Hunny Exo

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

รุ่นพี่ ครั้งที่18 (คิดชื่อไม่ออก..ขออภัยด้วย..55+)

ชื่อตอน : รุ่นพี่ ครั้งที่18 (คิดชื่อไม่ออก..ขออภัยด้วย..55+)

คำค้น : รุ่นพี่เซ็กส์เฟรน

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 31.4k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 13 ต.ค. 2560 20:25 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รุ่นพี่ ครั้งที่18 (คิดชื่อไม่ออก..ขออภัยด้วย..55+)
แบบอักษร

(ชาย พาท)

6:50น.

ซ่าาาาา ซ่าาาาาา

"พี่คงจะดีมากไปใช่มั้ยเธอ...ไม่เคยนอกใจไม่สนใครมีเพียงเธอ..ก้ให้เธอทั้วหัวใจแต่เสือกไม่พอใจเธอ..แอบมีเค้ามาอีกคนพี่สุดจะทนกับตัวเธออออ.."

ซ่าาา ซ่าาาา

สายนํ้าเย็นๆที่ไหลออกมาจากฝักบัว สายนํ้าที่ไหลไปตามบริเวณทั่วตัว เช้านี้ผมคงอารมณ์ดีเป็นพิเศษถึงได้แหกปากร้องเพลงก้ว่าได้

"อ่าาาา...สดชื่นจังว้ะ...ร้องเพลงไรต่อดี..."ในขณะที่ยืนอยู่ใต้ฝักบัวสายนํ้าที่ไหลออกมาก้กระจายไปทั่วตัว ทำเอาเช้านี้สดชื่นไม่น้อย เช้านี้คงจะมีอะไรดีๆเข้ามาแน่นอน

ปัง! ปัง! ปัง!

"เห้ย!..มึงอาบนํ้าหรือนอนว้ะห้ะ...นานแล้วนะเว้ยยย..."

กูคงคิดผิดไป เช้านี้แม่งเอ้ย!! ประตูห้องนํ้าจะพังอยู่แล้วเนี้ย ผมหันหน้าไปมองที่ประตูห้องนํ้าที่มีเสียงทุบอย่างแรง

"อะไรเกล...อาบนํ้าอยู่ใจเย็นดิ.."ผมพูดจบก้จัดการฟอกสบู่ไปทั่วร่างกาย

"เห้ย!..ไอ้ห่าเอ้ย!..มึงเข้าไปเกือบครึ่งชั่วโมงแล้วเนี้ย..กูรอนานแล้วน้ะเว้ย.."เสียงที่เล็กแหล่มที่จะโกนมาจากทางด้านหลังประตูทำเอาผมอมยิ้มที่จะได้แกล้งไอ้ดื้อมัน

"แล้วมึงทำอะไรอยู่เนี่ยห้ะ..."เสียงเล็กแหล่มเอ่ยถามขึ้นอีกครั้ง ในขณะที่ปมกำลังฟอกสบู่อยู่

"ถูสบู่..."ผมตะโกนตอบกลับไป เสียงคนด้านนอกเงียบไปทันไรก้ดังขึ้นมาอีกครั้ง

"ไอ้ชาย!!..มึงรีบๆเลย..ไอ้เชี้ย!!..เค้าไปเกือบครึ่งชั่วโมง...มึงทำเหี้ยไรว้ะเนี้ยยน!!..ห๊าา!?"เอาแล้วสิ ฟังแล้วผมก้เเอบหัวเราะเบาๆในห้องนํ้าเช้านี้ทั้งที่ผมอารมณ์ดีขนาดนี้ แต่ผิดกับคนที่มันอยู่หลังประตูคงจะปรี๊ดน่าดู

"เออๆ...เดี๋ยวจะเสร็จแล้ว.."ผมตะโกนกลับไปแต่ไม่ได้ยินเสียงตอบกลับ เลยรีบจัดการล้างตัวจัดการกับตัวเองให้เสร็จทันที

แกร๊ก~

"นี่อาบเสร็จ...อ่าว..ไปไหนว้ะ..."ผมออกมาพร้อมกับเดินเช็ดหัวออกมา พอกำลังจะพูดกับไอ้ดื้อมันก้ไม่อยู่แล้ว

"หายไปไหนวะ..."ผมพล่างเช็ดหัวไปพร้อมกับมองซ้ายมองขวาของห้อง เลยจัดการเดินเข้าไปในครัวก้เจอกับร่างเล็กทันที

"เอิ่ม...เช้านี้กินข้าวต้มแล้วกันง่ายดี..."ผมมองร่างเล็กที่กำลังพูดกับตัวเอง พร้อมกับคนข้าวต้มในหมอที่มีไอความร้อนขึ้นมาจางๆเลยจะเเกล้งหยอกซ้ะหน่อย ผมก้ค่อยๆเดินย่องเบาๆมาทางด้านหลังของคนตัวเล็กที่ไม่รู้ตัว

หมับ~

"อ้ะ...โอ้ย...มึงทำอะไรเนี้ย..ปล่อย.."เกลมันตกใจเล็กน้อยที่ผมแอบย่องไปกอดทางด้านหลังของมัน

"ก้กอดเมียรักไง...น่ารักปานนี้ไม่กอดเสียดายแย่..เนอะๆ.."ไอ้เกลที่มันกำลังดิ้นอยู่ในวงเเขนผมก้ดิ้นสุดตัวพร้อมกับสีหน้าที่ไม่ค่อยพอใจ

"เมียห่าอะไรของมึง..กูเมียมึงตอนไหนห้ะ...มั่วไปไกลแล้วมึง.."เกลมันพูดพร้อมกับสีหน้าที่ไม่ค่อยพอใจพร้อมกับคิ้วที่ขมวดเป็นปม ดูๆไปมันก้ น่ารักดี

"หึ...ต้องเป็นเมียสิ...ในเมื่อ..เราได้กันแล้วนิ...ใช่รึเปล่า.."ผมกระซิบเบาๆที่ข้างหูของคนตัวเล็กพร้อมกับเป่าลมใส่หูของเกลมัน ตอนนี้ตัวเกลมันดูสั่นๆ

"เป็นอะไรไป...หรือว่าที่พูดมา..มันจะใช่ทั้งหมด..ถึงไม่ปฏิเสธเลยน้าา.."ผมกระชับอ้อมแจนให้มันแน่นขึ้น ตอนนี้แผ่นหลังของร่างเล็กก้แนบชิดกับอกผม

"ปะ...ปล่อย...ก่อนหน้านี้...มึงวางยากูไม่ใช่หรอห้ะ...มึงยังกล้าพูดอีกน้ะ..."เกลมันเริ่มดิ้นอีกครั้งหลังจากที่เงียบไปสักพัก

"แล้วหลังจากนั้นก้ยอมมาตลอดไม่ใช่หรอ...หืมห์..อย่าโกหกตัวเองสิ..พูดตรงๆสิ..ว่า...ชอบ.."ร่างกายคนตัวเล็กเริ่มสั่น แม้แต่จะปริปากพูดก้ไม่ยอม ตอนนี้ผมนึกสนุกแล้วสิ 

"อึก...ปะ...ปล่อย...อึก..อย่า..ไม่.."ผมประกบปากลงไปที่ซอกคอขาวๆของเกลมันพร้อมกับสูดดมความหอมจากซอกคอทั้งดูดเม้มไปด้วย

"อึก...ยะ...อย่า...พอ...พอแล้ว..หยุด.."ผมยังคงซุกไซร้คอขาวๆของมันพร้อมดูดเม้มอย่างมันเขี้ยว จากนั้นก้ค่อยละปากออกจากลำคอขาวๆนั่น

"ไหนทำอะไรกินดูหน่อยซิ.."ผมปล่อยเกลให้มันเป็นอิสระแล้วพูดเรื่องอื่นแทรกเข้ามาทันที ทำเอาคนร่างเล็กถึงกับงง

"อะไรของมึง...คิดจะทำอะไรก้ทำ..มึงไปหาหมอมั่งน้ะ.."ในขณะที่ผมกับกังจับทัพพีคนข้าวต้มอย่างอารมณ์ดี คนตัวเล็กก้พูดอย่างไม่พอใจ

"อ่าว...อะไรจะให้ทำต่อหรอบอกกันดีๆก้ได้...จะด่าทำไมล่ะเมียจ๋า.."ผมพูดกวนๆใส่เกลมัน มันก้ดูท่าจะเขินแก้มมันทั้งสองข้างเริ่มมีสีแดงระเรื่อย

"อะ...อะไร...ต่อบ้านมึงสิ...กูไปอานํ้าดีกว่า..."เกลมันพูดพร้อมกับที่จะหันหลัง ผมเลยนึกสนุกได้พอดี

"ให้ช่วยถูหลังมั้ยครับเมีย..."ผมพูดแล้วฉีกยิ้มหวานๆ เกลมันหันขวับมาทันทีพร้อมกับขมวดคิ้วเป็นปม

"ไปตายซ้ะ...ไอ้โรคจิต..."เกลมันหันมาว่าผมแค่นี้มันก้เดินตรงดิ่งเข้าห้องนํ้าไป ส่วนผมก้รีบกลับเข้าห้องไปแต่งตัว




ณ มหาลัย

7:35น.

"ตอนเย็นมารอที่เดิมนะ..."

"วันนี้จะกลับบ้าน...ขอกลับเองแล้วกัน.."

ตอนนี้ก้มาถึงหน้าตึกคณะแล้ว แต่ยังไม่ทันไรในเมื่อเลิกเรียนแทนที่เกลจะมากับผมกับปฏิเสธอย่างหน้าตาเฉย

"อืม...แล้วแต่ก็ได้..."ผมพูดสั้นๆแค่นี้เกลมองหน้าผมแล้วเปิดประตูรถลงไปทันที

ปึก~

"แล้วมึงเลยเกล...ตอนนี้มึงทำตามใจมึงได้เลย...ไม่นานหรอกกูจะเป็นเจ้าของมึง.."


​(จบชาย พาท)

​(เกล พาท)

​หลังจากที่ลงมาจากรถไอ้ชายแล้ว ผมก้รีบตรงดิ่งขึ้นไปยังห้องทันที เห้อ นี่ก้ผ่านไปสองถึงสามวันแล้วที่ไม่ได้กลับบ้านเลย ถึงจะโทรบอกแม่ที่บ้านว่าอยู่กับเพื่อนต้องทำงาน แต่จริงๆก้อยู่กับไอ้ชายนั่นแหละ

"ไอ้เกล..."ผมยังไม่ทันเปิดประตูห้อง เสียงเรียกก้ดังมาแต่ไกล เอิ่ม เสียงนี้

"อ่าว..ไอ้เฟรมมมม...ไม่รีบเข้าไปเรียนหรอ...จะ..สายแล้วน้ะมึง.."ใช่ครับไอ้เฟรมเปิดประเดิมมาก้เจอมันเลยหรอ ยังไม่ทันตั้งตัวเลยนะเนี้ย

"มึงไม่ต้องมายิ้มใส่กู...บอกมา...มึงหายไปไหนมาห้ะ...กูโทรไปก้ไม่รับ..ไลน์ไปทำไมไม่แหกตาอ่านว้ะ.."คำถามมากมายถาโถมใส่หน้าผมอย่างไม่ใยดี นี่มึงห่วงกูใช่มั้ย

"เอ่อน่า...มึงอย่าเครียดเลย...กู..กูไปธุระมา...มึงก้ทำเป็นเด็กไปได้..."จริงๆครับไอ้เฟมมันชอบทำตัวงองแงเหมือนเด็กอยากได้นู่นได้นี่ ​

"มึงนี่มันจริงเลย...แต่กูงอนมึงอยู่นะ.."ไอ้เฟมพูดทำเอาผมคอตก ไอ้นี่มันยิ่งง้อมันยากๆอยู่ โอ้ยยยย มีแต่เรื่องเครียดเว้ยย

"เอ้ามึง...เห้ยอย่างอนกูเลยนะ...กูขอโทษ..."ผมเดินตามหลังมันเข้าห้องเรียนตอนนี้อาจารย์ยังไม่เข้า

"มึงดูปากกูน้ะ...กู...งอน...มึง..."ไอ้เฟรมหันหน้ามาหาผมแล้วเอานิ้วชี้ที่ปากมันพร้อมกับพูด 

"ง้ะ...มึงอ่าาาาาา..."










​ติดตามตอนต่อไป

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น