ลีย์มณีรัตน์

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

หลงสวาทเด็กสาว : บทนำ

ชื่อตอน : หลงสวาทเด็กสาว : บทนำ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 55.5k

ความคิดเห็น : 35

ปรับปรุงล่าสุด : 04 พ.ย. 2560 19:41 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
หลงสวาทเด็กสาว : บทนำ
แบบอักษร


หลงสวาทเด็กสาว : บทนำ


ภายในบ้านไม้สักหลังใหญ่ของไร่เรืองพิทักษ์ ปรากฏให้เห็นสาวน้อยวัยกำดัดในชุดนักเรียนมัธยมปลายถือกระเป่าพีชเข้ามาในตัวบ้าน ใบหน้าจิ้มลิ้มน่ารักที่ตอนนี้แดงอิ่มไปทั้งสองแก้มนวล มองซ้ายขวาอย่างแปลกใจว่าทำไมถึงไม่เห็นใครสักคน แม้แต่คนใช้ก็ตาม

ดาหลา หรือ ดาริกา เรืองพิทักษ์ เด็กสาวที่พึ่งผ่านพ้นวัยผู้เยาว์มาได้หมาดๆ หน้าตาสวยหวานจิ้มลิ้มพริ้มเพรา ผิวพรรณนวลผ่องลออจันทร์ ผุดผาดเปล่งปลั่งไปด้วยวัยสาวแรกแย้ม ที่หอมเย้ายวนจนภมรหนุ่มน้อยใหญ่คอยอยากจะดอมดมด้วยอารมณ์พิศวาสเสน่หา​

"ไปไหนกันหมดนะ" เสียงหวานพึมพำกับตัวเองเบาๆ แม้จะสงสัยแต่ดาริกาก็ไม่ได้สนใจอะไร 

เด็กสาวขึ้นมาที่ห้องนอนเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วกะว่าจะเข้าไปเล่นในไร่สักหน่อย 

เสียงรถแล่นเข้ามาจอดอยู่หน้าบ้านทำให้คนที่พึ่งเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จตาโตขึ้นอย่างดีใจ จำได้แม่นว่าเสียงรถยนต์เป็นของใคร เด็กสาวเลยรีบวิ่งออกจากห้องเพื่อลงไปหาคนข้างล่างด้วยความคิดถึง 

"คุณพ่อขาา.." ดาริกาเรียกร้องอย่างดีใจเมื่อเห็นร่างสูงใหญ่กำยำของผู้เป็นพ่อ 

สาวน้อยถลาเข้าไปกอดอย่างออดอ้อนด้วยความคิดถึงที่ไม่ได้เห็นหน้ามาตั้งสามวัน

"หนูดาปล่อยคุณพ่อก่อนครับ เดี๋ยวเหม็นเหงื่อ" เมฆาพูดพร้อมกับดันร่างอวบอิ่มเต่งตึงแห่งวัยสาวของดาริกาออกอย่างอ่อนโยน 

เมื่อครู่ที่เด็กสาววิ่งมากอดเขาซะเต็มแรง ทำเอาร่างแกร่งเซไปเล็กน้อยเหมือนกัน 

ความคิดถึงความดีใจที่ได้เห็นหน้าและเสียงอ้อนหวานๆของลูกสาวทำให้เมฆาอยากจะกอดฟัดร่างนิ่มใจแทบขาด แต่ก็กลัวหนูน้อยจะเหม็นเพราะร่างกายเขามีแต่เหงื่อ

"หนูดาคิดถึงคุณพ่อ...อยู่กับป๊ะป๋าแล้วปวดหัวไม่เหมือนอยู่กับคุณพ่อเลยค่ะ.." นอกจากจะไม่ปล่อยแล้ว ดาริกายังซุกอกกอดเอวแน่น ฉอเลาะออดอ้อนเสียงหวานอย่างน่ารักมากมายในสายตาเมฆา  

"ปล่อยคุณพ่อก่อนได้มั้ยครับ คุณพ่อเหนียวตัวอยากอาบน้ำจริงๆ" เมฆาพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน 

กลิ่นกายหอมรัญจวนของเด็กสาวในอ้อมแขนกำลังทำให้ความรู้สึกที่ไม่ควรก่อเกิดอย่างยิ่งแผ่ซ่านไปทั่วอยู่ข้างใน ชายหนุ่มจึงพยายามหลีกเลี่ยงไม่ให้ใกล้ชิดกับเด็กสาวมากเกินไปเหมือนกับตอนนี้

ดาริกากัดปากตัวเองน้อยๆ แล้วก็ยอมปล่อยแขนออกจากเอวหนาผู้เป็นพ่อเลี้ยง สาวน้อยช่วยถือของซึ่งก็มีแต่ของกินที่เมฆาซื้อมาฝากจากโคราชที่ชายหนุ่มไปทำธุระเรื่องที่ดินให้บิดาตั้งแต่สามวันก่อน 

เมฆามองร่างเล็กที่ถือของพะรุงพะรังเดินนำหน้าแล้วก็ได้แต่ส่ายหัวน้อยๆ 

เวลาอยู่กับเขา หนูดาจะน่ารักอ่อนหวาน ขี้อ้อนจนบางครั้งอยากจะฟัดแก้มนุ่มให้จมเขี้ยวไปเลย 

แต่เวลาอยู่กับผู้เป็นปู่เจ้าตัวจะดื้อและเถียงฉอดๆไม่มียอม แล้วคุณปู่ก็เบาสะที่ไหน รู้ว่ารักหลานแต่แสดงออกไม่เป็น ชอบแกล้งชอบหยอกแบบห่ามๆ เลยโดนหนูดางอนบ่อยๆ

          ....................

"ไอ้โป้ง! มึงขับให้มันดีๆหน่อยโว้ย! กูให้มึงไถเปลี่ยนหน้าดินไม่ได้ให้มึงขับเล่นนะไอ้ห่า!" 

เสียงตะโกนด่าของหนุ่มใหญ่ร่างหนาเจ้าของไร่หรือที่หลายคนเรียกกันว่า พ่อเลี้ยงทรงพล ยืนค้ำเอวสั่งลูกน้องคนงานที่กำลังขับรถไถเพื่อไถเปลี่ยนหน้าดิน เพื่อที่จะได้ทำไร่อ้อยเมื่อฤดูกาลมันมาถึง เหมือนกับเช่นทุกปีที่ผ่านมา 

ร่างสูงกำยำบึกบึนของหนุ่มรุ่นใหญ่วัยห้าสิบกว่าที่ยังเต็มไปด้วยมัดกล้ามและความแข็งแกร่งสมกับเป็นคนที่ทำงานหนักมาตั้งแต่วัยหนุ่ม 

ตอนนี้มันเลื่อมไปด้วยเหงื่อและเขม่าควันรอบตัว เสื้อผ้าที่เป็นแค่เสื้อเชิ้ตพับแขนกับกางเกงยีนส์เก่าๆตอนนี้เขลอะไปด้วยฝุ่นจนไม่น่ามอง แต่เจ้าตัวกลับไม่ได้สนใจ ยังจดจ่อกับงานในไร่เหมือนเดิม 

พ่อเลี้ยงทรงพลยังยืนกดดันจ้องไปที่รถไถคันเดิมนิ่งๆ เพราะรู้ว่ามันแค่แกล้ง เห็นเป็นอย่างนี้มาตลอดแหละไอ้โป้ง 

หนุ่มใหญ่ยืนคุมเชิงอยู่อีกสักพักก็สั่งให้หัวหน้าคนงานเอาไว้ เพราะต้องไปที่สวนมะม่วงต่อ วันนี้เป็นวันเก็บมะม่วงสุกคัดแยกเกรดเพื่อส่งออกและส่งไปขายตลาดในเมือง 

ซึ่งราคาก็จะต่างกันอยู่มาก เพราะส่งออกต้องการหวังกำไรล้วนๆ แต่ส่วนที่ส่งขายตลาดในเมืองเอาแค่พอทุนจะได้ช่วยกัน เพราะมีแต่พ่อค้าแม่ค้าระดับล่างถึงกลางทั้งนั้น คุณภาพมันแค่เปลือกนอก เพราะยังไงรสชาติความหวานอร่อยก็ดีเท่ากัน 

          ..................


สวัสดีค่ะนักอ่านทุกคนและสวัสดีสายหื่นและแอบหื่นทุกท่าน นิยายเรื่องใหม่ของไรท์แนว30+

ฝากด้วยนะคะเรื่องนี้จะแรงหน่อย

มาดูกันค่ะว่าหนูดาจอมแรดจะรับท่อนเอ็นใหญ่ๆของคุณพ่อกับคุณปู่ไหวรึเปล่า อิอิ


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น