ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

41 เสือร้ายในร่างแกะน้อย

ชื่อตอน : 41 เสือร้ายในร่างแกะน้อย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนฟิค

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.3k

ความคิดเห็น : 14

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ก.ย. 2560 21:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
41 เสือร้ายในร่างแกะน้อย
แบบอักษร

- Gun part -

ย้อนกลับไปก่อนงานเดินแบบ

'กันแม่งโคตรรักพี่เลยว่ะ'

'พี่ก็โคตรรักกันเลย'

ใช่ เพราะผมโคตรรักพี่มันเลย ผมไม่ได้หลับหรอกนะหลังจากที่เรารักกันมา ผมนอนคิดตลอด การที่ผมจะต้องห่างป่าปี๊ไปถึง 3 เดือน แล้วไหนผมจะต้องมีคู่จิ้นอะไรนั้นอีก ผมว่าอนาคตมันจะไม่เวิร์คว่ะ ถึงตอนนี้พี่มันจะโอเคก็เถอะ แต่ผมรู้ว่ามันไม่โอแน่ๆ แค่ป่าปี๊มันยังไม่รู้ว่าการที่คนจะจิ้นใครสักคนมันจะต้องชอบแล้วรักเค้าขนาดไหน แล้วยิ่งถ้าผมมีคู่จิ้นเรื่องของเรามันจะยิ่งลำบากกันไปอีก 

ผมนอนอยู่ในอ้อมกอดพี่มันแบบนั้นจนถึงเวลาที่จะต้องเดินแบบ ผมเลยปลุกพี่มันให้ตื่นแต่มันก็ยังดึงผมเข้าไปกอด ไอ่ปี๊เอ้ย...น่ารักจริงๆ ยิ่งเห็นมันแบบนี้ งานนี้ผมคงจะต้องขอเป็นเสือบ้างแล้วละ หึหึหึ เพื่อความรักของเรา...

หลังจากที่มันยอมลุก ผมก็ออกไปรอมันที่ห้องนั่งเล่น

'ยิ้มอะไรอ่ะ'

นี่หน้าผมออกขนาดนั้นเลยหรอ 

'ป่าว ก็มีความสุขไง ได้อยู่กับพี่อ่ะ'

'ป่ะ พี่พร้อมละเดี๋ยวไปส่ง'

'ครับ'

แล้วผมก็เดินลงมาพร้อมป่าปี๊แล้วขึ้นรถทันที

'ป่าปี๊'

'หืมมม'

'กันจะต้องไปอังกฤษ 3 เดือน'

'พี่รู้แล้ว'

'กันไม่อยากปิดว่ะ'

'หมายถึง?'

'เรื่องของเราอ่ะ'

'แต่มันจะมีผลกับงานมึงไม่ใช่เหรอ'

พี่มันก็ยังห่วงผมเสมอ มันจะรู้มั้ยว่าที่ผมอยากเปิดตัวเพราะผมเป็นห่วงความรู้สึกมัน ถ้าผมมีคู่จิ้นพี่มันต้องคิดมากแน่ๆ เพราะแฟนๆต้องคอยชงผมกับคู่จิ้น

'กันไม่สน คนเดียวที่กันแคร์คือพี่นะ'

'พี่โอเค พี่อยู่ในที่ของพี่ ที่ที่ทีกันพี่ก็โอเคแล้ว พี่ไม่อยากทำให้งานกันมีปัญหานะ'

ป่าปี๊มันก็ยังน่ารักเหมือนเดิม คิดการไกลเสมอ แต่เรื่องนี้...ผมขอตัดสินใจเองดีกว่า ผมไม่อยากมีคู่จิ้น...

'ป่าปี๊'

'วันนี้เลิกกี่โมงตัวเล็ก เดี๋ยวพี่จะได้รอรับ'

ป่าปี๊มันเลือกที่จะเปลี่ยนเรื่อง

'ก็เดินแบบแค่ 2 ชั่วโมงอ่ะ แต่มีเจอแฟนคลับต่ออีก น่าจะประมาณ 1 ชั่วโมง'

'งั้นเดี๋ยวพี่ไปรอที่ร้านกาแฟละกัน พอกันเสร็จเดี๋ยวเราไปเจอกันที่รถ'

'โอเคครับ'

ในเมื่อป่าปี๊เป็นห่วงว่าแฟนคลับแล้วงานผมจะมีปัญหา แต่ผมว่าผมมีวิธีที่จะทำให้คนชอบพี่มันนะ งานนี้ผมคงต้องจัดการอะไรๆให้มันง่ายขึ้นแล้วละ 

'พี่กวาง'

'ว่าไงจ๊ะ ตัวเล็ก'

'กันมีเรื่องอยากจะปรึกษาว่ะ'

'อะไรหรอ หน้าจริงจังเชียว'

ผมดึงพี่กวางไปในที่ลับตาคนที่มีแค่เราสองคน

'พี่กวาง'

'หืมม'

'กันไม่อยากปิดเรื่องป่าปี๊ว่ะ'

'แต่...'

'ให้กันลองวิธีของกันได้มั้ย...นอกจากงานนี้ที่กันรัก...ป่าปี๊ก็คือสิ่งที่กันรักมากที่สุดเหมือนกัน ถ้ากันจะต้องเสียอะไรไปอย่างนึง สิ่งนั้นมันจะต้องไม่ใช่ป่าปี๊'

ผมพูดสิ่งที่ผมคิดออกมา ถ้าให้ผมเลือกระหว่างงานกับป่าปี๊ ผมเลือกป่าปี๊...ไม่ใช่ว่าผมไม่รักงานที่ผมทำนะ ผมรักมันมาก แต่ผมก็รักป่าปี๊มากเหมือนกัน ผมทนไม่มีมันในชีวิตไม่ได้

'กัน'

'กันรู้พี่กวาง กันรู้...ว่าตอนนี้กันกำลังรุ่ง แต่ถ้าจะให้กันทิ้งหัวใจตัวเอง กันทำไม่ได้ว่ะ แล้วไหนจะเรื่องคู่จิ้นอีก ป่าปี๊มันอาจจะยังไม่รู็ว่าเวลามีคู่จิ้นเป็นยังไง...กันไม่อยากทะเลาะกับป่าปี๊ พี่กวางก็รู้ว่าตอนที่กันไม่มีป่าปี๊กันเป็นยังไง'

'งั้นพี่จะตอบในสถานะพี่สาวนะ....พี่รู้ว่ากันคิดอะไร พี่เข้าใจเหตุผลของกัน...แต่ถ้าในสถานะผู้จัดการ มันเสี่ยงมากนะกันที่คนจะไม่ยอมรับ แล้วไหนจะบริษัทอีก กันพร้อมที่จะเสี่ยงใช่มั้ย'

ผมรู้ว่าพี่กวางหวังดี แต่ผมพร้อมเสี่ยง...

'กันพร้อม อย่างน้อยกันก็อย่างให้แฟนคลับที่กันรักได้เห็นคนที่กันรักบ้าง กันเชื่อว่าคนจะรักป่าปี๊ไม่ยากถ้ารู้จักตัวตนของมัน'

'นี่กันกำลังจะทำอะไร'

ผมไม่ได้ตอบอะไร ได้แต่ยิ้มออกไป

'กันจะดันออฟเข้าวงการหรอ'

'ป่าว กันก็ไม่รู้ว่าถ้าดันพี่มันจะเข้ามามั้ย ป่าปี๊มันไม่ชอบอะไรแบบนี้เท่าไร แต่ถ้าได้ก็คงดีจริงมั้ย'

ผมรู้ว่าการที่จะดันป่าปี๊เข้าวงการคงเป็นเรื่องยาก ไหนจะงานที่มันทำ แค่นี้ก็ไม่ค่อยได้พักผ่อนอยู่แล้ว งานออกแบบ บริษัทสถาปนนิก งานโรงแรมมันอีก แต่ถ้าผมเริ่มทำให้คนรู้จักมัน...คนอาจจะชอบเวลาเราสองคนอยู่ด้วยกันก็ได้ ตอนนี้ผมแค่อยากให้มันมีบทบาทในสังคมที่ผมอยู่สักหน่อย

'กัน'

'กันจะระวัง พี่กวางคอยดูละกัน'

ผมยิ้มออกไป

'ทำอะไรก็คิดหน้าคิดหลังดีๆนะ นี่ไม่ใช่เรื่องเล่นๆ'

'กันไม่เล่นหรอก กันจริงจัง'

หลังจากที่ผมบอกพี่กวางเสร็จ ผมก็ตัดสินใจไลน์ไปหาน้องแฟนคลับที่ผมสนิทด้วยคนนึง

GunATp : ฝ้าย

จ้าาา พี่กัน : Faii

GunATp​ : พี่มีเรื่องอยากให้ช่วยหน่อย

เรื่องอะไรอ่ะ : Faii​

GunATp​ : มาหาพี่ที่หลังเวทีหน่อยสิ ได้มั้ย

พี่กันอ่ะ ไม่ต้องขอฝ้ายก็จะไป : Faii​

GunATp​ : ถึงแล้วไลน์มานะ มาคนเดียวนะฝ้าย ขอบคุณมากๆนะ 

ค่าพี่กัน : Faii​

แล้วหลังจากนั้นไม่นานฝ้ายก็มาหาผม ต้องบอกก่อนว่าฝ้ายเป็นแฟนคลับที่ผมสนิทด้วยมากๆ ฝ้ายอยู่กับผมตั้งแต่สมัยเป็นตัวประกอบก็ว่าได้ ฝ้ายเป็นผู้หญิงตัวเล็กๆ น่ารัก นิสัยดี

'พี่กันเรียกฝ้ายมามีอะไรหรอ'

ผมมองซ้ายมองขวา ฝ้ายมาคนเดียว โอเค

'พี่มีเรื่องอยากให้ฝ้ายช่วย'

'เรื่องอะไรอ่ะ'

ผมส่งรูปป่าปี๊ให้ฝ้ายดู

'นี่มัน...คนที่พี่กันเป็นข่าวด้วยนี่'

'ใช่ ชื่อพี่ออฟ'

ฝ้ายดูเหมือนจะสงสัยในความสัมพันธ์ของผมกับป่าปี๊

'อ่อ'

'พี่อยากจะให้ฝ้ายทำให้คนนี้เข้างานมาให้หน่อย'

ผมยื่นบัตรเข้างานเบอร์ 2109ออกไปให้

'ฝ้ายถามได้มั้ย ว่าทำไม'

ผมควรจะบอกฝ้ายตามความจริงไปเลยมั้ย คำพูดของป่าปี๊ลอยเข้ามา ถ้าอยากให้ใครจริงใจกับเรา เราต้องจริงใจกับเค้าก่อน

'เพราะเค้าคือคนสำคัญ'

'สำคัญ'

'ฝ้ายช่วยพี่ได้มั้ย ฝ้ายเป็นคนเดียวที่พี่ไว้ใจ'

ฝ้ายยิ้มออกมา

'ได้ดิ ถ้ามันทำให้พี่กันมีความสุข ฝ้ายช่วยได้ ฝ้ายจะทำ'

'ขอบคุณมากนะฝ้าย ขอบคุณที่เข้าใจพี่...ละก็ฝากดูๆเข้าหน่อยนะ อ่อ อย่าให้เค้ารู้ละว่าพี่สั่งฝ้ายมา...ที่สำคัญฝ้ายต้องทำให้เค้าอยู่จนจบงานนะ'

'โอเคค่ะพี่กัน'

แผนการของผมมันก็ดำเนินไปอีกขั้นละ หึหึหึ


- Faii part -

มันแปลกมากเลยที่อยู่ๆพี่กันก็มาให้ฉันทำอะไรแปลกๆ ไปหาพี่ออฟคนที่เป็นข่าวด้วยเนี่ยนะ แถมยังเป็นคนสำคัญอีก แต่ไม่เป็นไร ถ้าพี่กันตัดสินใจเอยปากขอขนาดนี้ มันคงต้องสำคัญจริงๆแหละ

'ไปไหนมาว่ะ พี่กันใกล้เดินแบบแล้วนะ'

'อ่อ ไม่มีไรอ่ะ เดี๋ยวพวกแกเข้างานไปก่อนเลยนะ พอดีมีไรต้องไปทำนิดหน่อย'

'ไปไหนอ่ะ ปกติยังไงแกก็ไม่มีทางพลาดงานพี่กันนี่'

'เออหน่า ไปก่อนนะ'

แล้วฉันก็รีบแยกจากกลุ่มแฟนคลับพี่กันของฉันไปตามหาพี่ออฟ ผู้ชายขาวๆ หน้าตี๋ๆ 

ไปไหนของเค้านะ งานก็ใกล้จะเริ่มแล้วด้วยดิ หึยย จะไปดูพี่กันเดินแบบไม่ทัน ไม่ได้นะ

นั้นไงพี่ออฟ เป๊ะมาก ฉันสลับมองรูปในนโทรศัพท์กับผู้ชายที่ชื่อว่าพี่ออฟ จะว่าไปตัวจริงก็หล่อเหมือนกันนะเนี้ย สูง ตี๋ ดูดีใช่ได้

เอาว่ะ เพือพี่กัน ฉันเดินตรงไปหาพี่ออฟ

'พี่ค่ะๆ'

พี่เค้ามองหน้าฉันงงๆ เป็นใครก็งงแหละว่ะ ฉันยื่นบัตรที่พี่กันฝากมาให้

'ครับ'

พี่เค้ารับบัตรไปแบบงงๆ

'นี่ค่ะ บัตรเข้างาน พอดีหนูได้มาเกิน'

แล้วฉันก็รีบวิ่งออกไปเลย โอ่ย หน้าตาพี่มันดูสงสัยมากแล้วฉันไม่รู้ว่าจะโกหกยังไง วิ่งออกไปดีที่สุดแล้วว่ะ แล้วก็แอบมองพี่เค้าหลังเสา 

จงเข้างานนะ พี่ออฟ เข้างานสิว่ะ มิชชั่นจะต้องสำเร็จ 

แล้วสักพักพี่มันก็เดินเข้างานไป

'เยสสส'

ฉันกระโดดตัวลอย ดำเนินการต่อไปค่อยเฝ้าให้พี่มันอยู่ในงานจนจบ!!!


- Gun part -

ฝ้ายจะทำสำเร็จมั้ยนะ ผมจัดการไปบอกพิธีกรแล้วว่า ผมอยากจะเซอร์วิสแฟนคลับ ซึ่งทางงานก็โอเค เพราะผมสนิทกับเจ้าของแบรนด์ด้วยแหละ ผมแอบล็อคเบอร์แฟนคลับที่จะได้ขึ้นเวที ซึ่งก็คือเบอร์ 2109 เบอร์ของป่าปี๊ไง แค่ตอนนี้ฝ้ายต้องทำให้พี่มันอยู่จนจบงานให้ได้แค่นั้นพอ ผมอยากให้คนได้เริ่มเห็นพี่มันออกสื่อเรื่อยๆ เพื่อจะมีใครสนใจและเห็นว่าเคมีผมกับป่าปี๊มันดีขนาดไหน 

'น้องกันค่ะ เชิญเตรียมตัวหลังเวทีค่ะ'

'ครับ'

ฝ้ายจะทำสำเร็จมั้ยว่ะ ผมมองโทรศัพท์ตบอดเวลา โอ่ย แต่ผมจะต้องเดินแบบแล้ว ผมวางมือถือลงก่อนจะยอมเดินตามทีมงานไป

ตึ้ง

ผมรีบวิ่งกลับมาดูที่โทรศัพท์ทันที

Faii : Mission complete!

เยสส ฝ้ายทำสำเร็จ ผมยิ้มออกมาอย่างหมดห่วงก่อนที่จะออกไปเดินแบบ โล่งอก


- Faii part -

ตอนนี้พี่กันก็กำลังเดินแบบบนเวที โอ่ย ละลาย พี่ของหนู ทำไมน่ารักแบบนี้ ฉันถ่ายรูปพี่กันรัวๆเลยจ้า น่ารักไม่ไหวแล้ว 

เห่ย พี่ออฟฟล่ะ

'มึง กูฝากถ่ายต่อด้วยนะ'

แล้วฉันก็รีบมองหาพี่ออฟทันที พร้อมกับเสียงบนเวทีที่ประกาศขึ้น

'ประกาศนะครับประกาศ ตอนนี้นะครับขอเชิญแฟนคลับทุกท่านนะครับ หรือผู้ที่มาร่วมงานทุกคนมาร่วมลุ้นโอกาสพิเศษนะครับ...นี้จะเป็นครั้งแรกและครั้งเดียวที่คุณจะมีโอกาสได้สัมผัสและใกล้ชิดกับนักแสดงที่กำลังโด่งดังที่สุดในตอนนี้นะครับ..อ่ะอ่ะอ่ะ รู้ใช่มั้ยครับว่าใคร'

'พี่กันๆๆๆๆ'

'ใช่ครับ คุณกัน อรรถพันธ์....ผู้โชคดีนะครับจะได้ถ่ายรูปคู่คุณกัน ไม่ใช่แค่นั้นนะครับ แต่จะยังไดด้มีโอกาสไปกินข้าวด้วยกันนึงมื้อ...แค่นี้ก็พิเศษแล้วใช่มั้ย แต่เราจะยังไม่หยุดแค่นั้น เพราะคุณจะยังได้ของรักขงหวงของคุณกันอีกด้วย....เป็นยังไงครับ น่าสนใจเลยใช่มั้ยครับ เพราะฉะนั้นถ้าใครสนใจนะครับ ทางเราจะซุ่มเรียกจากบัตรที่คุณได้รับมาจากทางเจ้าหน้าที่ตอนเข้างานมานะครับ'

พี่ออฟมันไปไหนว่ะ โอ่ย ไม่น่าปล่อยให้คลาดสายตาเลย

'ขอเชิญผู้โชคดีหมายเลย 2109 บนเวทีด้วยครับ...หมายเลข2109 ครับ'

เลขพี่ออฟด้วย ชิบหายละกู พี่ออฟไปไหน จะให้แผนพี่กันพังไม่ได้นะ จะว่าไปอีพี่ของฉันก็ร้ายเหมือนกันนะเนี่ย พี่ออฟมันคงต้องมีอะไรดีมากๆแน่ๆ

นั้นไง พี่ออฟ พี่มันกำลังจะเดินออกจากงาน เอาไงดีว่ะ เอาไงดี ฉันตัดสินใจวิ่งเข้าชนพี่มันเลยละกัน

ปลัก

'ขอโทษทีครับ'

พี่เค้าก้มลงมาช่วยฉันที่พื้น ขอโทษนะพี่ออฟ ฉันคว้าบัตรพี่เค้าขึ้นมา

'อ่าวน้อง'

'นี่พี่เบอร์ 2109นี่'

ขอโทษจริงๆนะพี่ แต่เพื่อพี่กันของหนู ฉันตัดสินใจตะโกนบอกหมายเลขพี่ออฟออกไป

'หมายเลข 2109อยู่ทางนี้ค่ะ'

ก่อนจะหันไปมองพี่กัน พี่กันมองมาแล้วยิ้มให้แบบฉันทำดีมาก หึยย เจ็บแค่นี้คุ้มเว่ย คุ้ม

'ทีมงานครับเชิญผู้โชคดีมาด้วยครับ'

พี่ออฟดูตกใจมาก จนทีมงานมาอันเชิญพี่มันขึ้นไป

ฉันก็อยากรู้เหมือนกันว่าพี่กันกำลังจะทำอะไร แต่พี่กันร้ายลึกลับแบบนี้ก็น่าค้นหาเหมือนกันนะเนี่ย ชอบพี่กันลุคนี้จัง...จะว่าไปฉันชอบทุกอย่างที่เป็นพี่กันเลย อีพี่ของหนู


- Gun part -

ผมนี่นับถือใจฝ้ายจริงๆ ไม่รู้จะขอบคุณฝ้ายยังไงเลย

'และนี่นะครับ ผู้โชคดีของเรา...ไม่ทราบว่าคุณชื่ออะไรครับ'

ป่าปี๊ดูตกใจมากเลยครับ โอ๋ เด็กน้อยของป๋า เดี๋ยวคืนนี้พี่กันจะปลอบใจน้องออฟเองนะ

'ออฟครับ'

เสียงแฟนคลับข้างล่างกรี๊ดกันใหญ่ ถือว่าใช่ได้ แปลว่าผมคิดไม่ผิด

'คุณออฟเป็นแฟนคลับน้องกันใช่มั้ยครับ'

ผมถึงกับยิ้มกับคำถามพิธีกร หึหึหึ มันเป็นคำถามที่ผมให้พิธีกรเองแหละ 

'เออ ก็...'

ป่าปี๊มันไม่ชอบโกหกไง ผมช่วยตอบเองก็ได้ เดี๋ยวจะใจร้ายกับพี่มันมากเกินไป

'เรารู้จักกันอยู่แล้ว ใช่มั้ยพี่ออฟ'

รู้จักดี เรียกว่าทุกซอกทุกมุมเลยแหละ แต่ผมจะดึงทะลึงทำไมเนี่ย ไอ่กัน สติ!!!

'อ่าวเหรอครับ แล้วก็ปล่อยให้ผมถามอยู่ตั้งนาน งั้นผมขอสัมภาษณ์คุณออฟดีกว่า ไม่ทราบว่าตอนนี้กำลังทำอะไรอยู่ แล้วทำไมถึงมาร่วมงานนี้'

'ผมเป็นสถาปนิกครับ วันนี้มารอแฟน'

โอ่ยย น่ารักจริงๆ บอกว่ามารอแฟน ก็ผมไง ไอ่ป่าปี๊อ่ะ อยากจะคว้าเข้ามากอดตอนนี้เลย หึย ถ้าไม่ติดว่าสาธารณะนะ

กรี๊ดดดด เสียงกรี๊ดข้างล่างดังกันใหญ่ ผมว่าแฟนๆน่าจะชอบในความน่ารักขงพี่มัน มันจะรู้มั้ยว่ามันน่ารักขนาดไหน ส่วนอีพี่นะหรอก้มมองกางเกงตัวเอง คงคิดว่าลืมรูดซิปกางเกงละสิ ไอ่ปี๊เอ้ย อย่าน่ารักไปมากกว่านี้นะ ผมชักจะหวงแล้วสิ คิดถูกคิดผิดว่ะเนี้ย

'แหมม คุณออฟขึ้นมาแปปเดียวเหมือนสาวๆจะให้ความสนใจมากแล้วนะครับ แต่ผมว่ามาเข้าที่เรื่องวันนี้ดีกว่า...ผมอยากจะถามว่าคุณชื่นชอบแฟชั่นโชว์ชุดนี้ตรงไหน'

'ก็ชอบทุกชุดนะครับ ดูสามารถใส่ออกงานได้ทุกงาน'

สีมึงหลุดหมดแล้วอีปี๊ มันไม่ได้ดูโชว์หรอกผมรู้

'เป็นคำตอบที่ตอบดจทย์กับคอนเซปเราจริงๆ ก่อนที่เราจะมอบรางวัลให้คุณออฟ ก็อยากจะถามคุณออฟสักหน่อยว่าประทับใจในตัวของน้องกัน'

ผมก็อยากรู้เหใือนกันว่าป่าปี๊จะตอบว่ายังไง เอาจริงๆก็อยากจะให้คนเอาไปจิ้นต่อ ถ้ามีคนจิ้นผมกับป่าปี๊คงดีไม่น้อย

'ก็กันน่ารักดีครับ ยิ้มเก่ง รอยยิ้มของกันทำให้คนอื่นมีความสุข'

กรี๊ดดดด เสียงแฟนคลับดังลั่นฮอลล์

เอาจริงผมแม่งโคตรเขินเลย ถึงคำตอบมันจะไม่ได้หวานซึ้งมาก เพราะเราอยู่ในที่สาธารณะแต่ถ้าอยู่กันสองคน ผมแม่งคิดดีไม่ได้จริงๆ

'ถ้าทางแฟนๆคงจะถูกใจนะครับ งั้นก่อนที่เราจะปล่อยคุณออฟลงไป ตอนนี้ขอให้น้องกันมอบของรักและถ่ายภาพคู่กันด้วยนะครับ ก่อนที่เราจะมอบอาหารมื้อพิเศษให้ได้ไปกินข้าวกันนะครับ'

พิธีกรดันป่าปี๊มายืนข้างผม

'กัน'

'มันจะเป็นไรมั้ย'

'ไม่หรอก แฟนๆดูชอบพี่นะ'

'แต่พี่ชอบเราว่ะ'

'ไอ่ปี๊'

ดูมัน ดูมัน ทำปากดี

แชะ แชะ แชะ

'ขอบคุณคุณออฟกับน้องกันมากนะครับ งั้นตอนนี้ขอเชิญทุกคนพร้อมกับโชว์พิเศษ'

แล้วผมก็ดินลงเวทีมาพร้อมป่าปี๊

'เพิ่งรู้นะว่างานมึงเหนื่อยแบบนี้'

'เห็นแบบนี้มันไม่ใช่งานๆเลยนะ'

ผมหยิบน้ำขึ้นมาดื่ม ก่อนจะจงใจส่งต่อให้ป่าปี๊ มันรับไปอย่างเคยชิน

กรี๊ดดด พี่เค้าดูดน้ำต่อกันด้วย

ตามแผน แฟนๆดูชอบ ผมไม่ได้ร้ายนะ ผมแค่ทำตามสิ่งที่ผมเคยชิน คริ

กรี๊ด

เสียงกรี๊ดยังคงดังลั่น พร้อมกับเสียงถ่ายรูป จนป่าปี๊มันเริ่มรู้สึกตัว บอกเลยว่าเรื่องนี้ป่าปี๊มันตามผมไม่ทันหรอก

'พี่ไปรอข้างนอกดีกว่า เดี๋ยวกันต้องไปเจอแฟนคลับใช่ป่ะ'

'ไม่ไปด้วยกันเหรอ'

'ไม่ดีกว่า เดี๋ยวคนสงสัย'

ผมยอมปล่อยพี่มันไปก่อน เดี๋ยวไก่ตื่นหมด


- จบตอน -

@pxxyogj

#ออฟกันxความลับ

น้องร้ายมั้ยยยย บอกแล้วว่านี้มันเสือร้ายในร่างแกะน้อย จะเป็นครอบครัวเสือทั้งที ก็ต้องแบบนี้แหละ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว