ลาเต้ใส่นม

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 1.แคลxคริสตัล

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 19.8k

ความคิดเห็น : 44

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ก.ย. 2560 00:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 300
× 0
× 0
แชร์ :
1.แคลxคริสตัล
แบบอักษร

[แคล]


คอนโดกลางเมือง กรุงเทพ


Cal’lll ได้แชร์ความทรงจำเมื่อสองปีที่เเล้ว

-ผู้หญิงนี่เเม่ง!! เหี้ยกันทุกคนเลยหรือเปล่าวะ-


ผมกดแชร์ความทรงจำเมื่อสองปีที่เเล้วลงในเฟสบุ๊คส่วนตัว ตอนนั้นผมอยู่ปีหนึ่ง โดนเเฟนที่รักมากตั้งเเต่สมัยมัธยมทิ้ง จนตอนนี้ผมกำลังจะขึ้นปีสามเเล้ว อีกไม่กี่อาทิตย์ก็จะเปิดเทอมเเล้วด้วย


ตั้งแต่ที่เลิกกับเเฟน เอาเป็นว่าผมโดนผู้หญิงทิ้งนั่นเเหละ ผมก็เข็ดขยาดผู้หญิง เลยหันมาทางผู้ชาย เเต่ก็ไม่ใช่ว่าจะคบกันเป็นเเฟนหรอกนะ เเค่เอาไว้ระบายอารมณ์ใคร่เฉยๆ


คนอย่างผมไม่คิดจะคว้าใครมาเอามั่วซั่วหรอกนะ ต้องมั่นใจว่าคนนั้นปลอดภัยจริงๆ อีกอย่างมีอะไรกับผู้ชายต่อให้มั่นใจว่าไม่มีโรค เเต่ก็ต้องป้องกัน เพราะมีผู้ชายบางประเภทที่ท้องได้


เเละผมก็คือผลจากคนประเภทนั้น ม๊าผมเป็นผู้ชาย เเละผมก็เป็นลูกที่เกิดจากเค้า แต่หลายๆคนบอกว่าป๊ากับม๊าเก็บผมมาเลี้ยง เก็บมาเลี้ยงบ้าอะไร หน้าผมเนี่ยเหมือนป๊าเป๊ะๆเลย


“พี่เเคล ทำไมยังไม่นอนครับ” คนที่นอนเปลือยอยู่ข้างๆหันมาถาม เค้าเป็นคนที่ผมหิ้วมานอนด้วยคืนนี้นี่เเหละ


“ยังไม่ง่วง นอนก่อนสิ หรืออยากเอาอีก” ผมถามเสียงเรียบ


“ไม่ล่ะครับ พี่ทำผมซะเเรงขนาดนี้ ผมคงรับอีกไม่ไหวหรอก” อีกคนตอบ


“งั้นก็นอนซะสิ หรืออยากกลับไปตอนนี้เลยก็ได้” ผมบอก ก่อนจะนั่งพิงหัวเตียงเล่นมือถือต่อ


จู่ๆป๊าผมก็คอลไลน์มาหา ซวยล่ะ! จะให้ป๊าเห็นคนข้างๆไม่ได้เด็ดขาด ยิ่งกับม๊ายิ่งไม่ได้ใหญ่เลยด้วย


“สวัสดีคร้าบบบ โทรมาดึกมาก ผมกำลังจะหลับพอดีเลย” ผมเดินเข้ามาในห้องน้ำเเล้วกดรับสาย


“กำลังจะหลับ หรือกำลังเสร็จกิจกาม อย่าคิดว่าป๊าไม่รู้นะ รอยเเดงที่คอชัดเจนขนาดนั้น” ป๊าผมว่าอย่างรู้ทัน


“โธ่!ป๊า นิดหน่อยน่าเเค่สนุกๆ ว่าเเต่คอลมามีอะไรครับ ที่เมกางานมีปัญหาเหรอครับ” ผมรีบเปลี่ยนเรื่องทันที


“แคล!! นั่นลูกหิ้วคนอื่นมานอนที่ห้องอีกเเล้วเหรอ”


คราวนี้เปลี่ยนจากหน้าป๊ากลายเป็นหน้าดุของม๊าภายในเวลาหนึ่งวินาที ส่วนป๊าน่ะเหรอ นั่งก้มหน้าอยู่หลังม๊านู่นไง


“ม๊า! ผมขอโทษ แค่สนุกๆเองน่า นิดเดียว” ผมรีบเเก้ตัว


“ไม่ต้องขอโทษ”


“ม๊า จะโกรธลูกชายสุดที่รักได้ลงคอเลยเหรอครับ” ผมรีบอ้อน อ้อนสุดกำลัง เเต่ก็คงไม่น่าจะได้ผล


“แคล!! ม๊าบอกเเล้วนะว่าจะคบผู้หญิงหรือผู้ชายม๊าไม่เคยห้าม แต่แคลจะเเค่สนุกๆมันไม่ได้ นึกถึงความรู้สึกคนอื่นบ้างสิ” ม๊าว่า


“ก็คิดสิม๊า คิดว่าคนพวกนั้นควรจะเข้าใจถึงความรู้สึกของผมเวลาโดนทิ้งบ้าง ทีฟางยังทิ้งผมได้ เเล้วทำไมผมจะทำกับคนอื่นบ้างไม่ได้อ่ะ” ผมเถียง


“แคล หัวดื้อจริงๆเลย เอาเถอะ! จะยังไงก็ช่าง ตั้งเเต่วันนี้ไปม๊าอยากให้แคลเลิกทำนิสัยเเบบนั้นได้เเล้ว อีกอย่างนะวันจันทร์หน้าเเคลต้องไปรับคริสที่สนามบินด้วย” ม๊าผมบอก คริส คริสไหนอีกวะ!!


“คริส ใครอ่ะม๊า” ผมถาม


“ไม่ต้องรู้หรอก รู้เเค่ว่าเเคลต้องดูแลน้องให้ดีก็พอ เข้าใจนะ ถ้าแคลรับปากว่าจะดูเเลน้อง ม๊าถือว่าเรื่องวันนี้เราหายกัน” ม๊าบอก ถึงไม่เข้าใจเรื่องอะไรมากมายเเต่ผมก็ยอมรับปากตกลงดูเเลเด็กที่ชื่อคริสให้ม๊า


-วันจันทร์-


ผมขับรถออกมาจากคอนโดตั้งเเต่เช้าหลังจากที่คู่ขากลับไปแล้ว ห้องยังไม่ได้เก็บกวาดเลยด้วย เเต่ช่างมันเถอะ! ค่อยจ้างเเม่บ้านมาทำก็ได้


“เด็กนั่นมาถึงยังวะ” ผมบ่นๆ ชะเง้อคอสลับกับดูนาฬิกาข้อมือหลายรอบมาก ม๊าบอกว่าเครื่องจะลงสิบโมง นี่เลยมาสิบห้านาทีเเล้วยังไม่เห็นเลย


ม๊าบอกว่าส่งเด็กที่ชื่อคริสมาอยู่กับผม ผมรู้เเต่ชื่อคริส จะมาเรียนมหาลัยเดียวกับผม อยู่ปีหนึ่ง ม๊าบอกว่ามีคนปองร้ายเด็กนั่นอยู่ อีกอย่างป๊าแอบบอกผมว่าพ่อแม่ของเด็กนี่ถูกฆ่าตาย ม๊าเลยรับมาเป็นลูกอีกคน เลยส่งมาให้อยู่กับผม


“พี่ครับ”


“ว่าไงครับ จะถามทางเหรอครับน้อง” ผมถามเด็กที่ยืนตรงหน้า คิดว่าเด็กมันคงจะหลงทาง


“พี่ใช่พี่เเคลหรือเปล่าครับ” เด็กตรงหน้าถาม อย่าบอกนะว่าไอ้หนูหน้าสวยนี้คือเด็กที่ชื่อคริสที่ม๊าบอกอ่ะ


“ใช่ อย่าบอกนะว่า…”


“ชื่อคริสครับ ม๊าบอกว่าพี่เเคลขะมารับผม มาเร็วจังเลยนะครับ พอดีเครื่องบินดีเลย์นิดหน่อยน่ะครับเลยมาช้า”


เด็กนั่นพูดจ้อ ผมเเค่พยักหน้าเฉยๆ ไม่เเปลกใจหรอกที่เด็กนั่นเรียกเเม่ผมว่าม๊าอีกคนนึง ก็เข้าใจเเหละเวลาสูญเสียมันเป็นยังไง


“ชื่อคริส ทำไมพูดไทยได้ หน้ายังออกไทยอีก” ผมถามงั้นๆ


“ผมเกิดที่เมกาครับ เเต่แม่ผมเป็นคนไทย เเต่ว่าตอนนี้พ่อกับเเม่ก็…”


“พอๆ ไม่ต้องพูดเเล้ว ตามมา” ผมหยุดเอาไว้ก่อนที่เด็กนั่นจะร้องไห้ น้ำตาคลอรออยู่เเล้วนั่นน่ะ


ผมเดินนำเด็กนั่นมาที่รถ ไม่ได้พูดอะไรมากนัก ท่าทางดูซื่อๆน่าสงสารอีก อายุเท่าไหร่วะเนี่ยเเต่เพิ่งขึ้นปีหนึ่งก็คงจะ18นั่นเเหละ เเถมหน้าตาก็ดูน่ารักอีก ตากลมโตคล้ายๆสาวคาวาอี้ หน้าเรียว ตาสองชั้น ปากอมชมพู แก้มก็ชมพู โดยรวมเเล้วสวย


“ชื่อคริสนี่ชื่อเล่นเหรอ” ผมถามฆ่าเวลาระหว่างที่รถติดอยู่บนทางด่วน


“ชื่อเล่นจริงๆชื่อคริสตัลครับ เเต่เรียกสั้นๆว่าคริส”


“ชื่อคริสตัล นี่ตั้งเอาฮาเหรอ ฮ่าๆๆ” ผมหัวเราะ ชื่อเล่นอะไรจะเหมือนผู้หญิงซะขนาดนั้น


“พี่หัวเราะอะไรเหรอครับ”


“เปล่าๆ” ผมบอก นึกจำกับชื่อเล่นจนไม่อยากจะรู้ชื่อจริงมันละ


กลับมาถึงคอนโดผมช่วยคริสตัลถือกระเป๋าขึ้นมา เเม่ง! โคตรหนัก มันเอาอะไรมาบ้างเนี่ย


“นี่ห้องของคริสนะ พี่ให้คนจัดไว้เเล้ว” ผมว่า ทีเเรกเกือบจะหลุดพูดมึงกูซะเเล้ว เเต่ดูคริสตัลคงไม่รู้เรื่องเลยเปลี่ยนใหม่


“ขอบคุณมากครับ” คริสตัลบอกเเล้วยกมือไหว้ เเหม่! ยกมือไหว้ซะมารยาทดี ทำเอาซะกูมารยาททรามไปเลย ขอโทษทีพอดีที่บ้านไม่เคร่งเรื่องมารยาท


“เเต่อยู่ที่นี่มีกฎอยู่ข้อนึงนะ ตั้งใจฟัง”


“ครับ”


“ถ้าได้ยินเสียงอะไรตอนกลางดึกห้ามออกมาดูเด็ดขาดเข้าใจมั้ย” ผมบอก กันไว้ก่อน ก็ห้องนอนผมไม่เก็บเสียง


“เสียงอะไรครับ”


“เชื่อผีมั้ย เคยฟังเดอะช๊อคมั้ยล่ะ” ผมถาม


“ตอนมาเมืองไทยเมื่อสองปีก่อนก็เคยฟังครับ” คริสตัลพูด


“นั่นเเหละเค้าว่ากันว่าเวลาดึกๆผีมันชอบออกมาหลอกคน เเล้วมันก็ชอบทำเสียงกุกๆกักๆ เสียงครางโหยหวน นะวังล่ะถ้าออกมาดูจะโดนผีหลอก” ผมหลอก ท่าทางดูซื่อๆคงหลอกง่ายอยู่ ถ้าเกิดว่าเด็กนี่มาเห็นตอนผมกำลังเอาอยู่กับคู่ขา ผมก็ซวยน่ะสิ


“ผีต้องครางด้วยเหรอครับ”


“ครางสิ! จำไว้นะทำตามที่พี่บอก โอเค๊” ผมว่า คริสตัลพยักหน้า หลอกง่ายชะมัดเลยเนี่ย


“ครับพี่เเคล งั้นผมเอาของไปจัดก่อนนะครับ”


“นี่! พอดีพี่มีธุระ จัดของเสร็จเเล้วช่วยมาเก็บกวาดห้องพี่ให้ด้วยได้ป่ะ” ผมบอก


“อ๋อ ได้ครับ”


_____________________________________________


ประเดิมตอนเเรกไปก่อน เป็นยังไงกันบ้างครับ! พาร์ทนี้เปลี่ยนไปเยอะ เเต่ไม่ปนกับเรื่องเก่าเเน่นอน มีเเค่ป๊าม๊าเท่านั้นที่ออกมา ncดุเดือดเลือดพล่านเเน่นอนครับ ฝากคอมเม้นกันด้วยนะครับ จะมาเรื่อยๆถ้ามีคอมเม้น เรื่องอื่นก็เเต่งครับ555+


ความคิดเห็น