้เธอออกไปเดินนอกฟาร์มได้ ผมเลยอาสาว่าจะนำไปปลูกให้นอกฟาร์มส่วนหนึ่ง

.

       ตรวจงานได้พอสมควรผมจึงขี่ดัสกลับไปที่บ้านเพื่อสอบถามโคบอลทั้งสามว่าได้เรื่องที่หมู่บ้านอย่างไงบ้าง และดูเหมือนพวกเขากำลังโกรธกันมากเพราะมีเสียงขู่ของทั้งสองฝ่ายดังออกมา เฮลล์โคบอลที่ตื่นขึ้นมานั้นดูน่ากลัวมากเพราะขนาดและเปลวไฟที่ดูน่ากลัวบนตัวของพวกมัน

.

       "อย่ามาโกหก เป็นไปไม่ได้ที่หมู่บ้านจะโดนพวกแกยึด" เจ้าชายโคบอลเถียง

.

       "หึๆ แกไม่ลองคิดดูล่ะถ้าไม่ยึดที่นั้นได้ พวกข้าแบ่งคนจะออกมาตามพวกแกทำไม"

.

       "กรรรรร แล้วที่นั้นมีใครตายไหม"

.

       "ไม่มี มีแค่ที่บาดเจ็บพวกแกทุกตัวมีประโยชน์มากกว่าจะฆ่าทิ้ง พวกที่บาดเจ็บก็แค่ปล่อยให้ค่อยๆตายไป เหลือไว้แต่ที่มีประโยชน์โดยเฉพาะไอ้เฒ่านักบวช ตอนนี้ท่านแม่ทัพกำลังให้มันใช้พลังสร้าง ม่านพลังอยู่"

.

       "ไม่นะ!! ท่านการัพกำลังบาดเจ็บอยู่อีกทั้งพลังของท่านยังไม่ฟื้น" โคบอลน้อยร้องไห้ออกมา

.

       "ช่างหัวมันสิ!! แค่พวกข้าอยู่รอดก็พอ!!"

.

       "แก!!!"

.

       "ใจเย็นๆก่อนสิครับ องค์ชาย"ผมเดินเข้าไปจับไหล่ของเขา "ตอนนี้ไม่สำคัญว่าที่นั้นจะเป็นอย่างไงเพราะเดี๋ยวพวกเราจะไปช่วยพวกเขาเอง ดัสยกกรงพวกมันตามผมมา"

.

       "ขอรับ"

.

       ดัสใช้พลังของเขายกกรงที่ทำจากหอกสีดำขึ้น ผมเปิดประตูมิติฟาร์มและพาพวกนั้นเข้ามา ดัสดูแปลกใจกับภาพบรรยากาศรอบตัวที่เปลี่ยนไปแต่เจ้าตัวก็พาพวกมันเข้ามาและวางไว้ที่ลานกว้างๆแถวนั้น ผมเรียกหนังเสือออกมาเพื่อนำมาคลุมไม่ให้พวกนั้นสำรวจโดยรอบ ถึงจะเห็นตอนเข้ามาแต่อย่างไงพวกนั้นก็ไม่ได้รู้วิธีเข้าออกอยู่แล้วเพราะผมเป็นคนเดียวที่ทำได้

.

      หลังจากออกมาผมได้บอกให้พวกโคบอลเตรียมตัว แผนที่ผมวางไว้คือเดินทางโดยขี่ดัสไปเพราะเดินทางบนฟ้านั้นสะดวกกว่าเดินทางในป่าเป็นไหนๆ อีกทั้งยังได้เห็นสภาพแวดล้อมที่ศัตรูอยู่ได้จากบนฟ้าอีกด้วย

.

       "อ้าว? คุณวิศจะไปไหนหรือคะ??" คุณโรสที่เดินมาจากบ้านเย็บปักเข้ามาถามผม

.

       "ผมกำลังจะไปช่วยหมู่บ้านโคบอลครับ"

.

        "เอ๋? แล้วไม่พาคนอื่นไปด้วยหรอคะ"

.

        "ผมว่าจะไปแค่ผม ดัส กับพวกโคบอลน่ะครับ เราจะบินไปน่าจะเร็วกว่าให้ไปกันหลายคน"

.

        "ฉันขอไปด้วยนะคะ ไหนๆก็ไม่มีใครไปด้วยแล้ว"

.

        "เอ่อ..เรื่องนั้น.." ไม่ใช่ว่าผมไม่อยากพาคุณโรสไปแต่จะเอาเธอไปไว้ที่ไหนล่ะเนี่ย พวกโคบอลนั่งไปบนหลังดัสกับผมได้แต่ถ้าพาคุณโรสไปด้วย...หรือจะให้เข้าไปอยู่ในมิติฟาร์มดีนะ?

.

       "ไม่ต้องห่วงเรื่องเดินทางค่ะ" เธอบอกและร่ายมนต์อะไรซักอย่าง จากนั้นก็มีกลุ่มแสงสีขาวมารวมรอบๆตัวเธอและเปลี่ยนชุดของเธอ อีกทั้งที่หลังของเธอก็มีปีกขึ้นมา

.

        # โรส #

.

   อาชีพ(ขณะนี้) : อาร์ก วาลคิรี่ (Arc Valkyrie)

.

ระดับ ?? (ยังไม่ได้รับการเปิดเผย)

เลเวล ??? (ยังไม่ได้รับการเปิดเผย)

.

Hp :  ??? (ยังไม่ได้รับการเปิดเผย)

Mp : 3,479,103 / 3,476,982,300

.

สถานะ

 : ทายาทแห่งTime&Skip

 : ผู้อยู่เหนือกาลเวลา

 : ดันเจี้ยนคอร์ระดับเริ่มต้น (ครอบครอง6ชั้น)

 : ผู้มีอาชีพหลากหลาย

 : แม่ชีผู้บริสุทธิ์

 : อื่นๆ (ยังไม่ได้รับการเปิดเผย)

.

.

      "แหม ไม่สุภาพเลยนะคะ แอบดูข้อมูลคนอื่นแบบนี้"

.

      "อา..ขอโทษด้วยครับ แต่ถึงงั้นผมก็เห็นไม่หมดหรอกครับแค่สงสัยเรื่องอาชีพของคุณโรสน่ะครับ"

.

      "นี่ก็แค่อาชีพเมื่อตอนที่ฉันไปแวะที่ดาวริเคียน่ะค่ะ ที่นั้นมีแต่ผู้หญิงและพวกนางเกิดจากต้นพลับล้านปี ตอนนั้นมีมนุษย์เพศชายหลงไป2คนน่ะค่ะรู้สึกว่าจะเกิดจากการบิดเบี้ยวของห้วงเวลาตอนนั้นเกือบเกิดสงครามแย่งผู้ชายด้วยนะคะ ก็พอฟีโรโมนของผู้ชายเข้าจมูกพวกนางก็คลั่งกันเลยทีเดียว" 

.

     "เอ่อ...ลำบากหน่อยนะครับ"

.

     "ก็ไม่ไงหรอกค่ะ เด็กที่เกิดจากการมีสัมพันธ์กับชายทั้งสองต่างจะเป็นคนธรรมดาและไม่มีพลังหรือปีกเหมือนวาลคิรี่ปกติ เพราะงั้นจึงไม่มีใครไปพลีกายให้ชายทั้งสองคนนั้นหรอกค่ะ อืมมมม นี่ก็ซัก200ปีได้แล้วผู้ชายสองคนนั้นคงตายแล้วล่ะนะ อย่าไปคิดมากเลยค่ะเพราะเด็กๆที่เกิดมาถึงจะไม่มีพลังหรือปีกของวาลคิรี่ปกติแต่ก็เป็นผู้หญิงทั้งหมด"

.

     "อ่า...เข้าใจแล้วครับ"

.

     ตอนนี้คุณโรสอยู่ในชุดเดรสยาวสีขาวและมีเสื้อคลุมสีน้ำเงินสวมอยู่ ตั้งแต่เอวลงไปก็มีแผ่นเกราะสีน้ำเงินขนาดเท่าฝามือประมาณ30ชิ้นลอยป้องกันอยู่ ปีกสีขาวขนาดใหญ่ที่ขยับอยู่ทำให้ตัวของเธอตอนนี้ลอยอยู่ตลอดเวลา ผมสีทองถูกปล่อยยาวปลิวไปตามสายลมแต่ไม่ได้ดูรำคาญตาที่หัวมีมงกุฏเล็กๆสีแดงประดับไว้ ดวงตารูปนาฬิกาเธอเปลี่ยนเป็นสีฟ้า เมื่อมองดีๆตาข้างซ้ายเข็มสั้นได้ขยับไปอยู่ที่ตำแหน่งเลข5แต่ตรงนั้นกลับเป็นรูประฆังมีปีกแทนที่ขีดนับเวลาทั่วไป ส่วนตาด้านขวาก็กำลังขยับแบบทวนเข็มนาฬิกาอยู่ทั้งเข็มยาวและสั้นแต่ไม่ได้ทวนกลับเร็วมากนัก

.

       "จ้องฉันนานไปแล้วนะคะวิศ"

.

       "โอ๊ะ! ขอโทษครับ พอดีมองเพลินไปหน่อยงั้นเราไปกันเถอะ"

.

       ผมขึ้นไปขี่ดัสและจับโคบอลน้อยมานั่งที่หว่างขาผม ส่วนเจ้าองค์ชายและทหารอีกตัวก็ให้นั่งหลังต่อจากผมไป ดัสขยับปีกและเริ่มออกวิ่งก่อนจะบินขึ้นไปบนฟ้าอีกครั้งโดยมีคุณโรสบินตามมาด้วย

.

.

.

/////////------

       ตอนหน้าจะไปที่หมู่บ้านแล้วเนอะ ตื่นเต้นๆๆ อ๋อ ใครที่ขอให้เรื่องนี้วายก็ต้องเสียใจด้วยนะครับ ผมบอกไปแล้วว่าเอาแค่ฟินๆพอ ส่วนตัวละครอื่นๆก็ให้มีฉากNCไปก่อนเนอะ

       เอาจริงๆ...ผมรู้สึกหวง วิศ กับ พี่เบิร์น มากๆเลยครับ แบบประมาณว่าตัวละครไหนจะเป็นไปตามเรื่องอย่างไงก็ได้แต่สำหรับ วิศกับพี่เบิร์น นี่ผมไม่อยากแต่งNcเลยอ่ะ 5555 ที่พี่เบิร์นมีNcตอนนั้นมันก็แค่อีกร่างเองเนอะ เพื่อยืนยันว่าพี่แกชอบผู้หญิง (จะมีฉาก.5ของหมู่บ้านนั้นต่อนะครับ แต่หลังจากจบ กันต์&รินซี่ก่อน)

       อืมมมม หรือผมควรที่แต่งฉาก เบิร์นวิศ ต่างหากดี....ไม่ๆๆๆ เอาไว้ก่อนดีกว่า แต่งถ้ำก็อบรินก่อนค่อยว่ากัน 

.

       ปล. นิยายเรื่องนี้มีNcที่ครบรสทั้งแบบ ชญ ชช ส่วน ญญ นี่ความสามารถคนเขียนยังไม่ถึงครับ ตามด้วยแบบชายหนุ่มกับมอนสเตอร์ แบบมอนสเตอร์สาวก็มีนะเออแต่แค่ยังไม่ถึง(ก็นางบอสผีเสื้อไง//...อันนั้นมันโหดเกิน)

       เหนือสิ่งอื่นใดคือคนเขียนอยากเน้นเนื้อเรื่องมากกว่าNcครับ เพราะงั้นจึงชี้แจ้งให้คนอ่านผู้ชายทั้งหลายโปรดเข้าใจด้วย  ถึงช่วงนี้จะเอนไปทาง ชช หน่อยแต่ก็ต้องให้น้ำฟินกับต้น มโนของสาววายบ้างนะครับ 5555

.

      รับสมัครฝ่ายQc คนเก่ากำลังสอบเข้ามหาลัย

.

       ติได้แต่อย่าด่านะครับ

       1 เม้น = 1 กำลังใจ

       คนเขียน : Amano , ฝ่ายQc: Ikonsi

ความคิดเห็น