มอมิ้น

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Part7

คำค้น : Ficรักที่ถูกลืมเลือนPart7

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 23.2k

ความคิดเห็น : 28

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ธ.ค. 2557 19:57 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Part7
แบบอักษร

Part7

 "นี่น่ะ..เมียกู"

 ตาเรียวสวยจ้องมองร่างสองร่างตรงหน้าอย่างไม่เชื่อคำพูดของคนตัวสูง

 "...หวัดดีครับ"

เสียงใสที่ดังออกมาจากคนตัวเล็กทำเอาไอติมถึงกับชะงักเมื่อได้ยินน้ำเสียงที่ฟังดูไม่ปกติของอีกคนเดาไม่ได้เลยซักนิด

ว่าคนตรงหน้านี้

จะร้ายหรือดี...

"อืม"

เสียงหวานครางรับมนลำคอเบาๆก่อนที่ร่างขาวบางจะเดินกลับไปยังห้องของตัวเองด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง

..ปึง...

 "..เชี่ย.."

ทันทีที่ประตูห้องปิดลงเจ้าของใบหน้าหวานก็หลุดสบถออกมาอย่างหัวเสีย "ไอ้สัส..แม่ง..!"

 มือน้อยๆหยิบหมอนบนเตียงปาลงบนพื้นห้องอย่างหงุดหงิด

หงุดหงิดหรอ...?

 แล้วหงุดหงิดเรื่องอะไร...

 "...เฮ้อ.."

คนตัวเล็กถอนหายใจออกมาเบาๆก่อนที่มือขาวบางจะเอื้อมไปหยิบโทรศัพท์บนหัวเตียงขึ้นมา

..Tru..tru….

 (..ฮัลโหล)

 "ครับ...น้ำทำอะไร"

 (จะนอนแล้วคะ...)

"กินยาหรือยังครับ"

(กินแล้ว..เบื่อชะมัดเลย)

"ห้ามเบื่อ..เข้าใจมั้ย"

(ง่า..ก็ได้คะ)

"ฮ่าฮ่า..ครับ..งั้นน้ำไปนอนเถอะฝันดีครับคนสวย"

 (ฝันดีคะ..)

ปลายสายถูกตัดไปพร้อมๆกับตาเรียวสวยที่จ้องมองหน้าจอโทรศัพท์มือถือของตัวเองที่ปรากฎภาพของเด็กน้อยตัวเล็กสองคนด้วยรอยยิ้ม

 "ฝันดีนะครับ.."

 "...."

"น้องมิว..ของพี่ติม"

 

………..

….

..

เจ้าของร่างขาวบางที่กำลังอยู่ในห้วงนิทราถึงกับต้องสะดุ้งตื่นเมื่อร่างกายสัมผัสได้ถึงแรงกดทับจากด้านบน

 "..อื้อ..กูจะนอน.."

"ผมมาปลุกพี่ไปทานอาหารเช้าน่ะครับ..."

 ไอติมถึงกับเบิกตาตกใจเมื่อได้ยินเสียงหวานใสของคนบนร่างที่กำลังกระซิบอยู่ข้างหูของตน

 "..ไอ้โฟร์..!"

 "จุ้ๆๆๆ..พูดไม่เพราะเลยน้าครับ"

นิ้วเรียวค่อยๆไล่ตามกีบปากอิ่มของคนที่เพิ่งตื่นเบาๆจนคนถูกกระทำอย่างไอติมถึงกับรีบขืนตัวออก

"เชี่ยไรของมึงเนี่ย..!"

 "พูดไม่เพราะเลย...หน้าตาก็น่ารักแท้ๆ"

 "...มึง!"

เสียงหวานตวาดออกมาอย่างตกใจเมื่อร่างที่กำลังคร่อมทับตนอยู่เริ่มซุกหน้าลงกับซอกคอของร่างเล็กใต้ร่าง

 "..ไอ้เหี้ย...!"

 "หื้อ..คอพี่หอมจัง..คิคิ"

ร่างด้านใต้เริ่มดิ้นแรงขึ้นเมื่อรู้ว่าร่างบางที่คร่อมตนอยู่เริ่มรุกหนัก

 ..ปึก...!

 ร่างขาวบางตัดสินใจผลักอีกคนออกเต็มแรงจนคนหน้าหวานอีกคนถึงกับหล่นลงจากเตียง

"มึงทำเหี้ยอะไร..!?"

 ทันทีที่ได้สติไอติมก็ตะโกนถามร่างตรงหน้าอย่างไม่เข้าใจ

 "ไม่รู้สิครับ..หึหึ" "...." "แล้วเจอกันใหม่น้า..พี่คนสวย" *จุ้บ*คนที่เพิ่งโดนหอมแก้มถึงกับทำหน้าเหวอ'ออกมาอย่างตกใจ

 นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน...?

..........

...

..

เงียบ...

 อึดอัด...

.. เคร้ง..

 มือขาวบางวางช้อนลงบนจานจนเกิดเสียงดังซึ่งนั่นก็เป็นเหตุให้ร่างอีกสองร่างเงยมอง

 "ไร้มารยาท"

 "เสือก"

 เอ่ยตอบคนตัวสูงออกไปแทบจะทันทีก่อนที่ตาเรียวสวยของไอติมจะตวัดมองคนหน้าหวานตรงหน้าอย่างขัดใจ

 "มองเชี่ยไร"

 "ฮะ..ฮึก"

 คนตัวบางที่เพิ่งโดนดุถึงกับน้ำตาไหลอย่างตกใจเมื่อเจอสายตาน่ากลัวของคนหน้าหวานอีกร่าง

"แสแสร้งวะสัส"

 ไอติมเอ่ยออกมาด้วยใบหน้าเรียบๆเช่นเดียวกับมือเรียวที่เริ่มลงมือทานอาหารเช้าอีกครั้ง

 "มีมารยาทหน่อยได้มั้ย"

 "อย่ายุ่ง..!"

เสียงหวานของเจ้าของชื่อไอติมหันไปตวาดใส่คนตัวสูงอย่างไม่พอใจ

 "เหอะ..."

 เสียงหัวเราะสมเพสของร่างสูงมี่ดังขึ้นทำเอาคนหน้าหวานถึงกับไม่พอใจ

..ซ่า....

"ไอติม!!"

 เจ้าของใบหน้าหล่อที่บัดนี้เต็มไปด้วยน้ำตวาดชื่อคนกระทำออกมาอย่างโมโห

 "เหอะ..สมน้ำนะ..อ้ะ..เชี่ย!ปล่อยกู..!!"

 ร่างเล็กถูกกระชากขึ้นไปด้านบนด้วยฝีมือของคนตัวสูงที่บัดนี้กำลังฉายไปด้วยความน่ากลัวแผ่นหลังบางถูกผลักกระแทกเข้ากับผนังห้องอย่างแรงจนคนถูกกระทำถึงกับเบ้หน้า

 ..ปึก..!!

 "ไอ้เหี้ย!...กูเจ็บนะ!"

"หุบปาก!!!"

 เสียงทุ้มตวาดลั่นจนคนตัวเล็กถึงกับสะดุ้งตกใจ

 "..มึงคิดว่ากูจะกลัวมึง..อ้ะ..ไอ้"

คนตัวเล็กที่เพิ่งถูกกระชากเส้นผม

หลุดครางออกมาด้วยความเจ็บเมื่อคนตัวสูงเริ่มออกแรงกดหน้าเขาลงกับพื้นห้อง

 "อย่าทำตัวมีปัญหานักได้มั้ย.."

 "...."

"เรียกร้องความสนใจหรอ?"

 "...."

 "กูจะบอกอะไรให้นะ..."

 "...."

"ว่าตอนนี้น่ะ..."

"...."

 "หัวใจของกู.."

 "...."

"มันไม่ใช่ของมึงอีกแล้ว...!"

“......”

“อย่าหลงตัวเองให้มันมากนัก!!..น่าสมเพช!

 #####

ขอเม้นหน่อยยย 5เม้น 1ตอน เคนะ-..- 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น