สูญองศา

ยินดีต้อนรับสู่นิยายอีโรติด ตลก โปกฮา ติดตามกันเยอะๆน๊าาาา อัฟตามใจคนแต่ง จะมีอีบุคด้วยจร้าา

บทที่ 1 จะไม่รับของจากคนแปลกหน้า 75 %

ชื่อตอน : บทที่ 1 จะไม่รับของจากคนแปลกหน้า 75 %

คำค้น : บันไดมาร นิยายอีโรติค หวานแหวว สวยงาม

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 9k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 07 ธ.ค. 2560 17:13 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 1 จะไม่รับของจากคนแปลกหน้า 75 %
แบบอักษร

ภายในห้องทำงาน

ชายหนุ่มยืนเอามือไพล่หลังลอบมองทิวทัศน์จากยอดตึก ไกลออกไปเป็นเส้นเลือดใหญ่ของกรุงเทพ ใบหน้านวลกระจ่างผุดขึ้นในสำนึก เขาไล่ปลายนิ้วไปตามขอบปากหวามไหว คืนนั้นเป็นงานเลี้ยงที่ทำให้เขาชักติดใจ


เอริค อับบาลา แอลเบิร์ค นักธุรกิจหนุ่มวัยสามสิบสี่ เขาคือเจ้าของตึกระฟ้าแห่งนี้และเป็นที่หมายปองของสาวๆแทบจะทั่วทุกมุมโลก ใบหน้าคมคายประกอบคิ้วหนาได้รูป ผมเซททรงสูง สูทสีเข้มที่เขาสวมรับกับเนคไทราคาแพง เงาสะท้อนดวงตาสีฟ้ากระจ่างเคลือบดำ ทำให้เขาฮ็อตอย่างนายแบบนิตยสาร มุมปากกระตุกยิ้มแววตาวาววาบ


นึกถึงเรื่องเมื่อสองวันก่อน ที่เกือบจะ...ได้แอ้มสาว


การอยู่บนหอคอยงาช้างทำให้รู้สึกเบื่อชอบกล หลังจากกล่าวขอบคุณหลายฝ่าย ภายในงานเลี้ยงด้วยหน้าที่ผู้บริหารแล้ว เคยชินกับการปั้นหน้ายินดีทั้งที่เหนื่อยหน่าย 

เขาเดินออกมารับลมที่ระเบียง งานนี้จัดทุกปีแต่เชื่อเถอะเขาเดิทางไปหลายประเทศให้โอวาทพนักงานแบบนี้หลายครั้งต่อปี ถ่ายรูปเชคแฮนด์จนลายมือแทบจาง(ก็ว่าไปนั่น)

 ราฟนำเครื่องดื่มหลายอย่างมาวางไว้บนโต๊ะตามคำสั่ง สามสิบนาทีต่อมาสาวนิรนามเดินผ่านม่านกั้น แสงไฟลอกส่งใบหน้าเยี่ยงเด็กมัธยมก็ไม่ปาน เขาหันไปมองเธอชั่วขณะ


ก่อนชี้ชวนให้เธอดื่ม


 หญิงสาวรับไปทั้งที่ยังฉงนนึกว่าจะปฏิเสธคนแปลกหน้า ปกติใครเล่าเขารับกัน ไม่ระวังตัวเอาเสียแลย คงเป็นหญิงสาวที่ออกจะแปลกสักหน่อย คออ่อนไม่ประมาณตนเพียงสองแก้วถึงกับเซ หรือเขาชงแรง


นาทีที่แรกกะช่วยพยุง ชายหนุ่มแทบไม่รู้สึกถึงเนื้อหนังเพราะเสื้อผ้าเทอะทะของเธอหนาเหมือนเสื้อกันหนาว แต่สติเริ่มหายไปตอนเห็นอีกฝ่ายกลืนน้ำลายแล้วเอียงคอเฉกเช่นเชื้อเชิญ


กลิ่นสาวยังติดอยู่ที่ริมฝีปาก รสชาติเธอเหมือนเชอรี่บ่มกลั่น เขายังจดจำเนินเนื้อนุ่มนิ่มเต็มไม้เต็มมือภายใต้เสื้อสูทหนาเตอะของเธอได้ ผิวเนียนละเอียดราวกับผ้าซาติน ความหิวกระหายที่ถูกยับยั้งโหมกระพือ เขาเผลอคลึงสะโพกงามงอน เธอดิ้นรนหนีหนักข้อทำให้เขาต้องตรึงเธอด้วยท่าทีชำนาญ และรู้ว่าควรทำอะไรต่อ เมื่อจูบหนักข้อเข้า


เธอถึงกับ สลบ!

เขาหยุดตัวเองเพียงเท่านั้น จากที่อยากสานต่อให้จบ เปลี่ยนเป็นอุ้มสาวเจ้าไปส่งที่โต๊ะตามเดิม แอบดูอยู่ห่างๆ เมื่อเธอได้สติ เขาเผลอยิ้มมุมปากสบายใจ


หลังจากคืนนั้นเขาก็แทบกินไม่ได้นอนไม่หลับคิดถึงไปหน้าหวานใส ถึงตรงนี้ตัวตนเริ่มแข็งขึงแทบทะลุออกมานอกกางเกงสแล็คสีดำที่สวมใส่ ชายหนุ่มสูดหายใจลึกเข้าปอด เก็บกลั้นความระบมถมึงทึงไว้ เธอต้องรับผิดชอบที่ทำให้เขาเป็นเช่นนี้ ทั้งที่จูบไม่ประสา ทว่าเนื้อนมไข่เกินคาด


 “มีอะไรให้รับใช้ขอรับ” ราฟฟาเอลหรือราฟ เลขาพ่วงตำแหน่งบดิการ์ดเอ่ยนอบน้อม


“ราฟนายอยากได้ผู้ช่วยไหม”


“ผมไม่คิดว่าผมจะต้องการ”


“แต่ฉันคิดว่านายต้องการ” เอริคคงเสียงเข้ม ไม่เคยมีใครขัดใจเขาได้หรอก


“ผมอย่างไรก็ได้” ป่วยการที่จะขัดเพราะเคยทำแล้วไม่สำเร็จสักที เขาเพียงทำตามคำสั่งว่าง่าย


“ดี อย่างนั้นก็หาเลขาให้ฉันหน่อย” เสียงเรียบนิ่งพูดไทยชัดถ่อยชัดคำราวกับเจ้าของภาษา ทว่าเขามีเพียงเสี้ยวเดียวในสัญชาตินี้แต่ นั่นเพียงพอแล้ว “รูปอยู่บนโต๊ะ” ไม่อาจหันหาคู่สนทนา เพราะถ้าวกกลับไปตอนนี้ราฟอาจสงสัยทำไมเป้าเขาตึงขนาดนี้ บทสรุปอาจไม่งดงามเท่าไหร่




ถ้าชอบคอมเม้นเป็นกำลังใจ ถูกใจให้ด้วยนะคะ



ความคิดเห็น