nawa

สวัสดีค่ะ ถ้าใครหลงเข้ามาแล้วอย่ากดผ่าน ลองอ่านสักตอนก่อนนะคะ นิยายของNawa อินดี้ที่ไม่ได้มีดีแค่เรื่องลึกลับ

อันตรายที่มองไม่เห็น (NC 20+)

ชื่อตอน : อันตรายที่มองไม่เห็น (NC 20+)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ลึกลับ,สืบสวน สอบสวน

คนเข้าชมทั้งหมด : 79.6k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ต.ค. 2560 16:01 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
อันตรายที่มองไม่เห็น (NC 20+)
แบบอักษร

บทที่ 6

คนตัวโตกว่าอุ้มร่างเล็กไว้ในอ้อมแขนโดยมีผ้าขนหนูห่อหุ้มร่างกายเดินไปยังบ้านพักของหญิงสาว เธอยังคงมีอาการตกใจเหลืออยู่เล็กน้อยแต่ความอายเข้ามาแทรกกลับมากกว่า ดวงหน้าขาวนวลบัดนี้แดงกล่ำเธอก้มหน้าซุกกับอกกว้างเพื่อหลบตาคมของชายหนุ่มที่ทำให้เธอรู้สึกร้อน ร้อนจนแทบละลาย หล่อนช้อนตาขึ้นแอบมองปลายคางเขียวครึมเต็มไปด้วยไรหนวดที่เริ่มจะขึ้น หูที่แนบกับแผงอกได้ยินเสียงหัวใจของนายทหารหนุ่มที่เต้นระรัวไม่แพ้ของเธอ

“คุณรออยู่ที่นี่ก่อนนะ ผมขอลงไปดูข้างล่างนั้นก่อน”

“ค่ะ”พิมพลอยตอบเสียงเบาหลังจากที่นายทหารหนุ่มบรรจงวางหญิงสาวลงบนเตียงของเธอ เขาผละออกมาดูห้องนั้นลงไปด้านล่างทั้งที่ใจไม่อยากปล่อยหญิงสาวให้ห่างกายแต่กลัวตนเองจะห้ามใจไม่ไหวเผลอทำร้ายน้ำใจหญิงสาวซะก่อน ยิ่งกับผู้หญิงที่ไม่ยินยอมมันไม่ใช้ทางของร้อยโทนรินทร์เลย

เขาสาวเท้าถือตะเกียงส่องไฟไปที่ห้องดินยังคงชื้นแฉะจากฝนตกหนักเมื่อวานทำให้เห็นรอยเท้าที่ย่ำอยู่ที่พื้น เขาพอแยกออกจากรอยที่ประทับไว้บนโครนว่าเท้าเล็กๆนี้เป็นของหญิงสาว ส่วนเท้าที่ใหญ่กว่ามากเป็นของเขาเอง แต่สิ่งที่ชายหนุ่มต้องสงสัยและตกตะลึงคือรอยเท้าที่จมได้ในโคลนหลังห้องน้ำที่หญิงสาวชี้ว่ามีคนแอบมอง รอยเท้าไม่ได้ใส่รองเท้าและที่สำคัญรอยเท้านั้นเป็นของผู้ชาย!!!

ก๊อก ก๊อก ก๊อก เสียงเคาะประตูดังขึ้นร่างบางที่กำลังเอื้อมมือเกี่ยวตะขอมุ้งสะดุ้งสุดตัว

“ผมเองครับนรินทร์”

“ค่ะ สักครู่นะคะ”หญิงสาวเลื่อนกลอนประตูลงค่อยๆเปิดให้ชายหนุ่ม

“ยังไม่นอนหรอครับ"

“นอนไม่หลับค่ะ เจออะไรบ้างไหมคะ”เธอตอบในแววตามีความวิตกกังวลอยู่

“ไม่ครับ”ชายหนุ่มปด

“ฉันคงตาฝาดไป” หล่อนปลอบตนเองพร้อมถอนหายใจอย่างโล่งอก

กระท่อมหลังหนึ่งปลุกห่างจากหมู่เกือบถึงแนวชายป่าในนั้นเป็นที่อาศัยของหญิงสาววัยสามสิบ รูปร่างเต่งตึงอวบอัดหล่อนเคยมีสามีมาก่อนแล้ว แต่สามีเข้าไปหาของป่าโดนช้างป่าเหยียบตาย จึงทำให้หล่อนเป็นม่าย คนในหมู่บ้านจึงขับไล่ให้มาอยู่ห่างไกลด้วยคำกล่าวหาว่าเป็นผู้หญิงกินผัวหญิงกาลกินี หญิงม่ายจึงใช้ชีวิตอยู่ตามลำพังในกระท่อมเล็กๆมุงด้วยแฝกตัวเรือนปลูกยกสูงขึ้นกว่าพื้นเพียงนิดเดียว

     “ทำไมวันนี้หมอกลงหนาจัง”หญิงม่ายเงยหน้ามองฟ้า

    หมอกวันนี้ลงหนาจัดกว่าทุกวันที่ผ่านมาจนเธอต้องลามือจากการเช็ดจานในครัวที่ยื่นออกมานอกตัวบ้านลง หล่อนลุกขึ้นเก็บจานเข้าที่เขี่ยไฟในเตาออกจากกันปกป้องกันไฟไหม้เมื่อเธอหลับ ดึงผ้าถุงม้วนกระโจมอกรัดเต้าทั้งสองกันการเลื่อนหลุด รีบมุดเข้ามุ้งนอน ร่างอวบอัดของหล่อนร้อนลุ่มกระสับกระส่าย แม้อากาศข้างนอกจะหนาวเย็นเพียงใดแต่ร่างกายกับร้อนเร่าดังไฟสวาทสุมทรวง กลิ่นหอมเอียนๆเลี่ยนๆลอยมาตามลมทำให้หนังตาหนักแทบจะลืมไม่ขึ้น แต่ไฟราคะกลับโหมลุกโชนเธอกระสันเสียวอย่างไม่เคยเป็นมาก่อนจะว่าห่างเรื่องอย่างว่ามานานก็คงไม่ใช่ เพราะวันนี้อารมณ์ร้อนแรงต้องการ การเติมเต็มมากกว่าทุกครา แม้แต่นิ้วน้อยๆที่เคยเต็มได้ทุกครั้งก็ไม่อาจสงบอารมณ์สวาทลงได้

“อือ....ฮือ....โอว์”เสียงคางกระเส่าร่างกายบิดเร้าเมื่อโดนจู่โจม มือปริศนาลากเลื่อยภายใต้ผ้าถุงก่อนปลดออกเผยให้เห็นเต้าขาวใหญ่อวบอิ่มมียอดดอกสีชมพูเข้ม มือหนาขยำกำอย่างรุนแรงลิ้นเย็นเลียวนรอบฐานและดูดกลืนยอดอกอย่างหื่นกระหาย จนร่างของม่ายสาวแอ่นตามมือเพราะความเจ็บปนเสียว หนังตาหนักพยายามลืมขึ้นมองแต่ไม่เป็นผลตาพร่ามัวไม่สามารถรู้ไดเลยว่าเป็นใคร แต่รสสวาทที่มอบให้กับถึงใจซาบซ่านดีเหลือเกิน

“อ๊ะ...อ๊ะ....โอว์”มือหนาเกาะกุมเนินนูน ก่อนล้วงผ่านกลีบใหญ่อย่างร้อนรน หล่อนเสียวจนต้องสูดปากร่องน้ำที่ไม่ได้ใช้งานมานานกลับถูกเติมเต็มป้อนความเสียวกระสันจนสายธารหลั่งริน มือเรียวคว้าควานหาของพึงใจนิ้วเรียวจับได้เอ็นปูดโปนอันใหญ่ หัวบานดังดอกเห็ดแม้ในความมืดเพียงแค่สัมผัสยังจินตนาการถึงความเสียวเมื่อโดนสอดใส่ได้

“เร็วๆหน่อยไม่ไหวแล้ว ใจจะขาด” เสียงเล็กเร่งเร้า อารมณ์เจ้าหล่อนร้อนดั่งไฟเธอดึงความเป็นชายสอดแทรกผ่านกลีบบาง  แค่ส่วนของดอกเห็ดที่แทงเข้าครูดพนังแคบเสียวจนร้องเสียงหลง ร่างอวบอ้าขาขยายกว้างเพื่อจะได้ลองลิ้มชิมโคนเห็ดทั้งลำ คนบนร่างหล่อนสาวร่างออกก่อนจะกระหน่ำสวนกลับเข้าไปโดยแรงจนมิด 

“โอว์...โอว์...ซี๊ด...แหกๆ”หล่อนร้องครวญครางร่างเล็กกว่ายกเอวสวนชนิดไม่ยอมแพ้ การกระหน่ำเข้ามาเติมเต็มแต่ละทีทำให้หล่อนเสียวถึงท้องน้อย แท่งยาวสาวเร่งจังหวะขึ้นจากสายธาราไหลเล็กๆบัดนี้เหมือนน้ำป่าพัดโหมหลั่งไหล ร่างหล่อนกระตุกตอดรัดราวกับว่ากลัวมันจะหายไปเมื่อเอ็นใหญ่สาวออกจากร่างแต่ละทีเหมือนถูกดูดวิญญาณออกไปด้วย เสียงหายใจหอบหนักหัวใจเต้นรัว ราวกับจะขาดใจ

นายทหารหนุ่มดึงผ้าห่มคลุมให้คนร่างเล็กที่หลับอยู่บนเตียง ใบหน้าจิ้มลิ้มใบนิด จมูกหน่อยจนเขาอดไม่ได้ที่จะประทับรอยจูบเบาๆลงบนแก้มใสพร้อมสูดไอหอมกลุ่นจากร่างบาง 

“ฝันดีนะครับ”นรินทร์พูดก่อนล้มตัวลงนอนที่พื้นด้านล่างของเตียงหญิงสาว เอาแท่นแขนตนเองต่างหมอน เขาไม่อยากปล่อยพิมพลอยไว้คนเดียวเพราะเธอดูเสียขวัญตื่นกลัว กว่าจะหลับได้เขาต้องคุยเป็นเพื่อนหล่อนเสียนาน โดยเธอเหมือนเป็นผู้ฟังที่ดีมากกว่า จะถามเมื่อสงสัยหรือสนใจเท่านั้น เขาเลยเผลอเล่าเรื่องสมัยเป็นนักเรียนนายร้อยให้เธอฟังเสียเกือบหมดยกเว้นเรื่องหัวใจ





แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น