Vixious

อยากกินหมูกระทะ

ชื่อตอน : Chapter 16

คำค้น : ArtsMen, Yaoi, BL, อักษร

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 18.4k

ความคิดเห็น : 28

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ต.ค. 2560 22:59 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 16
แบบอักษร

16


" เออ กูลูกครึ่งเยอ " พี่มู่พยักเพยิดหน้าให้ผมแล้วยกแก้วเหล้าของตัวเองขึ้นมาจิบ ผมได้ยินแบบนั้นก็เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยแล้วทวนคำที่พี่มันพูด

" เยอ? "

" ก็เยอร.. " พี่มู่ทำท่าจะพูดต่อแต่ผมก็รีบพูดแทรกขึ้นมา

" เยอแต่กับเท็ด? "

" โว้ย! ไอเหี้ยกาย มุกจัญไรฉิบหาย " พี่มู่วางแก้วลงกับโต๊ะแล้วส่ายหน้าเบา ๆ            

นั่นแหละครับ ตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่รู้ที่ทุกคนแม่งเลิกสุภาพทางวาจาแล้วเปลี่ยนมาทำตัวสนิทชิดเชื้อเหมือนรู้จักกันตั้งแต่ชาติปางก่อน อย่างกับว่าพอเหล้าเข้าปากปุ๊บปรอทความเหี้ยก็พุ่งขึ้นปั๊บ เป็นเครื่องดื่มที่ใช้ปลุกความสถุลในตัวคุณโคตร ๆ จะเหลือก็แต่พี่ซีคสายกินกับแกล้มซึ่งยังไม่ได้แตะเหล้าที่ยังดูสุภาพอยู่หน่อย ๆ หรืออย่างน้อย ๆ พี่เขาก็ยังไม่หลุดเรียกผมว่ามึง            

ร้าน Retro อะไรนั่นที่พี่เขาพาผมมาก็บรรยากาศใช้ได้ครับ เป็นร้านกึ่งบาร์ที่ตกแต่งออกแนวเก่า ๆ ย้อนยุคสมชื่อ ภายในส่วนใหญ่ตกแต่งด้วยไม้ไม่ก็อิฐ ไฟออกโทนสีส้ม ๆ มีรูปภาพเก่า ๆ รวมถึงพวกป๊อปอาร์ตไม่ก็พวกป้ายทะเบียนรถนอกติดอยู่ตามผนังอิฐบ้างเคาน์เตอร์บาร์บ้าง ส่วนดนตรีที่เล่นก็เป็นดนตรีสดครับ คืนนี้ก็มีนักร้องที่พอคุ้นชื่อมาเล่นอยู่เหมือนกัน สำหรับพวกผมที่นั่งอยู่ชั้น 2 นี่เห็นเวทีชัดแจ๋วแจ่มแจ้งยิ่งกว่าคอนเสิร์ตบัตร 5,000            

คนที่นั่งฝั่งตรงข้ามผมเป็นพี่มู่ลี่ที่กำลังกวักมือเรียกพนักงานมาสั่งเฟรนช์ฟรายส์จานที่ 3 ของคืนนี้หลังจากไอ 2 จานก่อนหน้าส่วนใหญ่ได้ไปย่อยอยู่ในท้องพี่ซีคที่นั่งข้าง ๆ พี่มู่หมด ผมก็เข้าใจนะว่าพี่เขาไม่กินเหล้า สิ่งที่พี่เขาพอทำได้แถวนี้ก็คือกินกับแกล้มเพลิน ๆ แล้วสงสัยว่าพี่เขาจะชอบเฟรนช์ฟรายส์มันก็เลยหมดไวกว่าจานอื่น ส่วนไอพี่ดราฟท์ รายนั้นนั่งอยู่ข้างขวาผมเองครับ ตั้งแต่มาถึงนี่พูดขัดผมไม่รู้กี่รอบ พอแล้วมั้ง ๆ อยู่นั่นแหละ จะกินเหล้าก็กินได้ไม่สุด เหมือนผมติดคุกละพี่มันเป็นผู้คุมอะ

" ฮะ อะไรวะ เมื่อกี๊พูดว่าไรนะ " พี่ซีคทำหน้างง ๆ แล้วหันมาทางผมทีหันไปหาพี่มู่ที แต่แทนที่จะได้คำตอบผมกลับขำแล้วส่ายหน้าให้พี่มันแทน

" ไม่มีอะไร มึงไม่ต้องรู้อะดีแล้ว " พี่มู่ตอบยิ้ม ๆ

" เอ๊า กูก็อยากรู้เหมือนกันนะเว้ย " พี่ซีคพูดก่อนจะหันมาหาพี่ดราฟท์ " ดราฟท์ เมื่อกี๊มันทำไมวะ "            

" มุกเหี้ย ๆ ของเด็กเหี้ย ๆ อะพี่ อย่ารู้เลยดีกว่า " พี่ดราฟท์พูด            

ตอบเฉย ๆ ก็ไม่ได้ แม่งจะต้องมีการแวะมาด่าผมด้วย            

" คนเข้าใจมันก็ต้องเหี้ยไงถึงเก็ต " ผมหันไปสวนแต่ก็โดนพี่มันดีดหน้าผากกลับมา " โอ๊ย! ไอเชี่ยพี่ดราฟท์! "

" โห เล่นร้องซะ มันจะเจ็บอะไรขนาดนั้น " พี่ดราฟท์ขำเบา ๆ ผมเลยทำท่าจะดีดหน้าผากพี่มันคืนบ้างแต่แม่งก็เอามือมาจับข้อมือผมไว้ก่อน พอจะเอามืออีกข้างของผมมาดีดแทนพี่มันก็ยังเอามืออีกข้างของตัวเองมาจับไว้เหมือนกัน

ผมไม่รู้จะทำยังไงได้แต่ต้องดึงมือตัวเองกลับมา พี่มันก็ไม่ยอมปล่อยง่าย ๆ สงสัยกลัวว่าปล่อยไปแล้วผมก็จะตั้งท่าไปดีดหน้าผากพี่มันใหม่

ทำมาเป็นยักคิ้ว ได้! จะเอาอย่างงี้ใช่มั้ย!

ผมแยกแขนออกจากกันแล้วจู่ ๆ ก็ลุกแทรกตัวเข้าไปเอาหัวโขกกับหน้าผากคนตรงหน้าโดยที่พี่มันก็ยังไม่ทันได้ตั้งตัวสักนิด ซึ่งผมรับรองเลยว่าแม่งเจ็บมาก

หมายถึงกูเนี่ยเจ็บมาก

" ไอเชี่ยกาย " ถึงปากจะด่าผมแต่พี่มันก็ไม่ได้มีทีท่าว่าจะโกรธอะไร แถมขำกลับมาให้อีก ส่วนมือพี่มันก็ปล่อยแขนผมแล้วเอาไปกุมหน้าผากตัวเองแทน

" เข้ ใจมึงแม่งได้ว่ะ ชอบ ๆ " พี่มู่ขำพลางปรบมือให้ผมเปาะแปะ ตามมาด้วยพี่ซีคที่ขำพลางส่ายหน้าให้

" ไม่ใช่ว่ามึงเมาแล้วใช่มะ " พี่ดราฟท์พูดต่อแถมยังไม่ยอมหยุดขำอีก

" ยังเว้ยยย " ผมตอบพี่มันทั้ง ๆ ที่มือก็ยังกุมหัวตัวเองอยู่

เออ เจ็บจนกูเริ่มรู้สึกไม่คุ้มละ ไปโขกทำไมวะ

" แต่หน้านี่แดงเชียว " พี่ซีคพูด

" เหย ธรรมดาพี่ ผมเป็นงี้แหละเวลากินเหล้า "

" กิน ๆ ไปเหอะ ถ้ากลับไม่ไหวเดี๋ยวกูไปส่งก็ได้ " พี่มู่บอกผม แต่พี่ดราฟท์ก็พูดแทรกขึ้นมาทันที

" แต่พรุ่งนี้มันก็มีเรียนไง "

" มึงพกพ่อมาด้วยเหรอวะไอกาย " พี่มู่เมินพี่ดราฟท์แล้วหันมาพูดกับผมแทน ซึ่งไอผมก็ไม่ได้ตอบอะไรพี่เขาไปนอกจากยิ้มแห้ง ๆ

คือเขาไม่กินเส้นกันหรือว่าอะไรวะครับ ผมเห็นมาหลายรอบละ

" +1 ดราฟท์ " พี่ซีคพูดแล้วยื่นมือมาเชคแฮนด์กับพี่ดราฟท์หน้าตาเฉย ปล่อยให้พี่มู่มองเคือง ๆ ไปตามประสา

แต่เคืองพี่ดราฟท์คนเดียวน่ะนะ

" เดี๋ยวมาเอาไปเลยยี่สิบ " พี่ดราฟท์บอกพี่ซีคขำ ๆ

" ขอเปลี่ยนเป็นบัตรเข้างานนกแทนได้ปะ " พี่ซีคตอบยิ้ม ๆ

งานนกนี่ก็งานที่ ArtsBand ต้องไปเล่นคอนเสิร์ตกับวงของศิลปกรรมนั่นแหละครับ แต่ว่ามันมีบัตรเข้างานไรงี้ด้วยเหรอ

" มันฟรีพี่ มีงานไหนเคยเก็บตังค์ด้วยเหรอ "

" อ้าวจริงปะ เออ ดีว่ะ "

" แล้วพี่นกเหรอจะมาอะ " พี่ดราฟท์เลิกคิ้วขวาถามพี่ซีคด้วยสีหน้าดูเจ้าเล่ห์นิด ๆ หรือมันอาจจะไม่เจ้าเล่ห์อะไรเลยก็ได้แต่ผมแค่เกลียดหน้าพี่แม่งเฉย ๆ

" นก Gen Ed ไรงี้ไปได้ปะ ตื่นมารอตั้งแต่ 6 โมงแต่ reg war ไม่ได้สักตัว "

เออ ผมก็เป็นเว้ย พวกวิชาที่เราต้องไปเรียนรวมกับคณะอื่นตัวเด็ด ๆ นี่ลงยากฉิบหาย ลงไปแล้วเต็มก็เด้ง เด้งแล้วทำไง ก็ต้องมาแข่งกันลงตัวอื่นที่ว่าง ๆ แล้วคิดสภาพเว็บมหาลัยที่ล่มตั้งแต่เริ่มเปิดให้ลงทะเบียนสิครับ โอ้โห ปิดคอมนอนดีกว่า

" มาก็มา แต่ไม่มีใครร้องเพลงเกี่ยวกับ reg war นะพี่ " พี่ดราฟท์พูดหยอก

" รู้โว้ย ถ้ามีนี่เราจะเข้าไปกราบเลย "

" แล้วสรุปว่าพี่ไม่นกเรื่องอื่นเลยเหรอ ความรักไรเงี้ย เอาให้เข้ากับธีมงานหน่อย "

" ไม่ว่ะ " พี่ซีคขำแล้วส่ายหน้า ผมเห็นพี่มู่หันมายักคิ้วให้พี่ดราฟท์เหมือนมีทีท่าว่าเป็นฝ่ายชนะด้วยแต่ไม่รู้พี่แกทำไปเพื่ออะไร

" ก็คือความรักกำลังแฮปปี้? "

" เปล่าเว้ย ก็คือมันไม่มีคนมาจีบ ไม่มีคนคุย ไม่มีคนที่แอบชอบ ไม่มีอะไรให้นกเลยไง " พี่ซีคตอบพลางนับนิ้วเรียงข้อที่พี่มันพูดมา พอได้ยินแบบนั้นพี่ดราฟท์ก็แอบเลิกคิ้วกวน ๆ กลับไปให้พี่มู่ที่ได้แต่ทำหน้าเหมือนโดนเหยียบหาง

" อย่างพี่ซีคอะเดี๋ยวก็มี เชื่อดิ " พี่ดราฟท์ยิ้มบาง ๆ ตอบ

" ฮะ อย่างเรามันทำไม "

" ต้องถามด้วยเหรอ "

ผมปล่อยสองคนนั้นคุยกันต่อไปแล้วจิบเหล้าในแก้วของตัวเองเรื่อย ๆ พลางหันมองไปทางนู้นทีทางนี้ที ดูบรรยากาศร้าน นั่งฟังดนตรีไปเรื่อย ไม่รู้มองไปมองมายังไงถึงได้มาจบลงที่มือพี่มู่ลี่ที่วางอยู่บนโต๊ะ

" โหพี่ นิ้วยาวสัตว์ " ผมพูดพลางวางมือข้าง ๆ เพื่อเทียบกับพี่มู่ แต่แม่งก็ดูไม่ค่อยออกเท่าไหร่ผมเลยยกมือขึ้นมากางนิ้วชูต่ำ ๆ ไว้ข้างหน้า พี่มู่เห็นแบบนั้นก็เข้าใจว่าผมจะทำอะไรแล้วเอามือของพี่มันมาทาบเทียบให้ดู

" กูว่ากูแค่ไม่ได้ตัดเล็บเฉย ๆ เลยดูยาว " พี่มู่พูดพลางใช้อีกมือหยิบเฟรนช์ฟรายส์เข้าปาก ปล่อยให้ผมนั่งแปะมือเทียบนิ้วพี่มันเล่น มือพี่มันก็ขนาดพอ ๆ กับผมแต่นิ้วจะยาวกว่านิดหน่อย

" เฮ้ย " จู่ ๆ พี่ดราฟท์ก็เอามือมาดึงข้อมือผมออกจากมือพี่มู่แล้วยัดแก้วเหล้าของตัวเองใส่มือผมแทน " ชงให้หน่อย "

พอสั่งจบปุ๊บพี่มันก็หันกลับไปคุยกับพี่ซีคต่อทันที ปล่อยผมนั่งงงมองแก้วเหล้าในมือที่ยังเหลืออีกตั้งค่อนแก้ว ส่วนพี่มู่แม่งก็พยักพเยิดหน้ารัว ๆ แล้วยิ้มมุมปากเหมือนเพิ่งรู้อะไรบางอย่าง หรือเอาจริง ๆ ก็อาจจะแค่เมาแล้วเลอะเลือนก็ไม่รู้

" ยังเหลืออีกตั้งเยอะ กินไปก่อนดิ " ผมวางแก้วลงบนโต๊ะคืนพี่มันไปแล้วจะกลับไปดูมือพี่มู่ต่อตามประสาคนว่าง แต่พี่มันก็รีบกระดกจนหมดแก้วแล้วยื่นมาให้ผมอีกรอบพลางขำให้พี่ซีคที่เพิ่งเล่นมุกมา

..อะไรของมึงเนี่ยไอเชี่ยพี่

ผมถอนหายใจเบา ๆ ก่อนจะจำใจรับแก้วมาแล้วยื่นให้พี่มู่ต่อ

" อะไร ชงเองดิ " พี่มู่ส่ายหน้าแล้วเอามือหนีไปกอดอกตัวเองแทน " ที่ผ่านมากูชงให้มึงเพราะเห็นว่ามึงเป็นน้องรหัสกูหรอก "

" อะ งั้นเอานี่ไป " ผมยื่นอีกแก้วซึ่งเป็นแก้วของผมให้พี่มันไปเพราะพอดีเหล้าแก้วผมมันก็จะหมดไม่ต่างกัน

แต่สำหรับแก้วพี่ดราฟท์ผมก็ต้องนั่งชงเองไปตามระเบียบนั่นแหละครับ พี่มันก็เอาแต่คุยกับพี่ซีคอยู่ได้ ดูจะถูกคอกันเหลือเกิ๊น แยกโต๊ะเลยมั้ยครับ

ไม่นานพี่มู่ก็ยื่นแก้วของผมกลับมาให้ ผมเลยยกจิบไปหน่อย ๆ แก้คอแห้งแล้วจะกลับมาชงเหล้าให้พี่ดราฟท์ต่อด้วยความเป็นเบ๊ที่ดี แต่ไป ๆ มา ๆ ก็รู้สึกได้ว่าเหล้าแม่งเข้มมากจนผมต้องขมวดคิ้วมองแก้วที่เพิ่งวางไป พอเงยหน้าขึ้นไปมองพี่มู่ก็เห็นพี่มันเลิกคิ้วมองกลับมายิ้ม ๆ

" พี่ไม่ได้ผสมเหรอ " ผมถามเบา ๆ แต่ก็ยังทำเอาพี่ดราฟท์หันขวับมาทันที

" ผส๊มมม ก็มีน้ำแข็งกับโซดาที่เหลือ ๆ ก้นแก้วของมึงอยู่ไง เหล้าแพงมันก็ต้องกินงี้แหละ " กินงี้โพ่ง! ใครเขาเทเหล้ามาเต็มแก้วขนาดนี้วะครับ โอ้โห

" มึงเทมาให้กูดีกว่าไอกาย " พี่ดราฟท์บอกผมหน้านิ่วแล้วใช้นิ้วเคาะเบา ๆ บนแก้วตัวเองที่ผมยังชงไม่เสร็จดี แต่ก่อนที่ผมหรือพี่ดราฟท์จะได้ทำอะไรพี่มู่ก็พูดขัดขึ้นมา

" เฮ้ย ๆ ๆ ไม่ยุ่งดิไม่ยุ่ง " พี่มู่ย้ายแก้วพี่ดราฟท์ไปอีกทาง " เรื่องของน้องรหัสพี่รหัส มึงไม่เกี่ยว "

" พี่รหัสไอกายมันอะคือพี่ซีคต่างหาก " พี่ดราฟท์เถียงแล้วเอาแก้วตัวเองกลับมาวางข้าง ๆ แก้วผม

" หมดแก้วกูให้ 500 " พี่มู่เมินพี่ดราฟท์แล้วหันมาพูดกับผมต่อ

" ไม่กินกูให้พันนึง " พี่ดราฟท์เกทับ ทำเอาผมต้องหันไปทำตาโตใส่

" พันห้า "

" กูให้ไฟแช็กคืน "

" ไฟแช็กเหี้ยไรวะ เอาเป็นว่าเดี๋ยวกูซื้อไฟแช็กใหม่ให้ "

" ไฟแช็กผมมันแพงนะ " ผมพูดแทรก

" เท่าไหร่ " พี่มู่ถาม

" สี่ห้าพัน " ผมตอบ

" โห ไอสัตว์ มึงเอาไปจุดไหว้พ่อมึงเหรอ "

" ยังไม่ตายพี่ "

" ไอกาย มึงรู้มั้ยว่าสายเรามันต้องใจถึง ถ้ามึงไม่กินไอซีคตัดสายมึงแน่ " พี่มู่พูดต่อแล้วเอาแขนไปพาดเก้าอี้พี่ซีค

" กูไม่เกี่ยว " พี่ซีคยกมือห้าม " ไม่ต้องดึงกูไปแจมด้วยก็ได้ "

" นั่นแหละไอกาย เอาเป็นว่ามึงไม่กินก็ได้ แต่แม่งดูป๊อดว่ะ ใครมาถามกูว่ารู้จักมึงมั้ยนี่กูเดินหนีนะบอกเลย "

" ขนาดนั้นเลยเหรอวะ " ผมฉีกยิ้มขำให้พี่มันไปนิดหน่อยแล้วเอามือจับแก้วตัวเอง " ได้เท่าไหร่นะ "

" หมดแก้ว 3,000 ละกัน "

" ดีล " พูดจบผมก็คว้าแก้วมากระดกทันที พี่มู่เห็นแบบนั้นเลยหัวเราะแล้วผิวปากให้ ส่วนพี่ดราฟท์ก็ได้แต่ลูบหน้าตัวเองแล้วถอนหายใจออกมาเบา ๆ

" ต้องอย่างนี้เว้ย! " พี่มู่พูด

" ถ้ามึงอ้วกก็ตัวใครตัวมันนะ " พี่ดราฟท์พูดก่อนจะหยิบแก้วตัวเองไปชงต่อ

ผมหลับหูหลับตากระดกไปเรื่อย ๆ ถ้าเป็นแต่ก่อนตอนอยู่วิศวะผมก็เคยแข่งกระดกเพียว ๆ กับเพื่อนอยู่บ่อย ๆ อะแหละเลยคิดว่าอันนี้ก็น่าจะพอไหว แต่พอห่างหายมาสักพักก็รู้สึกว่าไอเหล้าเพียวมันกินยากขึ้นยังไงไม่รู้ แถมปริมาณขนาดนี้

เออ กูยอม

ผมวางแก้วที่ยังเหลือเหล้าอยู่ประมาณ 1 ใน 3 ลงบนโต๊ะแล้วดันแก้วส่งคืนไปให้พี่มู่

" พอละ ไม่ไหว อีกนิดอ้วกแน่นอน " ผมพูดพลางส่ายหน้ารัว ๆ ก่อนใช้มือทั้งสองข้างจะตบหน้าตัวเองไปสี่ห้าที

" ไปไม่สุดเฉยเลย แต่มึงแม่งใจถึงดีว่ะ กูชอบ " พี่มู่ยื่นเงินที่สัญญากันไว้มาให้ผม พอรับมานับดูก็เห็นว่ามันเป็นแบงค์พัน 3 ใบ ผมเลยยื่นใบนึงกลับคืนไปให้พี่มัน

" เอา 2,000 พอพี่ ผมกินไม่หมด "

" เอาเหอะ กูให้ เก็บไว้จ่ายหมอค่ารักษาตับมึงก็ได้ " พี่มู่ตอบ ผมก็ขำให้พี่มันหน่อย ๆ แล้วเอาหัวพิงราวระเบียงข้าง ๆ

" แล้วพรุ่งนี้เอาไง " พี่ดราฟท์ที่มองผมคิ้วขมวดอยู่ตลอดตั้งแต่ต้นถามขึ้นมา

" ก็นอน นอนจนกว่าจะสี่โมงแล้วค่อยไปชมรม " ผมตอบ

" โคตรเหี้ย ถ้ามีควิซกูจะสมน้ำหน้าให้ "

" ไม่มี๊ "

" มึงเรียนไร " พอพี่ดราฟท์ถามมาแบบนั้นผมก็ขมวดคิ้วแล้วหลับตาทำท่านึก แต่นึกเท่าไหร่มันก็นึกไม่ออก เอาจริง ๆ ตอนนี้นึกเหี้ยไรก็นึกไม่ออกทั้งนั้นแหละ สมองโคตรตื้อ คิดออกอยู่อย่างเดียวคืออยากอ้วกว้อยยย!

ผมส่ายหน้าให้พี่มันเบา ๆ แล้วหยิบเฟรนช์ฟรายส์เข้าปากแทน

" ไอฉิบหาย " พี่ดราฟท์เอามือมาตบหัวผมเบา ๆ

ตื้อกว่าเดิมอีกกู

" ไปเข้าห้องน้ำแปป " พอพี่ซีคลุกขึ้นยืน ทั้งโต๊ะก็เลยต้องหันไปมองพี่ซีคโดยปริยาย

" ห้องน้ำที่นี่คิวยาวนะ แม่งมีห้องเดียว ถ้ามึงจะเข้ามึงไ.. " ไม่ทันที่พี่มู่จะจบประโยคพี่ซีคก็พูดแทรกขึ้นมา

" เออ ๆ กูรอได้ " พี่ซีคพยักหน้าแล้วเดินออกไปทันที

พอพี่ซีคไปเข้าห้องน้ำแล้วตอนนี้ที่โต๊ะเลยเหลือแค่ผม พี่ดราฟท์ แล้วก็พี่มู่ที่เอาแต่จ้องหน้าพี่ดราฟท์เขม็งเหมือนเพิ่งโดนพี่ดราฟท์ฆ่าหมาที่บ้านมาหมาด ๆ คนโดนจ้องอย่างพี่ดราฟท์ก็ยักไหล่ตอบพี่มู่พร้อมจิบเหล้าไปพลาง ๆ ไม่ได้ดูเป็นเดือดเป็นร้อนอะไร ส่วนผมที่ไม่ได้เกี่ยวอะไรด้วยก็ยังนอนเลื้อยไปตามราวระเบียงอยู่เหมือนเดิม

" มึงชอบซีคเหรอ " พี่มู่เปิดประเด็นมาตรง ๆ ไม่อ้อมค้อมทำเอาพี่ดราฟท์ขำออกมาเล็กน้อย นอกจากนั้นแล้วก็ยังทำผมงงเอามาก ๆ

" ทำไม กลัวผมคาบไปแดกเหรอ "

คาบไปแดกอะไรวะ คือมีพี่ซีคใช่มะ แล้วก็พี่ดราฟท์ แล้วก็พี่มู่ แล้ว.. เออ เดี๋ยวนะ.. เออ แค่นั้นนั่นแหละ แล้วคาบไปแดกอะไรวะ เชี่ย แป๊บนึงนะ สติกู

" กวนตีน ไอสัตว์ กูซีเรียส "

" อยากรู้เหรอ " พี่ดราฟท์เลิกคิ้วกวน ๆ ให้พี่มู่ เว้นระยะไปสักพักก่อนจะพูดต่อ " ทำไมผมต้องบอก "

" ควยเหอะ "

" เอ๊า ผิดอีก " พี่ดราฟท์ขำ

" แต่มึงก็ยังมี.. " พี่มู่หยุดพูดแล้วเอียงหัวยักคิ้วเหมือนเป็นท่าทางที่รู้ ๆ กันกับพี่ดราฟท์ " ถูกมะ แล้วจะมาอะไรกับไอซีคอีก "

" ก็คุยตามประสาพี่ในคณะเฉย ๆ คิดมากว่ะ "

" พี่ในคณะเหี้ยไรทำเป็นชมเอา ๆ สายตามึงก็รู้ ๆ อยู่ "

" คิดเองเออเองปะวะ " พี่ดราฟท์หัวเราะเบา ๆ แล้วยกแก้วขึ้นจิบ

" งั้นก็ตอบกูมาสิว่ามึงชอบมันรึเปล่า "

" จะมาถามทำไมว่าผมชอบเขารึเปล่า ผมไม่เกี่ยว พี่ชอบพี่ก็บอกเขาไปดิ "

คือยังไงวะ คือพี่มู่ชอบใคร คือพี่ดราฟท์อะไรยังไง กูงง กูตามไม่ทันแล้ว ใครก็ได้ทำชีทสรุปให้กูที๊

" หึ ทำมาพูด ทีเรื่องของมึงล่ะว่าไง น้องเขา.. "

" ไอสัตว์มู่ " หื๊อออ ผมเพิ่งเคยได้ยินพี่ดราฟท์เรียกพี่มู่หยาบ ๆ แบบนี้ก็ตอนนี้เนี่ยแหละ

" โอเค ๆ My bad แต่นั่นแหละ มึงยังทำเองไม่ได้เลยแล้วทำมาเป็นบอกให้กูทำงู้นงี้ ตลก "

" มันไม่เหมือนกันไง " พี่ดราฟท์ขมวดคิ้วแล้วมองไปทางอื่น

ผมเอาเฟรนช์ฟรายส์เข้าปากอีกชิ้นพลางนั่งประมวลผลด้วยสมองที่ทำงานได้ไม่ถึง 10% จากเวลาปกติ พวกพี่แม่งพูดถึงอะไรกันวะครับ

" ไม่เห็นคิวยาวเลย " พี่ซีคที่เพิ่งเดินกลับมาถึงโต๊ะพูดขึ้นมาก่อนจะนั่งลงบนเก้าอี้ตัวเดิม

" เพราะวันจันทร์มั้ง " พี่มู่หันไปตอบเหมือนระหว่างที่พี่ซีคไม่อยู่ไม่เคยเกิดอะไรขึ้นมาก่อน ซึ่งในขณะที่พี่มันเปลี่ยนอารมณ์จบเรื่องนั้นกันไปหมดแล้วผมก็ยังไม่เข้าใจว่าพี่แม่งพูดเรื่องอะไรกัน

โว้ย! รู้งี้ไม่เอาหรอก 3,000 อะ

" งั้นเดี๋ยวผมกลับเลยละกันพี่ เดี๋ยวรถไฟฟ้าหมด " ผมยกมือไหว้พี่ซีคกับพี่มู่ทั้ง ๆ ที่หัวก็ยิงพิงราวระเบียงอยู่ จากนั้นก็หันไปหาพี่ดราฟท์ที่นั่งข้าง ๆ " ปะ "

" มึงจะกลับรถไฟฟ้าเหรอ " พี่ดราฟท์ไม่ยอมลุกขึ้นแต่ดันถามผมกลับ

" อือ "

" แท็กซี่ดีกว่ามะ "

" ไม่เอา รถไฟฟ้าก็รถไฟฟ้าดิ " ผมลุกขึ้นยืนแล้วไหว้พี่รหัสทั้งสองอีกรอบ " เจอกันพี่ "

" เออ ๆ เจอกัน "

ผมเดินลงบันไดเงอะ ๆ งะ ๆ ไปตามประสาคนขาสั่นแล้วเดินตรงไปยังประตูร้าน ส่วนพี่ดราฟท์ก็เดินตามหลังผมมาติด ๆ พี่แม่งเหมือนจะหันมามองผมว่าเป็นยังไงทุก ๆ 2 วิทั้ง ๆ ที่ผมก็ไม่ได้เมาหนักมากขนาดนั้น ยังดูแลตัวเองได้ระดับนึง แต่ถ้าได้อ้วกก็จะดีกว่านี้มากครับ

แล้วอยู่ดี ๆ ผมก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ ผมยืนนิ่งขมวดคิ้วอยู่หน้าประตูร้าน ซึ่งใช่ มันเกะกะมากครับ แต่ผมไม่สนอะ ก็ผมจะยืนคิดของผมตรงนี้

พี่ดราฟท์เห็นแบบนั้นก็หยุดเดินบ้างแล้วถามขึ้นมา

" เป็นไรวะ "

" ผม.. ลืมของว่ะ เดี๋ยวมา รอนี่นะ " ผมบอกพี่มันแล้วหันหลังกลับจะเดินเข้าไปในร้าน แต่พี่มันก็ดันเดินตามมาด้วย

" เดี๋ยวกูไปด้วย "

" ไม่ ๆ พี่มึงอะรอนี่ รอนี่เลยนะ ห้ามไปไหน " ผมหยุดเดินอีกรอบก่อนจะหันกลับมาจับไหล่พี่มันแล้วบอกให้อยู่กับที่ แม่งเหมือนกับสั่งหมาที่บ้านไม่มีผิด

พี่มันทำท่าทางเหมือนอยากจะแย้งอะไรสักอย่างแต่สุดท้ายก็ไม่ได้พูดออกมาแล้วพยักหน้าให้ผมแทน

ผมรีบเดินขึ้นบันไดไปชั้น 2 ของร้านเพื่อกลับไปยังโต๊ะเดิมที่ผมนั่ง พี่ซีคกับพี่มู่ก็ยังอยู่ที่โต๊ะเหมือนเดิมอย่างที่ผมคิดเอาไว้ จะต่างไปก็แค่พี่ซีคย้ายมานั่งที่ผมแทน พอพี่เขาทั้งสองเห็นผมกลับมาก็พากันเลิกคิ้วให้งง ๆ

" อ้าว มีไรวะ " พี่ซีคพูด

" พี่ซีคเป็นเกย์เหรอครับ " ผมวางมือค้ำกับโต๊ะแล้วถามพี่เขาทันที พี่ซีคก็ชะงักแล้วมองผมงง ๆ สักพัก เหมือนจู่ ๆ ไอนี่ก็พรวดพราดมาถามเหี้ยไรไม่รู้ แต่สุดท้ายเขาก็ตอบผมมา

" เป็นไบ ทำไมเหรอ "

" แล้วพี่มู่อะ "

" เหมือนกัน " พี่มู่ตอบ

" อ่อ แล้วพี่เป็นแฟนกันเหรอ "

" ไม่ใช่ละ เพื่อนกันเว้ย " พี่ซีครีบแย้งแล้วขำออกมานิดหน่อย ส่วนพี่มู่ก็พยักหน้ากลับมาให้เหมือนกัน

" ละพี่ซีคชอบพี่ดราฟท์รึเปล่า " ผมยังคงถามต่อเหมือนผีนักข่าวเข้าสิงยังไงอย่างงั้น

" ถ้าหมายถึงในทางโรแมนซ์ก็เปล่านะ " พี่ซีคยิ้มแล้วส่ายหัว ส่วนพี่มู่ก็ขำหน่อย ๆ แล้วพูดต่อ

" ไอกาย มึงกลับบ้านไปนอนไป "

" ทำไมจู่ ๆ ถามวะ " พี่ซีคถามผมแล้วหันไปมองหน้าพี่มู่

" ไม่รู้ ก็อาจจะแค่เมาแหละ " พี่มู่ตอบพร้อมยักไหล่

" เหรอวะ "

" เออ ๆ ไปละ ดีครับ " พอผมได้คำตอบแล้วผมก็ไหว้พี่ทั้งสองคนเป็นรอบที่ 3 ก่อนจะหันหลังเดินออกไปจากโต๊ะแล้วลงบันไดจะไปยังที่เดิมที่นัดพี่ดราฟท์เอาไว้ทันที            

แต่พอลงบันไดมาปุ๊บก็เจอพี่แม่งเลยครับ ไหนล่ะที่ตกลงกันว่าจะรออยู่ตรงนู้น

" ปะ ๆ " ผมตบไหล่พี่ดราฟท์แล้วเดินต่อ พี่มันก็เดินขนาบข้างผมไปยังประตูร้าน

" ไหนอะของที่ลืม " พี่ดราฟท์ถาม

" อ๋อออ ใช่ ๆ " ผมยกมือขึ้นมาลูบท้ายทอยแล้วพูดต่อ " ไปรถไฟฟ้านะ "

พี่ดราฟท์หันมามองผมแปลก ๆ แล้วขำเบา ๆ

" มึงพูดไม่รู้เรื่องอะรู้ตัวปะ "

" เหรอวะ พี่ฟังไม่เข้าใจเพราะพี่แม่งเมาแล้วรึเปล่า " พอผมพูดแบบนั้นพี่มันก็ขำต่อ " ขำไรวะ "

" เปล่า ๆ "

พวกเราเดินกันไปเรื่อย ๆ ผ่านบรรยากาศกลางคืนของเมืองหลวงที่ไม่ว่าจะดึกยังไงก็ยังดูคึกคัก เหมือนมีไฟตามตึกและร้านค้าข้างทางเปิดสว่างตลอดเวลาทำให้มองเห็นทางเดินชัดแจ๋ว ไม่นานก็ถึงสถานีรถไฟฟ้า

ผมมีปัญหากับเจ้าหน้าที่สักพักเพราะเขาบอกว่าผมเมาเกินไป เขากลัวว่าผมจะไปสร้างความเดือดร้อนอย่างอ้วกบนรถไฟฟ้าหรืออะไรแบบนั้น แต่ไอพี่ดราฟท์ก็ไปเคลียร์กันกับเจ้าหน้าที่อีท่าไหนไม่รู้ เอาเป็นว่าผลสรุปคือผมขึ้นได้

อาจจะเพราะเป็นรถไฟฟ้าขบวนสุดท้ายของวันจันทร์คนก็เลยไม่ค่อยมีเท่าไหร่ อย่างตู้ที่ผมกับพี่ดราฟท์ขึ้นเงี้ยก็มีแค่ผมกับพี่ดราฟท์ ตู้อื่นบางตู้ก็อาจจะไม่มีคนเลยด้วยซ้ำ ถ้าขึ้นคนเดียวก็คงจะหลอนไปอีกแบบ

ผมที่กึ่งนั่งกึ่งนอนเงยหน้ามองพี่ดราฟท์ที่กำลังเอานิ้วถูเปลือกตาตัวเองอยู่ พี่แม่งคงกำลังง่วงได้ที่ จริง ๆ พรุ่งนี้พี่มันก็มีเรียนเหมือนกันแล้วยังจะมากินเหล้ากับผมอีก หาเรื่องให้ตัวเองชัด ๆ โง่ปะวะ            

" พี่ดราฟท์ " ผมเรียก พี่มันก็เลิกคิ้วขึ้นแล้วหันมามองผม

" ว่าไง "

" พี่ชอบพี่ซีคเหรอ " พอผมถามไปแบบนั้นพี่มันก็ขำออกมา ผมก็ไม่รู้หรอกว่าพี่มันขำอะไรแต่ว่าน่าหมั่นไส้ฉิบ

" ก็.. น่ารักดีนะ "

" อ่อ.. " นั่นดิ พี่ซีคเป็นผู้ชายที่ดูจิ้มลิ้มฉิบหาย ขาว ๆ ตัวเล็ก ๆ น่าทะนุถนอม ตรงข้ามกับผมอย่างกับหมีควายกับโคอาล่า แน่นอนว่าผมคือหมีควาย

พี่มันก็เคยบอกว่าไม่ชอบไทป์ผมด้วยหนิ คงชอบคนน่ารัก ๆ แบบพี่ซีคล่ะมั้ง

ก็.. นั่นแหละ กูมันไม่น่ารักเอง ช่วยไม่ได้ สูงตั้ง 180 เหล้าก็ชอบกิน บุหรี่ก็ติด ขาวก็ไม่ได้ขาว เฟรนด์ลี่ก็เปล่า แถมมีขนหน้าแข้งอีกต่างหาก ไอสัตว์เอ๊ย

แล้วกูจะมานั่งน้อยใจเหี้ยอะไรเนี่ย พี่มันชอบไทป์ไหนแล้วเกี่ยวอะไรกับกู เออ ประสาท กินเหล้าแล้วก็เป็นแต่อย่างเงี้ย

" แต่กูไม่ได้ชอบอะ แถมมีหมาเฝ้าขนาดนั้นมึงไม่เห็นเหรอ " พี่ดราฟท์ถามผมกลับ

" แสดงว่าถ้าไม่มีพี่มู่ พี่ก็.. " ผมเลิกคิ้ว เว้นคำถามช่วงท้ายให้พี่มันไปคิดต่อเอง

" ดูก่อน " พี่ดราฟท์ตอบ ส่วนผมก็พยักหน้ารับเบา ๆ

สุดท้ายแล้วพี่มันก็เหมือนจะชอบพี่ซีคไม่ใช่รึไง ติดที่ว่าเจ้าที่เขาแรงแค่นั้นอะ เพราะงั้นทีหลังถ้าผมถามว่าชอบพี่ซีคมั้ยก็ควรจะตอบว่าใช่ไปเลยให้มันจบ ๆ ผมจะได้ไม่ต้อง..

ไม่ต้องอะไรวะ เออ ก็เปล่า ไม่เกี่ยวกับกูหนิ พี่ดราฟท์จะชอบใครก็เรื่องของพี่แม่ง กูนี่จะเสือกทำไม ไม่ได้เกี่ยวอะไรด้วยเลย

..ใช่มั้ย


_____________________________________




BABBLING CORNER

มีคำผิดตรงไหนบอกไรท์ได้นะคะ เราก็เมาไม่ต่างจากกายเลย พิษมิดเทอม




แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}