มายาสีเทา

สายรหัสNC20+ค่า อาจมีติดเหรียญบ้างบางตอน💰เพื่อความอรรถรสเนอะ😉อย่าลืมไลค์👍คอมเม้น💬กดติดตามไรท์ด้วยนะ🙏ให้ดาวไรท์บ้างนะ🌟💕 👉อ่านนิยายเรื่องอื่นของไรท์จิ้มที่โปรไฟล์เลยค่ะ👈

เธอเปลี่ยนไปแล้ว

ชื่อตอน : เธอเปลี่ยนไปแล้ว

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.3k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 28 ก.ย. 2560 03:28 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เธอเปลี่ยนไปแล้ว
แบบอักษร

🏢คณะนิติศาสตร์

"เพื่อนๆที่รักของโซ่คะ โซ่มีเรื่องจะขอ"โซ่หันมาหาเพื่อนในกลุ่มของเธอ

"แกจะเพื่อนๆทำไม ตอนนี้เราอยู่กันแค่สองคน"แยมพูดพร้อมกับชี้นิ้วที่ตัวเองและโซ่ที่นั่งตรงหน้า

"เออว่ะลืมว่าบีมไม่มา เอาล่ะวันนี้แกรู้แล้วใช่ไหมว่าเป็นวันเกิดมาร์ค"โซ่พูดหน้านิ่งๆ มือยกขึ้นมาท้าวคางไว้

"อ๋อรู้แล้ว แบงค์บอกเมื่อเช้าเห็นว่าจะจัดงานที่ผับxx ห้องวีไอพีใช่ปะ แกมีอะไรจะให้พี่มาร์ครึป่าวน่าาาา"แยมพูดเสียงลากยาวพร้อมกับหรี่ตาลง ปลายนิ้วชี้แกว่งเป็นวงกลมตรงหน้าเพื่อนสาว

"นี่ ฉันว่าจะเอาเค้กไปเซอร์ไพรส์ก็พอละ และก็เอาโบว์สีแดงๆอันใหญ่ๆผูกที่คอพอไหม เพราะว่าฉันเป็นของขวัญที่ดีที่สุดแล๊วววว"โซ่พูดพร้อมกับชูโบว์ที่ซื้อไว้ขึ้นให้แยมดู

"โอ้โหแก เห่ยมาก อะไรของแกเนี่ย"แยมว่าพร้อมกับดึงโบว์มาดู

"เอ้าทำไมอะ ตลกดีออก"อีกคนทำเสียงเซ็งพร้อมกับขมวดคิ้วขึ้น

"ลงทุนหน่อยไหมล่ะ เอ่อ..แล้วสรุปเรื่องเมื่อวาน แกโอเคไม่เป็นไรแล้วใช่ไหม"เเยมพูดออกมาสีหน้ากังวล เมื่อเห็นอาการนิ่งของเพื่อนก็ต้องรีบพูดต่อ "..เห้ย ฮ่าๆๆๆๆ อย่าซีน่าฉันก็เงี้ยแหละ กลัวแกไม่โอเคไง แต่ฉันว่าแกโอแล้วนะ วันนี้แต่งหน้าซะเนียนสวยเชียว ใช่มะๆ.."แยมแถออกไปเรื่องอื่นก่อนจะสร้างเสียงหัวเราะขึ้นในการสนทนา

"ฮ่าๆๆๆ แกไม่ต้องห่วงเรื่องเมื่อวานแล้ว ฉันโอเคแล้ว ฉันขอบใจแกมากนะแยม แต่เมื่อวานมาร์คเล่าให้ฉันฟังแล้ว แต่ฉันก็เฉยๆแล้วอะ ฉันต้องเข้มแข็งและเดินหน้าต่อสิใช่ไหมเพื่อน"โซ่ยิ้มหวานให้แยม

"แล้วแกมีแผนไรปะเนี่ยจะเซอร์ไพรส์วันเกิดพี่มาร์คทั้งที ฉันกะแบงค์จะได้เตรียมตัวถูก เดี๋ยวไม่ใช่แกจะเซอร์ไพรส์ฉันไม่รู้จะทำแผนแตกเอา"แยมขมวดคิ้วเข้าหากัน ก่อนจะตั้งหน้ารอฟังที่เพื่อนพูด

"งั้นเอางี้ เดี๋ยวพอถึงที่ผับแล้วมาร์คมา ฉันจะโทรไปบอกว่าฉันไม่ว่างแล้วพอถึงเวลานั้นมาร์คคงเฟลมาก แกกับพี่แบงค์ก็พากันปลอบมาร์คไปก่อน แล้วพอถึงเวลานั้นแกกับพี่แบงค์ก็แกล้งทำเป็นรีบกลับหรือไรก็ได้ แต่อย่ากลับจริงนะเว้ย แล้วเวลานั้นฉันก็จะเอาเค้กไปเซอร์ไพรส์มาร์คเอง โอเค๊"โซ่อธิบายแผนการให้แยมฟัง

"จัดไปเลยเพื่อนรัก ไปกินข้าวไหมหิวละ"แยมเอ่ยชวนพร้อมกับลุกออกจากที่

"เอ้อ แกอย่าลืมบอกพวกพี่เจมส์เค้าด้วยล่ะ"แยมพยักหน้าพร้อมกับลากให้ออกมาจากห้องมุ่งตรงไปที่ศูนย์อาหารของคณะ



🔖ศูนย์อาหารคณะนิติศาสตร์

สองสาวพากันเดินเลือกโต๊ะเพื่อนั่งกินข้าว สายตากวาดมองจนเจอก่อนจะรีบวิ่งไปนั่งทันที

"แกนั่งอยู่นี่แหละ จองที่ไว้เดี๋ยวฉันไปซื้อเองสั่งมาเลย"แยมกดไหล่โซ่ให้นี่งลงที่เก้าอี้สแตนเลสเย็นเฉียบพร้อมกับท้าวเอวรอการสั่งของเพื่อน

"ไม่เอา แกนั่งเดี๋ยวฉันไปเอง เกรงใจแกอะ"โซ่เอ่ยกลับพร้อมกับยืนขึ้น

"ไม่เอาฉันอยากไปซื้อ แกนั่งนี่แหละ"แยมยังคงพูดต่อ

"แกนิ่ ก็เดี๋ยวฉันไปซื้อเองแปบเดียว แกจะกินไรบอกมาจะซื้อให้"

"แต่ฉัน.."

"นั่งที่นี่ทั้งคู่นั่นแหละ เดี๋ยวไปซื้อมาให้"เสียงทุ้มเอ่ยบอกขึ้นกลางคู่สนทนา จนทั้งโซ่และแยมต้องหันขวับพร้อมกัน

"อ้าวแบงค์ พี่มาร์คมาตอนไหนอะ"แยมเอ่ยถาม

"ก็ทันที่จะได้ยินเสียงคนเถียงกันแหละ นั่งนี่แหละเดี๋ยวไปซื้อให้"มาร์คพูดก่อนจะเดินไปกับแบงค์เพื่อซื้ออาหาร ไม่นานอาหารก็วางอยู่บนโต๊ะ

"กินเข้าไปเยอะๆจะได้ไม่หิว เข้าใจไหมอีอ้วนตูดใหญ่"แบงค์วางของกินลงบนโต๊ะหน้าแยมพร้อมกับใช้ปลายนิ้วชี้จิ้มที่แก้มป่อง

"อ้วนบ้าไร ไม่อ้วนเว้ย"แยมปัดมือของแบงค์ออกจากแก้มตน

"อ้วน เมื่อคืนนี้ยังอุ้มขึ้นเตียงแทบไม่ไหว"แบงค์พูดต่อพร้อมกับนั่งลงข้างกายสาว ไม่ลืมที่จะตีหน้าทะเล้นใส่แยม

"เอาว่ะ มีอุ้มขึ้นเตียงด้วย ว่าแต่เราไม่ได้อุ้มมาคืนนึงละนะ คืนนี้ไหม"มาร์คเอ่ยเสียงทะเล้นใส่แยมและแบงค์ ก่อนจะหันหน้ามาทางโซ่ที่ประโยคหลัง

"ตลกละ ไหนของฉันอะ"โซ่พูดใส่มาร์คก่อนจะมองหาของกินของตัวเอง

"เขินอะดิ๊ ก็ของขวัญวันเกิดฉันไง"มาร์คก้มลงกระซิบชิดใบหูพร้อมกับแอบกัดเบาๆพอสยิว ทั้งสี่คนพากันกินข้าวกันไปคุยกันไปจนถึงเวลาแยกย้ายกัน




🔖ผับxx เวลา22.27 นาที

ตอนนี้ห้องวีไอพีที่จองโดยเพื่อนทั้งสี่คนกับผู้หญิงที่ร่วมแจมอีกสองคนเต็มไปด้วยการตกแต่งที่สวยงาม ข้อความแฮปปี้เบิร์ดเดย์แปะไว้ที่บอร์ดด้านซ้ายของห้อง อาหารเครื่องดื่มวางไว้ที่โต๊ะพร้อมกับไวน์ราคาแพงหลายขวด

"และแล้วก็มาถึงเวลาของเจ้าของงานวันเกิดละครับ เชิญครับมาร์ค เชิญนั่งกับพวกกูครับ"เสียงคริสเอ่ยออกมาตามด้วยเสียงปรบมือกันดังจนทั่วห้อง

"ขอบคุณครับคุณคริส กูนั่งละ แล้วไงอะ??"มาร์คงงกับคำที่เพื่อนพูด ก่อนจะมองหาแฟนสาวของตนเอง ไม่นานเสียงมือถือของมาร์คก็ดังขึ้น


Rrrrr.~~

'ฮัลโหลโซ่ เธออยู่ไหนอะ' เสียงมาร์คเอ่ยทักปลายสาย

'มาร์ค พอดีฉันไม่ว่างแล้วอะ ฉันติดธุระอยู่'

'อะไรของเธอเนี่ย ธุระอะไร' สีหน้ามาร์คกำลังแสดงออกถึงความไม่พอใจกับสิ่งที่ปลายสายกำลังพูด ทุกคนในห้องมองหน้ากันก่อนจะพยักหน้าว่าเริ่มทำตามแผนได้

ไม่นานบทสนทนาของคนในสายก็จบไป แผ่นหลังหนาแนบติดไปกับผนักโซฟาสีดำ

"เห้ยมึง ไม่เป็นไรหน่า น้องเค้าคงไม่ว่างจริงๆน่ะแหละ"เจมส์เริ่มเอ่ยดำเนินตามแผน

"ไม่ว่างที่ไหนล่ะ เมื่อตอนกลางวันไม่เห็นบอกกูเลย"มาร์คกระดกเหล้าเข้าปากไม่มากเมื่อพูดจบ

"แต่แยมได้ยินว่าโซ่มันจะต้องไปทำธุระนะพี่มาร์ค แต่แปบเดียวก็คงจะมาค่ะ ปกติแยมก็ไปกับโซ่บ่อยมันเป็นคนทำอะไรเร็วนี่คะ"แยมเริ่มพูดบ้าง

"เออ มึงไม่ต้องทำหน้าเหมือนขี้ไม่ออกก็ได้ น้องแยมก็บอกว่าเมียมึงไปแปบเดียว"เจสันพูดขึ้น

"อ่ะๆ อย่าเครียดๆ ดื่มรอเมียมึงก็ได้นี่หว่า"แบงค์พูดขึ้น แยมหันมองก่อนจะพยักหน้าใส่แบงค์


"โอ๊ะแบงค์ ฉันลืมเอาของขวัญมาให้พี่มาร์คอะ พาไปเอาหน่อยดิ"แบงค์หันมองก่อนจะลุกขึ้น

"เธอนี่จริงๆเลยนะ เดี๋ยวกูมานะเพื่อน"มาร์คไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่ยกมือบอกในๆว่ารู้แล้ว

เจมส์มองตามที่แบงค์พยักหน้าใส่ก่อนตนจะเริ่มแผน 

"เชี้ย เมียโทรหา20สาย กูขอตัวเคลียร์เมียก่อน"ว่าจบเจมส์ก็เดินออกจาห้องไป

"พวกกูต้องไปแบกของมาให้มึง รอแป๊บ"แล้วทั้งหมดก็ออกไปจากห้อง เหลือก็แต่มาร์คที่ยังคงนั่งอยู่คนเดียว



แกร๊ก~~



"~~Happy birth day to you~~"มาร์คหันตามเสียงผู้หญิงที่กล่าวแฮปปี้ฯให้กับตน ก่อนจะต้องตาโตขึ้นเมื่อคนตรงหน้าเดินเข้ามาใกล้

"เธอมาที่นี่ได้ไง"มาร์คเอ่ยเสียงแข็งขึ้น เมื่อคนตรงหน้าเริ่มนั่งลงบนตัก

"ก็วิวเห็นมาร์คเดินเข้ามากับเพื่อน และอีกอย่างวิวก็จำได้ดีว่าวันนี้วันเกิดมาร์ค วิวก็ต้องมาอวยพรและก็ให้ของขวัญกับมาร์คสิคะ"วิวพูดพร้อมกับกดก้นให้ประชิดกับเนื้อแน่นที่อยู่ข้างล่าง




ฝั่งโซ่

หลังจากที่ทั้งหมดออกมาจากห้องที่มาร์คอยู่ เค้กก้อนโตก็ได้เริ่มจุดไฟที่ห้องอีกชั้นเพื่อเตรียมเซอร์ไพรส์

"เริ่มเลยนะ"โซ่ถือเค้กก้อนใหญ่ไว้ในมือพร้อมกับเอ่ยถามคนร่วมห้อง

"ไปเลยจ่ะน้องโซ่ ปาดนี้นั่งหลับรอแล้วมั้งนะ ฮิๆๆ"เสียงเจมส์พูดขึ้น

ไม่นานทั้งหมดก็เดินมาหยุดอยู่ที่หน้าห้องวีไอพีที่มีมาร์คอยู่ข้างใน ดวงตาสวยก้มมองที่หน้าเค้ก

     'Happy birth day mylove'

รอยยิ้มสวยเปื้อนอยู่บนใบหน้าสวยที่ยังคงไม่หุบยิ้ม

"หวังว่านายจะชอบนะมาร์ค"โซ่พรึมพรำเบาๆกับตัวเอง ก่อนจะหันไปทางแบงค์เพื่อให้เปิดประตู


กึก!!


ทันทีที่ประตูห้องเปิดออก ทำให้คนที่หน้าเปื้อนไปด้วยรอยยิ้มหุบทันที

••จูบ••

ภาพที่เห็นตรงหน้าคือภาพชายหญิงที่กำลังนั่งครอมจูบกัน จูบที่ฝ่ายหญิงมอบให้พร้อมกับท่านั่งหวาดเสียว

"ของขวัญวันเกิดนะคะมาร์ค"


แป๊ก!! ปึก!!

เค้กที่อยู่ในมือของโซ่ล่วงลงมาวางอยู่ที่พื้นห้อง พร้อมกับน้ำตาเม็ดโตที่ไหลจรดลงมาที่แก้ม ก่อนมันจะไหลลงมาที่ต้นคอ

"โซ่!!"มาร์คหันมาก่อนจะร้องเรียกชื่อคนรักอย่างตกใจ ก่อนจะเด้งตัวออกจากผู้หญิงที่นั่งตัก

เท้าหนารีบเดินมาหาอีกคนที่ยืนอยู่หน้าประตูห้อง

"มันไม่ใช่อย่างนั้นนะ"

เพี๊ยะ!!

เสียงฝ่ามือประทับลงกับใบหน้าหล่อ แรงที่ตบทำให้ใบหน้าหันตามแรง

"เลว เลวที่สุด"น้ำเสียงที่สั่นเครือเอ่ยออกมา เธอพูดแค่นั้นก่อนจะรีบเดินออกไปจากตรงนั้นทันที

"เห้ยโซ่ โซ่ แบงค์เจอกันที่บ้านนะ"แยมบอกแบงค์ก่อนจะวิ่งตามเพื่อนเธอไป

"มึงทำเหี้ยไรของมึงเนี่ย มึงไปจูบกับผู้หญิงอื่นทำไมวะ น้องเค้าตั้งใจมาเซอร์ไพรส์เลยนะเว้ย"เสียงแบงค์พูดขึ้นก่อนจะหันไปมองผู้หญิงที่ยืนอยู่ข้างหลัง

"วิว!!"เจสันเรียกชื่อผู้หญิงอีกคนในห้องขึ้น

"ใช่ วิวเอง"

"เธอทำแบบนี้ทำไมวะ มันได้ไรขึ้นมา นอกจากจะทำให้แฟนเค้าทะเลาะกัน อ้อหรือเธอต้องการที่จะแย้งไอ้มาร์คไปจากโซ่ล่ะสิ ถึงได้มาทำแบบนี้"คริสเอ่ยขึ้น พร้อมกับจ้องไปที่ใบหน้าเปื้อนยิ้มมารร้าย

"เอ้าไอ้สัส ยืนนิ่งอยู่อีก ไปตามเมียสิหรือจะรอให้เมียมึงหายไปจริงๆซะก่อนค่อยตาม"เจมส์พูดขึ้นทำให้คนที่ยืนนิ่งขยับและเดินออกจากห้องไป

"ส่วนเธอ ฉันคงทำไรไม่ได้ รอให้ไอ้มาร์คมาจัดการเอง แม่งเอ๊ยถ้ามาทำงี้กับกูนะ โดนเมียกูตบไปละ ต่ำสัสๆ"แบงค์พูดแค่นั้นก่อนจะเดินออกจากห้องไปพร้อมกับเพื่อน



มาร์คขับรถกลับมาที่คอนโด หางตาเห็นรถยนต์คันหรูที่คุ้นตาจอดอยู่

"โซ่"มาร์คเพียงแค่เอ่ยชื่อเธอเบาๆ ก่อนจะรีบวิ่งไปที่ลิฟต์

ติ๊ง!!

ไม่นานลิฟต์ก็เปิดออกและไปถึงห้องเขาทันที ฝ่ามือกำลังจะจับลูกบิดประตูเพื่อเปิด แต่คนข้างในก็เปิดออกมาซะก่อน

แยมเปิดประตูออกมาก่อนจะเจอเข้ากับมาร์ค สีหน้าและท่าทางของแยมนิ่งกว่าปกติ นิ่งจนใจคอมาร์คไม่ดี แต่ก็ไม่ทันได้ถามแยมก็เดินออกจากห้องไปเข้าห้องตัวเองทันที

ทันทีที่เท้าก้าวเข้าไปภายในห้อง ความรู้สึกเมื่อวันก่อนก็กลับมา เสียงคนร้องไห้สะอึกสะอื้นดังเข้าสู่โสตประสาทของแก้วหู แม้มันจะไม่ดังมากแต่ก็ดังจนได้ยินเพราะความเงียบของห้อง แต่กลับไร้เจ้าของเสียง มาร์คจึงเดินเข้าไปดูในห้องนอน

"โซ่"ทันทีที่เสียงมาร์คดังขึ้น เสียงคนร้องไห้ก็หยุดลง แผ่นหลังค่อยๆหันกลับมา

"เรียกทำไม"โซ่ตอบกลับและพยายามข่มเสียงให้นิ่งที่สุดแม้ที่ใบหน้าของเธอจะเต็มไปด้วยน้ำตาก็ตาม มาร์คมองภายในห้องนอนที่มืดและร้อนก่อนจะเห็นกระเป๋าเดินทางใบใหญ่วางอยู่ข้างกายสาว

"ฉันอธิบายได้นะโซ่ มันไม่ได้เป็นอย่างที่เธอเห็น"มาร์ครีบวิ่งเข้าใกล้อีกคน แต่เธอกลับขยับออกห่าง

"อย่ามาใกล้ฉัน"น้ำเสียงที่เคยนิ่งบัดนี้กลับแปรเปลี่ยนเป็นสั่นเครือ กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆจากตัวเขาลอยเข้าไปยังโพรงจมูกเล็กจนได้กลิ่นถึงความผสมผสานของน้ำหอม

"อย่ามาแตะต้องตัวฉัน นายมันสกปรกเกินไป"โซ่พูดพร้อมกับลากกระเป๋าลงมาที่พื้น ก่อนเธอจะเดินออกจากห้องนอน ไปห้องรับแขกเพื่อออกจากที่นี่

"ไม่นะโซ่ ฉันยอมแล้ว เธออย่าไปเลยนะฉันขอโทษที่ทำให้เธอเสียใจ แต่เธอคุยกับฉันก่อนได้ไหม ฟังฉันก่อน"มาร์ควิ่งมาดักหน้าโซ่พร้อมกับจับที่ต้นแขนเรียวทั้งสองข้าง น้ำตาเม็ดโตกำลังไหลลงมาที่วงหน้างามอีกครั้ง

"นายจะให้ฉันฟังอะไรอีก ฮึกฮึก ทั้งๆที่ภาพที่ฉันเห็นมันก็ชัดพอแล้ว ฮึกฮื้อ ปล่อยฉันนะ ฮึกฮึกฮึก"มาร์คปล่อยมือออกจากต้นแขนก่อนจะย้ายมันมาที่เอวบาง เข่าสองข้างเขาทรุดลงไปนั่งที่พื้นห้อง ใบหน้าฝังลงที่หน้าท้องแบนราบ

"ฉันไม่รู้ว่าผู้หญิงคนนั้นจะมา และก็ทำแบบนั้น แต่ฉันสาบานได้ว่าฉันไม่ได้เป็นคนทำและฉันก็ไม่มีทางที่จะทำ"โซ่รู้สึกถึงความร้อนของน้ำตาที่ไหลลู่ลงหน้าท้องของเธอ 

"แต่นายก็ทำไปแล้ว ฮึกฮื้อ ฉันเชื่อในสิ่งที่ฉันเห็น ฮึกฮึก และเชื่อในสิ่งที่มันเกิดขึ้น แม้มันจะทำให้ฉันเจ็บ ฮึกฮื้อ ฮึก ฮึก แต่ฉันคงเจ็บมากกว่านี้ถ้าอยู่แล้วต้องเห็นภาพนี้จนชินตา ฮึก ฉันจะไม่ยอมเห็นมันอีก ฮึกฮึก อื้อ ฮื้อฮื้อออ~~"มาร์คเงยหน้ามอง ก่อนขาทั้งสองข้างจะลุกขึ้นยืน

"เธอมะ..หมายความว่าไง ไม่เอานะโซ่ ฮึก ไม่เอานะ ฮึก ได้โปรดอย่าพูดมัน อึกฮื้ก"ฝ่ามือหนาคว้าเอามือเรียวทั้งสองข้างมากุมไว้ที่มือตนพร้อมกับกุมมันแน่น

"มาร์ค ฮึกฮื้ออ ฉันรักนายนะ"โซ่เอ่ยปากพูดพร้อมกับน้ำตาและเสียงสั่นเครือด้วยอาการร้องไห้

"ฉันก็รักเธอ รักมากที่สุด"มาร์คยิ้มกว้างพร้อมกับกุมมือเรียวทั้งสองข้างมาจูบ

"ฮึกอึก ถ้านายรักฉัน ฮึก นายปล่อยฉันไปเถอะนะ อย่าให้ฉันต้องมาทนเจ็บกับสิ่งที่มันเกิดเลย ฮึกฮื้อออ ปล่อยฉันไปตามทางของฉันเถอะ"มือเรียวขาวสองข้างสั่นระริก และมันกลับมาอยู่ข้างกายของเธอดั่งเดิม

"ไม่โซ่ อึกฮึก ไม่เอานะ"

"ฉันเปลี่ยนไปแล้วมาร์ค ฮึกฮื้อออ นายได้ยินไหม ว่าฉันเปลี่ยนไปแล้ว!!"น้ำเสียงและปฏิกิริยาที่เปลี่ยนไปแสดงให้เห็นทันทีที่เธอพูด


เธอเปลี่ยนไปแล้ว

.

.

ไม่ใช่คนที่ฉันรักอีกต่อไป

.

.

เธอเปลี่ยนไปแล้ว

.

.

ทั้งตัว และ หัวใจ

"ฉันจะไม่มาให้นายเห็นอีก ฮึกฮื้อออ"แขนเรียวเอื้อมไปคว้ากระเป๋าเดินทาง น้ำตาเม็ดโตล่วงลงมาที่ใบหน้างามไม่หยุดหย่อน "..ลาก่อนนะคะพี่มาร์ค.."


.


.


.

To be countinued🕵

มาแล้วค่ะ (รออ่านคอมเม้น)

#หากใช้คำไม่สุภาพ หยาบคาย หรือรุนแรงเกินไป ขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ#

ดราม่าพอไหม อะไรจะตามมาอีก มาร์คจะทำยังไง เอาใจช่วยคู่นี้ด้วยนะคะ

คู่นี้จะไม่เหมือนกับแยมแบงค์นะคะ เพราะถ้าสิ่งที่ทำมันซ้ำกันไรท์กลัวรีดอ่านแล้วจะเฟล เบื่อ เลิกอ่าน แต่มันจะแตกต่างมากหรือน้อยไรท์เองก็บอกไม่ได้ เดี๋ยวเดาทางถูก


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น