email-icon

(((มีส่วนลด))) ขอบคุณทุกแรงสนับสนุนนะคะ รับรองว่าคุ้มกับเหรียญที่เสียให้ไรท์แน่นอนเพราะแต่ละตอนไม่ต่ำกว่า 9-10 หน้า อ่านกันยาวๆกันไปเลยจ้าาา

สวาทรัก ความฝันกับความจริง NC+++

ชื่อตอน : สวาทรัก ความฝันกับความจริง NC+++

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 17.4k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 05 ธ.ค. 2560 16:05 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
สวาทรัก ความฝันกับความจริง NC+++
แบบอักษร

“กินข้าวสิคุณ จะก้มหน้าไปถึงไหน” อัศวินเห็นว่าเธอเอาแต่ก้มหน้าไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมาตักข้าวกินจึงพูดขึ้นเสียงเข้ม อย่าบอกนะว่าอายเขากับเรื่องที่เกิดขึ้น หึ ผู้หญิงอย่างเธออายเป็นด้วยเหรอ คนที่นอนครางเรียกชื่อผู้ชายได้อย่างหน้าไม่อายทำไมต้องอายกับเรื่องแค่นี้ เขาว่าเธอน่าจะชอบสะมากกว่า อย่างนี้แหละมารยาผู้หญิง

**ร่างบางสะดุ้งกับเสียงพูดของเขาแต่ก็ยังไม่เงยหน้าขึ้นไปมองเขา ลงมือกินข้าวของตัวเองเงียบๆ เธอกลืนข้าวไม่ค่อยจะลงด้วยซ้ำ รู้สึกว่ามีสายตาคมจับจ้องอยู่ ทำให้เธอทำอะไรไม่ถูกจึงรวบช้อนแล้วยกน้ำขึ้นดื่ม คิดว่าถ้าลุกขึ้นตอนนี้จะเสียมารยาทรึเปล่า กรรณิกาได้แต่คิดเพราะไม่กล้าลุกขึ้นจริงๆ นั่งเงียบๆ รอเขากินข้าวเสร็จ เธอจึงลุกขึ้น

“ขอตัวนะคะ” ร่างบางเดินขึ้นบันไดไปโดยมีสายตาคมจ้องมองอยู่ ทำไมเพียงแค่เห็นหน้าเธออารมณ์ร้อนรุ่มของเขามันก็ก่อตัวขึ้นอย่างง่ายดาย เธอเป็นแม่มดใช่ไหมกรรณิกา

“ไอ้ริว ริว โว้ย”

“ครับเจ้านาย” เสียงตะโกนดังลั่นบ้านเรียกหาลูกน้อง

“ไปสืบมาเรื่องของผู้หญิงคนนั้นมา” ถึงแม้อัศวินจะรู้แล้วว่ากรรณิกาเป็นน้องสาวเพียงคนเดียวของเพื่อน แต่เขาอยากรู้มากกว่านี้ อยากรู้ว่าตลอดเวลาที่เธอเรียนอยู่เธอคบกับใครบ้าง ผู้ชายกี่คน แค่คิดว่ามีคนอื่นแตะต้องร่างกายเธอมันก็ทำให้เขาหงุดหงิดขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ

“แต่เธอเป็นน้องสาวของเพื่อนเจ้านายนะครับ” ริวเตือนสติเจ้านาย เมื่อได้รับคำสั่งเขาก็รู้ได้ทันทีว่าทำอธิษฐานของเขากับเพื่อนนั่นไม่เป็นผลเพราะเจ้านายสนใจน้องสาวของเพื่อนตัวเองสะแล้ว

“แล้วไง”

“แต่...”

“ไปเถอะ ขอภายในสองวัน” คำสั่งเด็ดขาดทำให้ริวจำต้องพยักหน้ารับอย่างเสียไม่ได้ คำภาวนาต่อไปของเขาก็คงต้องเป็นให้เจ้านายจริงจังกับเธอ บอดี้การ์ดหนุ่มเดินออกมากด้วยใบหน้าที่มีความกังวลอย่างชัดเจน

“เจ้านายเรียกเข้าไปทำไมวะ”

“ก็จะอะไรสะอีกละ”

“อย่าบอกนะว่า กูว่าแล้วต้องไม่รอด” ชัชออกความคิดเห็นแค่เห็นสายตาของเจ้านายเขาก็รู้แล้วว่า คุณกรรณิกาต้องไม่รอด

“กูก็ได้แค่หวังว่าเจ้านายจะจริงจังกูไม่อยากให้เจ้านายผิดใจกับคุณสิงห์” ทั้งสองคนรู้ว่าสิงห์กับเสือสองคนนี้เป็นเพื่อนรักกัน สามารถปรึกษาหรือช่วยเหลือกันได้ทุกเรื่อง เขาทั้งสองคนก็เคยเจอน้องสาวของคุณสิงห์มาแล้วเจ้านายก็เช่นกัน แต่ไม่คิดว่าเจ้านายจะสนใจเธอเพราะท่าทีตอนนั้นเจ้านายดูไม่พอใจเธอเป็นอย่างมากที่มางานศพของพ่อแม่ตัวเองแค่ไม่กี่วันก็กลับ ทำให้เจ้านายเขาขุ่นเคืองอยู่ไม่น้อย แต่เมื่อเธอมาอยู่ใกล้แบบนี้ที่ผ่านมาพวกเขาคิดผิด

“เออกูก็อยากให้มันเป็นอย่างนั้น แต่มึงก็รู้ว่าคุณเสือคิดยังไง” พวกเขาทั้งสองรู้ดีว่าเจ้านายคิดยังไงแต่ก็พูดออกไปไม่ได้ พวกเขาอยู่กับเจ้านายมาครึ่งชีวิตทำไมจะไม่รู้ แต่พวกเขาก็อยากให้เจ้านายเจอคนที่รักและเป็นเนื้อคู่ของเจ้านายจริงๆ สักที

“เลิกคิดได้แล้วยัยกวาง แล้วเรื่องทุเรศๆ แบบนั้นจะไม่เกิดขึ้นอีก” ร่างบางนั่งกำมือตัวเองแน่น เกลียดร่างกายตัวเองทุกครั้งที่คิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้น เธอกลายเป็นผู้หญิงใจง่ายให้กับผู้ชายที่เจอหน้ากันแค่ไม่กี่ชั่วโมงได้ยังไง

กรรณิกาเลิกคิดเรื่องที่เกิดขึ้น นึกได้ว่าเธอยังไม่เก็บคอม ก็เดินออกไปข้างนอกเพื่อย้ายของเข้ามานั่งทำงานต่อ

ทำไมตอนนี้กรรณิการู้สึกว่าเธอแต่งฉากนั่นได้ลื่นไหลไม่ติดขัด เมื่อคิดได้แบบนั้นลมหายใจเธอก็ติดขัดแทน เอามือจับที่หัวใจตัวเอง นี่เธอเป็นพวกเสพติดเรื่องแบบนั้นแล้วเหรอกรรณิกา เมื่อไม่อยากหมกมุ่นมากเกินไป เธอจึงพับเก็บคอมเพื่อที่จะเข้านอน

ในความฝันร่างบางกำลังหายใจรวยรินกับสัมผัสที่ได้รับ ครั้งนี้เป็นพระเอกเรื่องล่าสุดที่เธอกำลังแต่งอยู่ ลีลารักเร่าร้อนที่เธอร่ายขึ้นมาในหน้ากระดาษตอนนี้เขากำลังทำมันกับเธอ ทุกท่วงท่าเกิดขึ้นทีละนิด

“อืม คุณคินขา” เสียงครางละเมอขึ้นเมื่อเขาทำให้เธอรู้สึกวาบหวาม พระเอกหื่นกามหายใจเข้าเป็นเรื่องบนเตียงหายใจออกเป็นเรื่องบนเตียง ทำให้นางเอกอ่อนระทวยได้ทุกครั้งที่เขาแตะต้อง

มือหนาที่เกาะกุมอยู่ที่หน้าอกหน้าใจของเธอ ทำไมมันเหมือนจริงเหมือนกับตอนกลางวัน แต่กรรณิกาก็ไม่มีเวลาคิดอะไรมาก เมื่อความชุ่มฉ่ำแตะต้องบนยอดอกของเธอ หน้าอกอวบใหญ่ร่างอ้อนแอ้นเด้งรับสัมผัสที่กำลังดูดดึงดุดันเธออยู่ตอนนี้ หัวสมองของเธอคิดอะไรไม่ออกนอกจากร่างกายที่นำพา

“อ๊าส์ ช่วยกวางด้วย คุณคินขา” เมื่อรู้สึกว่าร่างกายโดนรุกรานมากขึ้น กรรณิกาก็ไม่ได้มีเวลาคิดอะไรมากเพราะเธอคิดว่าคงไม่เป็นไรเพราะนี่มันเป็นแค่ความฝัน เธอจะมีความสุขกับมันเท่าไหร่ก็ได้ ตื่นขึ้นมาก็แค่รู้สึกชุ่มแฉะตรงส่วนนั่นก็แค่นั้น เธอไม่เคยเล่าเรื่องนี้ให้ใครฟังแต่ก็ใช่ว่าจะไม่มีใครรู้ นั่นแหละรูเมทของเธอรู้เรื่องนี้ แต่รูเมทของเธอเป็นฝรั่งจึงไม่ได้คิดอะไรมากกับเรื่องนี้ รูเมทเธอเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับไม่บอกใครเพราะเธอขอร้องเธอคิดว่ามันเป็นเรื่องน่าอายและรูเมทของเธอก็ช่างใจดีคอยช่วยเหลือเธอทุกอย่าง

เธอคิดจะหาทางออกและทางรักษาให้ตัวเองหลายครั้งแต่มันก็ไม่เป็นผล ถ้าจะให้เธอเลิกทำงานที่เธอรักมันก็ยากที่จะทำ

“อูยยยย อ๊าส์ ไม่เอาไม่เอาแบบนั้นคุณคินขา กวางไม่ไหว” ความร้อนชื้นแตะต้องร่างกายเธออีกครั้งแต่เปลี่ยนไปเป็นจุดที่อ่อนไหวที่สุดในร่างกายของเธอ ปากบอกไม่ไหวแต่ร่างกายของเธอกลับตอบสนองลิ้นที่กำลังพลิ้วไหวนั้นได้อย่างลงตัว เอวบางยกขึ้นส่ายวนไปมาหลอกล่อให้สิ่งที่มาดอมดมหลงใหลดอกไม้งามนี่เข้าไปอีก

“คนสวย” เสียงทุ้มเข้มแหบพร่าเอ่ยขึ้นเป็นครั้งแรก ทำให้ร่างบางชะงักหยุดการเคลื่อนไหว เงยหน้าขึ้นมองผมดกหนาสีดำที่ก้มอยู่ตรงหว่างขาของตัวเอง

“กรี๊ดดดดดดดด” เธอไม่ได้ฝัน เสียงกรีดร้องดังขึ้นพร้อมกับร่างบางที่รีบดึงผ้าห่มขึ้นห่อหุ้มร่างกายที่เปลือยเปล่าขยับหนีขึ้นไปที่หัวเตียง มองหน้าคนที่บังอาจรุกล้ำเข้ามาในห้องและร่างกายของเธอย่างหวาดระแวง

“หึ”

“คนทุเรศคุณเข้ามาได้ยังไง” ก่อนเข้านอนเธอล็อกห้องแล้วอย่างดีระเบียบห้องก็ตรวจสองเรียบร้อยแล้วเขาเข้ามาได้ยังไง

“ผมเป็นเจ้าของบ้าน” บางปากถูกเม้มเข้าหากันเพื่อระบายความคับแค้นใจ และความน่าอายของตัวเอง เธอทำอะไรไปบ้างทำไมเธอจะไม่รู้ตัวเพียงแต่เธอคิดว่ามันเป็นเพียงแค่หวานฝันเหมือนทุกครั้ง เธอจึงระบายมันออกมาอย่างเต็มที่ นี่เขาทำกับเธอแบบนี้ถึงสองครั้งแล้วนะ

“แต่คุณก็ไม่มีสิทธิ์เข้าห้องของคนอื่นแบบนี้ มันไม่มีมารยาท แล้ว...แล้วมาทำกับฉันแบบนี้ได้ยังไง” ไม่รู้ว่าเธอจะสรรหาคำพูดไหนมาพูดให้เจ้าของบ้านให้เจ็บแสบ เพราะความรู้สึกที่เขาทำไว้ยังไม่ได้จางหายไปไหน มันยังรู้สึกร้อนวูบวาบตรงช่องท้องและส่วนอ่อนไหวของเธอ

“หึ ผู้หญิงที่ไม่ทุเรศแต่ละเมอนอนกับผู้ชายไม่ซ้ำหน้า” เสียงหัวเราะในลำคอพร้อมกับคำพูดที่คนละเรื่องกับที่ร่างบางพูด ทำให้กรรณิกาไม่รู้ว่าจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน เพราะเธอเป็นอย่างที่เขาพูดจริงๆ แต่จะให้มาอธิบายสาเหตุที่มาที่ไปมันคงไม่ใช่

“นั่นมันเรื่องของฉัน” เธอพูดออกไปเสียงเรียบแล้วก็เชิดหน้าขึ้น จมูกงอนที่รั้นขึ้นนั่นทำให้อัศวินมันเขี้ยว

“ให้ผมสนองให้ดีกว่า เร้าใจกว่าเยอะ” คนที่ไม่ได้คิดอะไรเพราะคิดว่าเธอคงผ่านมาเยอะและอยากมากถึงได้ฝันอะไรแบบนั้น และนี่มันก็เป็นครั้งที่สองที่เขาเห็นเธอฝันแบบนี้ แถมชื่อผู้ชายที่เธอละเมอมันก็คนละคน

“ม...ไม่ ออกไป ออกไปจากห้องฉัน ไม่งั้นฉันจะฟ้องพี่สิงห์ว่าคุณรังแกฉัน” เมื่อคิดอะไรไม่ออกกรรณิกาจึงยกเอาพี่ชายมาอ้าง

“น้องสาวใจแตกแบบนี้ ไอ้สิงห์มันสนใจด้วยเหรอ” อัศวินรู้ว่าเพื่อนนั่นรักน้องสาวคนนี้มากแค่ไหน แต่ที่เขาพูดเพื่อย้ำให้เธอรู้ว่าร่างกายของเธอมันไม่ได้สะอาดพอที่จะให้เธอสงวนตัว

“ไอ้....คุณมันบ้า ออกไปเลยนะฉันจะเป็นยังไงมันก็เรื่องของฉันแต่คุณไม่มีสิทธิ์มาทำกับฉันแบบนี้”

“ไม่อยากว่างั้น” ไม่พูดเปล่าเขากระตุกผ้าห่มของเธอแค่ครั้งเดียวมันก็ลงมากองอยู่ที่หน้าอกของเธอแล้ว กรรณิกาตกใจรีบคว้าไว้แต่ก็ไม่ทันคนที่มือไวกว่า เขากระตุกผ้าห่มพร้อมดึงลากขาของเธอให้ตัวเธอเลื่อนมาอยู่ใต้ร่างเขาได้อย่างง่ายดาย ด้วยแรงที่น้อยกว่าทำให้ร่างบางทำอะไรไม่ได้บ้าง เมื่อร่างใหญ่คร่อมลงมาพร้อมกับจับมือทั้งสองข้างของเธอให้จมลงกับที่นอน

“ปล่อยนะคนบ้า ฉันไปทำอะไรให้คุณ เราไม่เคยมีเรื่องอะไรกัน ทำไมคุณต้องมาทำกับฉันแบบนี้ พี่สิงห์ไว้ใจคุณแต่คุณกับทำกับน้องสาวเขาอย่างนี้งั้นเหรอถ้าพี่สิงห์รู้คงเสียใจมาก” ตอนนี้ทั้งร่างกายและหัวใจของกรรณิกามันสั่นไหวไปหมดไม่รู้ว่าเพราะหวาดกลัวเขาหรือเพราะตื่นเต้นกันแน่น เธอรู้ดีว่าร่างกายเธอไม่สามารถปฏิเสธเขาได้ถ้าเขาทำอะไรแต่ในขนาดเดียวกันความรู้สึกลึกๆ ของเธอก็ไม่ได้รังเกียจสัมผัสจากเขาสักนิด

ร่างแกร่งที่กำลังก้มลงหาซอกคอสวยถึงกับชะงักกับคำที่เธอยกขึ้นมาอ้าง อัศวินเม้มปากแน่นอารมณ์ร้อนรุ่มในร่างกายเขามันยังไม่หมดแล้วมันก็พร้อมแล้วที่มันจะระเบิดออกมา

“ก็ได้”

ปัง

![]( "Click and drag to move")

ความเร่าร้อนจะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ นะคะ

เม้มให้ด้วยน๊าาาาาาาาา**

ความคิดเห็น