ลาเต้ใส่นม

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

3.เสียงโหยหวน / พี่ว้ากสุดโหด

ชื่อตอน : 3.เสียงโหยหวน / พี่ว้ากสุดโหด

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.7k

ความคิดเห็น : 26

ปรับปรุงล่าสุด : 01 ต.ค. 2560 22:18 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 800
× 0
× 0
แชร์ :
3.เสียงโหยหวน / พี่ว้ากสุดโหด
แบบอักษร

[คริสตัล]


พี่แคลเเวะส่งผมที่หน้าคอนโด เเล้วขับรถออกไป บอกว่ารีบไปทำธุระ ผมก็เลยไม่ได้คิดอะไรมาก รีบถือของขึ้นมาที่ห้องทันที


กรุงเทพอยู่สบายดีนะ เพียงเเต่รถติดไปหน่อย พี่เเคลดูเป็นผู้ชายอบอุ่น คงจะเป็นหนุ่มๆที่สาวๆหลายคนอยากกอด ผิดกับผมที่ผู้หญิงหลายคนเห็นผมเป็นเพื่อนสาว


“ทำอะไรดีเนี่ย” ผมบ่น ตอนนี้ไม่มีอะไรทำเลย ทำได้เเค่นั่งดูทีวีต่อไป


00.40


ผมนอนหลับไปตั้งเเต่สามทุ่ม เเต่สะดุ้งตื่นขึ้นมาตอนเที่ยงคืนกว่าๆ คงเพราะเพิ่งมาอยู่เลยไม่ค่อยชินกับเตียงสักเท่าไหร่ด้วยเเหละ


“จะตื่นมาทำไมตอนนี้เนี่ย” ผมบ่นเสียงงัวเงีย ก่อนที่จะหยิบมือถือมาดูว่ามีใครโทรเข้ามาบ้าง เพราะผมปิดเสียงเอาไว้


“หิวน้ำจังเลย” ผมรู้สึกคอเเห้ง เลยเปิดไฟตรงหัวเตียงเเล้วเปิดประตูห้องนอนออกไปหาน้ำดื่มข้างนอก


“พี่แคลครับ อื้อ อ๊าส์ ซี๊ด เเรงๆ” เสียงร้องเเว่วเข้ามาตอนผมเดินผ่านห้องพี่เเคล ผมเห็นประตูมันเเง้มอยู่ด้วย


“อ๊าส์ ดีมาก ซี๊ด! เเน่น อ่า” เสียงพี่เเคลดังขึ้น ผมชะงักกึกตรงหน้าห้อง เเละเงี่ยหูฟัง


“เสียงผีหรือเปล่าเนี่ย” ผมพึมพำ


“อ๊า โอ๊ว เเบบนั้น อ๊า ดี ดีมาก”


เสียงร้องดังขึ้นมาอีก ผมเลื่อนมือไปที่ประตูห้องอย่างกล้าๆกลัวๆ ก่อนที่จะตัดสินใจวิ่งกลับเข้าห้องไป นอนห่มผ้าคลุมโปงด้วยความกลัว


เสียงอะไรก็ไม่รู้ล่ะ อาจจะเป็นผีแบบที่พี่แคลบอกก็ได้นะ หรือว่าที่นี่จะมีผีจริงๆ น่ากลัวอ่ะ!


ตอนเช้า


ผมตื่นขึ้นมาเกือบจะสายเเล้ว เเละมันร้อนมากเพราะผมนอนคลุมโปงทั้งคืนเลย เสียงผีเมื่อคืนยังหลอนติดหูผมอยู่เลยเนี่ย เเล้วทำไมผีต้องเรียกชื่อพี่เเคลด้วย เเถมยังเป็นผีผู้ชายอีกต่างหาก


“อ้าว! ตื่นเเล้วเหรอ” พี่เเคลทักผมทันทีที่ผมออกไปจากห้อง พี่เเคลก็กำลังออกมาจากห้องเหมือนกัน มีผู้ชายอีกคนเดินตามออกมาด้วย


“ครับ เเล้วนั่น” ผมถามเเล้วมองไปที่อีกคน


“ไม่มีอะไรหรอก เเค่เพื่อนมาหา” พี่เเคลบอก ผู้ชายคนนั้นมองหน้าผม สายตาเหมือนไม่ชอบผมเลย ก่อนที่เค้าจะเดินออกจากห้องไป


“พี่กลับมาตั้งเเต่เมื่อไหร่เหรอครับ” ผมถาม


“ก็เที่ยงคืนอ่ะ คริสล่ะหลับไปตอนไหน” พี่เเคลถามต่อ


“ก็ประมานสามทุ่มครับ ว่าเเต่เมื่อคืนพี่เเคลได้ยินเสียงอะไรมั้ยครับ ผมได้ยินมันดังออกมาจากห้องพี่” ผมถามไปตรงๆซื่อๆ


“คริสได้ยินอะไรเหรอ” พี่เเคลถามท่าทางเป็นกังวล


“ไม่รู้ครับ ผมนึกว่าผีก็เลยรีบกลับไปนอน” ผมบอก พี่เเคลเดินเข้ามาใกล้ผมอีก เเล้วเอามือเชยคางผมขึ้น


“ดีเเล้วล่ะ ผีหลอกไม่รู้ด้วยนะเด็กน้อย” พี่เเคลบอกก่อนจะหัวเราะในลำคอเบาๆ เเล้วเดินไปนั่งที่โซฟา


_________________________________


[เเคล]


ผมเเอบลอบมองคริสตัลตลอดเวลา โชคดีนะที่เด็กนั่นได้ยินเเค่เสียง ไม่ได้เห็นภาพผมกำลังเอาอยู่กับคู่ขา ไม่งั้นเป็นเรื่องเเน่ถ้าเกิดเด็กนี่โทรไปบอกม๊า


“หิวหรือยัง” ผมถาม


“ยังเลยครับ พี่หิวเเล้วเหรอครับ” คริสตัลตอบเเล้วถามกลับมา


“เปล่า! เออ!จริงสิ คริสเรียนคณะอะไรเหรอ” ผมถาม ยังไม่รู้เลยว่าเด็กนี่เรียนอะไร


“เรียนวิศวะครับ พอดีที่บ้านทำธุรกิจเกี่ยวกับด้านนี้” คริสตัลบอก


“อ๋อ งั้นเหรอ เราเรียนคณะเดียวกันเลยสิ ปีนี้อ่ะพี่เป็นเฮดว้ากนะ กลัวพี่ป่ะ” ผมบอก ปีนี้ผมอยู่ปีสามเเล้ว เเละก็ได้ตำแหน่งเฮดว้ากประจำคณะด้วย


“เฮดว้ากต้องน่ากลัวเหรอครับ ผมว่าพี่เเคลออกจะใจดี” คริสตัลตอบเเล้วยิ้มหวาน ผมล่ะชอบรอยยิ้มของเด็กคนนี้จริงๆ มันน่าโดนสักทีมั้ยล่ะ


“ใครว่าพี่ใจดีคอยดูละกัน” ผมว่า เเล้วขยับไปใกล้คริสตัลเรื่อยๆ เด็กบ้าอะไรน่าขย้ำชะมัดเลยว่ะ คอยดูเหอะสักวันไอ้แคลจะกินไก่วัดให้ดู


วันเปิดเรียน มหาลัยxxx


ผมมาพร้อมกับคริสตัล เเต่เเวะส่งเด็กนี่แค่หน้ามหาลัย ปล่อยให้เดินไปเอง ไม่อยากให้ใครเห็นว่าผมสนิทกับเด็กนี่


“ไปเองได้ใช่มั้ย” ผมถาม


“ดะ...ได้ครับ” คริสตัลตอบก่อนจะเปิดประตูรถกฝกำลังจะออกไป


“เดี๋ยว เนกไทด์เบี้ยวน่ะ เดี๋ยวโดนทำโทษหรอก” ผมบอก ก่อนจะหันไปเลื่อนเนกไทด์ให้คริสตัลให้ตรง


“ขอบคุณครับ” เด็กนั่นบอกก่อนจะลงจากรถไป ผมขับรถเข้าไปที่คณะ มีเพื่อนผมรออยู่เเล้ว


Rrrrrrrr


“ครับม๊า มีอะไรครับ” ผมรับสายม๊าที่โทรเข้ามาทันที


(แคล เเล้วน้องล่ะ) ม๊าถาม ได้ไงอ่ะ! ผมเป็นลูกม๊านะ ปกติม๊าต้องถามผมว่าทำอะไรอยู่ กินไรยัง หรือตื่นไหวมั้ยสิ ไม่ใช่ถามหาเด็กนั่น


“ก็ไปที่ตึกเเล้วครับ” ผมโกหก จริงๆเเล้วผมปล่อยเด็กนั่นให้เดินมาจากหน้ามหาลัยต่างหาก


(ก็ดี ม๊าฝากดูเเลตริสตัลด้วยนะ คิดซะว่าน้องเป็นน้องคนนึงของลูกก็เเล้วกัน)


ม๊าบอกก่อนจะวางสายไปอย่างเร็ว อะไรเนี่ย โทรมาหาผมเเต่ถามถึงเด็กนั่น เเล้ววางไปเนี่ยนะ ไม่ถามถึงผมสักคำเลย ผมชักจะอิจฉาเด็กนั่นเเล้วนะ


____________________________


[คริสตัล]


ผมเดินเข้ามาที่ตึกคณะตามทางที่พี่เเคลบอกก่อนหน้านี้ ตอนนี้ผมอยู่หน้าตึกวิศวะเเล้วล่ะครับ ว่าเเต่วันเเรกเป็นอะไรที่ไม่คุ้นชินเลยนะเนี่ย มีเเต่รุ่นพี่ทั้งนั้นเลย พี่เเคลอยู่ไหน


“นี่นาย ปีหนึ่งป่าว” ผู้ชายตัวสูงคนนึงเรียกผม


“ใช่”


“ดีเลย เราหาเพื่อนอยู่อ่ะ ปีหนึ่งเหมือนกัน ว่าเเต่นายมีเพื่อนยังอ่ะ” คนนั้นถาม มีเเล้วมั้งเห็นยืนอยู่คนเดียวเนี่ย


“ยังเลย เราชื่อคริส” ผมเเนะนำตัวก่อน


“เราชื่อแมน ยินดีที่ได้รู้จักนะ”


การเข้าเรียนมหาวิทยาลัยวันเเรกของผมเป็นไปได้ด้วยดี มีเพื่อนในกลุ่มอยู่สามคนคือเเมน เพชร เเล้วก็เฟรม รวมผมด้วยก็สี่คนพอดี


“วันนี้มีประชุมเชียร์นะ ได้ข่าวว่าพี่เฮดว้ากอ่ะเเม่งโคตรโหด ชื่อเเคล หล่อ รวย เพลย์บอยตัวพ่อเลย” เพชรพูดขึ้น


“เออใช่ๆ พี่คนนี้กูเคยเจอเมื่อหน้าตึกเมื่อเช้าเอง” แมนพูดขึ้นอีกคน


“คริส มึงไม่พูดไรหน่อยเหรอ”


“ห๊ะ!” ผมขานไป ก็ไม่รู้จะพูดอะไรนี่ จะให้บอกคนอื่นเหรอว่ารู้จักพี่เเคล อยู่ห้องเดียวกัน ก่อนหน้านี้พี่เเคลสั่งผมว่าห้ามบอกใครเรื่องที่ผมรู้จักพี่เค้าเป็นการส่วนตัวน่ะ


เวลาเข้าประชุมเชียร์


บรรยากาศในนี้เริ่มจะอึดอัดเเล้ว พี่เเคลเเสนดีของผมหายไปไหน ตอนนี้พี่เเคลดูน่ากลัว โหดสุดๆ เหมือนที่เพื่อนผมพูดไว้ไม่มีผิดเลย


“แถวนี้คุยกันทำไม ไปเลย ไปคุยกันตรงสนามหญ้านู่นเลย วิ่งไปคุยไปจนกว่าผมจะสั่งให้หยุด” พี่เเคลว่า ผมจะร้องไห้เเล้วนะ เพราะเเถวผมนี่เเหละที่โดนลงโทษอ่ะ


กว่าจะหมดเวลาประชุมเชียร์ก็นานโข ผมโดนวิ่งซะเหงื่อตก ปวดข้อเท้าด้วย ฮือ! พี่เเคลแกล้งผมหรือเปล่า เพราะคนอื่นถูกสั่งให้หยุด เเต่ผมโดนวิ่งหลายรอบมากเพราะวิ่งช้ากว่าคนอื่น


“เป็นไง สนุกมั้ย” พี่เเคลถาม หลังจากที่อยู่บนรถกันสองคน


“เหนื่อยมากกว่าครับ” ผมบอก “พี่เเกล้งผมป่าว” ผมถามออกไป


“เปล๊า หึหึ!!”


______________________________


พี่เเคลเเกล้งน้อง555+ เมื่อไหร่พี่เเคลจะได้กินน้อง อีกตอนสองตอนนี่เเหละครับ สมภารจะกินไก่วัดเเล้ว เม้นกันหน่อยนะครับ -_-

.

.

.

.

.

ความคิดเห็น