nawa

สวัสดีค่ะ ถ้าใครหลงเข้ามาแล้วอย่ากดผ่าน ลองอ่านสักตอนก่อนนะคะ นิยายของNawa อินดี้ที่ไม่ได้มีดีแค่เรื่องลึกลับ

ชื่อตอน : ข้อกล่าวหา

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ลึกลับ,สืบสวน สอบสวน

คนเข้าชมทั้งหมด : 38.4k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 04 ต.ค. 2560 20:13 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ข้อกล่าวหา
แบบอักษร

บทที่11

ชายกลางคนนั่งร้องไห้กอดร่างของหญิงไร้วิญญานร้องไห้อย่างเศร้าสร้อย

"เรื่องมันเป็นยังไง"พิมพลอยถามอูเลที่ยืนรวมกลุ่มกับชาวบ้านมุงดูอยู่

"เมื่อคืนอาเชผัวนางเปียไปนั่งห้างในป่ากลับมาตอนย่ำรุ่ง อูเลได้ยินเสียงมันร้องเสียงดังรีบวิ่งมาดู"

"แล้วเปียเป็นอะไรทำไมถึงตาย"

"อูเลเข้ามาเห็นนางเปียมันนอนแน่นิ่งตัวซีดตายเหมือนกับนางปาลีไม่มีผิด" อูเลทวนความจำพิมพลอยคิดตามแล้วรู้สึกสยดสยองในใจ

"อาเชขอฉันดูเปียหน่อยนะ"พิมพลอยแตะไหล่อาเชเบาๆเพื่อขออนุญาติตาที่คลอไปด้วยหยาดน้ำใสส่องประกายขึ้น

"หมอช่วยเมียฉันด้วยหมอช่วยด้วยหมอ"อาเชปาดน้ำตาเขย่าแขนพิมพลอยอย่างแรง

"ให้ฉันดูก่อนนะ"หญิงสาวนั่งลงข้างๆร่างของเปียที่นอนอยู่ดึงผืนผ้าห่มที่คลุมอยู่ออกกลิ่นคาวคละคลุ้งเหม็นชวนสะอิดสะเอียนชาวบ้านที่มุงดูอยู่ต่างผงะออกส่งเสียงซุบซิบเมื่อเห็นภาพตรงหน้า ร่างเปลือยขาวซีดตามตัวมีรอยม่วงช้ำอยู่หลายแห่ง บริเวณอวัยวะเพศฉีกขาดอย่างรุนแรงมีคราบเลือดสีดำเปรอะเปื้อนอยู่จากสภาพศพคงเสียชีวิตแล้วไม่ต่ำกว่าสามชั่วโมง

"หมอช่วยได้ไหมหมอ เมียฉันไม่เป็นไรใช่ไหมหมอ"พิมพลอยนิ่งเงียบเธอไม่รู้จะกล่าวอย่างไรถูก อาเชเมื่อเห็นแบบนั่นก็ร้องไห้โฮขึ้นอีกดึงร่างไร้วิญญาณของเมียมากอดเป็นภาพน่าสลดใจของผู้ที่ได้พบเห็น

"เดี๋ยวผมช่วยชาวบ้านจัดการทางนี้ก่อนคุณกลับไปที่บ้านพักก่อนนะ"นรินทร์บอกหญิงสาวเธอพยักหน้ารับ แยกตัวเดินเลี่ยงกลับบ้านพักโดยมีมะเมียะวิ่งตามไป

"หมอพิมรอมะเมียะด้วย"สาวน้อยวิ่งมาเดินเคียงพิมพลอยที่หยุดรอ

"หมอพิมมะเมียะกลัว ช่วงนี้มีแต่คนตาย"มะเมียะรำพึึงความรู้สึกของหล่อนที่ไม่ต่างจากพิมพลอย

หลังจากจัดการฝังศพของเปียเสร็จนรินทร์ขอให้อูเลนัดชาวบ้านในหมู่บ้านเพื่อประชุมเรื่องร้ายที่เกิดขึ้น ชาวบ้านต่างทยอยมารวมกันที่ลานกว้างของหมู่บ้านตามการนัดหมายของอูเล เสียงพูดคุยดูเหมือนจะดังขึ้นเริ่มมีประเด็นเสียงแตกต่างกันกลายเป็นการถกเถียง

"พวกเราทุกคนเงียบๆก่อน"อูเลยืนขึ้นประกาศ เสียงคุยกันเริ่มซาลงดวงตาหลายตาจับจ้องไปยังอูเล

"นายทหารอยากถามพวกเราว่ามีใครมีเบาะแสหรือผิดสังเกตุอะไรเรื่องคนร้ายไหม"

"บ้านแกใกล้อาเชที่สุดไม่ใช่หรออูเล"เสียงหนึ่งดังขึ้นจากในหมู่ชาวบ้านอูเลคิดทบทวนถึงเมื่อคืน

"เมื่อคืนช่วงประมาณสองยามข้าตื่นขึ้นมาเพราะหนาวจัด ส่องไฟดูเพราะข้างนอกมันเงียบเหลือเกินไอ้ดำอีด้างหลับหมดไม่เห่าไม่หอนสักตัวแล้วข้าก็หลับไปแล้วเอ็งล่ะวะไอ้คะฉิ่น"ผู้เป็นพ่อถามลูกชายที่นอนเรือนเดียวกัน คะฉิ่นส่ายหน้ายิ้มแห้งๆจะให้บอกได้ไงว่าเมื่อคืนทำกิจกามกับเมียสาวจนเหน็ดเหนื่อย

"แล้วคนอื่นๆล่ะ"นรินทร์พูดขึ้นบ้างชาวบ้านส่วนใหญ่ส่ายหน้าบอกว่าหลับกันหมด

"ใครเห็นด้วยกับฉันบ้างว่าเรื่องร้ายๆเกิดขึ้นตั้งแต่นายทหารเข้ามาในหมู่บ้านเรา"ใครบางคนพูดแทรกขึ้นตามด้วยเสียงเออออสนับสนุนอีกหลายคน

"ใช่ๆเราอยู่กันอย่างสงบสุขมาตลอดตั้งแต่นายทหารมาก็มีไอ้ฆาตกรข่มขืนมาอยู่ในหมู่บ้านเรา"

"แต่เขาเป็นทหารนะเขาไม่ทำอย่างนั้นหรอก"คะฉิ่นแย้งขึ้น

"ก็ไอ้พวกคนมีสีเนี่ยแหละจะมาข่มเหงคนบ้านป่าอย่างพวกเรา ดูสิตัวก็ออกใหญ่โต"

"ไม่ใช่นายทหารหรอกข้าเอาข้าวไปส่งตอนเช้าทุกวันก็อยู่ที่บ้านพัก"

"เอ็งเฝ้าเขาอยู่ทั้งคืนหรือคะฉิ่น"

"เปล่าจ้ะ"

"นั่นไงตอนกลางคืนเขาจะแอบไปข่มขืนใครต่อใครก็ได้"

"แล้วไอ้คนที่โดนข่มขืนมันจะไม่ร้องเลยหรอ นายทหารจะรู้ได้ไงว่าใครอยู่บ้านคนเดียว"อูเลผู้อาวุโสเสนอความคิดขึ้น

"แล้วจะเป็นใครล่ะ ในเมื่อไอ้เรื่องเลวทรามแบบนี้มันเกินตอนนายทหารมาอยู่ ถ้านายทหารยังยืนยันไม่ได้ว่าในคืนเกิดเหตุนายทหารอยู่ไหนถ้าตอบไม่ได้ก็กักตัวไว้ก่อน"นรินทร์นิ่งเงียบไม่โต้แย้งหรืออธิบายใดๆเพราะจะให้เขาบอกได้อย่างไรว่าเขานอนบ้านพักเดียวกันกับพิมพลอย ถึงเขาจะนอนด้านล่างเตียงแต่เรื่องแบบนี้ใครจะเชื่อคนที่เสียหายก็คงมีแต่พิมพลอย

"ถ้าทุกคนว่าอย่างนั้น ให้ทุกคนกักตัวผมไว้ก่อนได้ครับแล้วดูว่าฆาตกรนั่นจะยังลงมืออยู่ไหม"

"แต่..นายทหาร"

"ผมว่าวิธีนี้มันดีที่สุดแล้วครับเพื่อให้ทุกคนมั่นใจ"นรินทร์หันไปบอกอูเลชาวบ้านหลายคนต่างเห็นด้วยกับวิธีนี้

"งันขังนายทหารไว้ในห้องเก็บของที่โรงหมอที่นั้นมีประตูแน่นหนาให้คนเฝ้าไว้ทั้งคืน"อูเลเสนออย่างเห็นใจชายหนุ่มเพราะขืนให้ชาวบ้านเป็นคนกักตัวคงได้ผูกนายทหารหนุ่มกับต้นไมัตากน้ำค้างอยู่กลางลานนี้แน่ๆ






แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น