Hunny Exo

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

รุ่นพี่ ครั้งที่19 คิดถึง

ชื่อตอน : รุ่นพี่ ครั้งที่19 คิดถึง

คำค้น : รุ่นพี่เซ็กส์เฟรน

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 29.7k

ความคิดเห็น : 13

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ก.ย. 2560 21:57 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รุ่นพี่ ครั้งที่19 คิดถึง
แบบอักษร

(เกล พาท)

​16:05น.

"อื้มมมมมมมม...อ่าาา...เมื่อยตัวจังโว้ยวันนี้...ไปๆเก็บของกัน"

"อืม...แปปนึงนะ.."

ไอ้เฟมยืนขึ้นแล้วบิดขี้เกียจพร้อมกับสั่งผมให้รีบเก็บของ พอก้มลงมองที่นาฬิกาข้อมือตัวเองตอนนี้มันก็ได้เวลาที่ทุกคนต้องกลับบ้าน รวมถึงผมกับไอ้เฟมด้วยเหมือนกันทุกคนต่างรีบเก็บข้าวของกวาดลงกระเป๋าอย่างรวดเร็ว

"เห้ย...มึงเป็นไรป้ะเนี้ยมึง...ทำไมหง๋อยๆจังว้ะ..."ในขณะที่ผมก้มหน้าก้มตาเก็บของมันก้ถามด้วยความขี้สงสัยของมัน

"เออ...มึงก็ไม่ต้องอะไรกะกูได้มากป่าวว้ะ...มึงไล่ให้กูเก็บของอยู่ไม่ใช่หรอ..."ผมพูดพร้อมกับขมวดคิ้วใส่มัน เบื่อไอ้ห่าเฟมชะมัดถามอยู่นั่นแหละ

"เห้อ...มึง..กูมีไรจะถาม.."ในขณะที่ผมกำลังเก็บของเสร็จเรียบร้อยพร้อมจะปิดกระเป๋าไอ้ตัวเผือกมันก้ถามผม

"อืม...ว่ามา.."ผมพูดกับเงยหน้ามองมัน

"ที่มึงหายไปสองสามวันนี่ไปอยู่กับไอ้ชายมาใช่มั้ย..."มันพูดพร้อมที่สีหน้าจริงจัง พร้อมจ้องหน้าผมอย่างไม่กระพริบตา

"อืม...มึงก้รู้นี่แล้วจะถามทำไม.."ผมลุกขึ้นพร้อมกับหยิบกระเป๋าตัวเองและกำลังจะเดิน แต่ถูกไอ้เฟมจับที่แขนไว้ก่อน

"มึงจะไม่คิดปรึกษากับเรื่องทั้งหมดให้กูช่วยแก้ปัญหาหน่อยหรอ..."มันพูดพร้อมกับจ้องที่ตาผมอย่างไม่กระพริบ คงมีมันคนเดียวที่ไว้ใจได้ในตอนนี้

"อืม..ไปหาที่คุยกันเถอะ..."







​ณ สวนสาธาราณะ

​สายลมในช่วงใกล้คํ่าค่อยๆพัดผ่านอย่างช้าๆทำให้อากาศน่าสัมผัสและอยู่กับสภาพแบบนี้ไปนานๆ แต่ผมคงต้องอยู่กับสภาพอย่างอื่นแทนดีกว่าตอนนี้

"แล้วก่อนหน้านี้ที่มึวเล่าว่ามึงต้องทำเพื่อคลิปนั่นหน่ะหรอ.."พอมานั่งที่ใต้ต้นไม้ที่มีม้านั้งมารองรับไว้อยู่แล้ว ไอ้เฟมก้เปิดประเด็นถามทันที

"อืม...กูทำเพื่อคลิปนั่น..แต่มึงอย่าถามเลยนะว่าทำไมกูต้องยอมขนาดนี้...ถ้ากูไม่ยอมคลิปนั่นอาจจะว่อนเน็ตไปทั่ว..."ผมพูดแต่มองไปทางด้านหน้าของตัวเองไม่กล้าแม้แต่จะมองหน้าไอ้เฟมมัน

"มึงคงไม่หลงมันเข้าแล้วใช่มั้ย..."ประโยคคำถามนี้ทำเอาผมหันขวับมองหน้าไอ้เฟมทันที

"ไม่...แต่...กูก็ไม่รู้สิ...กูก้สับสน..ว่ากูทำไปเพื่ออะไร..เพื่อคลิปนั่น..หรือ...ทำเพราะอารมณ์ของกูกันแน่.."ผมพูดอย่างแผ่วเบาเเต่ไอ้เฟมก้คงยังได้ยิน มันมองหน้าเหมือนไม่เข้าใจที่ผมพูด

"มึงคิดดีๆนะเกล...มึงจะไปชอบคนที่เค้าแย่งฟ้าไปจากมึงหรอ...แล้วมึงคิดหรอ..ว่ามันเล่นสกปรกแบบนี้เพื่ออยากให้มึงหลงกลมัน..คนแบบนี้หรอมึงจะใช้ชีวิตกับมัน.."ไอ้เฟมพูดพร้อมจับที่ไหล่ผมผมมองมันสายตามันตอนนี้ดูห่วงผมมาก

"แล้วมึงจะให้กูทำไง...กูคิดอะไรไม่ออก..กูงงไปหมดแล้ว.."ผมพูดพร้อมแทบจะร้องไห้แต่คนอย่างผมมันต้องอดทนได้

"กูว่า..ต่อรองกับมันใหม่สิ..."ไอ้เฟมพูดพร้อมกับเขย่าไหล่ผมเบาๆ

"ต่อรองหรอ..."พอคิดดูอีกที สิ่งที่ผมทำไปนี่มันเพื่อคลิปใช่มั้ยแต่ถ้าวันนั้นผมไม่รู้จักมันเรื่องคงไม่เลยเถิดมาขนาดนี้ แต่ว่าที่ทำไปทุกอย่างมันก้ต้องเพื่อคลิปนั่นไม่ให้มันออกมาเผยให้คนเค้ารู้ ถ้าไม่ตกลงกับมันไปผมคงอายคนเค้าไปทั้งมหาลัยแล้ว

"มึงคิดดูดีๆนะเกล...มึงจะเป็นที่รองรับอารมณ์ของมันไปตลอดไม่ได้นะเกล..ทางที่ดีตัดขาดจากมันเถอะ..เลิกยุ่งกับมันดีที่สุด

ไอ้เฟมพูดมันถูกแทบทุกอย่างแต่สิ่งที่พูดมันง่ายนิแต่ลงมือทำมันคงยาก แล้วในใจตอนนี้ผมมันคืออะไร ไม่อยากให้ตัวเองอับอาย หรือ หลงในกามอารมณ์ตัวเอง บ้าๆๆๆๆ ยังไงก้ต้องตัดขาดจากมันให้ได้



​18:16น.

​บรื้นนนนนนน เอี๊ยดดดด~

"ขอบใจมึงมากนะไอ้เฟมที่มาส่ง...แต้งกิ้วมากๆ.."

"อืม...อย่าลืมที่กูบอกด้วยล่ะ..."

"เออๆ..กูรู้แล้ว..มึงกลับไปได้แล้ว.."

"อืม...ไปนะ.."

บรื้นนนนนนนนนน

ผมมองตามมอไซต์บิ๊กไบร์ของไอ้เฟมขับจากไปจบลับตา แล้วค่อยหันไปเปิดประตูบ้านพร้อมกับรีบเดินไปที่ประตูบ้าน

"แม่ครับ...เกลกลับมาแล้วครับ.."ผมเปิดประตูเข้าไปพร้อมกันถอดรองเท้าและรีบปิดประตูและเอากระเป๋าไปว่างไว้ที่โซฟา

"กลับมาแล้วหรอ...ไปนอนบ้านเพื่อนมาเป็นไงบ้าง..."ผมว่างกระเป๋าพร้อมกับรีบเดินเข้าไปในครัวและกอดผู้เป็นแม่ทันที

"อืมครับแม่..งานก้เสร็จแล้วละครับ...ขอโทษนะแม่ที่เกลไม่ได้อยู่บ้านด้วย..."ผมกอดทางด้านหลังของแม่พร้อมกับเอาแก้มของตัวเองแนบชิดกับผู้เป็นแม่ไว้ด้วยความคิดถึง

"อืม...ไม่เป็นไรหรอกน่า...ไม่อยู่แค่นี้ไม่เป็นไรหรอกแม่ไม่เหงาหรอก...งานของเกลเสร็จก้ดีแล้ว..."ในขณะที่ผมกำลังหลับตาพริ้มมือนุ่มๆของแม่ก้สัมผัสที่แก้มผมเบาๆ เห้อ ขอโทษนะครับแม่ผมไม่ได้ไปทำรายงายนั่นหรอกมันเป็นข้ออ้าง ผมไม่อยากให้แม่รูเลย

"แม่ทำกับข้าวเสร็จพอดี...กินข้าวแล้วรีบขึ้นไปหาอ่านหนังสือและเข้านอนแต่หัวคํ่าเถอะ..."

"ครับแม่.."ผมฉีกยิ้มให้แมาพร้อมกับรีบไปช่วยแม่เตรียมกับข้าวจากนั้นก็นั่งกินแค่สองคนแม่ลูกมีเรื่องแค่นี้ให้คิดก้มีความสุขเเล้ว


​เวลา 20:45น.

ไลน์! ไลน์!

"ใครไลน์มาว้ะ..เสียเวลาอ่านหนังสือชะมัด.."

ผมบ่นออกมาอย่างเซ็งๆจะไม่ให้บ่นสิแปลกก้ในเมื่อผมอุตส่าขยันอ่านหนังสือไอ้บ้าที่ไหนมาขัดจังหว่ะละเนี่ย

ติ้ก

(ทำไรอยู่)~ชาย

(ว่างรึเปล่า)~ชาย

ผมเปิดข้อความที่เข้ามาที่เเท้ก้เป็นไอ้ชายนั่นเอง เหอะ ให้ตายนี่ขนาดผมยังไม่ได้แลกไลน์แลกเบอร์โทรกับมันแต่มันมีแทบทุกช่องทางที่ติดต่อผมได้เลย

ติ้ก

(ว่าง..มีอะไรก็ว่ามาเข้าประเด็นมา)~เกล

ผมกดข้อความส่งไปพร้อมกับรอ ไม่นานมันก้อ่านและส่งกลับมา

ไลน์!

(อยากอยู่ด้วย ตอนนี้อยู่หน้าบ้านแล้ว)~ชาย

ไลน์!

(ออกมาหาหน่อยดิ)~ชาย

"ห้ะ!!!...หน้าบ้าน..."ผมเปิดข้อความอ่านถึงกับตกใจพร้อมเบิกตากว้าง รีบทิ้งโทรสัพท์แล้วรีบวิ่งไปเปิดผ้าม่านที่หน้าต่างดู จริงด้วยรถสปอต์สีแดงฉูดฉาดตาคู่ใจของมันจอดอยู่หน้าบ้านผมแล้ว

ตึกๆๆๆๆๆๆ

"เกล..จะวิ่งทำไมลูก..เดี๋ยวตกบันไดขาแข้งหักพอดี..."แม่ดุผมทันทีที่วิ่งลงมาจากบันได จะทำไงได้ผมตกใจนี่

"เเม่ครับ...พอดีเพื่อนผมมาหาอ่ะ..เกลขอออกไปธุระคุยงานแป๊ปนึงนึงนะครับ..."ผมวิ่งมาพร้อมกับใส่รองเท้าแล้วบอกผู้เป็นมารดาของผมไว้ด้วย

"อย่าไปเตร็ดเตร่นะลูก...ทำธุระเสร็จก้รีบๆกลับหล่ะ.."

"ครับแม่..จะรีบกลับมาครับ"

ผมพูดแล้วรีบเดินเปิดประตูออกมาแล้วรีบเร่งเท้าเดินออกไปเปิดประตูรั้ว รถสปอต์สีแดงที่ขับมารอผมก้ยังคงจอดและติดเครื่องยนต์เอาไว้อยู่ ดีแล้วที่เเม่ไม่ถามผมว่าเพื่อนคนไหน ทั้งชีวิตก้มีแค่ไอ้เฟม ถ้าถามแล้วผมจะอ้างใคร

ปึก

ผมเปิดประตูพร้อมกับเข้าไปนั่งในรถและรีบปิดประตูทันที ที่นั่งคนขับไอ้ชายก้นั่งรอผมอยู่แล้ว

"มาเร็วดีจัง...รีบวิ่งมาหรอเหงื่อยซกเชียว.."ไอ้ชายพูดพร้อมกับฉีกยิ้มกวนของมันๆ

"เออ...แล้วมึงมาทำไมไม่บอก..แล้วมึงรู้จักบ้านกูได้ไง...แล้วจะมาทำไม."

"ไม่รู้แหละ..อยากมา...คิดถึงเมีย..^^"

"!!!!"






​ติดตามตอนต่อไป

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น