by.. ฟาง

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

50/ เมฆหมอกตั้งเค้า (แก้คำผิด)

ชื่อตอน : 50/ เมฆหมอกตั้งเค้า (แก้คำผิด)

คำค้น : ตอนที่ 50

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 37.7k

ความคิดเห็น : 147

ปรับปรุงล่าสุด : 04 ต.ค. 2560 14:03 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
50/ เมฆหมอกตั้งเค้า (แก้คำผิด)
แบบอักษร

​หลง

"คิดอะไรอยู่เหม่งหรือคิดถึงพี่โปรด เขาไปดูงานไม่ใช่เหรอเดี๋ยวก็กลับน่ะ รายนี้ไม่เห็นเคยค้างคืนที่ไหนซักที"

"ตกใจหมดเลยบอส หลงไม่ได้คิดถึงคุณโปรดซักหน่อย แต่หลงกำลังคิดถึงเรื่องที่คนชื่อพีพูดต่างหากล่ะ" บอสทำหน้าแปลกนิดหนึ่ง ก่อนจะถอนหายใจแรงๆ สงสัยจะเบื่อแล้วมั้งเพราะหลงพูดเรื่องนี้ให้บอสฟังบ่อยมากๆ ก็คนมันสงสัยนี่นาแล้วหลงก็ไม่กล้าถามใครหรือเล่าให้ใครฟัง นอกจากบอสกับพี่ขนุนนี่แหละ

"จะเอาอะไรกับคำพูดของคนไม่ดีวะเหม่ง อีกอย่างเรื่องมันก็ผ่านมาเกือบสองเดือนจนเลยสงกรานต์แล้วนะ ยังไม่ลืมอีกเหรอ เอาเวลาไปฝึกเตรียมตัวเลี้ยงน้องแฝดในท้องของพี่มินดีกว่ามั้ย"

"นั่นสิ พูดถึงน้องแฝดแล้วคิดถึงเลย น้องออกมาทีเดียวตั้งสองคนแน่ะ พี่มินกับพี่ตุลย์เก๊งเก่งเนอะๆ" ตอนนี้พี่มินท้องได้สามเดือนแล้ว หลงดีใจมากๆ พี่ชมพู่บอกว่าพี่มินท้องตั้งแต่มีงานประจำปีกับงานฉลองศาลาใหม่ที่วัดนู่น และพี่ติณฑ์บอกว่าในพุงของพี่มินมีน้องอยู่สองคน พี่มินให้หลงกับพี่ติณฑ์แบ่งกันเลี้ยงคนละคนด้วยแหละ

"แหมะ! อิจฉาเขาเหรอ ทำไมไม่ขอพี่โปรดทำให้ล่ะดูท่าจะทำเก่งนะฮ่าๆๆ นี่เหม่งตั้งแต่ไปเสียตัวที่ทะเลตอนวันเกิด แล้วเหม่งโดนพี่โปรดหลอกพาไปกินที่ไหนอีกปะ"

"ไม่ขี้เสือกสิบอส การขี้เสือกมันไม่ดีรู้มั้ยไม่มีมารยาท บอสต้องเลิกนิสัยนี้นะ ขนาดหลงยังเลิกได้เลย" หลงรีบวิ่งหนีทันทีที่เห็นบอสทำท่าจะเขกหัวโล้นของหลง ก็บอสขี้เสือกจริงๆ นี่นา แต่ตอนนี้หลงไม่ขี้เสือกแล้วล่ะ คุณโปรดบอกว่าถ้าหลงขี้เสือกอีก คุณโปรดจะไม่โอ๋น้องหนอนให้น่ะสิ แต่ความจริงที่หลงเลิกขี้เสือกเพราะหลงไม่อยากให้คุณโปรดเหนื่อยกับหลงต่างหากล่ะ อีกอย่างหนึ่งตอนนี้หลงมีเรื่องต้องคิด เรื่องที่มันคาใจถึงไม่อยากคิด แต่บางครั้งมันก็มีภาพมีเสียงนั่นนี่แว่บมาบ่อยๆ มันทำให้หลงปวดหัวมาก หลวงตากับคุณโปรดเลยชวนหลงสวดมนต์ทุกวัน ตอนนี้คุณโปรดสวดมนต์เก่งกว่าหลงอีกแน่ะ

"หลวงตาจ๋า หลงขอไปเล่นกับน้องที่บ้านพี่มินได้มั้ยจ๊ะ" 

"อืม ให้เจ้าบอสไปส่งล่ะ แล้วอย่าดื้ออย่าซนมากนะเจ้าหลง แม่เจ้าติณฑ์เขาวิ่งตามไม่ไหวหรอก เขาอุ้มน้องอยู่ตั้งสองคน"

"จ้า หลงไปนะจ๊ะ" หลงให้บอสปั่นจักรยานไปส่งที่บ้านพี่มิน บอสก็เร่งให้โทรบอกคุณโปรดอยู่นั่นแหละ ไม่รู้จะกลัวโดนดุอะไรเนอะ มาส่งเสร็จบอสก็รีบกลับไปทำงานต่อที่วัดเลย แต่หลงว่ารีบไปหาพี่น้ำมากกว่า ช่างเถอะหลงจะไม่ขี้เสือกละ

"พี่มินจ๋าหลงมาแล้วจ้ะ น้องๆ พี่หลงมาแล้วคิดถึงน้องจังเลย" พุงพี่มินเริ่มยื่นมาเพราะน้องอายุสามเดือนกว่าๆ อีกไม่นานก็จะออกมาให้หลงอุ้มแล้วดีใจจัง

"น้องหลง มากินขนมกับพี่ชมเร็ว"

"สวัสดีจ้ะพี่ชมพู่ สวัสดีจ้ะพี่ปันปัน กินขนมอะไรหลงกินได้ไม่เยอะนะ เพราะเดี๋ยวคุณโปรดจะซื้อข้าวมาหลงต้องกินข้าวก่อนจ้ะ กินแต่ขนมคุณโปรดจะดุเอา" หลงอ้าปากงับขนมจีบที่พี่ชมพู่จิ้มจ่อที่ปากไป มือก็ลูบน้องในพุงพี่มินไป อยากเจอเร็วๆจังน้า ถึงหลงจะไม่มีน้องในพุงแบบพี่มินก็ไม่เป็นไรหรอก คุณโปรดบอกจะแย่งลูกของพี่ตุลย์กับพี่มินให้หลงคนหนึ่ง แต่ให้หลงอุบไว้ก่อนไม่ให้บอกใคร ถ้าเลือกได้หลงจะเอาพี่ติณฑ์เพราะพี่ติณฑ์เป็นของหลงอยู่แล้วแหละ

"น้องหลงเป็นอะไรหรือเปล่าครับ พักนี้พี่มินเห็นเหม่อบ่อยๆ มีอะไรให้คิดมากรึเปล่าเนี่ย"

"ใช่ๆ พี่ชมก็ว่าจะทักอยู่มีอะไรก็บอกพวกพี่ได้นะลูกหลง หรือพี่ชายมีกิ๊กถ้ามีจริงๆ พี่จะลงดาบนังกิ๊กก่อนเลยแล้วค่อยเชือดพี่ชายทีหลัง แต่พี่ชายจะกล้ามีเหรอ ออกจะทั้งรักทั้งหลงลูกหลงขนาดนี้น่ะ" พี่ชมพู่เป็นน้องสาวของคุณโปรด ตอนนี้มาเปิดคลีนิคอยู่ที่นี่ด้วยแหละ แต่คุณโปรดบอกว่าพี่ชมพู่มาอยู่ที่นี่เพื่อกินเผือกโดยเฉพาะ น่าสงสารคนที่พี่ชมพู่เผือกจังคงกลัวน่าดู

"หลงฝันแปลกๆ หลงชอบฝันเห็นปอรักแต่ไม่เคยเห็นหน้านะจ๊ะ ได้ยินแต่เสียงปอรักคุยกับคุณโปรด ปอรักน่าสงสารจังในฝันถูกคุณโปรดตีเพี้ยะด้วย แล้วคุณโปรดก็ด่าๆ หลงก็ตื่นมีน้ำตาไหลด้วยแหละ ถ้าเป็นเรื่องจริงปอรักคงเสียใจมากเนอะ พี่มินกินซาลาเปาหน่อยจ้ะน้องบอกว่าหิวเนอะน้องจุ๊บๆ" หลงเล่าให้พวกพี่ฟังแล้วก็จุ๊บพุงพี่มินไปด้วย รักมากเลยน้องๆ แต่พี่ๆก็เงี๊ยบเงียบไม่ตอบสักคน สงสัยจะเอาแต่กินอยู่มั้ง

ตรู๊ดๆๆ "เอ่อ..ลูกหลง รับโทรศัพท์หน่อยพี่ชายโทรมา รีบรับเดี๋ยวจะงอนหาว่าลูกหลงไม่รักอีก" หลงมัวแต่นั่งซบหน้ากับตักพี่มิน เล่นกับน้องในพุงเลยไม่ได้ดูโทรศัพท์ คุณโปรดคงใกล้กลับมาแล้วมั้ง คุณโปรดทำศาลาเสร็จแล้วมีงานฉลองศาลาใหม่พร้อมงานที่วัดไปแล้วด้วย แต่คุณโปรดก็ยังนอนที่วัดเหมือนเดิม เช้ามาก็ไปทำงานที่โรงเรียนเคยพาหลงไปดูด้วยนะ คุณโปรดกำลังสร้างโรงเรียนใหญ่มากๆ เก่งจังเนอะ

"ฮาโหลคุณโปรด หลงอยู่บ้านพี่มินจ้า กำลังเล่นกับน้องอยู่"

"พี่อยู่เซเว่นจะกลับแล้ว เอ๋อเอาขนมอะไรมั้ย เดี๋ยวพี่ไปรับที่นั่นไม่ต้องไปเล่นที่ไหนล่ะจะค่ำแล้ว"

"ไม่เอาจ้ะ เอาแต่ผัดไทยของหลงใส่ไข่เยอะๆ เดี๋ยวหลงถามพวกพี่ก่อนคุณโปรดอย่าเพิ่งวางนะ พี่ๆ กินผัดไทยกับหลงมั้ย คุณโปรดจะซื้อมาให้จ้ะ"

"มา พี่ชมคุยเอง" แล้วพี่ชมพู่ก็เอาโทรศัพท์หลงไปคุยกับคุณโปรดน๊านนาน พี่ชมพู่บอกว่าสั่งซื้อขนมเยอะแยะไปหมด เฮ้อ หลงต้องทวงตังค์ค่าขนมที่พี่ชมพู่อีกแล้วสิ ก็คุณโปรดทำงานเหนื่อยกว่าจะได้ตังค์นี่นา

"แม่มิน ติณฑ์กลับมาแล้วครับ วันนี้มีคนไม่สบายแบกส้มโอในเสื้อมาให้พ่อตุลย์รักษาด้วยนะแม่ น้องหลงก็อยู่เหรอจ๊ะคิดถึงท้างวันเลยจ้ะ จุ๊บ" เสียงพี่ติณฑ์มาก่อนตัวซะอีก พอเห็นหลงก็วิ่งเข้ามานั่งตักกอดหอมจุ๊บใหญ่เลย ตั้งแต่ที่โดนคนไม่ดีตีมาพี่ติณฑ์ยิ่งเก่งขึ้นกว่าเดิมเยอะ ไม่ค่อยร้องงอแงด้วย 

"คิดถึงเหมือนกันจ้ะ สวัสดีจ้าพี่ตุลย์ หลงอยากกินส้มโอจัง พี่ตุลย์ไม่ขอของพี่สาวมาด้วยล่ะจ๊ะ" พี่ตุลย์เกาหัวยึกยัก พี่ชมพู่กับพี่ปันปันก็หัวเราะใหญ่เลย หลงจะถามพี่มินว่าพี่ตุลย์ไม่สระผมเหรอแต่พี่มินก็ทำตาดุ๊ดุ

"แม่จ๋าอย่าไปเชื่ออ้วนมันมาก มากอดหน่อยพ่อจ๋าคิดถึง จุ๊บบ" หลงรีบปิดตาพี่ติณฑ์เลย ก็พี่ตุลย์นี่นะชอบจูบพี่มินบ่อยๆ คนอื่นอยู่ก็ยังจูบหลงเขินแทน ดีนะที่คุณโปรดไม่เคยทำต่อหน้าคนอื่นแบบนี้ มันน่าเขินจะตาย

"พี่หมอตุลย์ ชมขอคุยด้วยหน่อยสิคะ" หลงกำลังช่วยพี่ติณฑ์ทำการบ้านอยู่ พี่ชมพู่ก็ดึงแขนพี่ตุลย์ไปคุยข้างนอก สงสัยต้องไปนินทาคนอื่นแน่ๆ พวกผู้ใหญ่นี่ขี้นินทากันจัง

"น้องหลง ตอนอยู่ที่วัดน้องหลงนอนกับลุงโปรดบ่อยมั้ย"

"บ่อยจ้ะ บางวันหลงก็นอนห้องบอส บางวันก็นอนเป็นเพื่อนหลวงตาทำไมเหรอ พี่ติณฑ์ต้องระบายสีให้อยู่ในรูปสิจ๊ะ ถ้าเลอะออกมาแล้วมันจะไม่สวย" หลงค่อยๆ ระบายสีบ้านให้ดูแล้วคอยบอกพี่ติณฑ์ ไม่บอกไม่ได้หรอกไม่งั้นชอบเอาสีอื่นมาทาปนกันไปหมด พระอาทิตย์พี่ติณฑ์ก็เอาสีดำทาจนหลงต้องลบแทบตาย พระอาทิตย์โลกไหนสีดำเนี่ย 

ปี๊นๆ "คุณโปรดมาแล้ว" หลงกำลังจะลุกไปหาคุณโปรดที่หน้าบ้าน พี่ติณฑ์ก็จับแขนไว้มองหน้าหลงดุๆ อีกด้วย

"คือหลงจะไปเอาผัดไทยจ้ะ คุณโปรดซื้อมาให้ พี่ติณฑ์กินผัดไทยด้วยกันนะจ๊ะ" สายตาพี่ติณฑ์อ่อนลงมาหน่อยหนึ่ง แล้วจับมือหลงเดินไปหาคุณโปรด หลงไม่กล้าบอกพี่ติณฑ์หรอกว่าหลงกับคุณโปรดเป็นผัวเมียกันแล้วเดี๋ยวพี่ติณฑ์จะเสียใจอีก 

"สวัสดีครับลุงโปรด น้องหลงกับติณฑ์มาเอาผัดไทยครับ"

"หึหึ ไอ้แมงเอ้ย หน้ามึงนี่บ่งบอกว่ามาเอาผัดไทยมาก ถ้าไม่พูดตอนแรกกูคิดว่าหมาหวงก้างซะอีก อ่ะเอาไปให้แม่ด้วยไป เดี๋ยวแมงในท้องอีกสองตัวก็หิวหรอก "

"อะไรคือหมาหวงก้างอ่ะลุงโปรด เดี๋ยวติณฑ์ไปถามป้าชมพู่ก็ได้ ไปกินผัดไทยกันเถอะน้องหลง" หลงกำลังจะเดินตามพี่ติณฑ์เข้าบ้านแล้ว แต่คุณโปรดบอกว่าให้มาเอาของในรถซะก่อน พี่ติณฑ์เลยหิ้วผัดไทยเข้าบ้านไปคนเดียว หวังว่าหลงเข้าไปคงจะไม่เหลือแต่จานนะ

"อื้ออ" คุณโปรดขี้จุ๊อีกแล้ว ไหนว่าให้รอเอาของที่รถไงล่ะ นี่ดึงหลงเข้าไปนั่งแหมะในรถแล้วมากินลิ้นอีก อยู่นอกวัดทีไรกินลิ้นเกือบทุกทีเลยนะ

"อืมม คิดถึงเอ๋อว่ะ จ๊วบ" หลงนิ่วหน้าแล้วหยิกแขนคุณโปรด ก็ชอบมาดูดนมหลงแรงๆ จนแดงทำไมล่ะ เป็นเด็กรึไงมาดูดแต่นมอยู่ได้

"อ๊ะ คุณโปรด อื้ออ" มือไม่อยู่นิ่งจริงๆ ล้วงเข้ามาลูบน้องหนอนของหลงเล่นอีก จนน้องหนอนจะฟูแล้วเนี่ย

ก๊อกๆๆ เสียงเคาะกระจกรถทำให้หลงตกใจหมด กลัวใครมาเห็นและจะไปฟ้องหลวงตาแล้วคุณโปรดจะโดนไล่ออกจากวัดน่ะสิ

"ถ้ามึงไม่มีเหตุผลดีๆ นะไอ้หมอสัส" พี่ตุลย์ยักคิ้วใส่ให้ หลงว่ามันกวนมากๆ ถ้าหลงเป็นคุณโปรดคงตีคิ้วพี่ตุลย์แตกไปแล้วล่ะ

"เอ๋อ ไปกินผัดไทยก่อนไป เดี๋ยวไอ้แมงมันก็แย่งกินหมดหรอก"

"นั่นสิ พี่ติณฑ์ยิ่งมีหลุมดำในพุงเหมือนหลงด้วย คุณโปรดรีบตามเข้าไปนะ" พอคุณโปรดทักหลงก็รีบวิ่งเข้าไปในครัว นั่นไงล่ะพี่ติณฑ์กำลังม้วนเส้นผัดไทยใส่ปากไม่รอหลงเล้ย มิน่าถึงพุงส่ายไปส่ายมาไม่มีลดสักที

"เอ๋อ คืนนี้นอนนี่มั้ย"

"แค่กๆ ขอโทษค่ะพี่ชาย พอดีชมไม่สบายน่ะ น้ำลายมันติดคอกลืนน้ำลายตัวเองแล้วเหนียวเนอะมินเนอะ" คุณโปรดดึงจุกบนหัวของพี่ชมพู่จนผมที่มัดจุกไว้หลุดหมดเลย เล่นกันแรงจริงๆ

"หลงไม่ได้ขออนุญาตหลวงตาคงนอนไม่ได้หรอก คุณโปรดอยากนอนที่นี่เหรอ"

"พี่อยากนอนที่ไหนก็ได้ ที่ได้กอดเอ๋อ" คุณโปรดเดินมากระซิบแบบที่สอนหลงว่าพูดเบาๆ ห้ามให้ใครได้ยินถึงจะเรียกว่ากระซิบ หลงเหลือบตาดูพี่ติณฑ์ก็เห็นก้มหน้าก้มตาต่อสู้กับเส้นผัดไทยถั่วงอกอยู่ พี่มินก็เอาแต่ตักกับข้าวใส่จานให้พี่ตุลย์ ถึงจะไม่มีใครได้ยินแต่หลงก็เขินอยู่ดีแหละ

"อื้อ คุณโปรดโทรไปขอหลวงตาให้หลงเองนะจ๊ะ พี่ติณฑ์ๆ คืนนี้น้องหลงจะนอนด้วยเรามาเล่นเกมส์กันนะ พี่ติณฑ์ทำการบ้านเสร็จหมดแล้วเล่นเกมส์ได้ใช่มั้ยพี่มิน" พี่ติณฑ์เงยหน้าจากจานผัดไทยมายิ้มแฉ่ง มองเข้าไปลึกๆ เห็นฟันหลอๆ ซี่นั้นด้วยแฮะ

"เดี๋ยวโทรขอหลวงตาให้ เอ๋อกินผัดไทยไปก่อนเลย" คุณโปรดลุกไปโทรศัพท์หาหลวงตา แป๊บเดียวก็เดินเข้ามาบอกว่าหลวงตาให้นอนได้ พี่ติณฑ์ยิ้มดีใจใหญ่หลงก็ดีใจคืนนี้จะได้นอนกอดพุงพี่ติณฑ์สักที ก็คิดถึงพุงย้วยๆ แล้วนี่นา

"อ่าว คุณโปรดจะอุ้มพี่ติณฑ์ไปไหนล่ะ"

"จุ๊ๆ อย่าเสียงดังเดี๋ยวแมงมันตื่น พี่จะอุ้มไปนอนกับยัยชมพู่น่ะ" หลงเกาหัวเหม่งมองตามคุณโปรดอุ้มพี่ติณฑ์ไปนอนกับพี่ชมพู่ แล้วก็รีบเดินกลับมาล็อกห้องลากหลงไปนอนหนุนแขนตัวเองเลย ไม่เมื่อยหรือไงเนี่ย

"เอ๋อ พักนี้ฝันถึงปอรักบ่อยเหรอ ไม่เห็นเล่าให้พี่ฟังเลยล่ะ ฝันว่ายังไงไหนลองเล่าให้ฟังหน่อยสิ" หลงเม้มปากเอาขาก่ายขาคุณโปรดไว้ มือก็จับพี่หนอนของคุณโปรดเล่น คุณโปรดรู้ได้ไงนะเรื่องฝันน่ะ

"พี่รอฟังอยู่ เล่ามาสิฝันว่ายังไงเหรอ" คุณโปรดถามย้ำอีกครั้ง หลงก็เล่าเหมือนที่เล่าให้พี่มินพี่ชมพู่พี่ปันปันฟัง พอเล่าจบคุณโปรดก็เงียบ หลงก็เงียบแต่มือยังจับพี่หนอนเล่นอยู่นะ ก็มันนิ่มๆ ดีหนิ แต่นี่เริ่มจะดื้ออีกแล้วล่ะ

"พี่จะเล่าอะไรให้ฟัง" หลงใกล้จะหลับอยู่แล้วคุณโปรดก็พูดมาอีก จากที่ง่วงอยู่พอคุณโปรดเล่าเรื่องปอรักให้ฟัง หลงก็ตื่นเต็มตาแถมยังลุกมานั่งร้องไห้อีก จนคุณโปรดดึงไปนอนกอดเหมือนเดิมนั่นแหละ แต่หลงก็ไม่อยากให้คุณโปรดกอดเลยมันรู้สึกยังไงไม่รู้บอกไม่ถูก

"เอ๋อ โกรธที่พี่ใจร้ายกับปอรักอย่างนี้มั้ย ตอนนี้เอ๋อเกลียดพี่มั้ย" หลงไม่ตอบอะไรแต่ก็นอนหันหลังให้เลย แต่คุณโปรดก็ตามมากอดอีกเหมือนเดิม เอ๊ะ!

"คุณโปรดร้องไห้ทำไม หลงไม่ได้เกลียดคุณโปรดซักหน่อย หลงแค่โกรธที่คุณโปรดใจร้ายเฉยๆ โอ๋ๆ ไม่ต้องร้องนะจ๊ะ ตอนนี้คุณโปรดก็เสียใจใช่มั้ยที่แกล้งปอรักแบบนั้น หลงก็เสียใจแทนปอรักเหมือนกันจ้ะ หลงเลยหันหลังให้คุณโปรด แต่ไม่ได้เกลียดไม่ต้องร้องไห้งอแงนะ" หลงรีบหันไปโอ๋คุณโปรดทันทีที่รู้สึกว่าไหล่ของตัวเองมันเปียก คุณโปรดร้องไห้จริงๆด้วยสิ เห็นน้ำตาคุณโปรดทีไรหลงก็อยากร้องตามทุกที มันเจ็บกว่าที่เห็นพี่ติณฑ์ร้องงอแงซะอีก

"ฮึก อะ อืม หลงรัก ถ้าหลงรักเป็นปอรักน้องจะเกลียดพี่มั้ย ฮึก จะยังอยู่กับพี่มั้ย ยังจะอยู่ในอ้อมแขนให้พี่กอดอย่างนี้อีกมั้ย ฮึก" หลงนิ่งเงียบคิดถึงคำถามที่คุณโปรดถามออกมา ถึงคุณโปรดจะร้องไห้อ้อนขอให้หลงตอบคำถามมากแค่ไหน แต่มันก็เป็นเรื่องที่ตอบไม่ได้จริงๆ หลงไม่รู้ว่าเพราะอะไรเหมือนกัน ที่ทำให้ตอนนี้หลงทำได้แค่กินลิ้นโอ๋คุณโปรด เพื่อหลีกเลี่ยงคำถามที่ต้องตอบนั้นไปสักที

"โอ๊ะ! ขอโทษทีเจ็บมั้ย"

"เจ็บนิดเดียวแต่ไม่เป็นไรจ้ะเดี๋ยวก็หาย หลงก็ขอโทษที่เอาแต่เขี่ยโทรศัพท์เลยไม่มองทางจ้ะ" หลงมัวแต่เขี่ยโทรศัพท์คุยกับคุณโปรด จนเดินชนคนอื่นเกือบจะก้นจ้ำเบ้าแน่ะ ดีนะที่เขาดึงแขนหลงไว้ก่อน ก็ตั้งแต่หลายคืนก่อนที่คุณโปรดร้องไห้ คุณโปรดก็เงียบไป หลงก็ใจไม่ดีกลัวจะโดนโกรธที่ไม่ตอบคำถามน่ะสิ 

หมับ! "อยู่นี่เอง เจอซักที" หลงตกใจโทรศัพท์เกือบร่วงแน่ะ จู่ๆ ผู้ชายคนนั้นก็ดึงหลงไปกอด พอหายตกใจหลงก็ตีหลังเขาตุบๆ ไปเลย เป็นผีบ้ารึไงอยู่ดีๆ ก็มากอดคนไม่รู้จักกันแถมมากอดในวัดอีก ขนาดคุณโปรดยังไม่เคยกอดหลงในวัดเลยนะมันบาป!

"อื้อ ปล่อย ไม่งั้นจะร้องให้พี่พระได้ยินจริงๆ นะคนผีบ้า!"

"โอ๊ย! ปล่อยแล้วๆ พอๆ อย่าดึงผมพี่สิมันเจ็บนะเว้ยไอ้ปอ" หลงดึงผมคนตัวใหญ่เท่าคุณโปรดจนหน้าหงายไปเลย สมน้ำหน้า! แล้วมาเรียกว่าปออีกเดี๋ยวต้องเจอกับพี่ช้างดาวซะแล้ว

ผลัก! ตุบ "โอ๊ย! เฮ้ยไรวะ แค่นี้ถึงกับกระทืบตีนใส่แถมผลักอีกเหรอวะ จะดุเหมือนหมาไปไหนเนี่ย แล้วทำไมหัวล้านบวชรึไงหายไปตั้งนานที่แท้มาอยู่ที่นี่เหรอ" หลงเอาพี่ช้างดาวกระทืบแล้วผลักจนเขาล้มก้นจ้ำเบ้าไปเลย แต่คนนั้นก็ยังยิ้มอยู่นั่นแหละแถมถามเหมือนเป็นคนรู้จักหลงด้วยนะ

"ก็อยู่นี่มานานแล้ว หัวไม่ได้ล้านแต่หลงให้บอสกับลุงพจน์โกนให้หรอก ไม่คุยด้วยแล้วผีบ้า"

"เดี๋ยวสิ เมื่อกี้ว่าชื่ออะไรนะ" คนผีบ้าลุกมาปัดกางเกงตัวเอง ปากก็ถามตาก็จ้องอยู่นั่นแหละ หลงไม่ได้กลัวเขานะไม่รู้เป็นอะไรเหมือนกัน แต่รู้สึกเหมือนตัวเองอยากคุยกับคนผีบ้าที่เอาแต่ยิ้มคนนี้เลยแฮะ

"บอกว่าชื่อหลงไง ชื่อหลงรักครับ" หลงยืนตัวตรงทำหน้ากับเสียงเหมือนที่เคยเห็นพี่มินทำบ่อยๆ เขาก็ยิ้มให้อีกยิ้มคล้ายๆ ใครนะ นึกไม่ออก

"สวัสดีหลงรัก พี่ชื่อชนัตรที่แปลว่าร่มเงากันแสงแดด หลงเรียกว่าพี่ชินก็ได้ พอดีเราหน้าเหมือนคนที่พี่อยากเจอน่ะ ตอนแรกนึกว่าใช่ก็เลยกอดซะเต็มเปา ขอโทษด้วยนะ"

"อ๋อ แบบนี้นี่เอง ไม่เป็นไรครับมีคนทักผิดบ่อยๆ" หลงแว่บคิดถึงคนที่ชื่อพี ที่มาเรียกหลงว่าปอรักเลยนั่นก็คงทักผิดเหมือนกัน แต่ถ้าคุณโปรดรู้ว่าคนแปลกหน้ามากอดแบบนี้ หลงต้องโดนดุแน่ๆ

"งั้นไปก่อนนะครับ หลงต้องไปเก็บจีวรของหลวงตาก่อน"

"เดี๋ยวสิ พี่ขอถามหน่อย หลงรู้จักคนชื่อโปรดมั้ยเห็นว่ามันทำศาลาการเปรียญที่วัดนี่เสร็จตั้งนานแล้วเนี่ย แต่ยังไม่เห็นกลับกรุงเทพซักที พอดีพี่เป็นเพื่อนเขาน่ะ" หลงกอดอกเดินวนรอบๆ ตัวผู้ชายคนนี้ แล้วตั้งใจมองใหม่ตั้งแต่หัวจรดเท้า เขามาถามหาคุณโปรดหลงก็ต้องดูให้ดีสิว่าเขาเป็นคนที่เคยเล่นหนังคนจนกับคุณโปรดเหมือนคนที่ชื่อพีหรือเปล่า คุณโปรดเล่าให้หลงฟังหมดแล้วเรื่องพีกับปอรักน่ะ คิดแล้วหลงอยากตีคุณโปรดกับนายพีเพี้ยะๆสักที เสียดายถ้าวันนั้นหลงไม่โดนไอ้หน้าผอมมันตีนะ หลงจะเอาพี่ช้างดาวฟาดปากนายพีสักที พอเห็นหน้าก็นึกเกลียดผู้ชายคนนี้ละ

"อ่าว ถามดีๆ ทำไมมองกันแบบนั้นล่ะ จับผิดอะไรเนี่ย"

"คุณโปรดอยู่ที่นี่ มาหาคุณโปรดทำไม" หลงทำตาดุๆ เหมือนที่คุณโปรดชอบทำ ถ้าบอกว่าเป็นแฟนอีกคนของคุณโปรดนะ หลงจะดึงผมให้ร่วงหมดเลยคอยดูสิ! ก็คุณโปรดบอกว่าตอนนี้หลงเป็นเจ้าของคุณโปรดเหมือนที่พี่มินเป็นเจ้าของพี่ตุลย์หนิ ลองมีใครมาแย่งสิ หลงจะเอาไม้ไล่ตีเอาน้ำร้อนไล่สาดไปเล้ย

"หึหึ กะแล้วทำไมอยู่ๆ มันถึงหมกตัวอยู่ที่นี่ได้ตั้งเป็นปีกว่า ที่แท้ก็แบบนี้นี่เอง"

ปี๊นน เอี๊ยด! ปัง! "ไอ้ชิน?"

"คุณโปรดมาแล้ว ไหนตอนเขี่ยโทรศัพท์ไปหาเมื่อกี้ คุณโปรดบอกว่าทำงานอยู่ไงล่ะ ขี้จุ๊เหรอ" พอเห็นคุณโปรดขับรถมาจอดข้างศาลาพี่ขนุน หลงก็รีบวิ่งไปหาที่รถเลย หลงไม่อยากให้คุณโปรดคุยกับผีบ้าคนนี้หรอก ก็เขามองกันแปลกๆหนิ มองเหมือนอยากคุยกันมากๆ จนหลงกลัวว่าคุณโปรดจะสนใจเขามากกว่าหลง

"อืม มาจับผิดขี้ดื้อไง ว่าแอบไปเล่นซนที่ไหนรึเปล่า"

"เปล่าดื้อ วันนี้หลงทำความสะอาดกุฏิหลวงตาหมดทั้งหลังคนเดียวเลย นั่งยองๆ ซักจีวรให้หลวงตาด้วย"

"โทษที ต้องขอขัดจังหวะหน่อย มึงจะไม่แนะนำหลงรักให้กูรู้จักด้วยเหรอไอ้น้องชาย" หลงจะอ้าปากถามแล้วว่าใครเป็นน้องชาย ไหนเมื่อกี้บอกว่าคุณโปรดเป็นเพื่อนไงล่ะ เอ๊ะ! ยังไงเปลี่ยนไปเปลี่ยนมา

"เอ๋อ ไปเล่นที่อื่นก่อนไป อ้อ นมกับขนมอยู่ในรถเอาไปนั่งกินกับไอ้อายที่กอไผ่ก่อนก็ได้ แต่ห้ามลงไปเล่นน้ำในคลองนะ โอเค๊" หลงไม่อยากโอเคเล้ย อยากเกาะแขนเกาะขาคุณโปรดอยู่อย่างนี้แหละ ก็ผู้ชายคนนั้นเอาแต่มองแปลกๆนี่นา จิ๊! น่ารำคาญมองอยู่ได้จะพูดอะไรก็ไม่พูด แต่หลงก็ต้องอดทนเอาไว้เพราะในรถมีอะไรให้ต้องเอาอีกเยอะแยะ

"เอ๋อ ถ้าไปก่อเรื่อง พี่จะริบไพ่ที่แอบไปเล่นกับไอ้บอสกับเด็กที่กุฏิใหญ่นะ อ้อ ถ้าขโมยเหรียญในรถไปเล่นไพ่อีกพี่จะบอกหลวงตาด้วย เมื่อวานเห็นลุงพจน์เพิ่งไปตากหวายเล่มใหม่มาให้หลวงตาน่ะ"

"จิ๊! หลงไม่ได้ขโมยซักหน่อย ขอแม่ย่านางแล้วด้วย คุณโปรดนี่ขี้นินทาจริงๆ แล้วก็ไม่ได้เล่นไพ่นะบอสบอกว่าแค่เรียนนับเลขเวลาไปซื้อของจะได้จ่ายตังค์ถูก เฮ้อ คนอะไรขี้ฟ้องจริงๆ นี่คุณโปรด ตังค์นี่ขอแม่ย่านางแล้วนะไปล่ะ" หลงคว้าถุงขนมกับนม แต่ที่ลืมไม่ได้ก็คือโกยเหรียญบาทใส่กระเป๋าห้อยคออันใหม่ที่คุณโปรดเพิ่งซื้อมาให้วันก่อน รถคุณโปรดมีเหรียญเยอะแยะ ขนาดหลงโกยใส่กระเป๋าน้อยก็ยังมีเยอะทุกวันเลย ไม่เห็นหมดสักที

"แล้วคุยกันใหม่นะหลงรัก"

"อื้อ พี่ชิน" พอผู้ชายคนนั้นพูดออกมา หลงก็ตอบออกไปทันที แต่พอรู้ตัวหลงก็เหลือบตามองคุณโปรด สายตาที่คุณโปรดมองมาทำไมเศร้าจัง เหมือนคำว่าอื้อพี่ชินที่พูดออกไปเมื่อกี้ มันทำให้คุณโปรดเสียใจมากๆ หลงอ้าปากจะโอ๋คุณโปรดแต่พอเห็นพี่ชินคนนั้นมองมา เขาก็ดูเศร้าเหมือนกัน หลงไม่รู้จะทำยังไงก็เลยรีบหันหลังวิ่งหนีจากตรงนั้นไปก่อน ก็อยู่ด้วยกันสามคนมันรู้สึกเสียใจอึดอัดอยากร้องไห้ยังไงไม่รู้น่ะสิ รีบไปไหนก็ไปเลยพี่ชิน หลงจะได้ไม่ต้องอึดอัดแบบนี้และจะได้ไม่ต้องเห็นหน้าเศร้าๆ ของคุณโปรดอีก เพราะมันทำให้หลงเสียใจยิ่งกว่าเรื่องที่ตัวเองเคยเสียใจซะอีก 

"หลวงตา เรียกหาหลงเหรอจ๊ะ" หลงนั่งเล่นที่ครัวกับบอส พี่เณรก็บอกว่าหลวงตาเรียกหา พอมาที่กุฏิก็เห็นคุณโปรด พี่ชิน นั่งอยู่กับหลวงตาด้วย หลงรีบมองคุณโปรดก่อนเลย ถ้ายังทำหน้าเสียใจอยู่คืนนี้หลงจะขอไปนอนบ้านพี่มิน เอาคุณโปรดไปด้วยแล้วหลงจะกอดแน่นๆ เอาไว้ทั้งคืนเลยแหละ

"อืม พี่ชายโยมโปรดจะมาขออาศัยอยู่ที่นี่ซักพัก เจ้าหลงพาโยมชินไปนอนที่กุฏิใหญ่ไป ที่นี่เป็นวัดต่างจังหวัดไม่มีแอร์ ร้อนหน่อยนะโยมชิน"

"ไม่เป็นไรครับหลวงตา แค่นี้ผมกับน้องชายก็มารบกวนที่วัดแย่แล้วล่ะครับ"

"ไม่เป็นไร แต่อย่างที่หลวงตาบอก จะทำอะไรก็อย่าประเจิดประเจ้อกันมากนัก เพราะที่นี่เป็นเขตอภัยทาน ยังไงก็ยังเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่ชาวบ้านเคารพนับถือ หลวงตาเชื่อว่าโยมทั้งสองมีสติและวุฒิภาวะมากพอที่จะแสดงออกอย่างมีกาลเทศะ และจงตระหนักว่าสิ่งที่ดีที่สุด ยังไม่เท่าสิ่งที่เหมาะสมกับเราที่สุด เมื่อมาถึงสุดท้ายไม่ว่าจะเป็นใคร ก็ขอให้อีกคนก้มหน้ายอมรับในชะตากรรมนี้ อย่าฝืนตัวเองจนหมดเรี่ยวแรงและอย่าจุดไฟในใจให้กับตัวเอง ไฟที่หลวงตาหมายถึงนั่นก็คือไฟแห่งความอิจฉาริษยา ไฟในความรักโลภโกรธหลง เพราะมันรังแต่จะทำให้ชีวิตพินาศย่อยยับจมดิ่งสู่ความทุรนทุราย เนื้อเขาคู่เขาถึงเวลาก็จงปล่อยให้เขาเป็นไปตามเส้นทางของเขาเอง เพราะโยมทุกคนต่างก็มีเส้นทางที่จะนำพาไปสู่ปลายทางที่มีอีกคนรออยู่ตรงนั้น เอาล่ะไปอาบน้ำอาบท่ากินข้าวกินปลาก่อนเถอะ เดี๋ยวมืดๆ ก็มาสวดมนต์พร้อมโยมโปรดกับเจ้าหลงก็แล้วกัน" 

"ผมจะจำไว้ครับหลวงตา ขอบคุณครับ"

"หลง เจอไอ้โปรดมานานรึยัง" พอออกมาจากกุฏิหลวงตาได้ พี่ชินก็ถามเลยแฮะ

"นานแล้ว ตั้งแต่ตอนที่พี่ตุลย์ขอพี่มินแต่งงาน พี่ชินนอนกับพี่เบิ้มนะแต่พี่เบิ้มจะกรนเสียงดังหน่อยอดทนเอา" หลงพาพี่ชินไปนอนห้องพี่เบิ้ม พี่เขาตัวใหญ่ๆ กินเก่งที่สุดในวัดจนลุงพจน์ดุทุกวัน

"แล้วทำไมถึงเรียกไอ้โปรดว่าคุณโปรดล่ะ"

"จิ๊! พี่ชินนี่ก็ขี้เสือกเหมือนกันนะ มาแป๊บเดียวถามนั่นถามนี่เยอะแยะเลย เอ๋..หรือว่าแอบชอบคุณโปรด ไม่ได้นะเพราะคุณโปรดเขามีเมียแล้ว มีตั้งสองคนแน่ะดุมากๆ ถ้าพี่ชินชอบคุณโปรด ระวังเมียเขาจะให้น้องอายมากัดตูดล่ะ" หลงรีบพูดขึ้นมาก่อน ถึงหลวงตาจะบอกว่าพี่ชินเป็นพี่ชายของคุณโปรดก็เถอะ หลงก็ไม่อยากจะเชื่ออยู่ดี พี่น้องอะไรทำไมมองกันเหมือนจะตีกันเลย ไม่เห็นเหมือนหลงกับพี่มินสักนิด

"หึหึ ไอ้อายหมาที่ไอ้โปรดให้หลงไปเล่นด้วยเมื่อเย็นน่ะเหรอ"

"อื้อใช่ น้องอายเก่งมากๆ กัดทีเดียวตายเลยแหละ พี่ชินอย่าแอบชอบคุณโปรดล่ะถ้าไม่อยากโดนน้องอายกัดตูด" หลงรีบพยักหน้ารับทันทีที่พี่ชินถามถึงน้องอาย แต่น้องอายไม่เคยกัดใครนะหลงแค่ขู่เฉยๆ

"ครับๆ พี่ไม่ชอบไอ้โปรดหรอกสบายใจได้ เพราะพี่ก็มีคนที่พี่รักอยู่แล้ว แต่อาจจะเป็นคนเดียวกับที่ไอ้โปรดรักก็ได้ ใครจะไปรู้" หลงมัวแต่เปิดหน้าต่างห้องนอนให้ เลยได้ยินคำหลังไม่ชัดแต่เหมือนพี่ชินจะพูดแบบนี้แหละมั้ง

"เออ ถามอีกนิดนะ หลงยังไม่ได้ตอบเลยทำไมเรียกไอ้โปรดว่าคุณโปรด แล้วทำไมถึงเรียกพี่ว่าพี่ล่ะ"

"พี่ดิวบอกให้หลงเรียกคุณโปรด หลงก็เลยเรียกตั้งแต่นั้น" หลงนั่งขัดสมาธิบนพื้นห้อง มองพี่ชินเอาเสื้อผ้าใส่ไม้แขวนทีละตัว ดูข้างหลังเหมือนคุณโปรดจังแต่คุณโปรดสูงกว่านิดหน่อยแฮะ

"อ้อ..กับพี่ล่ะ ทำไมถึงเป็นพี่ชิน" 

"ว่าแต่มึงเถอะ ให้โอกาสกูได้มั้ยล่ะ กูไม่ได้ขอให้มึงเลิกรักไอ้โปรด แต่กูขอให้มึงให้โอกาสกูบ้างก็พอแล้ว"

"หลง เฮ้ย! เป็นอะไรหน้าซีดๆ ไม่สบายปะเนี่ย" หลงเห็นพี่ชินคุยกับใครไม่รู้ เหมือนคนนั้นจะเป็นหลงหรือใครสักคนหนึ่ง แต่คำพูดนั้นของพี่ชินมันทำให้หลงอยากยิ้มแฉ่งให้กว้างๆ ไปเลย

"เปล่าไม่ได้เป็นอะไร ที่เรียกพี่ชินคงเพราะพี่เป็นร่มกันแดดมั้งเนอะ หลงไปแล้วนะอย่าลืมลงไปสวดมนต์ด้วยล่ะ" พูดจบหลงก็เดินกลับมาที่กุฏิของหลวงตา แล้วต้องหยุดเดินเพราะคนตัวสูงๆ ที่ยืนอยู่หน้ากุฏิกำลังมองมาทางนี้ เหมือนกำลังเฝ้ารอการกลับมาของหลงอยู่ และแววตาของเขาก็ยังน่าสงสารเหมือนเดิมเลย

"หลงมาแล้วจ้ะคุณโปรด"

"อืม..พี่ก็รอหลงรักอยู่เหมือนกันครับ"

**บางคนเดินเข้ามาในชีวิตเพื่อเป็นของขวัญ แต่บางคนเดินเข้ามาในชีวิตเพื่อเป็นบทเรียน"

ในที่สุดพ่อร่มก็มา การเจอกันของแมงปอกับร่มกันแดดอาจมีหลายท่านคิดว่าไม่พีค คือณ.ตรงนี้ฟางไม่ได้เขียนในมุมของพ่อร่มเน้อว่านางจะเพ้ออะไรบ้างเดี๋ยวมันจะยาวเกรงใจหน้ากระดาษมากมาย ​ขอบคุณเม้นคุณดินเดียวกับคุณtoi และอีกหลายๆท่านสำหรับคำตกคำผิดตอนที่แล้วเน้อจ้าว พ่อไก่จ๋าชื่อละมัยฟางลืมไปได้ยังไงนะ อุตส่าห์เอาชื่อโจทย์ตัวเองมาตั้งนะเนี่ย555 ขอบคุณมากๆนะคะสำหรับการช่วยเหลือกันและกันเพื่อให้หลงลืมรักผิดพลาดน้อยที่สุด ฝากสอดส่องในตอนต่อๆไปด้วยเน้อจ้าวว ขอบคุณคุณแก้วแม่นมคุณหนูโปรดที่พลีชีพเพื่อคุณหนูหนักมาก ที่เพจก็พลีชีพเพื่อฟาง ขอบคุณมากๆเน้อจ้าว แล้วเราจะมาอ่านความดราม่าคนเดียวในจของคุณโปรดในวันพุธเน้อพรุ่งนี้ฟางขอแต่งก่อนนะจ้าว ฝนฟ้าไม่เป็นใจขอให้รักษาสุขภาพกันทุกท่านนะคะ คำผิดหล่นใดๆฟางจะกลับมาแก้เน้อ กราบงามๆจุ๊บรัวๆ

**แจ้งให้ทราบเฉพาะท่าน1-100ท่านแรกของน้องหลง ฟางจะเอาหนังสือใส่ซองซิปห่อสันหนังสือห่อบับเบิ้ล2ชั้นใส่กระเป๋าตามภาพคละสีเลือกไม่ได้นะคะ(ของหมดไปสอยมาได้แค่32ใบ ถามร้านนกเพนกวินแล้วบอกจะมีมาอีก เดี๋ยววันเสาร์นี้ฟางไปสอยที่เหลืออีก68ใบ) แล้วห่อบับเบิ้ลอีก2ชั้น(รวมทั้งหมด4ชั้น) และจะมีของชิ้นเล็กๆไปอีกท่านละชิ้นคละๆกันไปจำพวกกระเป๋าใส่ของจุกจิก พวงกุญแจไม้ หรือเชือกที่ทำเป็นสร้อยข้อมือ อันนี้ก็เลือกไม่ได้ฟางใช้ระบบสุ่มคือห่อของทุกอย่างจับใส่กล่องเลย**ไม่มีภาพวาดหรือใดๆที่เป็นนิยายนะคะท่านที่หลุด100ท่านไม่ต้องนอยด์เน้อ

******ฟางจะทำพวงกุญแจอะคริลิคขอบใสรูปคู่แมงจิบิคุณโปรดนุ้งหลง กับสแตนดี้รูปคู่แมงจิบิคุณโปรดนุ้งหลงขาย **อันนี้ทำขาย สั่งของตัวอย่างไว้แล้วได้ของไม่เกินวันพฤหัสนี้ เดี๋ยวฟางดูก่อนว่าโอมั้ย ถ้ามันสวยมันโอจะประกาศขาย สนนราคาพกจ.100- สแตนดี้120- ของตัวอย่างจะอัพให้ชมทั้งเพจและเว็บนะคะ ส่วนกระเป๋าใส่หนังสือที่ใส่ให้100ท่านแรก ฟางซื้อมาจากร้านนกเพนกวินที่โลตัสใบละ12บาท ท่านใดหวืด100แรกไป อยากได้ไปใส่หนังสือหนูมินหรือใส่ใดๆ ให้โอนมาในราคาใบละ15บาทกี่ใบก็ว่ากันไป จะส่งไปพร้อมหนังสือ (ถ้าจะสั่งซื้อพกจ.หรือสแตนดี้โอนมาพร้อมกันได้) ที่ต้องมาอธิบายเพราะมีทักมาถามหลายท่านของแถม100ท่านแรกว่าเกี่ยวกับนิยายมั้ย ฟางเลยขออธิบายรวบตึงตรงนี้เน้อจ้าว ฟางจะปัดดราม่าใดๆไม่ให้มีในครอบครัวเรา นี่คือคำรับปากที่จะพยายามทำให้ดีที่สุดจ้าว

รายชื่อเจ้าของหนังสือ "หลงลืมรัก" 51-135 สอบถามและโอนเงินพร้อมแจ้งโอนได้ที่เพจ ฟาง นิยายวาย36 นะคะ รายชื่อบ้านหมอตุลย์-มิน อยู่ด้านล่างเน้อจ้าว (ล=ลทบ อ=อีเอ็มเอส) ท่านใดชื่อหล่น ชื่อเกิน แฝด2 3 4 มา ฟางแจ้งไม่ครบหรือแจ้งเกิน รบกวนแจ้งฟางด้วยเน้อจ้าว ขอบคุณผู้มีอุปการะคุณทุกท่านจ้าวว กราบงามๆ จุ๊บรัวๆ

51/ คุณวันดี จ.ราชบุรี /ล. /52 คุณอรพรรน จ.ระนอง อ.

53/ คุณธนกร ระยอง ล. /54 คุณนิภา จ.ปทุมธานี อ.

55/ คุณประกายดาว จ.เชียงใหม่ อ./56 คุณณัฐพิมล จ.กระบี่ อ.

57/ คุณนันท์วพัทธ์ จ.กาฬสินธุ์ ล. /58 คุณปิยวดี สมทรปราการ ล.

59/ คุณศิศิรา จ.นครปฐม ล. /60 คุณสุนทรีย์ กทม. อ.

61/คุณกานต์รวี ระยอง ล. /62 คุณธาริณี จ.พิษณุโลก อ.

63/ คุณอุไรวรรณ จ.สุราษฎร์ อ./64 คุณอโนธยา จ.ระยอง ล.

65/ คุณสุชาดา กทม. อ./66 คุณกัณญณัฏฐ์ จ.อุตรดิตถ์ ล.

67/ คุณจีระนันท์ กทม. ล./68 คุณตู้กับข้าวรสิกา จ.สุพรรณบุรี ล.1

69/ คุณตู้กับข้าว รสิกา จ.สุพรรณบุรี ล. 2 /70 คุณนิ่มนวล จ.ปทุมธานี อ.

71/ คุณพรพิสุทธิ์ ชลบุรี อ.1 /72 คุณพรพิสุทธิ์ ชลบุรี อ.2

73/ คุณนลพัฒน์ จ.จันทบุรี อ./74 คุณวัชราภา จ.บุรีรัมย์ อ.

75/ คุณสุธินี แม่ฮ่องสอน อ./76 คุณอาภากร สมุทรปราการ ล.

77/ คุณจุฑามาส จ.ระยอง ล./78 คุณพัชญ์ธินัน จ.ระยอง ล.

79/ คุณลัคษณา กทม. ล./80 คุณสุชาดา จ.สุรินทร์ อ.

81/ คุณชนิดา กทม. อ./82 คุณณัฐกานต์ นนทบุรี ล.

83/ คุณพิมพ์นารา จ.สมุทรปราการ ล./84 คุณณัฐพงษ์ นนทบุรี อ.

85/ คุณพรนภา จ.ชลบุรี อ./86 คุณเปิ้ล กทม. ล.

87/ คุณเรขา กทม. ล./88 คุณปาริชาติ จ.หนองคาย อ.

89/ คุณสุวรรณี นนทบุรี อ./90 คุณเยาวลักษณ์ เชียงใหม่ ล.

91/ คุณชลธิชา นครราชสีมา ล./92 คุณพัฒนวดี บุรีรัมย์ อ.

93/ คุณอรวรรณ จ.ระยอง ล./94 คุณอรัญญา จ.ปทุมธานี อ.

95/ คุณเมธิญา จ.อุดรธานี อ./96 คุณแจ่มจันทร์ กทม. อ.

97/ คุณปิติภัทร กทม. อ./98 คุณมัธนา ตาก อ.

99/ คุณวาสิตา กทม. ล./100 คุณศุภัชฌา กทม. ล.

101/ คุณสุพิชญ์กานต์ กทม. อ./102 คุณประภาพิม จ.ปทุมธานี ล.

103/ คุณปุณณวีย์ กทม. ล./104 คุณนัยนุช จ.อยุธยา ล.

105/ คุณนิชดา จ.สมุทรสงคราม ล./106 คุณโศภนิศ ปราจีนบุรี อ.

107/ คุณ สุวารี จ.สระบุรี อ./108 คุณอาริสา ชลบุรี อ.

109/ คุณทิพวัลย์ ปทุมธานี อ./110 คุณจารุวรรณ จ.กาญจนบุรี ล.

111/ คุณกฤติยาภรณ์ จ.สมุทรสาคร ล./112 คุณณิชกานต์ ล.

113/ คุณรจนา จ. ชลบุรี อ./114 คุณ น.ส.พจี กทม. ล.

115/ คุณพาขวัญ จ.อุดรธานี อ./116 คุณปิยะวรรณ กทม อ.

117/ คุณรำเพย นนทบุรี อ./118 คุณณัฏฐณิชา ลำปาง ล.

119/ คุณปิยะมาศ กทม.อ/120 คุณธัญนพ กทม.ล

121/ คุณประภา (เพื่อนตุ่ม) ชลบุรี ล/122 คุณชนกชนม์ จ.อยุธยา ล.

123/ คุณนางสาวศุภางค์ กทม.ล/124 คุณศันสนีย์ นัดรบ1

125/ คุณศันสนีย์ นัดรบ2/126 คุณศันสนีย์ นัดรบ3

127/ คุณศันสนีย์ นัดรบ4/128 คุณสุดารัตน์ จ.ปทุมธานี อ.

129/ คุณบุญญนุช ภูเก็ต ล./130 คุณเนตรชน กทม.ล.

131/ คุณปทิตตา กทม.ล./132 คุณพลอยนภัส กทม.ล.

133/ คุณนฤมล กทม อ. /134 คุณรจนา นครปฐม อ.

135/ คุณวีรยา นครราชสีมา อ.

รายชื่อเจ้าของหนังสือ "ก็แค่ตัวแทน"รอบ2 (ล=ลทบ. อ=อีเอ็มเอส)

52/ คุณศิศิรา จ.นครปฐม ล./53 คุณเปรมใจ จ.ขอนแก่น ล.

54/ คุณปิยวดี จ.สมุทรปราการ ล./55 คุณสุวรรณี นนทบุรี อ.

56/ คุณวันดี ราชบุรี ล./57 คุณสุนทรีย์ กทม. อ

58/ คุณนัยนุช อยุธยา ล.59/ คุณดาราวรรษ กทม.ล.

60/ คุณยุวดี กทม.ล./61 คุณจารุวรรณ กาญจนบุรี ล.

62/ คุณสราลี กทม.ล./63 คุณปรารถนา กทม.ล.

64/ คุณชนิดา กทม.อ./65 คุณศุภางค์ กทม ล

66/ คุณศันสนีย์ นัดรบ1/67 คุณศันสนีย์ นัดรบ 2

68/ คุณศันสนีย์ นัดรบ 3/69 คุณศันสนีย์ นัดรบ 4

70/ คุณฤทัยภัทร กทม.ล./71 คุณเนตรชนก กทม.ล

72/ คุณนิสิตา สมุทรปราการ ล/73 คุณดารณี ชัยภูมิ ล.

74/ คุณคุณปิยะมาศ กทม อีเอ็มเอส


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น