IT'S .

ติดตามนิยายเรื่องอื่นของอิทได้ด้วยการกดเข้าที่ชื่อ It's เลยค่า ><

เหตุพิเศษ: ผมขอพี่เป็นของขวัญ

ชื่อตอน : เหตุพิเศษ: ผมขอพี่เป็นของขวัญ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.7k

ความคิดเห็น : 21

ปรับปรุงล่าสุด : 02 ต.ค. 2560 02:55 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เหตุพิเศษ: ผมขอพี่เป็นของขวัญ
แบบอักษร

เหตุพิเศษ: ผมขอพี่เป็นของขวัญ


“อืมมม...”

ผมนั่งใช้ความคิดตามลำพังอยู่ในห้องนั่งเล่นบนโซฟา วันนี้พี่เจไปทำงาน ส่วนผมหยุดงานครับ เพราะทางบริษัทประกาศหยุดงานหนึ่งอาทิตย์ เหตุผลก็เป็นเพียงความเอาแต่ใจของพี่เจนั่นแหละที่บอกว่าอยากให้พนักงานทุกคนมีเวลาพักบ้าง

ทั้งๆที่ตัวเขาเองก็ต้องไปทำงานตามปกติ แต่ถึงอย่างนั้นเขาเองก็หาเวลาพักให้ตัวเองแล้ว เพียงแต่ต้องไปทำงานสี่วัน เลยได้หยุดสามวัน ซึ่งพี่มันจะเริ่มหยุดตั้งแต่พรุ่งนี้แล้วล่ะครับ

ส่วนเรื่องที่ผมใช้ความคิด...วันนี้เป็นวันเกิดของผมเอง ผมกำลังเห่อวันเกิดมากๆเพราะผมคิดว่าพี่เจจะต้องทำอะไรเซอร์ไพรส์ผมแน่ๆ

ช่วงนี้พี่มันเอาแต่ทำงาน กลับดึกๆ แถมยังทำท่าทางเหมือนไม่ค่อยสนใจผม มันเหมือนปีก่อนที่พี่เจแกล้งไม่สนใจผมแล้วหลอกพาผมไปฉลองวันเกิดที่ทะเลซะอย่างนั้น

ปีนี้พี่มันคงวางแผนจะทำอะไรอีกแน่ๆ

“ยิ้มอะไรอยู่คนเดียวครับ”

ร่างสูงเดินเข้ามานั่งข้างๆก่อนขโมยหอมแก้มตอนผมไม่รู้ตัว ผมเลิกคิ้วมองหน้าพี่มัน

“กลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ” ผมถาม เพราะพี่เจยังใส่สูทเต็มยศอยู่เลย

“เมื่อกี้เอง”

“ทำไมผมไม่รู้เลย”

“ก็เอาแต่เหม่อไปไหนล่ะหืม”

พี่เจบีบจมูกผมอย่างมันเขี้ยวจนผมต้องย่นจมูกและแกล้งปัดมือออก พี่เจขยับเข้ามาใกล้ผม กลิ่นหอมรุนแรงกว่าปกติของพี่เจทำให้ผมรู้ว่าพี่มันกำลังร้อนจนเหงื่อออก

“ร้อนเหรอครับ”

ผมถาม แต่พี่เจไม่ตอบ กลับถอดสูทพาดไว้กับพนักโซฟา ขยับถอดเนกไทและปลดกระดุมบนไม่กี่เม็ดก่อนทิ้งตัวนอนหนุนตักผมซะอย่างนั้น

“คิดถึงเจจังครับ”

“ก็บอกคิดถึงทุกวัน”

ผมยิ้มขำ พี่เจบอกคิดถึงผมทุกวันๆไม่เคยเบื่อเลย ผมเองก็ไม่เบื่อจะฟังหรอกครับ ผมชอบ

“เจจะได้ไม่ลืมว่าพี่คิดถึงไง”

พี่เจหลับตาอย่างเหนื่อยล้า แต่ก็ยังมีรอยยิ้มปรากฏขึ้นให้เห็นบนใบหน้า

“ผมไม่ใช่ปลาทองจะได้ลืมอะไรขนาดนั้น”

“ก็ได้ พี่คิดถึงนั่นแหละ ไม่เกี่ยวอะไรกับความจำของเมียหรอกครับ”

“พี่แม่ง....”

ผมเลิกสนใจคำหยอดของพี่เจก่อนจะเงียบไป ลองพี่มันมาหนุนตักผมแบบนี้พี่มันต้องมีแผนอะไรแน่

“พี่เจ พรุ่งนี้หยุดแล้วใช่ไหมครับ”

“อืม....”

“พี่มีธุระจะไปไหนหรือเปล่า”

ผมลองถามหยั่งเชิงดู แต่พี่มันกลับไม่ตอบ ซ้ำยังเงียบไปนานผิดปกติ จากนั้นลมหายใจสม่ำเสมอของพี่เจก็ทำให้ผมรู้ว่าพี่มันหลับไปซะแล้ว

เอาเถอะ พี่เจคงจะเพลียจากการทำงาน ให้พี่มันได้พักหน่อยก็ได้

.

.

.

“เจงอนอะไรพี่แต่เช้าเนี่ย”

“อยู่ห่างๆผมเลย”

ผมหันไปสั่งไม่จริงจังมากนักขณะเปิดตู้เย็นหาวัตถุดิบออกมาทำอาหารเช้า ผมต้องทำตัวนิ่งทั้งที่ในใจโกรธพี่มันจนแทบอยากกระชากคอเสื้อมาต่อยอยู่แล้ว

ก็เพราะเมื่อวานที่พี่มันหลับไป พี่มันก็ไม่ตื่นอีกเลยจนเช้า!

ทีแรกผมคิดว่าพี่มันอาจเซอร์ไพรส์ผมตอนเที่ยงคืนก็ได้ แต่กลับกลายเป็นว่าพี่มันหลับสนิทคาโซฟาไปเลย ผมเรียกก็แล้ว เขย่าก็แล้ว พี่มันก็ไม่ยอมตื่น!

“ไล่พี่ทำไมเนี่ย งอนอะไรไหนพูดซิ”

ร่างสูงเดินเข้ามาหวังจะโอบเอวผม แต่ผมก็เดินเลี่ยงไปที่เคาท์เตอร์ทำกับข้าวแทน

“พี่ยังจะถามอีกเหรอวะ”

“ก็แล้วงอนอะไรล่ะพี่ไม่รู้หรอกนะถ้าเจไม่พูด”

พี่เจว่าเสียงจริงจังจนเป็นฝ่ายผมเองที่เริ่มกลัว ผมยังไม่หายจากอาการกลัวท่าทางคุณศรัณย์หรอก แต่ตั้งแต่คบกันมาผมค่อนข้างมีอำนาจเหนือเขาเล็กน้อย

ไม่อยากพูดเลย ผมหมายถึงอำนาจเมียนั่นแหละครับ

“เมื่อวานวันอะไร”

“เมื่อวานก็วันพฤหัส..........”

พี่มันตอบแต่ก็หยุดพูดไปเหมือนนึกขึ้นได้ พี่มันมองหน้าผมด้วยสีหน้าที่กำลังรู้สึกผิด

“พี่ลืมวันเกิดผม”

“เจ....พี่ขอโทษ”

สีหน้าพี่เจบ่งบอกอย่างชัดเจนว่ารู้สึกผิดเป็นอย่างมาก

“ช่างเถอะ มันก็แค่วันธรรมดาๆวันนึงอ่ะ ผมเลิกคิดมากละ”

ผมบอกพี่เจก่อนหันไปทำกับข้าวต่อ ผมคิดอย่างที่พูดจริงๆ ผมเข้าใจว่าพี่เจทำงานหนัก จะลืมบ้างก็ไม่แปลกอะไร

ผมคิดแค่ว่าขอให้ทุกวันนี้ผมยังมีพี่มันอยู่ด้วยก็ไม่ขออะไรมากไปกว่านี้แล้ว

“พี่ขอโทษนะ”

พี่เจสวมกอดผมจากทางด้านหลัง ผมชะงักมือที่กำลังล้างผักอยู่ ผมไม่รู้จะขยับไปไหนหรือพูดอะไร เลยได้แค่นิ่งเงียบ

“เจ พี่ไม่มีคำแก้ตัว แต่พี่ขอโทษนะครับ”

พี่มันว่าขณะเกยคางที่ไหล่ของผม กระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น

“ไม่ต้องขอโทษแล้ว”

“พี่....เฮ้อ พี่นี่แย่จริงๆ วันเกิดเมียยังลืม”

“พี่ไม่ได้จะแกล้งผมเหมือนปีก่อนใช่ไหม”

“คือ....พี่ขอโทษ”

น้ำเสียงสลดของพี่เจทำให้ผมแน่ใจแล้วว่าพี่มันลืมวันเกิดผมจริงๆ ผมถอนหายใจยาวก่อนจะแกะมือพี่มันออกและหันไปสบตาตรงๆ

“ไม่เป็นไร ผมเข้าใจ ผมไม่งอนพี่แล้ว”

“งั้นให้พี่ไถ่โทษได้ไหม”

“ไถ่โทษ?”

“อืม พี่จะตามใจเจทุกอย่างตลอดสามวันนี้ดีไหม เจอยากทำอะไร อยากให้พี่ทำอะไรให้ หรืออยากได้อะไร พี่จะตามใจทุกอย่างเลย”

“แบบนั้นผมว่า.....” ผมชะงักไปเมื่อคิดเรื่องอะไรดีๆออกได้ “ก็ดีนะครับ พี่พูดแล้วนะ”

“พูดแบบนี้แปลว่ามีอะไรที่อยากได้ล่ะสิ ไหนครับ เมียอยากได้อะไร” พี่เจยิ้มก่อนจับมือผมไปกุมไว้

“อยากได้พี่”

“หืม~ อยากได้แบบไหนนะ” พี่เจส่งสายตาเจ้าเล่ห์มาให้ผม

“ผัวเมียเขาทำอะไรกันบนเตียงล่ะครับ ผมอยากได้อย่างนั้น” ผมกระตุกยิ้ม พี่เจจึงเลื่อนมือมาลูบบั้นท้ายของผมเบาๆ

“สามวันสามคืนเลยเป็นไงครับ~”

“ได้เหรอครับ”

“ถ้าเจต้องการนะ~”

“ต้องการสิ เพราะผมอยากลองเป็นผัวพี่ดูสักครั้งมานานแล้ว”

“..........................”

พี่เจชะงักมือที่กำลังลูบบั้นท้ายผมอยู่ก่อนนิ่งเงียบไป รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ราวกับเสือรอขย้ำเหยื่อของเขาค่อยๆหายไป กลายเป็นรอยยิ้มแหยๆที่ดูฝืนๆแทน

ผมแทบอยากถ่ายรูปเก็บไว้ดูเลยล่ะ ฮ่าๆๆ

“เจ ล้อพี่เล่นใช่ไหม....” พี่เจมองหน้าผมตาปริบๆ

“ทำไมผมต้องล้อเล่น ผมพูดจริงๆ พี่มีแต่เป็นฝ่ายทำ ให้ผมเป็นคนทำพี่บ้างสิ”

“มัน....ไม่ค่อยขำเท่าไหร่นะเจ ฮะๆๆ...”

“ใครขำล่ะ”

“...........”

ผมมองหน้าพี่เจด้วยสายตาที่สื่อว่าผมจริงจังแค่ไหน ผมแอบเห็นพี่เจกลืนน้ำลายด้วย เขาคงจะลำบากใจไม่น้อยถ้าต้องทำตามสิ่งที่ผมขอ

ถ้าเหงื่อตกได้จริงๆเหงื่อเขาคงไหลเป็นสายแล้วล่ะผมว่า

“พี่เจ พี่รับปากผมแล้วนะว่าจะยอมผมทุกอย่าง”

“.............”

“จะคืนคำใช่ไหม?”

“ไม่ๆๆ พี่พูดคำไหนคำนั้นครับ....แต่เจจะเอาจริงๆเหรอ”

พี่เจถามย้ำอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ พอเห็นว่าผมพยักหน้าและทำหน้าจริงจังพี่มันก็ปลงตก ยอมจำนนให้ผมแต่โดยดี

“พี่รักเจนะ”

“......”

“พี่ถึงยอมเจแค่คนเดียว”

“......”

“อย่าทำเจ็บมากนะพี่ไม่เคย.......”

พี่เจยกมือตบหน้าผากตัวเองเบาๆ ผมอมยิ้มเมื่อได้ยินในสิ่งที่พี่เจพูดก่อนจะกอดพี่มันเอาไว้ ซุกหน้ากับแผ่นอกพี่มัน

“ผมก็รักพี่เหมือนกัน ผมสัญญาว่าจะไม่ทำแรง~”

“ครับ....”

น้ำเสียงกล้ำกลืนฝืนทนนี่มันน่าขำชะมัด...

“พี่เจ”

“หืม”

“ผมล้อเล่น”

“ล้อเล่น?”

“เรื่องขอกดพี่ไง ผมล้อเล่น”

“...........”

พี่เจดันผมออกจากอกก่อนมองหน้าผมนิ่ง จากนั้นเขาก็มองผมอย่างคาดโทษ

“แกล้งพี่เหรอ”

“ก็สมควรไหม พี่ลืมวันเกิดผมเองนี่นา”

“ระวังเถอะเด็กน้อย มาให้พี่ทำโทษเดี๋ยวนี้”

พี่เจยิ้มเจ้าเล่ห์ก่อนจะอุ้มผมขึ้นพาดบ่าแล้วพาผมไปยังห้องนอนโดยไม่สนใจที่ผมดิ้นหรือโวยวายเลยแม้แต่น้อย

ตุ้บ!

“ไม่เอานะไอ้พี่เจ! นี่มันยังเช้าอยู่เลย!”

ผมว่าเสียงเข้มพลางขยับหนีหลังจากถูกพี่มันโยนลงมาที่เตียง พี่เจยิ้มร้ายพร้อมค่อยๆคลานเข้ามาหาผมจนคร่อมตัวผมได้ในที่สุด

“หนีพี่ไม่พ้นหรอก~”

“พี่มีคดีอยู่นะ จะทำแบบนี้ไม่ได้!”

“ลงโทษเด็กขี้แกล้ง”

“พี่เจ!”

พี่เจไม่ฟังในสิ่งที่ผมจะค้าน เขาโน้มลงมาบดจูบที่ริมฝีปากผมอย่างชำนาญ ส่งมอบสัมผัสเร่าร้อนจนแทบหลอมละลายคาอกและลิ้นร้อนของเขา แต่จูบเพียงไม่นานเขาก็ผละไป ก่อนเงยหน้าขึ้นสบตากับผม

“พี่ขอโทษนะที่พี่ลืมวันเกิดเจ พี่ไม่ได้ตั้งใจ....”

ผมมองนัยน์ตาพี่เจที่กำลังสื่อความหมาย แววตาจริงจังที่ผมมักได้เห็นเสมอเวลาเขาใส่ใจในเรื่องของผม ผมชอบมองมันมากจริงๆ

“ไม่เป็นไรหรอก พี่ให้ของขวัญผมมาแล้ว ผมไม่โกรธแล้วล่ะครับ”

“หืม? ของขวัญเหรอ พี่ให้แล้วเหรอ”

“ให้แล้วสิ”

“.......?”

“ก็พี่ไง ของขวัญของผม”

“....หึ ปากหวานจังนะ ไหนขอชิมหน่อยนะครับ”

พี่เจยิ้มก่อนจัดการผมด้วยสัมผัสอันร้อนแรงจนเราพลาดไม่ได้กินข้าวเช้ากัน ต้องทบยอดไปกินข้าวเที่ยงแทน

ผมรักพี่เจ...

ต่อให้พี่มันไม่ยอมเป็นของผม ผมก็ยังรักพี่เจไม่เปลี่ยน เขานี่แหละของขวัญที่ผมต้องการที่สุด ต่อให้พี่มันลืมวันเกิดผมอีกกี่ครั้ง แต่ถ้าพี่เจยังอยู่กับผมแบบนี้ไปนานๆผมก็ยอม

.

.

.

_________________

ตอนพิเศษสำหรับเดือนนี้ค่ะ

เพิ่งสังเกตว่าไรท์ลงตอนพิเศษเดือนละตอนนะเนี่ย (ร้องไห้)

ขอบคุณสำหรับทุกแรงสนับสนุนและคอมเม้นต์ที่คอยเป็นแรงขับเคลื่อนให้ไรท์มีไฟปั่นต่อค่ะ!

รักรีดเดอร์ทุกคนเช่นเดิม เพิ่มเติมคือจะพยายามมาลงตอนพิเศษเรื่องนี้ให้ได้อ่านกันบ่อยๆนะคะ <3

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}