뚱뚱(ตุงตุง)

ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนะคะ💕💕 เรื่องนี้เป็นเรื่องของคิตตี้ลูกพ่อเสือนะคะ โหด มัน ฮา เศร้า บ้าบอคอแตก นิยายเรื่องนี้มีครบทุกแนว รับประกันความฮาจากไรท์เอง 😆😆😆

ตอนที่ 4 คนเลวในคราบคนดี 100%

ชื่อตอน : ตอนที่ 4 คนเลวในคราบคนดี 100%

คำค้น : คิตตี้ หึง ห่วง หวง โหด เจ้าชู้ เกมส์ แอบรัก เสือ ไทเกอร์ ไวน์

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 13.1k

ความคิดเห็น : 98

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ก.ย. 2560 16:04 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 4 คนเลวในคราบคนดี 100%
แบบอักษร

ห้องเรียน

"วันนี้มากันครบมั๊ย"เจ๊กิ๊บซี่ถาม เจ๊แกเป็นอาจารย์ประจำภาควิชาฉันเอง ฮ่าๆที่เรียกเจ๊ก็เพราะแกบอกให้เรียกอย่างนี้ เจ๊ก็คือเจ๊

"ครบ........มั้ง" ไอ้ทิวประธานสาขาฉันตอบ

"ไม่เจอกันนาน ลูกของเจ๊ปากยังเหมือนเลยน่ะ"

"ฮ่าๆ/ฮ่าๆ" ทุกคนหัวเราะกันเสียงดังลั่นห้อง

"แล้วตกลงครบมั๊ย"

"ครบครับ"ทุกคนในห้องตอบ สาขาฉันมีประมาณ50คน ไม่มากไม่น้อยจนเกินไป

"เอาหล่ะ วันนี้เจ๊จะมาค้นหาดาวดวงใหม่แห่งวงการนักแสดง"

เจ๊แกเล่นใหญ่มาก น้ำเสียงไม่พอมีท่าทางประกอบด้วย ฮ่าๆ

"แม่อิแมนที่แท้ทรู เล่นใหญ่เหมือนมึงเลย"

ฉันหันไปพูดกับอิแมน ฮ่าๆ

"อิดอก"

"อ้าวเงียบๆ"เจ๊แกเริ่มอธิบายรายละเอียดต่างๆของงาน ปีนี้จัดซะยิ่งใหญ่เลย ตายๆออกมาไม่ดีนี่ขายหน้าแน่ๆ

"ต่อไปบทนางเอก ใครอยากเป็นออกมาเลย"

เพื่อนในห้องต่างส่งเสียงเรียกให้คนที่ตัวเองชอบออกไป

"คิตตี้อยู่ไหนว่ะ"ไอ้ทิวประกาศทางไมค์

"กูอยู่นี่"

"ลงมา"ไอ้ทิวกวักมือเรียกฉัน แต่ฉันส่ายหน้าไปมา

ไม่เอาเว้ย กูจะแสดงเป็นต้นไม้ กูจองบทนี้มานานแล้ว

"แอ๊ด~~~"

เสียงเปิดประตูดังขึ้นมา พวกเราทุกคนในห้องก็หันไปมองคนที่มาใหม่

"กรี๊ดดดด ผู้ชาย"

ผู้ชายวิศวะเดินเข้ามาในห้อง มากันเยอะเลย ยกกันมาทั้งสาขาเลยรึไง

"มึงๆวิศวะมาทำไมว่ะ"อิแมยถาม

"มึงชอบไม่ใช่หรอ"อิไอ

"ชอบ แต่กูอยากรู้ว่ามาทำไม"

"กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด" ตายๆเสียงใครกรี๊ดว่ะ

"อ้าว เงียบก่อนลูก" เจ๊แกเดินไปหาพวกวิศวะแล้วพูดอะไรกันก็ไม่รู้ จากนั้นพวกวิศวะก็ขึ้นไปยืนบนเวที

นั่นไวท์หนิ โอ๊ยหล่อ

"อิคิตตี้นั่น ผู้ชายในฝันมึงนี่หว่า"อิแมนพูดแล้วชี้ไปที่ไวน์

หือ? ผู้ชายในฝันหรอ

"อะไร งง"

"เมื่อปีก่อนไงที่พวกเราไปนั่งกินข้าวข้างๆคณะอ่ะ แล้วเจอผู้ชายคนนั้นไง คนที่มึงชอบอ่ะ"

อ่า~~~~~~นึกออกแล้ว เค้าคือไวท์หรอ

"เมื่อก่อนดูแบดแล้ว เดี๋ยวนี้แบดยิ่งกว่าอ่ะ ไปสักเพิ่มด้วย อร๊ายยย" ปล่อยให้มันมโนของมันต่อไปค่ะ

"อ่ะ แมนนี่หยุดกรี๊ดได้แล้วลูก"เจ๊แกพูดออกไมค์ อิแมนก้มลงเกือบไม่ทัน

"ฮ่าๆ"

"อ่ะ มาต่อเรื่องของเราดีกว่าเมื่อกี้ถึงไหนแล้วทิว" มันต้องเรียกฉันอีกรอบแน่ๆ ฉันเลยก้มลงไปด้านลง คือห้องจะเป็นเหมือนห้องประชุมเหมือนโรงภาพยนตร์อ่ะ 

"คิตตี้ไปไหนแล้ว"เสียงมันประกาศอีกครั้งแล้วก็เงียบไป 

ตึก ตึก ตึก

กูว่ากูไม่รอด ฉันเห็นไอ้ทิวเดินมาทางนี้ พอเงยหน้าขึ้นไปเห็นอิแมนกับอิไอชี้นิ้วลงมาที่ฉัน แล้วทำปากบอกไอ้ทิวว่าอยู่นี่ๆ

"อิแมน อิเพื่อนเลว"ฉันด่ามัน

"กูอยากให้มึงเป็นนางเอก"

"ถามกูก่อนว่ากูอยากเป็นมั๊ย"ไอ้ทิวเดินเข้ามาในแถวที่ฉันนั่งแล้วดึงฉันให้ลุกขึ้น

"อื่อๆไม่เอา ไม่เป็น"

"ไม่ได้ ลุก!"ลุกก็ได้ ไอ้ทิวช่วยพยุงฉันให้ลุกขึ้น

"คิตตี้มีบทยังลูก"พอฉันลุกเจ๊กิ๊บซี่ก็ถามทันที​

"มีแล้วค่ะ หนูเป็นต้นไม้"

"ฮ่าๆ/ฮ่าๆ"เพื่อนๆในห้องหัวเราะ

"เจ๊ครับ มันจองบทนี้ตั้งแต่เค้ายังไม่เริ่มเขียนบทเรื่องกันเลย ฮ่าๆ"ไอ้ฟ้า เพื่อนในห้องพูดขึ้นมา

"ฮ่าๆ"

"มาๆลูกมาเป็นนางเอกดีกว่า"

สุดท้ายฉันก็โดนไอ้ทิวลากมายืนบนเวที ที่มีพวกวิศวะยืนอยู่

หลังจากที่คัดกันเสร็จแล้ว เจ๊แกก็แนะนำพวกวิศวะให้พวกเราทุกคนได้รู้จัก

"สงสัยกันหล่ะสิว่าวิศวะมากันทำไม"เจ๊กิ๊บซี่

"เนื่องจากผู้ชายในสาขาของเราไม่พอ อาจารย์เลยไปคัดเอาหนุ่มๆจากวิศวะมาเป็นนักแสดง"

"กรี๊ดดดดด อาจารย์หนูขอบทนางเอก"ฮ่าๆ อิแมนนี่ลุกขึ้นพูด

"ไม่ทันแล้วลูก ฮ่าๆ"

เจ๊แกเริ่มเรียกชื่อนักแสดงและตำแหน่งของแต่ละคน นี่ฉันต้องเป็นนางเอกจริงๆหรอแล้วใครเป็นพระเอกอ่ะ

"พระเอกของเราคือ........"

"คือ..."ทุกคนก็ลุ้นไปด้วยกัน

"นายทิว"

"โห่ๆๆ " เสียงเพื่อนๆร้องโห่ตะโกนออกมา ไม่ใช่ไม่พอใจน่ะ แต่มันแซวกันเฉยๆ

"ไม่ต้องโห่ กูรู้ว่ากูหล่อ"ไอ้ทิวพูดแล้วเดินขึ้นมายืนบนเวที

"แหวะ ฮ่าๆ"

"แต่.....เรื่องนี้ตัวร้ายจะเป็นพระเอก ฮ่าๆ"หักมุมมากเจ๊

ทุกคนต่างอึ้งกับสิ่งที่ได้ยิน ตัวร้ายเป็นพระเอก

"เจ๊อ่ะ"ไอ้ทิวดวยวาย

"ฮ่าๆ"

"ตัวร้ายของเราก็คือ เจ๊คัดมาอย่างดี ได้แก่ ไวน์วิศวะจร้า"

"กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด" ตายๆกรี๊ดอะไรขนาดนั้น 

ฉันหันไปเห็นอิแมนกับอิไอมันกำลังเต้นดีใจ กรี๊ดอยู่ อิเพื่อนเลว และเจ้าของเสียงกรี๊ดที่ทรงเมื่อกี้เป็นใครไปไม่ได้เลย อิแมนนี่นั่นเอง

"ไวน์ โอเคมั๊ย"เจ๊แกถาม

"ครับ"

"เอาหล่ะ เรื่องกำหนดการซ้อมเดี๋ยวเจ๊จะแจ้งอีกทีน่ะ งานนี้เป็นงานใหญ่ทุกคนรู้ใช่มั๊ย"

"ค่ะ/ครับ"

"เพราะฉะนั้นเจ๊เลยอยากให้ทุกคนซ้อมกันตั้งแต่เทอมหนึ่ง ถึงงานนี้จะแสดงตอนเทอมสอง แต่เราก็ละเลยไม่ได้ งานทุกอย่างต้องเป๊ะ"เจ๊แกพูดแล้วดีดนิ้วคำว่าเป๊ะ ฮ่าๆ

"เอาหล่ะ วันนี้พอแค่นี้"

"ขอบคุณค่ะ/ครับ"

ฉันเดินไปหาอิแมนกับอิไอ

"ว๊ายมึงโอกาศทองของมึงมาถึงแล้ว ผู้ชายในฝันอยู่แค่เอื้อม มึงอย่าทำพลาดหล่ะ"อิแมนนี่พูดไม่หยุดเลย

"เออ กูไปก่อนน่ะ"

"รีบจังเลยนะมึง"อิไอพูด ฉันก็หันกลับไปตอบมัน

"ไปรอผัวอิแมนนี่"

"ฝากบอกรักผัวกูด้วยน่ะ"

"อ่าเคร มึงอ่ะอิไอไม่ฝากบอกรักไอ้เกอร์หน่อยหรอ"

"ฝากบอกมันว่า ไปที่ชอบๆน่ะ"

"ฮ่าๆ"

หลังจากที่เคสนักแสดงเสร็จแล้ว ฉันก็ออกมารอไอ้เกอร์ที่หน้าคณะ ระหว่างนั่นมีรถขับชนหมาต่อหน้าต่อตาฉันเลย คนที่ขับรถคันนั้นขับผ่านไปอย่างไม่สนใจ ฉันรีบวิ่งเข้าไปดู

ฮื่อๆ

ทำไงดีอ่ะ 

ฉันสงสารมันมากเลย มันชื่ออิขาว ตัวมันสีขาวคนเลยเรียกมันว่าอิขาว อิขาวเป็นหมาที่คณะฉันเอง ฉันเห็นมันมาตั้งแต่ปี1อ่ะ ฉันรู้สึกผูกพันธ์กับมัน เวลาฉันว่างๆฉันจะมานั่งเล่นกับมัน ฮื่อๆถ้าอิขาวเป็นอะไรขึ้นมา แล้วฉันจะมานั่งเล่นกับใคร

"ให้กูช่วยมั๊ย" ฉันเงยหน้าขึ้นไปมองคนที่มาใหม่

"😱​" คนที่ฉันเดินไปให้รถเค้าชนนี่หว่า

"รู้ตัวว่าหล่อไม่ต้องจ้องนานขนาดนั้นก็ได้ จะให้กูช่วยมั๊ย" ไวท์พูดแล้วชี้ไปที่ขาว

"อืม ช่วยพาไปโรงบาลสัตว์แถวนี้หน่อย"

ฉันอุ้มอิขาวขึ้นมาแล้วเดินตามไวท์ไปที่ลานจอดรถคณะวิศวะ ระหว่างทางเดินก็มีคนมองมาที่ฉัน ฉันพยายามรักษาระยะห่างกับไวท์ให้มากที่สุด จะได้ดูเหมือนไม่ได้ไปด้วยกัน 

ไวท์หันกลับมาหาฉัน

"นี่ กูไม่กัดมึงหรอก รีบเดิน"

ใครสั่งใครสอนให้พูดกับคนที่เพิ่งจะรู้จักแบบนี้ว่ะ 

ไวท์เดินมาถึงรถของเค้าแล้วเปิดประตูรถให้ฉัน ฉันเข้าไปในรถของเค้า คือแบบมันรถหรูไง กลัวไวท์จะด่าเพราะกลิ่นเลือด กลิ่นอิขาวอาจจะติดในรถของเค้า

"ฮื่อๆ"

"ร้องทำไม มันยังไม่ตาย"

ไอ้บ้า ก็อิขาวมันร้องอ่ะ ฉันเลยร้องตามสงสาร

10 นาทีผ่านไป

ไวท์พาฉันมาที่โรงบาลสัตว์แห่งหนึ่งใกล้ๆกับมหาลัย ตอนนี้อิขาวอยู่ในมือหมอแล้ว

"แอ๊ด~~~~"หมอเดินออกมาแล้ว

ฉันลุกขึ้นเดินไปถามหมอทันที

"เป็นไงบ้างคะหมอ"

"น้องปลอดภัยแล้วนะครับ เดี๋ยวนอนอยู่นี่สักสองสามคืน อาการน่าจะดีขึ้นครับ"

"อ่อค่ะ ขอบคุณมากนะครับ"

"ครับ ผมขอตัวก่อนนะคับ"

หมอเดินออกไปแล้ว ฉันก็เดินเข้าไปหาอิขาวที่กำลังนอนอยู่บนเตียง

"หายไวๆนะอิขาว ถ้าแกเป็นอะไรไป แล้วฉันจะเล่นกับใคร"

"เพื่อนไม่คบรึไง ถึงได้เล่นกับหมา"

"ชิ ขอบคุณนะที่พาอิข้าวมาโรงบาล"ฉันหันไปขอบคุณเค้าแล้วหันกลับมาหาอิขาว

"เดี๋ยวให้น้องพักผ่อนก่อนนะคะ"พี่พยาบาลเข้ามาบอก ฉันก็ลูบหัวอิขาวเป็นการบอกลา

"เดี๋ยวพรุ่งนี้จะมาหาใหม่น่ะอิขาว รีบๆหายหล่ะ" พูดเสร็จฉันก็เดินออกไปด้านนอก เพื่อที่จะไปจัดการค่ารักษา แต่พอไปถึงที่เคาน์เตอร์พยาบาลก็บอกว่ามีคนจ่ายไปแล้ว 

"น้องผู้ชายที่มากับน้องจ่ายไปแล้วค่ะ"

"อ่อค่ะ"

แล้วตอนนี้เค้าอยู่ไหนอ่ะ ฉันมองหาเค้าไปรอบๆแต่ก็ไม่เจอ สงสัยจะกลับไปแล้ว

ฉันเดินออกมาด้านนอกแล้ววเดินไปที่ป้ายรถเมย์ ฉันสงสัยว่าทำไมคนต้องมองฉันมากขนาดนั้น 

"ชิบหาย"

ฉันอุทานออกมา

ลืมคิดไปเลยว่าเสื้อนักศึกษาของฉันมันเปื้อนเลือดของอิขาว ฉันก้มลงมาดูมันเปื้อนเยอะมากเลยอ่ะ 

ทำไงดี

"อะไรเลอะเสื้อหรอหนู"มีป้าคนหนึ่งเดินเข้ามาถาม

"เลือดค่ะ พอดีหนูไปช่วยหมาที่โดนรถชนมาค่ะ"

"อ่อ แล้วทำไมไม่เปลี่ยนชุดหล่ะลูก คนอื่นเค้าเข้าใจผิดกันไปหมดแล้ว"ป้าบอกด้วยความหวังดี 

ก็อยากจะเปลี่ยนอยู่นะคะ แต่ไม่มีเสื้อจะเปลี่ยน

"นี่พวกหล่อน หยุดนินทาว่าร้ายหนูคนนี้ได้แล้ว เค้าไปช่วยหมาที่โดนรถชนมา" คุณป้าหันไปตะโกนใส่กลุ่มคนที่นั่งรอรถเมย์อยู่ เค้าก็หันมายิ้มกับฉัน

รถเมย์มาแล้วแต่ฉันไม่ขึ้น ขึ้นไปก็โดนมองแรงอีก

เออ โทรให้ไอ้เกอร์มารับดีกว่า

"เกอร์"

'เออ มึงอยู่ไหน'

"อยู่ป้ายรถเมย์ข้างๆกับโรงบาลสัตว์อ่ะ"

'อ้าว แล้วมึงไปทำไรที่นั่นกูบอกให้รออยู่หน้าตึก'

"อิขาวมันโดนรถชนอ่ะ กูก็เลยพามันมาหาหมอ"

'หมาที่มึงเล่นด้วยบ่อยๆนั่นหรอ'

"เออ"

'อืม รออยู่ตรงนั้นน่ะ อีก5นาทีถึง'

"เออ รีบมา"

'เคร'

ฉันกดวางสายไอ้เกอร์ไปไม่นาน มันก็มาถึง

"เห้ย ทำไมเสื้อมึงเป็นงั้นอ่ะ"ไอ้เกอร์จอดรถแล้วลงมาหาฉัน

"ก็โดนเลือดอิขาวอ่ะ"

"เออๆรีบกลับเลย"

"เออ"

"อ่ะนี่ ใส่ทับไว้"ไอ้เกอร์ถอดเสื้อช็อปของมันออก แล้วยื่นมาให้ฉัน

ฉันก็รับมาใส่

"มึงใส่ช็อปก็ดูขึ้นหว่ะ"มันใช่เวลาชมมั๊ย

"กูใส่ชุดไรก็สวย ฮ่าๆ"

"อารมณ์ดีขึ้นมาแล้วใช่มั๊ย" นี่คือวิธีที่ทำให้ฉันหัวเราะได้ของไอ้เกอร์

"อืม ไปกันเถอะ"

ฉันเดินขึ้นรถไปกับไอ้เกอร์

อีกด้านของฝั่งถนน

มีผู้ชายหนึ่งคนกำลังมองรถหรูสีดำที่แล่นออกไป

"หึ"

เค้ามองไปที่ถุงเสื้อผ้าที่เพิ่งจะซื้อมา มาขับรถออกไป

"ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด"

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นมา ทำให้เค้าลดความเร็วของรถลง ถ้าไม่มีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นมาเค้าก็ยังคงขับรถเร็วอยู่อย่างนั้น เพราะตอนนี้เค้ากำลังระบายอารมณ์โกรธกับการขับรถ

"ว่าไง"

'อยู่ไหนว่ะ'

"กำลังจะกลับคอนโด"

'คืนนี้จัดป่ะ'

"เออ"

'ให้มันได้อย่างนี้ดิ เดี๋ยวกูเลี้ยงเอง'

"ไม่ต้อง วันนี้กูเลี้ยงเอง"คืนนี้เค้าอยากจัดหนัก

'สายเปย์เว้ย ฮ่าๆผีเข้ารึไงมึงนึกอยากจะเลี้ยงเหล้ากู'

"รึมึงจะไม่แดรก"

'เออ ขอโทษครับ'

"แค่นี้นะ กูจะขับรถ"

'เออ ขับรถดีๆ'

เค้ากดว่างสายไป แล้วเร่งความเร็วของรถขึ้นอีก

อีกฝั่งของคิตตี้

คอนโดห้องคิตตี้

"คิตตี้ มึงรีบไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อเลย กูเห็นแล้วจะอ้วก"

"ค่ะ พ่อคนเจ้าสำอางค์"

"สำอางค์พ่_ง"

ฮ่าๆ ฉันไม่รอให้ไอ้เกอร์มันเตะหรอก ฉันรีบวิ่งเข้าห้องน้ำ ระหว่างที่อาบน้ำฉันก็คิดอะไรเพลินๆแต่อยู่ๆก็คิดถึงไวน์ขึ้นมา เค้าหายไปไหนน่ะ 

"คิตตี้เสร็จยังม๊าโทรตามแล้วเว้ย"

เสียงไอ้เกอร์ตะโกนดังมาจากด้านนอก

"จะเสร็จแล้ว แป๊บนึง"

"เดี๋ยวกูลงไปรอที่ห้องไอ้ไลน์น่ะ"

"เออ"

สรุปวันนี้กลับบ้านทุกคนซิน่ะ กลับบ้านเรา ป๊ากับม๊ารออยู่ ฮ่าๆ

ไรท์กำลังจะสอบมิดเทอมแล้วช่วงวันที่29-4 อาจจะไม่ค่อยได้อัพนะคะ 

#รักคิตตี้กับพองเพื่อนก็อย่าลืมกดไลค์ ให้ดาว กดคอมเม้นกันเยอะๆนะคะ















แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}