มิสจีมิน

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : CHAPTER : 04

คำค้น : ไอดอลติดเซ็กส์ (KOOKV,YOONMIN,NAMJIN) NC+

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 20.2k

ความคิดเห็น : 38

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ก.ย. 2560 19:25 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
CHAPTER : 04
แบบอักษร

( V Part )


"เฮ้อ.."  ผมถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่หลังจากที่เก็บกระดาษที่กระจัดกระจายเกลื่อนพื้นจนเสร็จเรียบร้อย เพราะเจ้าบ้านั่นคนเดียวเลยถ้าไม่เดินมาชนผมก็คงทำงานได้รวดเร็วมากกว่านี้


"แทฮยอง!"


"พี่โฮซอก"  ผมเอ่ยเรียกชื่อของผู้มาใหม่ที่กำลังสาวเท้าเดินเข้ามาหาพร้อมฉีกยิ้มกว้างใบหน้าหล่อโชว์ความร่าเริงมาแต่ไกล


"นายช่วยถ่ายรูปให้ฉันหน่อยสิ"  เสียงทุ้มของอีกฝ่ายว่าหลังจากที่สาวเท้าเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าผมก่อนจะยื่นโทรศัพท์เครื่องหรูมาให้ผมพร้อมรอยยิ้ม


"ตอนนี้หรอครับ"  ผมเอ่ยถามด้วยความสงสัยใบหน้าแสดงความเหลอหลาออกมาเล็กน้อยแต่ถึงยังไงผมก็ยื่นมือไปรับโทรศัพท์จากมือของอีกฝ่ายอยู่ดี


"อือ ฉันจะอัพลงทวิตเตอร์น่ะ"


"ได้ครับ"


ว่าแล้วคนตรงหน้าก็เดินถอยหลังออกห่างจากผมจนแผ่นหลังกว้างของตัวเองไปติดอยู่กับกำแพงสีเทาเพื่อที่จะใช้กำแพงสีเทานั้นเป็นพื้นหลังก่อนที่พี่โฮซอกจะฉีกยิ้มกว้างแล้วชูมินิฮาร์ทให้กับกล้องโทรศัพท์อย่างน่ารัก


[แชะ!]


"ขอหลายๆรูปเลยนะ"  พี่โฮซอกว่าหลังจากที่ผมกดถ่ายให้พี่เขาเรียบร้อยก่อนที่พี่เขาจะโพสท่าใหม่คราวนี้อีกฝ่ายชูสองนิ้วแล้วทำปากจู๋ซึ่งดูแล้วมันน่ารักมากเลยล่ะ


"เข้าใจแล้วครับ"


[แชะ! แชะ! แชะ! แชะ!]


ผมกดถ่ายรัวๆทันทีซึ่งพี่โฮซอกเขาก็คอยเปลี่ยนท่าตามที่ได้ยินเสียงชัตเตอร์ผมใช้กระดาษที่อยู่ในมืออีกข้างตบแก้มตัวเองไม่แรงนักเพื่อปัดไล่ความง่วงออกไป เมื่อคืนผมนอนดึกไปหน่อยว่าจะเล่นเกมส์แค่ไม่กี่นาทีแต่เผลอแปปเดียวก็ปาไปตีสามแล้ว สภาพผมเลยเป็นอย่างที่เห็น


"ไหนเอามาดูหน่อยสิ.."


"ครับ.."  ผมตอบรับคนตรงหน้าด้วยน้ำเสียงงัวเงียก่อนจะยื่นโทรศัพท์เครื่องหรูคืนให้กับเจ้าของเครื่องเมื่อพี่โฮซอกแบมือขอคืน


"แทฮยอง!!"


"ครับ!!"


"ถ่ายยังไงของนายเนี่ยฉันหลับตาทุกรูปเลย!"


"งั้นหรอครับ ขอโทษที.."  ผมเอ่ยบอกพี่โฮซอกด้วยน้ำเสียงงัวเงียแอบรู้สึกผิดอยู่ไม่น้อยที่ตัวเองไม่สามารถถ่ายรูปให้พี่เขาดูดีได้ เพราะความง่วงของตัวเองแท้ๆเลย..


"นายเป็นอะไรหรือเปล่าน่ะ"  คนตรงหน้าเอียงคอถามผมพร้อมเผยใบหน้าสงสัยหลังจากที่เห็นท่าทางที่ดูผิดปกติของผม


"ผมง่วงครับพี่โฮซอก"  ผมบอกคนตรงหน้าไปตรงๆไม่อ้อมค้อมตอนนี้ผมอย่างนอนมากถึงมากที่สุด ดูเหมือนตัวเองจะห่วงนอนมากกว่าคุยกับคนที่อยู่ตรงหน้าแล้วสิ


"เมื่อคืนนอนดึกสินะ.."


"ครับ.."


"งั้นนายไปงีบเถอะ ฉันไม่กวนแล้วดีกว่า"


ว่าแล้วคนตรงหน้าก็เดินไปทันทีโดยมีลืมตบไหล่แล้วส่งยิ้มมาให้ผมอย่างน่ารัก ผมอ้าปากหาวพลางยกมือขยี้ตาตัวเองก่อนจะเก็บกระดาษที่อยู่ในมือใส่กระเป๋าสะพายสีแดงของตัวเองเอาไว้ ผมสาวเท้าเดินไปที่หน้าห้องเดิมที่ไม่มีใครใช้มันแล้วเพื่อที่จะเข้าไปแอบงีบสักหน่อย หวังว่าจะไม่มีใครมาร้องครวญครางในห้องอีกนะ


"อะ อ่า.."


"รุ่นพี่สวยมากเลยครับ อ่า.."


"นายก็หล่อ อะ.."


"จัดหนักหน่อยเป็นไง ฮึม!"


"ระ แรงอีกพี่ชอบ อะ อ่า"


"เฮ้อ.."  ผมถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่แต่ดูเหมือนว่าคนทั้งสองจะไม่ได้ยินเสียงถอนหายใจของผมเลย ผมยกมือลูบหน้าตัวเองอย่างหัวเสียก่อนจะหันหลังกลับเพื่อที่จะออกไปจากห้อง แต่ทว่า..


"ร้อนแรงชะมัด ซี๊ด.."


"อะ อ่า จองกุก.."


"จองกุกอีกแล้วหรอวะ.."  ผมพึมพัมออกมาคนเดียวพลางขมวดคิ้วเป็นปมจนใบหน้ายุ่งไปหมดแต่เพียงชั่วครู่คิ้วที่ขมวดเข้าหากันเมื่อสักครู่นี้ก็คลายออกทันที


"จะ จองกุก อ่า.."


"คราวนี้ไม่รอดแน่.."


ว่าแล้วผมปิดประตูห้องให้เบามือที่สุดก่อนจะเดินย่องเข้าไปวางกระเป๋าบนเก้าอี้สีดำแล้วหยิบกล้องวิดีโอสีดำออกมาพร้อมแสยะยิ้มอย่างร้ายกาจ ผมเม้มปากแน่นยกเก้าอี้สีดำอีกตัวไปวางไปข้างห้องเล็กแล้วปีนขึ้นไปยืนอย่างทุลักทุเลก่อนจะกดอัดวิดีโอแล้วยื่นมือเข้าไปในช่องว่างด้านบนเพื่อถ่ายทุกการเคลื่อนไหวของคนในห้อง


"สะ เสียว.."


"ขมิบหน่อยครับ อ่า"


[พั่บ! พั่บ! พั่บ!]


"จะ จองกุก อือ!"


"อ่า รุ่นพี่ไอยู.."


สิ้นเสียงทุ้มติดแหบของใครบางคนในห้องนั้นผมก็ขมวดคิ้วเป็นปมทันทีผมรู้สึกคุ้นชื่อผู้หญิงยังไงก็ไม่รู้เหมือนเคยได้ยินเลย ผมเม้มปากแน่นแล้วก้าวขาลงมาจากเก้าอี้ให้เบาที่สุดก่อนจะกดหยุดอัดวิดีโอ คิดว่าหลักฐานเท่านี้น่าจะพอแล้ว ขืนถ่ายนานกว่านี้เขาจะหาว่าผมโรคจิตเอาได้


"ไปดีกว่าเดี๋ยวซวย.."


ว่าแล้วผมก็เดินย่องไปหยิบกระเป๋าสะพายสีแดงของตัวเองขึ้นมาสะพายหลังทันที ผมกัดปากตัวเองแน่นทุกจังหวะที่ก้าวเดินที่ประตูในขณะที่เสียงครวญครางของคนทั้งสองยังดังลั่นไปทั่วบริเวณ มือบางจับลูกบิดแล้วเปิดมันออกอย่างเชื่องช้าจนพาตัวเองออกมาจากห้องนั้นได้ในที่สุด


"แทฮยอง!"  เสียงหวานของใครบางคนดังขึ้นก่อนจะมีมือเล็กป้อมเอื้อมมาจับที่เนินไหล่ของผมในขณะที่ผมกำลังยืนสูดลมหายใจเข้าออกหลังจากที่ออกมาจากห้องนั้นได้


"จะ จีมิน.."  ผมเอ่ยเรียกชื่อเพื่อนตัวเล็กด้วยน้ำเสียงสั่นเครือพยายามทำตัวให้เป็นปกติเพื่อไม่ให้คนตัวเล็กสงสัยความผิดปกติของผม


"กำลังหาอยู่พอดีเลย"  คนตัวเล็กกว่าว่าพร้อมรอยยิ้มที่สดใส ผมส่งยิ้มไปให้จีมินเพื่อกลบเกลื่อนความผิดปกติในขณะที่คนตรงหน้ายังมองผมพร้อมรอยยิ้ม


"จีมินกินข้าวเสร็จแล้วหรอ"


"อือ ว่าแต่เข้าไปทำอะไรในห้องนั้น"


"ไม่มีอะ.."


"โกหก!"


"......"


"บอกจีมินมาเดี๋ยวนี้เลยนะ!!"


"เอ่อ.."


"......"  เพื่อนตัวเล็กใช้สายตาจดจ้องมาที่ใบหน้าของผมเพื่อจับพิรุธผมเม้มปากแน่นพลางกวาดสายตาไปมาอย่างลุกลี้ลุกลนพยายามหลบสายตาของอีกฝ่ายที่กำลังกดดันผมอยู่ในตอนนี้


"จีมินห้ามบอกใครนะ.."  เมื่อรู้สึกทนไม่ไหวกับสายตาที่กำลังกดดันของเพื่อนตัวเล็กไม่ไหวผมจึงตัดสินใจที่จะบอกความจริงกับอีกฝ่าย


"จีมินไม่บอกใครอยู่แล้ว"  เพื่อนตัวเล็กว่าพร้อมระบายยิ้มออกมาให้เล็กน้อยใบหน้าสวยของอีกฝ่ายยังฉายแววสงสัยออกมาให้เห็นอยู่เลย


"มีพนักงานกำลังเล่นเซ็กส์กันอยู่ในห้องนั้น"  ผมยื่นหน้าไปกระซิบที่ข้างหูนิ่มของเพื่อนตัวเล็กเพื่อให้เราได้ยินกันแค่สองคนเท่านั้นถึงแม้ทางนี้จะไม่ค่อยมีคนเดินผ่านก็เถอะ


"ว่าไงนะ!!"


"ชู่ว์.."  ผมชู่ปากทันทีหลังจากที่เอื้อมมือไปปิดปากเพื่อนตัวเล็กเอาไว้ รู้ว่าจีมินไม่ได้ตั้งใจที่จะสบถออกมาซะเสียงดังขนาดนี้หรอก เป็นผมก็คงตกใจเหมือนกับจีมินนั้นแหละ


"โทษที.."


"แล้วทำไมแทถึงถือกล้องวิดีโอ.."


"......"  ผมถึงกับชะงักเปลือกตาเบิกกว้าง้นทีเมื่อเพื่อนสนิททักถึงกล้องวิดีโอสีดำขลับที่อยู่ในมือของผมตอนนี้ ลืมไปซะสนิทเลยว่าถ่ายเสร็จแล้วไม่ได้เก็บมันใส่เข้าไปในกระเป๋าทำให้เพื่อนตัวเล็กสงสัยอีกจนได้


"แทแอบถ่ายงั้นหรอ!"  คนตรงหน้าตะเบ่งเสียงถามเปลือกตาเบิกกว้างไม่แพ้ผมการกระทำของเพื่อนตัวเล็กดูตกใจอยู่ไม่น้อย


"ไม่ใช่นะ!!"


"......"


"กะ ก็แอบถ่ายนั้นแหละ.."  ผมเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบาพลางยู่ปากด้วยใบหน้าเศร้าสลดในใจก็นึกกลัวว่าเพื่อนตัวเล็กจะคิดว่าผมเป็นโรคจิตซะอย่างงั้น


"ทำไมถึงถ่ายล่ะ.."  เสียงหวานเอ่ยถามผมพร้อมใบหน้าสวยที่แสดงถึงความสงสัยออกมาให้เห็นผมระบายยิ้มออกมาทันทีเมื่อรู้ว่าจีมินจะรับฟังเหตุผลของผม


"บังพีดีนิมไม่เชื่อแทว่ามีพนักงานแอบมีเซ็กส์กัน เขาบอกให้แทไปหาหลักฐานมา"  ผมเปิดใจอธิบายเรื่องทั้งหมดให้คนตรงหน้าฟังและมั่นใจว่าจีมินคือเพื่อนที่ผมสามารถไว้ใจได้มากที่สุดด้วยล่ะ


"งั้นหรอ.."  เสียงหวานเอ่ยออกมาอย่างแผ่วเบาก่อนจะยู่ปากแล้วพยักหน้ารับ ผมเหลือบสายตามองดูพฤติกรรมของจีมินอีกครั้งแต่ดูเหมือนเพื่อนตัวเล็กยังระบายยิ้มให้ผมอยู่เลย

จีมินคงไม่คิดว่าผมเป็นโรคจิตใช่มั้ย..


"อือ.."


"แล้วนี่ได้วิดีโอหรือยัง"


"ได้แล้ว.."


"วิดีโออย่างเดียวงั้นหรอ"


"อือ.."


"แค่วิดีโออย่างเดียวมันจะพออะไร"


"......"  ผมรีบตวัดสายตากลับไปมองใบหน้าสวยของเพื่อนตัวเล็กด้วยความไม่เข้าใจเมื่อได้ยินคำพูดที่ผิดปกติจากคนตรงหน้า


"แทต้องไปถ่ายรูปมาด้วยนะ คึคึ"  เสียงหวานเอ่ยออกมาอย่างติดตลกพร้อมกับระบายยิ้มออกมาจนตาหยีก่อนที่เสียงหัวเราะของจีมินจะดังขึ้นเป็นระยะ


"จริงด้วย! แทฝากกล้องวิดีโอหน่อยนะ!!"


"แท! จีมินแค่ล้อเล่น!!"


ว่าแล้วผมก็รีบเปิดประตูเข้ามาในห้องให้เบาที่สุดโดยไม่ฟังเสียงหวานของเพื่อนตัวเล็กเลยสักนิด ผมล้วงโทรศัพท์เครื่งหรูออกมาจากกระเป๋ากางเกงแล้วกดเข้ากล้องถ่สยรูปทันทีเพราะกล้องวิดีโอผมยัดใส่มือจีมินไปเรียบร้อยแล้ว ผมปีนขึ้นไปบนเก้าอี้ให้เบาที่สุดก่อนจะยื่นโทรศัพท์เข้าไปที่ช่องว่างด้านบน


"จะ จองกุก อือ.."


[แชะ!]


"เหี้ย! ลืมปิดแฟลช!!"




============================

ทุกคอมเม้นท์คือกำลังใจสำคัญค่ะ♥

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น