nawa

สวัสดีค่ะ ถ้าใครหลงเข้ามาแล้วอย่ากดผ่าน ลองอ่านสักตอนก่อนนะคะ นิยายของNawa อินดี้ที่ไม่ได้มีดีแค่เรื่องลึกลับ

ชื่อตอน : บ้านพัก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ลึกลับ,สืบสวน สอบสวน

คนเข้าชมทั้งหมด : 37.3k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ต.ค. 2560 15:42 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บ้านพัก
แบบอักษร


บทที่4            

เวลาล่วงเลยไป ตะวันบนฟ้าคล้อยต่ำลงฟ้าเปลี่ยนเป็นสีแดง หรือที่ชาวบ้านเรียกว่า ผีตากผ้าอ้อม พิมพลอยพลิกนาฬิกาดูพึ่งจะบ่ายสี่โมง ใกล้เข้าหน้าหนาวเวลาเย็นจะเร็วกว่าปกติร่างบางถอนหายใจ บางทีเธอก็รู้สึกเหงา เพราะที่นี่ห่างไกลคำว่าศิวิไลมากโข อย่าว่าแต่อินเตอร์เน็ตเลยไฟฟ้ายังลำบากที่อนามัยเป็นที่เดียวที่มีเครื่องปั่นไฟและบ้านพักของเธอก็พวงมาใช้ต่อเครื่องปั่นไฟเก่าอายุคงมากกว่าอายุเธอวันดีคืนดีก็ไม่ทำงานไปดื้อๆมีเพียงตะเกียงและไฟฉายที่พอใช้ขับไล่ความมืดไปได้ ยิ่งเหตุการณ์วันนี้ทำให้เธอจิตตกทำให้เธอคิดถึงบ้าน คิดถึงคุณแม่ขึ้นมาจับใจ ธรรมชาติรอบตัวที่มีทั้งความสวยงามและความน่ากลัวซ่อนอยู่ทำให้เธอหวั่นใจแปลกๆ    

“เรียบร้อยแล้วหมอ”เสียงอูเลตะโกนมา ร่างสามร่างตามเนื้อตัวเปรอะไปด้วยดินโคลนเดินออกมาจากชายป่าฝั่งทิศตะวันตกลึกเข้าไปเป็นที่ฝั่งศพของหมู่บ้านหรือเรียกง่ายๆว่าป่าช้า ที่หมู่บ้านนี้มีประเพณีฝั่งศพต่างจากที่อื่นๆที่เผา

“สวัสดีจ้ะหมอ”คะฉิ่นลูกชายอูเลยกมือขึ้นไหว้เธอ ชายหนุ่มวัยฉกรรย์ร่างสูงยืนข้างๆกับนายทหารพรานหนุ่มทำให้ตัวของเขาดูผอมแห้งไปเมื่อเทียบกับนรินทร์

“จ้ะ ไปช่วยพ่อมาหรอ มะเมียะล่ะ”

“มะเมียะอยู่บ้านจ้ะ คงทำกับข้าวให้หมออยู่ เดี๋ยวฉันรีบกลับบ้านเอาข้าวมาส่งหมอนะจ้ะ”  

“ขอบใจมากนะ ฉันถามเฉยๆวันนี้ไม่เห็นเลย ฉันยังไม่หิวหรอกจ้ะไม่ต้องรีบนะ”เธอบอกคะฉิ่นที่ทำท่ารีบวิ่งกลับบ้านเพื่อไปเอากับข้าวมาให้เธอ

“นายทหารพักที่นี่ก่อนนะจ้ะ หลังนี้ไม่มีคนอยุ่ อยู่ข้างๆบ้านพักหมอ สร้างไว้เผื่อมีหมอในเมืองมาแต่ไม่มีใครอยู่หรอกจ้ะเดียวอูเลทำความสะอาดให้”มือเหี่ยวชี้ไปที่บ้านพักหลังข้างๆบ้านพักของพิมพลอย เป็นบ้านไม้ยกสูงไม่กว้างมากนักด้านในเปิดไปเป็นเตียงนอนเลยมีเฉลียงหน้าบ้านมุงด้วยสังกะสี เหมือนบ้านพักของพิมพลอยทุกอย่าง

“ห้องน้ำใช้กับตุณหมอได้เลยนะจ้ะ”ตาเฒ่าชี้ไปยังห้องน้ำที่สร้างถัดไปด้านหลังอยู่ระหว่างกึ่งกลางของบ้านพักทั้งสองสร้างด้วยปูนหลังคาและประตูทำด้วยสังกะสีแต่แค่นี้ก็ดูดีกว่าชาวบ้านแถวนี้มากแล้ว บ้านบางหลังยังวิ่งไปถ่ายท้องกันในป่าจนพิมพลอยมาประจำที่นี้จึงจัดอบรมเรื่องห้องน้ำและสุขลักษณะต่างๆจึงทำให้ตอนนี้ในหมู่บ้านมีห้องน้ำเพิ่มมากขึ้นแต่ก็ยังไม่ทุกครัวเรือน      

“ไมเป็นไรจ้ะอูเลเดี๋ยวฉันทำความสะอาดให้เอง อูเลกับผู้หมวดไปอาบน้ำเถอะคะ"            

“งันเดี๋ยวอูเลรีบอาบน้ำมาช่วยหมอนะ”ตาเฒ่าพูดจบรีบแล่นกลับบ้านตามลูกชายไป นรินทร์ยิ้มให้พิมพลอยก่อนเดินไปหยิบเสื้อผ้าที่อูเลนำมาให้เมื่อเช้าเข้าห้องน้ำไป พิมพลอยเดินหยิบไม้กวาดและอุปกรณ์ทำความสะอาดขึ้นไปบนบ้านพักที่เตรียมให้นายทหารหนุ่ม

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น