susy

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : chapter 30

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 28.2k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ก.ย. 2560 09:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
chapter 30
แบบอักษร

​l chapter 30 l

[Big part]

"ไปพบจิตเเพทย์กันหน่อยไหมวะ?" ผมเเกล้งหันไปถามตุ๊กตา?หน้ารถตัวข้างๆ ที่ทำหน้าตาระรื่นบวกกับยิ้มออกมาเป็นพักๆอยู่คนเดียวมาตลอดเส้นทางกลับคอนโด หลังจากที่ออกมาจากบ้านผม


"ไปทำไมวะ?" ดรีมมันก็หันหน้ามาถามเเบบซื่อๆเอาเรื่องอยู่เหมือนกัน นี่มึงไม่รู้ตัวเลย?!


"พามึงไปตรวจไง เห็นนั่งยิ้มคนเดียวตั้งเเต่ออกมาละ กูไม่ได้อยากมีเมียเป็นบ้านะ เเค่มีเมียเป็นใบ้กูก็ปวดหัวจะตายห่าละ โอ้ย!" ผมเเค่เเซวเล่น เเต่มือไอ้ดรีมมันนับวันยิ่งไปไว โบกมาเต็มๆกลางกะบาลกูเลยไง สรุปตกลงบทโหดนี่ใครเล่นวะ


"ใบ้บ้านมึงสิ!" เเหน่ ด่ากูตีกูเเต่เสือกยิ้มไง เออๆ เอาที่มึงสบายใจกูไม่เถียงละ ไม่ได้กลัวนะเว้ย... เเค่ไม่อยากขัดความสุข เข้าใจไหมครับว่าขัดความสุขเมียเเล้วชีวิตไม่เจริญเเน่ๆ เชื่อผมดิ


จริงๆผมเองก็ไม่ได้อะไรหรอก ผมรู้ดีว่ามันคงมีความสุขที่ได้รับสิ่งที่ขาดหายไป ความรักความอบอุ่นจากคนที่เรียกว่าครอบครัว บางทีต้องเข้าใจว่าความรักจากคนรอบข้างไม่ได้ทำให้เรารู้สึกว่าความโดดเดี่ยวมันน้อยลงไปเลย บางทีมันอาจจะมากขึ้นด้วยซ้ำ เพราะต่างคนต่างต้องดำเนินชีวิตของตัวเองกันต่อไป เเต่ถ้าหากวันนึงเรารู้ว่ามีคนที่ห่วงใย รักเราจริงๆรอเราอยู่มันอาจจะทำให้ชีวิตของเราดูมีความหวัง มีค่ามากขึ้น เเละผมเองที่จะเป็นคนเติมเต็มส่วนนั้นให้กับไอ้ดรีมเอง


"บิ๊ก..." อยู่ๆเสียงเรียกของไอ้ดรีมก็ขัดจากความคิดเมื่อสักครู่


"หื้ม?"


"ขอบคุณนะ" มันหันมาสบตาบอกผมยิ้มๆ ก็ยิ้มเเบบที่มันยิ้มเมื่อกี้ที่เเซวมันนั่นเเหละ เเต่สายตาที่ผมเหลือบไปเห็นดูเป็นสายตาที่น่าจับฟัด จับกดจริงๆ (ไรท์:จะหื่นอะไรนักหนา)


"กูเต็มใจ..." ผมเองก็ตอบมันไปแค่นั้น เพราะรู้ดีอยู่เเล้วว่ามันเข้าใจในสิ่งที่ผมพูดมากน้อยเเค่ไหน ได้ดรีมเองก็พยักหน้า เเล้วหันกลับไปนั่งยิ้มอีกเช่นเคย จนสักพักโทรศัพท์ผมก็ดังขึ้นมา


Truuuu Truuuuu

'เปา'


"ใครหรอ?" ดรีมหันมาถามในขณะที่ผมเองก็เพิ่งก้มดูชื่อคนที่โทรเข้ามา


"เอ่อ ...เปาอ่ะ" ผมเองก็ไม่อยากปิดบังอะไร คือคราวที่เเล้วคุยกันว่าจะนัดกันก็ยังไม่เคลียเลย


"โทรมานัดมั้ง รับสิ" คือตั้งเเต่รอบที่เเล้วที่คะยั้นคะยอให้รับจนผมเองไม่รู้เหมือนกันว่าไอ้ดรีมเองมันคิดอะไรอยู่ ผมเองก็ไม่อยากเอาเรื่องนี้มาจุดประเด็นอะไรขึ้นมาอีก ถึงผมจะเคยชอบเปาจริงๆก็เถอะ แต่ผมก็รู้ว่าเปาผลานเงินเก่งขนาดไหน คงไม่กล้าเอาคนแบบนั้นมายกหน้าชูตาเป็นเมียหรอกครับ ตอนนั้นเเค่อยากจะฟันเฉยๆ


ติ๊ด.


"ว่าไงครับเปา" ผมกรอกสายไปตามโทรศัพท์ที่ อ่อ อยากจะบอกว่าเปิดลำโพงด้วยเเหละ ไอ้ดรีมเป็นคนกดจัดการให้ทุกอย่างด้วยซ้ำ ผมบอกเเล้ว ว่าเดี๋ยวนี้มือมันไวชิบหาย


(ครับ เปาโทรมาถามเรื่องนัดของเราครับ เมื่อไหร่จะได้เจอกันสักที เปาคิดถึงเเล้วนะ) เปาพูดเจื้อยเเจ้วมาตามสาย ออดอ้อนบ้างล่ะ บอกคิดถึงบ้างล่ะ ลำพังตัวผมเองไม่เท่าไหร่หรอกครับ เจอบ่อยเเล้วเลยชิน เเต่ไอ้ดรีมนี่สิ ถึงกับเบะปากใส่โทรศัพท์ด้วยท่าทีหมั่นใส้ ฮ่าๆ นี่ผมก็พึ่งเคยเห็นมันทำหน้าเเบบนี้เหมือนกัน เอาเรื่องใช่เล่นนะเนี่ย


//นัดสิ วันนี้ตอนเย็นๆ// หื้ม? วันนี้เลยหรอวะ ผมแปลกใจกับที่ไอ้ดรีมกระซิบบอก


//เออๆ ที่ไหนล่ะ// ผมเองก็บ้าจี้ตามใจเมียซะงั้น หมดกันเฮียบิ๊กสายโหด


//ที่XXX เวลาสองทุ่มครึ่ง// ไอ้ดรีมบอกมาอย่างรวดเร็วราวกับคิดไว้เเล้ว


(พี่บิ๊กครับ พี่บิ๊ก... ได้ยินไหมครับ) เปาที่เป็นปลายสายเริ่มทักท้วงเมื่อเห็นผมเงียบไปสักพัก


"ครับเปา พอดีพี่คิดอยู่หน่ะ เอาเป็นว่าวันนี้สองทุ่มครึ่งไปเจอกันที่ร้านXXXนะครับ" ผมบอกเวลาเเละนัดหมายสถานที่เรียบร้อย เปารับรู้เเละวางสายไปเเล้ว ผมเองก็กลับมาสนใจขับรถต่อ เพราะนี่ก็เป็นเวลาเลิกงานการจารจรเลยดูวุ่นวายเป็นพิเศษทั้งคนทั้งรถ

ในขณะที่รอรถติด...

"ดรีม!" ผมเรียกคนข้างๆมาซักถามอะไรสักหน่อย

"ว่า...?" ชัดเลย มันถามคำตอบคำแบบนี้เเสดงว่ากำลังคิดอะไรในใจเเน่นอน

"มึงคิดจะทำอะไร บอกกูมาเลยนะ" ผมรู้เชิงเลยดักทางไปก่อน ซึ่งดรีมเองเเม่งก็หันมายอมรับซื่อๆซะงั้น


"เดี๋ยวก็รู้น่า" มันตอบเเค่นี้เเล้วก็ไม่พูดอะไรอีก ผมหมั่นเขี้ยวเเม่งชิบหายเลยหยิกเเก้มมันไปทีให้ดรีมมันได้โวยวายขึ้นมาหน่อยๆ โทษฐานขัดใจผม ก่อนจะหันมาจับพวงมาลัยรถเหมือนเดิม


หลังจากนั้น ผมก็ขับรถออกมาเรื่อยๆ ตรงไปยังที่นัดหมายเลย ถึงก่อนเวลาประมาณสองชั่วโมง เลยเเวะซื้ออะไรไปกินด้วย อ่าว อย่าพึ่งงงครับทำไมต้องเเวะซื้ออะไรเข้าไปกิน หึหึ


"อ่าวเฮียไม่เห็นหน้าคาดตาหลายวันเลย ตั้งเเต่วันนั้น เป็นไงบ้าง เเล้วนี่มากับเฮียบิ๊กหรอ" ลูกน้องคนสนิทของไอ้ดรีมออกมาต้อนรับเมื่อเห็นรถของผมมาจอด


"ก็ดี เเล้วร้านเป็นไงบ้าง" ดรีมมันยืนคุยกับไอ้เอกรอผมอยู่หน้าร้าน เพราะผมต้องอ้อมมาเอาของพวกกับข้าวของกินอะไรที่พึ่งเเวะซื้อกันมาลงมาด้วย


"ก็เหมือนเดิมครับเฮีย เรื่อยๆ ช่วงนี้ลูกค้าเยอะหน่อยสิ้นเดือนอ่ะ ตามปกติ" ไอ้เอกก็ตอบคำถามตามหน้าที่ พอดีกับที่ผมเองจัดการอะไรเรียบร้อยก็พากันเดินเข้าไปที่ห้องทำงานของไอ้ดรีมมัน


"ไป เข้าไป ร้อน" พอเข้ามาถึงให้ห้องผมก็รีบเปิดเเอร์ทันที โดยที่ไม่ต้องขอเจ้าของห้อง อากาศเมืองไทยนี่สุดๆครับ ห้าโมงเเล้วยังร้อนอบอ้าวมีเเดดรำไรอยู่เลย ยอมใจจริงๆ


"จะกินเลยหรอ" ไอ้ดรีมถามขึ้นมาเมื่อเห็นผมนั่งเเกะถุงกับข้าวที่เราเเวะซื้อกันหลังจากมื้อเที่ยงที่ทานกันที่บ้าน ผมเป็นประเภทถ้าหิวจะโมโห เลยต้องเตรียมของกินไว้ตลอดทุกมื้อ ไอ้ดรีมมันก็รู้ดี เพราะเวลามันอยู่ที่บ้านกับผม มันจะทำอาหารตรงเวลาเสมอ วันไหนหิวเร็วหน่อยผมก็จะบอกมันไว้ก่อน จึงไม่มีปัญหาโมโหหิวตามมาทีหลัง


"เออ หิว" ผมตอบสั้นก็จะบอก(บังคับมากกว่า)ไอ้ดรีมมานั่งกินด้วยกัน มันบอกว่าให้กินไปก่อน เดี๋ยวออกไปสั่งงานไอ้เอกแปปนึง ผมก็โอเค มันออกไปประมาณห้านาทีก็กลับเข้ามา เรานั่งกินด้วยกันสักพักก็อิ่ม เหลือเวลากว่าเกือบๆชั่วโมง ถึงจะได้เวลานัด


ระหว่างนี้ดรีมมันนั่งทำงานเคลียงานของมันต่อไปเรื่อยๆ ส่วนผมก็เอาเเล็บท็อปที่พกติดตัวตลอดมาตรวจงานเหมือนกัน งานของบริษัทนะครับ ไม่ใช่งานของที่สนาม ทำไงได้ล่ะครับ เข้ามาทางนี้เเล้วต้องเอาให้สุด จะมาทำเป็นเล่นขายของไปวันๆก็ไม่ได้ ไม่ใช่เงินบาทสองบาท


ก๊อกๆๆๆ

"เฮียดรีม ลูกค้าที่ห้องVมาเเล้ว ผมให้เค้าเข้าไปรอที่ห้องเเล้วนะ" ไอ้เอกเข้ามาบอกดรีมมัน


"อืม เทคเเคร์เค้าให้ดี เดี๋ยวกูตามไป" ดรีมสั่งกลับนิดหน่อย ก่อนจะเริ่มเก็บเอกสารตรงหน้าให้เป็นที่เป็นทาง เเล้วเดินมาหาทางผม


"ปะ พร้อมยัง" ดรีมมันถาม


"พร้อมไรวะ?" ผมก็งงดิ มันจะไปหาลูกค้าวีไอพี เเล้วมาถามผมว่าพร้อมยัง


"งงไร ลูกค้าวีไอพีอ่ะ ของมึง ไม่ใช่ของกู" เท่านั้นเเหละ ไม่ต้องอธิบายอะไรมาก ผมเข้าใจเเจ่มเเจ้งทันที


"หึ ไปดิ" ผมลกขึ้น เเต่ก็ให้ดรีมมันนำไปก่อนนั่นเเหละ ผมไม่ค่อยขึ้นโซนวีไอพีสักเท่าไหร่ เลยไม่รู้ว่ามันไปทางไหน ดรีมมันนำหน้าผมจนมาหยุดอยู่ที่ห้องริมสุดชั้นสอง


"เปิดสิ" ดรีมเป็นคนบอกให้ผมเปิดประตู ซึ่งผมก็ไม่ขัด มันจะไปยากอะไรเเค่เปิดประตูเองวะ


เเกร๊ก !


พรึ่บ!

จุ๊บบบ!

0.0

ไอ้เหี้ยเเล้วไง... จู่โจมเเบบไม่ทันตั้งตัว สัสเอ้ยยย อยากผลักออกเเต่มือมันกระด้างนี่สิครับ มันสตั้นอะดิ


"หึ กรุณาถ้าจะเอากันไปเปิดโรงเเรมครับ" เสียงบุคคลที่สามที่เป็นผู้บงการทั้งหมดดังขึ้นมาขัด จนเปาต้องผละผมออก


"พี่บิ๊ก! เปาคิดถึง" ยัง ไม่หยุดอีก ปล่อยปากเเต่โผล่เข้ากอดกูแทนไง


"เปา เดี๋ยวปล่อยพี่ก่อน ไปนั่งคุยกันดีๆ" ผมได้สติครบก็ดันตัวออก เเล้วชิ่งเดินเข้าไปนั่งก่อน โดยไม่ลืมจูงมือไอ้ดรีมตามหลังมาด้วย


"นอนคุยก็ได้นะครับ ถ้าพี่บิ๊กต้องการ^^" เฮ้ย! มันหายไปหาเเม่ หรือหายไปเรียนวิชาเสริมพลังนอที่หัววะ


"เเรด!" เอาเเล้วไง คำเดียวจอด จริงๆเลยนะเมียกูเนี่ย


"พี่เป็นใคร ว่าผมทำไม เเล้วมากับพี่บิ๊กของเปาได้ยังไง?" เปาที่เมื่อกี้ได้ยินดรีมสรรเสริญเข้าให้ถึงกับทำหน้าไม่พอใจ เเล้วถามกลับรัวเป็นชุด


"จำเป็นต้องตอบหรอ..." ดรีมมันตอบหน้านิ่งๆ ไม่เเสดงอาการอะไร เเต่คนฟังถึงกับคันยุบยิบๆในใจเเน่นอน


"อ้าว เเล้วเข้ามาทำไม ผัวเมียจะสวีทกัน" เปาตบกลับเอาผมหูผึ่งเลยทันที


"เปา!หยุด!" ผมต้องดุออกมาก่อน ไม่งั้นปากเเม่คุณอาจจะหาเรื่องให้ผมมากกว่านี้ก็ได้


"งั้นก็บอกน้องเเรดไปได้เเล้วว่ากูมาทำไม!" ดรีมมันส่งสายตามาพร้อมๆกับคำพูด ที่เด็กอนุบาลฟังยังเข้าใจว่าหมายถึงอะไร


"แล้วมาทำไมอ่ะ?" กูว่าคงต้องยกเว้นเด็กเเรดนี่คนนึง "เอ๊ะ เเต่ผมไม่ได้เเรดนะ" นี่พึ่งรู้ตัว?!


"เอาล่ะเปา ฟังพี่ดีๆนะ" ผมเริ่มเข้าเรื่องก่อนเลย ก่อนเรื่องที่ต้องเคลียมันจะมากไปกว่านี้


"อ๊ะ พี่บิ๊กเปาชงเครื่องดื่มไว้ให้ ดื่มก่อนนะ" เปาพูดขัดขึ้นพร้อมกับส่งเเก้วมาให้ ผมชักไม่เเน่ใจ เรื่องเครื่องดื่มจากเด็กนี่ไว้ใจไม่ได้สักเท่าไหร่


"เปาไม่ใส่อะไรลงไปหรอกครับ เดี๋ยวเครื่องติดขึ้นมาคนเเถวนี้จะเอาไม่อยู่น่ะสิ" ประโยคหลังเหมือนเปาจะพูดเปาลง ประมาณว่าพรึมพรัมกับตัวเองมากกว่า


"เรื่องมาก! เอามานี้..." ไอ้ดรีมกระชากเเก้วไป แล้วดื่มเเทน ทีเดียวหมดเเก้ว!!!


"หึ!" เปาส่งยิ้มร้ายๆไปให้ไอ้ดรีมที จนผมฉุกคิดอะไรขึ้นมาได้


"เปา! ทำแบบนี้ทำไมเนี่ย" ผมเอ็ดเปาเเบบไม่ได้จริงจังอะไรมาก เเต่ก็ถือว่าดุก็ได้เเหละ เมื่อผมรู้ว่าเปาทำอะไรกับเเก้วนั้น ผมบอกเเล้วว่าเรื่องป่วนยาขอให้บอกเด็กนี่เถอะ


"เปาก็เเค่..." เปากำลังจะพูดเเต่ไอ้ดรีมพูดดักขึ้นมาก่อน


"อึ่ก... มึง อึก ใส่ยา... อะไร บิ๊กกูร้อนไปหมด" ฤทธิ์ออกเร็วชิบหาย เมียกูตาปรือๆเลยไง เเล้วดรีมมันคนไม่เคยเจอ กูว่ายาเเรงด้วยครับ ไอ้ดรีมที่พึ่งเคยโดนครั้งเเรกเลยออกอาการเร็วเป็นธรรมดา เเต่ถ้าเป็นผมหรือเพื่อนๆในกลุ่มใช้บ่อยเเล้ว อาจจะออกฤทธิ์ช้ากว่านี้สักประมาณยี่สิบสามสิบนาที


"เออ มึงโดนยา ตั้งสติดีๆก่อน ใจเย็น" ผมพยายามปลอบมัน เเต่ไอ้ดรีมมันก็พยายามปลุก?ผม มือไม้ไม่อยู่นิ่งเลย ถ้าอยู่กันสองคนผมจับฟัดไปแล้วเเม่ง ยั่วชิบหาย


"ฮ่าๆๆ เมียพี่อ่อนจัง โหย เเบบนี้ก็ยิ่งสนุกสิ" เปาหัวเราะเเล้วพูดขึ้นมา เเต่เดี๋ยวนะ...


"มึง อึก ..รู้?" ไอ้ดรีมถาม เเต่มือไม้ก็สนใจเเต่เป้ากางเกงกูเนี่ย ดรีมคนขี้อายกูหายไปไหนวะ

"ผมรู้ตั้งนานเเล้วพี่ ฮ่าๆ ข่าวพวกพี่ดังจะตาย" อ่อ กูลืมไป กูเป็นนักธุรกิจ สัสเอ้ย

"เเล้วทำแบบนี้ทำไมล่ะเปา" ผมถามไป ถ้ารู้เเล้วจะเลิกยุ่งเลิกไปเลยสิ เเต่นี่เเม่ง หรือว่า...


"อย่ามองผมแบบนั้นสิพี่บิ๊ก ผมไม่ชอบยุ่งกับคนมีเจ้าของเเล้วหรอก ผมเเค่อยากมาลา" เปาบอกมายิ้มๆ เเบบไม่เเสเเสร้งคือเเบบไอ้เด็กเเรดเมื่อกี้หายไปไหนวะ


"มาลาไปไหน?" ผมถามด้วยความไม่เข้าใจ


"ที่นี่ไม่ใช่ที่ของผมตั้งเเต่เเรกอยู่เเล้วเเหละ ถึงเวลาที่ผมต้องกลับไป... ผมต้องขอบคุณพี่นะที่ช่วยเหลือผมมาตลอด เเม้ว่าจะเป็นทางที่ผิดก็ตาม เเล้วผมก็ต้องขอโทษด้วย..."


"เฮ้ย! ไอ้ดรีม หยุด" ผมกำลังจะซึ้งๆเข้าโหมดสำนึกผิดตามเปา เเต่เมียสุดที่รักเสือกเรียกร้องความสนใจ โดยการจะปลดซิบกางเกงผม


"รีบๆคุย อึก ดิวะ ...ไม่ไหว" ดรีมยังคงส่งสายตาเยิ้มๆ มาให้ มึงไม่ไหว กูก็เริ่มจะไม่ทนละสัส


"ฮ่าๆ โอเคๆ เปามาบอกเเค่นี้เเหละครับ ขอให้พี่บิ๊กกับเมียมีความสุขมากๆนะ ส่วนคืนนี้ที่เปาทำให้ ถือว่าไถ่โทษที่ผ่านมาเเล้วกัน ไปละนะ หวังว่าจะได้เจอกันอีกนะครับพี่ทั้งสอง บรัยยย" เปาหัวเราะเเล้วลุกขึ้นยืน พร้อมกับบอกลาเเละอวยพรจริงๆจังๆ โอเคกูยกโทษให้ เพราะของขวัญที่เปาให้มากูว่าเด็ดเเน่นอน ดูได้จาก...


"ซี๊ดดด ดรีม! ไปบนห้อง" ก็ไอ้ดรีมมันเป็นคนเริ่มเล้าโลมผมเองนี่นา


"อุ้มมม>< อุ้มเค้าหน่อยสิครับผัว ^///^"


เวรละไง! ใครก็ทนก็ทน เเต่ไอ้บิ๊กจะไม่ทนเว้ยยยย

-----------------------

คึคึ ยาวเลยเป็นไง อิอิ เเถมเจอน้องดรีมของไรท์ในโหมดยั่วซะด้วย ฮ่าๆ

ขอยกNcอันเล่าร้อน ไปไว้ในตอนจบตอนหน้านะค้า

เปาก็มีทางเดินของเปาจ้ะ มาแบบใสๆ เดี๋ยวเรื่องของเปาไรท์ก็มีพ็อตเรื่องไว้เเล้วนิดหน่อย เเต่ออกเเนวดราม่าหน่อยๆนะ เเต่ขอเรื่องต่อไปของปีเตอร์กับพี่กานต์ไปได้สักครึ่งนึงก่อน เดี๋ยวยังไงจะเเจ้งข่าวบอกกล่าวอีกทีนะ

เรื่องของปีเตอร์กับพี่กานต์เปิดไว้เเล้วค่า ชื่อเรื่องว่า "เหนื่อยนัก... ก็รักกูบ้าง"

น่าจะได้เริ่มลงไม่เสาร์อาทิตย์นี้ก็วันจันร์-อังคารหน้า อย่าลืมไปติดตามกันไว้ก่อนนะ เค้าลงอินโทรไว้เเล้วจ้ะ

ปล.ยังไม่ได้ตรวจคำผิด จะตรวจทีเดียวหลังจบเรื่องค่า

ชอบอย่าลืมกดไลค์เป็นกำลังใจให้เค้านะ จุ๊บ >,< 






ความคิดเห็น