email-icon Twitter-icon Instagram-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Ep.8 เปิดตัว(ใช่ไหม????)

ชื่อตอน : Ep.8 เปิดตัว(ใช่ไหม????)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 98.2k

ความคิดเห็น : 37

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ก.ย. 2560 15:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep.8 เปิดตัว(ใช่ไหม????)
แบบอักษร

เช้าวันใหม่ที่หนักอึ้ง ฉันพยายามลืมตาอันแสนหนักอึ้งขึ้น รี่ตาปรับแสง แล้วมองไปรอบๆ และพบว่าตัวเองมาอยู่ห้องได้ยังไง

"ฉันกลับมาได้ยังไง จำได้ว่าไปดื่มกับยัยก้อย ยัยฮารุหนิ" 

ฉันที่เอามือมากุมที่หัวตัวเองอย่างปวดหนึบ สงสัยเมื่อคืนจะหนักไปหน่อย ฉันจึงหยิบโทรศัพท์ที่อยู่ในกระเป๋าสีสวยที่วางข้างเตียง

ฉันเลื่อนไปจนเห็นเบอร์ยัยก้อย จึงกดต่อสายไปจะได้หายสงสัย

"ยัยก้อย..." ฉันที่เอ่ยท้วงคนปลายสายก่อน

"หึหึ...ตื่นแล้วหรอ...ฉันนึกว่าจะตื่นไม่ไหวซะอีก" ยัยก้อยเหมือนเหน็บฉันนิดๆ 

"ไม่ต้องมาเหน็บฉันเลย...ว่าแต่มาส่งฉันทำไมไม่บอกฉันอ่ะ" ฉันเอ่ยขึ้น ทำเอายัยก้อยหัวเราะเสียงดัง ทำเอาฉันต้องงงเข้าไปกันใหญ่

"ฮ่าๆๆๆ เฮ้ยยย!!! ฉันเนี้ยนะไปส่งแก"

"หมายความว่าไง" ฉันเอ่ยขึ้น ตอนนีื้ใจสั่นไปหมดแล้ว คงไม่ใช่อย่างที่คิดนะ

"หมายความตามที่พูด...." ยัยก้อยเอ่ยตอบฉันมา ก่อนจะเงียบไป ทำเอาฉันต้องรีบเคล้นคำตแบกับยัยก้อย

"แกอย่ามาลีลา...ใครมาส่งฉันถ้าไม่ใช่แกกับยัยฮารุ" 

"แล้วแกคิดว่าใคร นอกจากพวกฉัน"

ฉันได้ยินดังนั้น ความคิดแรกที่เข้ทมาในหัวสมอง ก่อนที่จะหลุดเสียงออกไปยังปลายสาย

"ดรากอน"

"อะฮ้ะ..." ยัยก้อยเอ่ยขึ้น ก่อนที่จะชิ่งตัดสายไป ฉันได้ยินแทบลมจับ ฉันจึงก้มสำรวจตัวเอง ก็ยังเห็นเสื้อผ้าชุดเดิมและทุกอย่างยังปกติดี ก่อนที่จะผ่อนลมหายใจออกมาอย่างโล่ง...

@มหาลัยชื่อดังของเมืองไทย

ฉันที่นั่งอยู่ในคลาสเรียน ทำไมวันนี้มันดูหนักๆตื้อๆไปหมด ก่อนที่ยัยสองตัวจะเดินเข้ามาแล้วยิ้มกว้างให้...

"จ้ะเอ๋....แฮร่" 

"ฉันหนักเกินไปไหมเมื่อคืน" ฉันที่เอ่ยถาม  ก่อนที่ยัยสองตัวจะแทรกตัวเข้านั่งเก้าอี้...

"มากกกกก...พวกฉันยังสงสัยเลย แกเป็นอะไร แดกเหล้าเหมือนกะแดกน้ำ" ยัยฮารุเอ่ยขึ้น แต่ก่อนที่ฉันจะตอบ ยัยก้อยก็แทรกพูดขึ้น เหมือนอยากจะพูดมากกกก

"แต่จะว่าไปเมื่อคืน ดรากอนของแกอ่ะ...มันก็ดูจะห่วงแกอยู่นะ หล่อ เท่ สมาร์ท"

พูดแล้วทำหน้าฟิน ทำเอาฉันกับยัยฮารุต้องแอบหัวเราะและยิ้มให้ ก่อนที่จะอดขำไว้...

ยังไม่ทันได้หุบยิ้มเลย อาจารย์ประจำคลาสก็เคาะโต๊ะแล้วร้องเสียงดังมาทางพวกเราสามคนทำเอาแถบตั้งตัวไม่ทัน

"3คนนั้นจะคุยกันอีกนานไหม..."

หลังจากเลิกเรียน ตอนนี้5โมงเย็นเกือบจะหกโมงแล้ว ก็อยากจะไปนั่งดื่มอะไรชิวส์ๆ ไสตล์สาวโสด

"เราไปนั่งหาอะไรดื่มกันไหม..." ฉันเอ่ยขึ้น ก่อนที่จะหันไปหายัยเพื่อนสองคน ก่อนที่จะได้คำตอบคือยิ้มแบบแห้งๆให้ฉัน...

"คือ...ฉันมีนัดแล้วจร้าาา" ยัยฮารุพูดไปเขินไป ก่อนที่จะยิ้มแบบขวยเขินให้ฉันสองคน...

สักพักรถหรูก็วิ่งมาจอดที่หน้าคณะ แล้วหนุ่มหล่อวิศวะก็เดินลงมา ถ้าเดาไม่ผิดน่าจะเป็นรุ่นน้องและยิ่งไปกว่านั้น...

"ฮารุ...." เมื่อฉันกับยัยก้อยได้ยินดังนั้น จึงยิ้มให้ยัยฮารุ แบบมีนัยน์

"ฮารุ.." ฉันสองคนประสานเสียงเรียกพร้อมกัน ก่อนที่ยัยฮารุจะยิ้มให้ แล้วเดินไปหาหนุ่มหล่อวิศวะ เมื่อรถหรูเคลื่อนออกไปจากหน้าคณะ ฉันจึงหันไปชวนยัยก้อย

"ปะ...ยัยก้อย"

"เดี๋ยว...." ยัยก้อยดึงมือฉันไว้ ก่อนที่จะชี้นิ้วไปยังฟนุ่มหล่ออีกคน แต่ที่หนักไปกว่านั้นคือ เด็กมัธยมปลาย...

"ยัยก้อยยยย" ฉันลากเสียงต่ำ ก่อนที่ยัยก้อยจะยกมือห้ามฉัน...

"เอาเป็นว่าเดี๋ยวฉันเล่าให้ฟัง ฉันรีบตอนนี้ แล้วเจอกันนะ"

ว่าแล้วยัยก้อยก็รีบเดินลงไปหาเด็กหนุ่มหน้าตาดีคนนั้น ฉันที่มองตามจนลับตา ส่ายศีรษะเบาๆให้กับเพื่อนทั้งสองคน...

ฉันจึงเดินไปที่รถแล้วบึ่งรถมาที่ร้านประจำ ร้านนี้เป็นร้านที่ใหญ่มาก น้ำทุกชนิดอะไร เค้ก คุกกี้อร่อยมาก สาวๆในมหาลัยแห่งชอบมานั่งกัน โดยเฉพาะช่วงเย็นๆ เหมือนการมาตามหารักประมาณนั้น แต่คนมีคู่ก็มานั่งหวานกันได้

ฉันเดินเข้ามาในร้านแล้วไปที่เคาน์เตอร์เพื่อสั่ง แต่สายตาฉันมันไม่ได้ฝาดไปใช่ไหม...

ชายหน้าตาดีทั้งกลุ่ม แต่เขากับโดดเด่นขึ้นมาในกลุ่มนั้น กำลังถือบุหรี่ในมือ อีกมือถือแก้วเครื่องดื่ม...

"ฉันคงจะนอนน้อย..." ฉันขยี้ตาตัวเอง ก่อนที่จะหันไปมองเขาอีกครั้ง เขายักคิ้วให้แล้วยกแก้วชูให้ฉัน เป็นเชิงการทักทาย...ฉันรีบหันหน้ากลับมาแล้วรีบนั่งลงอย่างร้อนรน...มือกำกุญแจแน่น...

Part Dragon

ผมที่นั่งดื่มชิวๆของผมอยู่ สักพักก็เห็นหญิงสาวเดินเข้ามา ตอนแรกเธอก็มองไม่เห็นผม แต่สักพักเหมือนสายเธอจะเห็นผม และผมก็ดันไปเล่นทักทายเธอด้วยสิ...

"ใครวะ...สวยดีนี่หว่า" ผมที่ถือบุหรี่รสมิ้นอยู่จึงทิ้งมันลงที่ทิ้งบุหรี่ ก่อนที่จะวางแก้วน้ำลง แล้วจะเดินไปยังเป้าหมาย...

"แล้วมึงจะไปไหน" ไอเวย์เอ่ยขึ้น..

"พาสาวมาแนะนำให้รู้จัก" 

ผมยิ้มมุมปากแล้วยักคิ้วให้พวกมันทั้งสาม ก่อนที่จะเดินไปหายัยบ๊อง..

ผมเดินมายังข้างหลังเธอ ก่อนที่จะเอ่ยกระซิบเธอเบาๆ ทำเอาเธอสะดุ้งไม่น้อย

"เฮือกกก!!! ดรากอน" 

ทันทีที่หันมาหาผม ก็ทำสีหน้าตกใจอีกแล้ว ทำไมใกล้ยัยนี่ทีไร อยากจูบ อยากจะจับฟัดให้ได้เลย...

"เพื่อนฉันอยากรู้จัก" เธอมองตามสายตาผม ก่อนที่เพื่อนของผมมันจะยกแก้วชูขึ้นเป็นการทักทาย...ยัยนั้นหันกลับมามองหน้าผมอีกครั้ง เหมือนกำลังคิดอะไรอยู่ 

"ฉัน....เอ่ออ..."

ผมไม่ได้ให้เธอคิดมาก ผมจึงจับมือยัยบ๊องให้เดินตามมา ตอนแรกยัยบ๊องก็ทำตัวขัดขืน แต่ก็ต้องเดินตามผมมาจนได้...

เมื่อมาถึงยังกลุ่มโต๊ะของพวกเขา ฉันได้แต่ยิ้มเกร็งๆ ก่อนที่ไอเวย์จะลุกไปนั่งกับไบรอัน ก่อนที่ไอเวย์จะเชิญให้เธอนั่ง

"เชิญนั่งครับ"

"ขอบคุณค่ะ" ฉันที่ยิ้มอย่างเกร็งๆ ก่อนที่จะหันหน้าไปหาต้นเหตุอย่างดรากอน ที่ตอนนี้ทำหน้าเหมือนไม่รู้ร้อนอะไร...ก่อนที่ดขาจะยิ้มให้ฉัน.  อย่างกวนๆ

"นี่ไอไบรอัน" ฉันยิ้มให้คนที่ชื่อไบรอัน เมื่อดรากอนแนะนำ

"นี่ไอเวย์..และนี่..." ยังไม่ทันที่ผมจะเอ่ยขึ้น ไอกัสก็เอ่ยขึ้นทันที พร้อมยื่นมือไปทักทายแบบต่างชาติ

"ผมชื่อกัสครับ...ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ" ฉันที่ยื่นไปจับกับมือคนชื่อกัสอย่างเกร็งๆ 

"นี่พลอย...เป็น...." ยังไม่ทันทีผมจะเอ่ยจบ

"กรคะ..." รีน่าที่เดินมานั่งขอบเก้าอี้ของผม ก่อนที่จะเลื่อนมือมาโอบที่รอบคอผม...

ฉันที่เห็นดังนั้น ทำไมขอบตาร้อนผ่าวๆแบบนี้ ฉันต้องรีบไปก่อนที่เขาจะรู้...

"ขอตัวก่อนนะคะ...ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ"






มาแล้วงับบบบ...ขอโตดที่ทำให้รอ...ไม่โกรธนะคะ😊😊😊

​💥เฮียดรากอนเรานี่ยังไง...พาพลอยมาแนะนำให้เพื่อนรู้จั่กทำไม..เอ้ะๆนี่มันยังไงคะเฮีย??

​#มาตอบด้วยนะเฮีย











ความคิดเห็น