ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Kiss me 💋 เหตุการณ์ร้ายอีกครั้ง

ชื่อตอน : Kiss me 💋 เหตุการณ์ร้ายอีกครั้ง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.9k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 30 พ.ย. 2560 22:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Kiss me 💋 เหตุการณ์ร้ายอีกครั้ง
แบบอักษร

[ Story ]

' รีบจัดการมันซ๊ะ! ถ้าแกยังยื้อเวลาอยู่แบบนี้ ฉันจะแฉคลิปแกให้หมด '

อาลัวนอนน้ำตาไหลดูข้อความในมือถือตัวเอง เธอจะทำยังไงดี เธอจะลงมือฆ่าพี่สาวที่เธอรักได้ยังไง

อาลัวเดินลงมาจากห้องด้วยสีหน้าเหม่อลอย เธอนอนไม่หลับทั้งคืนเพราะไฮบาระกระหน่ำส่งข้อความมาไม่หยุดหย่อน

สาวน้อยดวงตาสวยกลับมีแววตาเศร้าหมองอย่างเห็นได้ชัด เธอมองเห็นคุณเซโกะกำลังถือถ้วยกาแฟและถ้วยชาเขียวไปให้นายหญิงเช่นทุกวัน

"ของพี่เพลงหรอค่ะ?" อาลัวถาม

"ค่ะคุณหนู"

"เดี๋ยวอาลัวเอาไปให้เองค่ะ" เธอตอบแล้วรับถาดมาถือ

อาลัวเดินถือถาดอย่ามาดมั่น เพื่อที่จะเอาไปให้นายหญิงของบ้าน ในหัวอาลัวมีความคิดที่ตีกันจนยุ่งเหยิงไปหมด เธอลูดลมหายใจเข้าปอด ก่อนจะก้าวเดินเร็วขึ้น

[ เพลง ]

ฉันยืนคุยกับลุคอยู่ก็เห็นอาลัวเดินถือถาดกาแฟมาวางตรงโต๊ะ 

"ตามนั้นน่ะลุค,,ไปเถอะ" ฉันบอกลุค

ฉันเดินกลับมานั่งตรงเก้าอี้ข้างๆอาลัว เธอยิ้มบางๆให้ฉัน

"ตื่นเช้าจังเลยอาลัว" ฉันทักทาย

"ค่ะ,, บรรยากาศมันดี,, นี่กาแฟค่ะ" เธอยิ้มตอบ

ฉันรับกาแฟมาแล้วหย่อนน้ำตาลลงพร้อมคนมันให้ละลาย

"เออ,,จริงสิ, อีก 3 วันอาลัวจะกลับแล้วนิ" ฉันนึกขึ้นได้

"ค่ะ,,หมดวันหยุดแล้ว"

"จองตั๋วเรียบร้อยแล้วใช่ไหม?"

"เรียบร้อยค่ะ" เธอยิ้ม

"เฮ้อออ.. ได้เจอกันทั้งทีก็มีแต่เรื่องเน๊อะ คนไทยเขาเรียกว่าทุขลาพจริงๆ"

"ยังไงค่ะ?" 

"ก็,, ถึงจะมีเรื่องมากมายยังไง แต่การที่พี่ได้ผู้หญิงตัวเล็กคนนี้มาเป็นน้องสาว มันก็คือเรื่องดีๆที่เกิดขึ้นไง" ฉันบอกเธอ

ฉันยกกาแฟขึ้นจิบและสังเกตเห็นสีหน้าไม่สู้ดีของอาลัว

"อาลัวอยากไปไหว้พระไหม? มีศาลเจ้าอยู่ใกล้ๆนี้เองน่ะ"

"ก็ดีค่ะ,, เดี๋ยวรอพี่เพลงกินกาแฟก่อนก็ได้" เธอยิ้มบางๆ

เรานั่งมองสวนกันอย่างเงียบๆ ฉันเองก็จิบกาแฟไปเรื่อยๆ อาลัวดูซึมๆไปมาก ฉันอยากให้เธอร่าเริงเหมือนเดิมจัง

"ไปเถอะ,,พี่กินหมดแล้ว" ฉันพูดขึ้น

"ค่ะ,,อาลัวไปเอากระเป๋าก่อนน่ะค่ะ" เธอบอกและลุกไป

ฉันยิ้มตามหลังเธอแล้วยกชาเขียวขึ้นมาดื่ม การดื่มชามันช่วยขับรสชาติของกาแฟได้ดีจัง

ฉันบอกคุณซาโต้ให้เอารถออก เพราะจะพาอาลัวไปศาลเจ้า อาลัวเดินยิ้มออกมาจากบ้านแล้วขึ้นมานั่งข้างๆฉัน

เราไหว้พระกันเสร็จก็ออกมาเดินอยู่ตรงใต้ร่มไม้ใหญ่ อาลัวถอนหายใจครั้งแล้วครั้งเล่า ฉันเลยชวนเธอนั่งพักตรงเก้าอี้ยาวใต้ร่มไม้ ฉันอ้าแขนไปโอบไหล่เธอเบาๆ อาลัวเอนศรีษะมาพิงตรงไหล่ฉัน

"มีเรื่องอะไรไม่สบายใจเล่าให้พี่ฟังได้ไหม?" ฉันถาม

"พี่เพลงค่ะ,, อาลัวรักพี่เพลงน่ะค่ะ อาลัวรักพี่ชินโดด้วย ไม่ว่าวันข้างหน้าอาลัวจะเป็นยังไง อาลัวก็ยังเป็นน้องของพวกพี่น่ะค่ะ" เธอบอกเสียงเศร้า

"พี่รู้,, ถ้างั้นเรามาช่วยกันหาทางออกกันไหม,, พี่อยากให้อาลัวบอกความจริงกับพี่ว่าอาลัวออกไปเจอยัยไอทำไม?" ฉันตัดสินใจถาม

อาลัวดูตกใจมาก เธอผงกหัวขึ้นแล้วหันมามองฉัน ใช่! ฉันรู้เรื่องทุกอย่าง อาลัวโดนลุคตามโดยไม่รู้ตัว และนั่นมันเป็นคำสั่งฉันเอง

อาลัวยอมเล่าทุกอย่างให้ฟัง ฉันรู้สึกโล้งอกไม่น้อยที่เธอไม่ตัดสินใจใส่ยานั่นลงไปในกาแฟเมื่อเช้า เธอไม่สนใจว่ายัยไอจะทำยังไงกับรูปพวกนั้น อาลัวคิดว่าจะกลับฝรั่งเศสและจะไม่มาที่นี่อีก 

กล้ามากน่ะไอ,, ฉันไม่ปล่อยแกไว้แน่ ชาตินี้อย่าหวังว่าจะอยู่ร่วมกันอย่างสงบสุขเลย ฉันพาอาลัวกลับมาบ้านหลังจากนั้น

ฉันสั่งให้ลุคติดต่อกับทัตสึยะและเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้ฝั่งนั้นฟัง รวมถึงตอนที่ตามยัยไอไปแล้วคลาดสายตา พร้อมกำชับฝั่งนั้นด้วยว่าถ้าทำไม่ได้ฉันจะจัดการเอง 

[ ชินโด ]

วันนี้ผมพาเพลงกับอาลัวมาที่สนามของไอ้เรียว อีกไม่กี่วันอาลัวก็จะบินกลับฝรั่งเศษแล้ว กะว่าจะพาเธอไปเที่ยวหลังจากที่ลองรถเสร็จ

"ไอ้ชินรถพร้อมแล้ว,,เร็ว!" ไอ้เคนเปิดประตูมา

"สาวๆ,,,รอป๋าแป๊บหนึ่งน่ะ,,เสร็จแล้วดี๋ยวจะพาไปช้อปฯ" ผมหันไปบอกพวกเธอ

สองคนยิ้มขำๆแล้วส่ายหน้าให้ผม ผมเดินไปที่ประตูแต่ต้องหยุดเมื่อเห็นหน้าใครบางคนที่กำลังเดินเข้ามา

"มึงมาทำไมทาโร่" ผมจ้องมัน

พอทุกคนได้ยินชื่อผู้มาเยือนต่างพากันหันไปมองตามผม ไอ้เรียวกับเคนจิเดินมายืนข้างผม

"กูมาท้ามึงแข่ง" มันบอกเสียงเรียบ

"หึ,,แข่งกี่ครั้งก็เหมือนเดิม,, มึงไม่เข็ดเลยงั้นหรอ" ผมเค้นยิ้ม

"ครั้งนี้มันจะต่างไป,, เพราะกูต้องการขอเดิมพัน" มันทำสายตาจริงจัง

"แล้วคราวนี้มึงจะพนันอะไร?" เรียวถามขึ้น

มันสูดหายใจก่อนจะชี้มือไปที่ใครบางคน พวกเราหันไปมองก็เห็นเป็นเพลงที่ยืนอยู่

"เธอ,," มันบอก

"ไม่มีทาง,,กูไม่เอาเมียกูเดิมพันหรอก" ผมกัดฟันกำหมัดแน่น

"กูไม่ได้หมายถึงเพลง แต่กูหมายถึงเมียกู" มันจ้องตาผมเขม่ง

เมียหรอ?,, ผมหันไปดูเพลงอีกครั้ง เธอยืนอึ้งอยู่โดยมีอาลัวยืนร้องไห้อยู่ข้างหลัง นี่มันอะไรกัน?

"มึงหมายความว่าไงว่ะ?" เคนจิถาม

"ทาโร่,,นายรับปากกับฉันแล้วไม่ใช่หรอ? ว่าจะไม่ดึงเธอเข้ามาเกี่ยว" เพลงพูดขึ้น

"ขอโทษน่ะเพลง,, แต่ฉันปล่อยเธอไปไม่ได้" มันบอก

นี่มันอะไรกัน? เกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้น,, เพลงคุยกับมันเรื่องอะไร?

"ฮื่ออ,,พี่เพลง,," เสียงอาลัวร้องไห้

"มึงทำอะไรน้องกูไอ้ท่าโร่" ผมพูดด้วยอารมณ์โกรธจัดเมื่อเริ่มเข้าใจเหตุการณ์

"กูกับอาลัว..ได้กันแล้ว" มันตอบเสียงเรียบ

พลั่ก!! ผมพุ่งหมัดต่อยเข้าไปที่ปากมันจนมันล้ม ลูกน้องมันเข้ามาขวาง

"ไม่ต้องทัตสึยะ,,พวกมึงถอยออกไป" มันบอกลูกน้องมัน

"มึงทำน้องกูหรอไอ้ทาโร่ พลั่ก!!" เคนจิต่อยจนมันล้มไปอีกครั้ง

"ผู้หญิงมีตั้งเยอะแยะ,, ทำไมต้องเป็นเธอ!" ไอ้เรียวชักปืนออกมาจ่อหน้ามัน

อารมณ์พวกผมตอนนี้เดือดจนเลือดขึ้นหน้า เสียงอาลัวร้องไห้หนักกว่าเดิม 

"หยุด!,,ฮื่ออๆๆ,, พอทีเถอะค่ะ,,ฮื่ออ.. พอที,, พี่เพลง!!!" เสียงอาลัวร้องไห้แล้วหันไปกอดเพลง

ผมมองดูเธอแล้วรู้สึกเจ็บปวด,, ผมแค้นที่มันทำร้ายอาลัวทั้งๆที่ไม่เกี่ยวอะไรเลย ผมเดินไปลดปืนในมือไอ้เรียวลง

"ได้!!,, มึงกับกูมาแข่งกัน ถ้ามึงแพ้,,กูจะเอาหัวมึงไอ้ทาโร่"

มันลุกขึ้นยืนจ้องหน้าผม พร้อมทั้งเช็ดเลือดที่มุมปาก

"ได้,, ถ้ามึงชนะ,, มึงเอาหัวกูไปได้เลย" มันรับคำท้า

ทาโร่หันไปมองอาลัวก่อนจะเดินออกไป ผมเองก็หันไปดูเธอเช่นกัน เพลงสบตากับผม บอกตามตรงว่าผมผิดหวังในตัวเพลงที่เธอปิดเรื่องนี้กับผม ทั้งๆที่ผมเชื่อใจเธอ ทั้งๆที่เราสัญญากันแล้วว่าจะบอกกันทุกเรื่อง

[ เพลง ]

ฉันนั่งกอดอาลัวที่ร้องไห้อยู่ตรงโซฟา ชินโดยืนดูดบุหรี่มองลงไปที่สนาม พี่เรียวนั่งอยู่ตรงโต๊ะลูบปืนในมือ พี่เคนยืนจิบเบียร์อยู่ตรงมินิบาร์

"เพลง!,, ฉันมาแล้ว" เสียงอันเปิดประตูเข้ามา

ฉันพยักหน้าให้ อันเดินเข้ามานั่งลงข้างๆ ฉันเป็นคนโทรบอกอันเองนั่นแหละ อารมณ์แบบนี้ขออันมาอยู่ข้างๆให้อุ่นใจหน่อยแล้วกัน

"เรียว,, โทรบอกมันว่ากูพร้อมแล้ว" ชินโดพูดขึ้น

เขาหันหลังแล้วเดินออกไปที่ประตู ฉันผละจากอาลัวให้เธออยู่กับอันก่อน แล้ววิ่งตามชินโดออกไป

"ชิน!,," ฉันเรียกเขา

ชินโดหันกลับมามองฉัน,, สายตาแบบนั่นฉันรู้ว่าเขาคงโกรธฉันมาก

"ไม่ต้องพูดอะไรหรอกเพลง,, ฉันผิดหวังจริงๆน่ะเพลง จบเรื่องนี้เราค่อยคุยกัน" เขาบอกแล้วหันหลังเดินไป

ฉันได้แต่ยืนถอนหายใจ ไม่รู้ว่าจะเล่าเรื่องทั้งหมดให้เขาฟังได้ยังไง ทั้งๆที่คิดว่าจะจัดการเองได้ แต่ฉันคงอวดเก่งเกินไปสิน่ะ

ฉันเดินกลับขึ้นมาด้านบน พี่เรียวกับพี่เคนเองก็คงไม่พอใจกับเรื่องนี้เหมือนกันสิน่ะ ฉันเดินถอนหายใจมานั่งกับพวกอันที่โซฟา

เสียงรถในสนามดังขึ้น พวกเราเลยลุกมายืนดูอยู่ตรงกระจก ชินโดกับทาโร่อยู่ที่จุดปล่อยตัว พวกเขากำลังรอสัญญาณไฟ อาลัวกำมือฉันแน่น

"ทำไมรถไอ้ชินมันดังแปลกๆว่ะ" พี่เคนถามพี่เรียว

ไม่ทันที่พี่เรียวจะพูดอะไร พวกนั้นก็เร่งเครื่องออกตัวในสนาม รถชินโดเหมือนมีปัญหาจริงๆ ยังไม่ทันที่จะเข้าโค้งแรกเลยด้วยซ้ำ รถเขาเกิดการหมุนตัวเคว้งอยู่กลางสนามก่อนที่จะไปชนกับกำแพงแล้วลอยตัวพลิกคว่ำลงกลางสนาม

"ชินโด!!!" ฉันตะโกนสุดเสียง

เท้าฉันก้าวเร็วกว่าความคิด ตอนนี้พวกเรากำลังวิ่งลงไปที่สนาม ทาโร่กลับรถมาจอดเทียบก่อนจะเปิดประตูลงมาดู มีประกายไฟออกมาจากรถก่อนที่จะมีเปลวไฟลุกขึ้น

ฉันรีบวิ่งไปให้เร็วที่สุด ทาโร่ตัดสินในวิ่งเข้าไปดึงตัวชินโดออกมาจากรถ แต่ขาเขาติด ฉันใจสั่นไปหมด ฉันกำลังจะวิ่งเข้าไปช่วย พี่เรียวก็มาดึงฉันเอาไว้

"อย่าเข้าไปเพลง!" 

"ปล่อยน่ะพี่เรียว,,ปล่อยเพลง" ฉันพยายามดิ้น

"มันอันตรายเพลง" พี่เรียวกอดฉันไว้แน่น

ฉันได้แต่มองพวกเขาแล้วร้องไห้ออกมา ทาโร่พยายามดึงชินโดที่สลบไปแล้วออกจากซากรถ เปลวไฟลามไปที่ถังน้ำมันอย่างรวดเร็ว

บึ่ม!!!!!

"ชินโด!!!!!"

เสียงรถระเบิดดังสนั่น ฉันเรียกชื่อเขาสุดเสียงก่อนจะทรุดตัวลง ใจฉันแทบหยุดเต้นเมื่อเห็นกลุ่มควันพวยพุ่งไปทั่วบริเวณ


ΔΔΔΔΔ

เฮียชินเกิดอุบัติเหตุ!!!!

แต่ทาโร่นี่กล้ามากที่มาเปิดเผยเรื่องนี้ เพลงจะทำยังไงต่อล่ะ?


ความคิดเห็น