ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Kiss me 💋 รุกหนัก

คำค้น : ชินโด, เพลง, อ่านฟรี

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.3k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 26 มิ.ย. 2561 14:34 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Kiss me 💋 รุกหนัก
แบบอักษร


☀️ เช้าวันใหม่

ฉันตื่นขึ้นมาบนเตียงใหญ่ ในห้องโทนสีน้ำตาล เมื่อคืนฉันรู้สึกอบอุ่นในอ้อมกอดของผู้ชายอกแกร่ง อร้ายยย,, คิดแล้วเขิน ว่าแต่,,, เขาหายไปไหนแล้วล่ะ?

ฉันมองหาไปทั่วห้องก็ไม่เจอ ฉันเลยตัดสินใจลุกจากเตียงแล้วอาบน้ำแต่งตัวเพื่อที่จะกลับบ้านไปหาอัน เมื่อฉันทำธุระส่วนตัวเสร็จ ก็เดินลงมาข้างล่าง

"อรุณสวัสดิ์ครับนายหญิง" ผู้ชายใส่สูทคนหนึ่งโค้งคำนับฉัน

"อ่ะ!!,, ไม่ต้องเรียกนายหญิงหรอกค่ะ?" ฉันยกมือปฏิเสธ

"ไม่ได้ครับ มันเป็นคำสั่งของนาย" 

ฉันได้แต่ยิ้มแห้งๆ อิตาบ้านั่นบ้าอำนาจชัดๆ 

"ผมชื่อซาโต้น่ะครับ"

"ค่ะ,,ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ" ฉันยิ้มให้เขา

"นายสั่งไว้ว่าถ้านายหญิงตื่นแล้ว ให้ผมไปส่งที่บ้านคุณอันครับ" เขาบอก

"อ๋อค่ะ,, แล้วเขาไปไหนหรอค่ะ?" ฉันถามขณะเดินตามเขาออกมาหน้าบ้าน

"นายมีท้าแข่งที่สนามท่านเรียวครับ" เขาตอบ

เห๊อะ!!! อีกแล้วสิน่ะ ไปหาสาวๆ ถ้าชนะคงคั่วเข้าห้องไปแบบเมื่อคืนล่ะสิ แต่พวกนี้มันแข่งกันไม่รู้เวลาเลยรึไง อยากแข่งตอนไหนก็แข่งงั้นหรอ 

พี่เรียวเองก็คงจะมาเฟียตัวพ่อเลยมั้ง ถึงขั้นที่เรียกท่านเรียวขนาดนี้ โอ๊ะ!! ลืมไป,, ตระกูลพี่เขาเป็นพวกยากูซ่าเก่านี่นาา 

ระหว่างที่ฉันคิดอะไรเพลินๆอยู่ รถก็แล่นมาจอดพอดี คุณซาโต้เปิดประตูให้ฉันขึ้นนั่งด้านหลัง แล้วเขาก็ไปนั่งข้างคนขับทันที 

ฉันมองออกไปนอกหน้าต่างเพื่อดูวิวสองข้างทาง ทำไมถึงรู้สึกไม่พอใจกันน่ะ,,กะอีแค่เขาไปแข่ง คงเป็นเพราะภาพเมื่อคืนที่เขาเดินเข้าห้องไปกับผู้หญิงล่ะมั้ง

เดี๋ยว!!!  อิเพลง,,แกเป็นอะไรกับเขา อิบ้า,, แกมีสิทธิ์ไม่พอใจรึไงกันเล่า เลิกคิดๆ ฉันสะลัดหัวไปมา แล้วหันไปสนใจวิวด้านนอกต่อ


[ ชินโด ]

ผมกำลังเตรียมตัวอยู่ในห้องรับรอง พวกทีมช่างก็กำลังเช็คเครื่องยนต์อยู่ ผมเปิดโทรศัพท์ขึ้นดูรูปเพลงที่ผมแอบถ่ายไว้ตอนเธอหลับ

คนอะไรว่ะ? ขนาดหลับยังสวย แก้มก็หอม ตัวก็นิ่ม,, กอดแล้วรู้สึกดีเป็นบ้าเลยแหละ ผมนั่งยิ้มกับตัวเอง ไอ้เรียวก็เดินเข้ามา

"ไงมึง,, ดูไรอ่ะ" มันชะโงกหน้ามา

"เสือกครับ,,," ผมบอกมันแล้วรีบเก็บโทรศัพท์ทันที

"หึ,,มีความลับกับเพื่อนหรอมึง"

"เรื่องกูป่ะ,, เอาเวลาที่ยุ่งเรื่องกูไปจัดการเรื่องตัวเองเหอะ"

"อะไร?" มันทำหน้างง

"มึงก็รู้,, กูหมายถึงอะไร" 

ผมยิ้มให้มันก่อนเดินออกจากห้องเพื่อลงสนาม ไอ้พวกนี้ก็ท้าแข่งดีจัง เมื่อเช้าว่าจะไม่มาแล้วน่ะ อยากนอนกอดเพลงนานๆ แต่เงินพนันมันสูงไง

ชั่วโมงต่อมาการแข่งก็จบ และตามคาดคับ ผมชนะ.. ไอ้เด็กที่แข่งกับผมขับรถมาจอดเทียบ แล้วเปิดประตูลงมา

"เฮียแมร่งเก่งชิปหาย ถามจริงเหอะ,,ในโตเกียวจะมีใครสู้เฮียได้บ้างไหม?" มันเอ่ยปากชมผม

"พูดเกินไปไอ้ห่า,,"

"ก็จริงอ่ะ,, รถเฮียโคตรแรง"

"มันไม่ได้อยู่ที่รถ มันอยู่ที่ฝีมือด้วย" ผมบอกมัน

"หึ,, งั้นผมจะไปฝึกฝีมือเพิ่มก่อนล่ะกัน ผมไม่ยอมแพ้เฮียหรอก" มันทำท่ามุงมั่น

"หึหึ,, กูจะรอ,,,"

"อ่ะเฮีย,, เงินกับหญิง ตามที่เดิมพัน" มันส่งกระเป๋าเงินมาพร้อมผายมือไปฝั่งพริตตี้ที่ยืนอยู่ข้างสนาม

ผมหันไปมอง หุ่นใช้ได้,, น่าฟัดดี,, แต่ตอนนี้ไม่มีอารมณ์ว่ะ ช่วงนี้มันมีแรงดึงดูดบางอย่าง ผมหยิบกระเป๋าจากมือมันมา

"กูเอาแค่เงินล่ะกัน ส่วนหญิงกูยกให้" ผมบอกแล้วเดินออกมา

สาวๆต่างพากันส่งสายตาเสียดายผม ไอ้เด็กนั้นก็ยืนงง เพราะผมไม่เคยพลาดเรื่องพวกนี้ไง

"มึงเปลี่ยนไป,,," ไอ้เรียวพูด

"อะไรของมึง?"

"มึงไม่เอาหญิง" มันเหล่ตาสงสัย

"เรื่องของกูครับ"

ผมหันไปส่งยิ้มให้มันพร้อมโยนกระเป๋าเข้าไปในรถหรู ก่อนจะหยิบแว่นมาใส่แล้วเข้าไปในรถ พร้อมทั้งเหยียบคันเร่งออกจากสนามทันที

ผมเข้าบ้านอาบน้ำ ในระหว่างที่แต่งตัวอยู่เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น ผมเดินไปหยิบแล้วกดรับสาย

☎️»»» @I

"มีอะไรไอ?" 

(เปล่าค่ะ ฉันแค่คิดถึงคุณอ่ะ เราไม่เจอกันเลยน่ะค่ะ)


"ช่วงนี้ฉันไม่ค่อยว่าง" 

(สัก 20 นาทีไม่ได้หรอค่ะ ฉันอยากเจอคุณจริงๆน่ะ)


"มีอะไรกันแน่ ทำไมถึงอยากเจอฉันนัก" 

(ก็วันนี้เป็นวันครบรอบ 2 เดือนของเราไงค่ะ ฉันเตรียมของขวัญให้คุณด้วยน้าาาาาา)


"... 20 นาทีเท่านั้นน่ะ" 

(ค้าาาาา)


ผมมองดูเวลาก่อนตอบตกลงแล้วกดวางสาย หึหึ,,ยังพอมีเวลา งั้นขอไปปลดปล่อยสักหน่อยแล้วกัน ไหนๆเธอก็เสนอมาแล้วนิ

หลังจากผมจัดการธุระทุกอย่างเสร็จ รถผมก็แล่นมาจอดหน้าผับของเคนจิ คนงานกำลังซ่อมแซมร้านที่เกิดจากเหตุการณ์วันนั้น 

ผมเดินขึ้นมาชั้นบนสุดที่อยู่ดาดฟ้า ไอ้เคนมันใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ ถึงจะกลับบ้านบ้างแต่มันก็ไม่เคยอยู่นาน ผมเดินมาหยุดอยู่ตรงเปลผ้าใบที่มันนอนอยู่

"ตื่นๆ ไอ้ห่า,, มึงนอนรึตาย" ผมเอาเท้าสะกิดมัน

มันงัวเงียตื่นขึ้นมามองผม ก่อนปิดเปลือกตาลงเช่นเดิม เออ,,ยังดีที่กูรู้ว่ามึงยังไม่ตาย ผมล้มตัวลงนอนตรงเปลผ้าใบข้างๆ แล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูข่าวสารบ้านเมือง

ผมกระตุกยิ้มเมื่อเห็นข้อความภาษาญี่ปุ่นที่อยู่ในบล็อกพวกนักแข่ง จะไม่ให้ยิ้มได้ไง นั่นมันรูปผมกับเพลงไง

" เปิดตัวรึเปล่า? สาวสวยข้างกาย ปาร์ค ชินโด นักแข่งหน้าสวย หนึ่งหนุ่มแห่งแก๊งค์ยากูซ่าใหญ่ของเมือง สาวๆหลายคนคงสงสัย งานนี้เราจะหาคำตอบมาให้ได้!!! "

ผมอ่านไปก็ยิ้มไป ก็รู้น่ะว่าถ้าไปย่านนั้น มันต้องมีข่าวแบบนี้แน่นอน ฮ่าๆๆๆ,, ก็ผมจงใจไง โอ้ยยย,, เห็นแล้วมีความสุขจริงๆ


[ เพลง ]

ฉันนั่งเขียนบล็อกอยู่ข้างล่าง ยัยอันก็วิ่งหน้าตาตื่นลงมา

"ยัยเพลง!!!!"

"อะไรอัน,, เสียงดังทำไม?"

"ไม่ให้ดังได้ไง,, แกดูนี่สิ!" อันส่งโทรศัพท์มา

ฉันหยิบมันมาดูเห็นเป็นรูปที่ฉันกำลังลงจากรถของชินโด แต่มันเป็นภาษาญี่ปุ่นไง,, อ่านไม่ออกอ่าาา

"แล้วมันเขียนว่าไง?"

"มันเขียนว่าพี่ชินโดเปิดตัว พาแฟนไปกินข้าว"

"เฮ้ยยย!!! บ้าไปกันใหญ่แล้ว ฉันไม่ได้เป็นอะไรกับเขาสักหน่อย" ฉันตาโต

"โหยแก,, เขารู้กันทั่วเมืองว่าพี่ชินโดไม่เคยขับรถให้สาวที่ไหนนั่ง แต่ดูดิ!! พาแกไปย่านชินจูกุเลยน่ะโว้ยยย" อันพูดอย่างจริงจัง

"ไปย่านนั้นแล้วไงอ่ะ?"

"โหยยย,, ก็คนดังอย่างพี่ชินโดไปย่านนั้นต้องเป็นข่าวทุกที แถมพ่วงแกไปด้วย แสดงว่าพี่เขาจงใจพาแกไปเปิดตัวไง"

"บ้าน่ะอัน,, จะไปเปิดตัวทำไม ฉันบอกแล้วฉันกับเขาไม่ได้เป็นอะไรกัน แล้วเราก็พึ่งเจอกันเอง"

"แต่พี่เขาไม่เคยเป็นแบบนี้เลยน่ะแก ตั้งแต่รู้จักกันมาก็เห็นแกนี่แหละ,, คนแรก" อันย้ำ

มันทำให้ฉันหน้าแดงขึ้นทันที แถมหัวใจยังเต้นแรงจนแทบทะลุออกมาเลย

"อ๊ะ!! แกหน้าแดง แกชอบพี่ชินโดใช่ไหม?" อันทำตาโตกว่าเดิม

"บ้าอัน,,ไม่ใช่สักหน่อย" ฉันรีบเอามือปิดหน้า

"ฉันเพื่อนแก,,ฉันดูออก,, นี่อย่าบอกน่ะว่าแกกับพี่ชินโด,,,,,"

"หยุด,,หยุดความคิดแกไปเลยยัยเพื่อนบ้า" ฉันรู้ว่าอันจะพูดอะไร

"ฮ่าๆๆๆ,, นี่แกหน้าแดงกว่าเดิมอีกน่ะ"

"โหยยย,,อัน! พอแล้ว. เลิกแซวฉันสักทีเถอะ"

"อ่าๆๆ ก็ได้ๆ แต่ถ้าเป็นพี่ชินโดล่ะก็ ฉันเชียร์" อันยิ้มหวาน

ฉันได้แต่ยิ้มจนปากจะฉีกถึงหู ยัยเพื่อนบ้ารู้ใส้รู้พุงจนฉันจนหมดแล้วสิน่ะ โอ้ยยย,,แพ้เลยงานนี้ แพ้ค่ะแพ้,, 

คืนนี้เราอยู่บ้าน ไม่ได้ออกไปไหน,, ฉันกำลังจะเข้านอน ส่วนอันอาบน้ำอยู่ แล้วเสียงไลนฉันก็ดังขึ้น 

💬 @Line

unknown : นอนรึยัง? 

เพลง : ใคร? 

unknown : หึหึ,,แฟนเธอไง  

เพลง : ??? 

unknown : อะไรกัน,,เมื่อคืนยังนอนกอดกันอยู่เลย 

เพลง : Σ( ° △ °) ชินโด!! 

unknown : ^_^ 

เพลง : รู้ไลน์ฉันได้ไง 

unknown : ไม่เกินความสามารถ 

เพลง : แล้วมีอะไรหรอ? 

unknown : เปล่าหรอก ฉันแค่คิดถึง 

unknown : พรุ่งนี้ว่างไหม? 

เพลง : ถามทำไมอ่ะ 

unknown : ตอบๆเหอะ 

เพลง : ว่าง 

unknown : ดี,, งั้นพรุ่งนี้ฉันจะไปรับน่ะ 

เพลง : ไปไหน? 

unknown : เดี๋ยวก็รู้ 

unknown : แล้วเจอกัน,, ฝันดีน่ะที่รัก


(⊙.⊙)ไอ้บ้า มาที่รงที่รักอะไรกัน ฉันเขินจนหน้าแดงไปหมดแล้วน่ะ ฉันเก็บโทรศัพท์แล้วฟุ้บหน้าลงใส่หมอนทันที เดี๋ยวอันออกมาเจอมีหวังได้แซวฉันแน่ๆ

ฉันกำลังนั่งรอชินโดอยู่ข้างหน้าบ้านอัน เพราะเขาส่งข้อความมาบอกว่าอีก 10 นาทีก็มาถึง สักพักรถก็แล่นมาจอดหน้าบ้าน ลูกน้องพี่เคนจิต่างพากันโค้งตัวให้เขา

"พี่ชินโด,,, จะพาเพลงไปไหนหรอค่ะ" อันถามยิ้มๆ

"พี่จะเข้าไปที่สนาม ไอ้เรียวมันได้รถมาใหม่ กะว่าจะไปลองเครื่องสักหน่อย ไปด้วยกันไหมล่ะ?" ชินโดถาม

"ไม่ไปหรอก,, ชิร์ เหม็นขี้หน้าพี่เรียว" อันชักสีหน้าอารมณ์เสีย

"แน่ใจหรอ?" ชินโดเหล่ตาถาม

"พี่ชินโด!!! ไม่คุยด้วยแล้ว พาเพื่อนอันไปอ่ะ ดูแลดีๆน่ะ ไม่งั้นอันฆ่าพี่แน่" อันพูดแล้ววิ่งขึ้นไปข้างบน

ชินโดยิ้มแล้วโบกมือให้เธอ,,, อะไรของยัยอันกันน่ะ,, พอพูดถึงพี่เรียวแล้วทำไมต้องทำหน้างั้นด้วยเนี้ยะ

"ไปกัน,,," เขาบอก

ฉันพยักหน้ารับแล้วเดินตามไปขึ้นรถ สักพักเราก็มาถึงสนาม ชินโดให้ฉันขึ้นมานั่งรออยู่บนห้อง ส่วนเขาลงไปลองรถข้างล่างกับพี่เรียว

ฉันนั่งๆนอนๆอยู่ในห้องรับรอง นี่ไอ้บ้านั่นคิดว่าฉันเป็นตุ๊กตาปูนปั้นรึไงเนี้ยะ อยู่แบบนี่มันเซ็งชะมัด ฉันเลยเปิดประตูเดินลงมาข้างล่าง

ทีมช่างแต่ล่ะทีมก็เอาแต่ก้มหน้าก้มตาดูเครื่องยนต์ ถึงไม่มีการแข่งแต่ก็ซ่อมงั้นหรอ? พวกนักแข่งนี่แปลกดีเน๊อะ

"อ๊ะ!! ขอโทษค่ะ," ฉันเดินซุ่มซ่ามขนใครอีกล่ะเนี้ยะ

"คนไทย?" เขาพูด

ฉันมองดูเขาที่ยืนอยู่ และมีชายร่างยักษ์ยืนประกบซ้ายขวา

"ขอโทษจริงๆค่ะ ฉันมัวแต่มองอะไรเพลินไปหน่อย"

"ไม่เป็นไรครับ ว่าแต่,,ทำไมได้มาเดินอยู่แถวนี้ล่ะ" เขาถาม

"คือ,,"

"ลงมาทำไม!!" เสียงดังตะโกนมาทางด้านหลังฉัน

ฉันหันไปมองก็เห็นพี่เรียวกับชินโดเดินเข้ามา อะไร?,, ทำไมทำหน้าซ๊ะหน้ากลัวเชียว เขาสองคนขึงตาใส่คนที่ยืนอยู่ข้างๆฉัน

"เพลงมานี่!" ชินโดสั่ง

ถึงฉันจะงงๆกับบรรยากาศอึมครึมที่เกิดขึ้น แต่ก็เดินไปหาเขากับพี่เรียว

"สวัสดีพวก,," ผู้ชายคนนั้นพูดขึ้น

"มึงมาทำไมทาโร่?" พี่เรียวถาม

ชื่อทาโร่งั้นหรอ? แล้วทำไมต้องมองกันแบบนั้นอ่ะ,, ดูเหมือนพร้อมที่จะยิงกันอย่างงั้นแหละ


[ ชินโด ]

ผมดึงเพลงเข้ามาใกล้ๆแล้วจ้องหน้ามันอย่างไม่ลดล่ะ มันแสยะยิ้มแล้วพูดขึ้น 

"หึ,,ได้ข่าวว่ามึงได้รถใหม่มานิ กูเลยว่าจะมาขอลองด้วยสักหน่อย" มันตอบ

"รถกูพึ่งลองเสร็จไป ยังไม่ได้แต่งเครื่อง" ไอ้เรียวตอบ

"น่าเสียดายจัง,, กะว่าจะมาท้าแข่งสักหน่อย"

"มึงไม่ต้องห่วงหรอก,, มึงได้แข่งแน่ทาโร่" ผมบอก

"พร้อมเมื่อไรก็บอกล่ะกัน กูรออยู่"

มันบอกแล้วเดินหันหลังกลับไป ผมหันมาขึงตาใส่คนข้างๆ ก่อนเดินขึ้นมาบนห้องรับรอง

"นี่,,นาย,," เพลงสะกิดผมที่นั่งยกเบียร์อยู่ตรงโซฟา

"...." ผมเงียบ

"นี่,,ฉันทำไรผิดอ่ะ?" เธอยืนกอดอกมองผม

"ลงไปข้างล่างทำไม?"

"ก็อยู่ข้างบนมันเบื่อนิ เลยลงไปเดินเล่น"

"ฉันสั่งให้อยู่ เธอก็ต้องอยู่สิ!!" ผมบอกเสียงแข็ง

"นายบ้ารึไง, ทำไมฉันต้องทำตามคำสั่ง,, อยู่เฉยๆ มันก็เบื่อเป็นน่ะ แถมลากฉันมาทำไมก็ไม่รู้ ให้มานั่งแหงกเป็นตุ๊กตา เบื่อก็เบื่อ หิวก็หิว เมื่อเช้าพึ่งกินกาแฟไปแก้วเดียวเอง นายก็สนใจแต่รถนั่นแหละ เคยสนใจคนอื่นบ้างไหมล่ะ" เพลงร่ายยาว

"......"

"แล้วนายยังมาทำเหมือนฉันผิดอีก ทำเป็นงอนที่ฉันเดินลงไปข้างล่าง ฉันผิดงั้นหรอ? ที่พยายามทำให้ตัวเองอารมณ์ดีทั้งๆที่หิวจนแทบกินช้างได้ทั้งตัวอ่ะ ห๊ะ!!!" เธอกอดอกด่าผม

ผมอึ้งครับ,, ส่วนไอ้เรียวที่ยืนอยู่ก็หลุดขำที่เธอโวยวายใส่ผม นี่เป็นครั้งแรกเลยน่ะที่มีคนยืนค้ำหัวด่าแบบนี้

"สรุป,, เธอหิว" ผมถามเพื่อความชัวร์

"ก็ใช่น่ะสิ!!" เธอตอบ

ผมก้มหน้าขำก่อนที่จะพาเธอออกมาที่ร้านอาหาร เพลงก้มหน้าก้มตากินโดยไม่พูดอะไร ผมกับเรียวก็มองไปขำไป อาการโมโหหิวนี่มันน่ากลัวจัง

สักพักต่อมาอาหารข้างหน้าเราก็เกลี้ยง อย่าสงสัย! ฝีมือเพลงนั่นแหละ คงหิวมากจริงๆ ผมสั่งไอศรีมมาให้เธออีกถ้วย เพื่อรอผมดูดบุหรี่เสร็จ

"คนนี้เอาจริงดิ" ไอ้เรียวถาม

"อะไรของมึง?"

"หึหึ,, ก็เพลงไง" 

"ยุ่งน้าามึง,, เอาเรื่องตัวเองให้รอดก่อนเถอะ" ผมบอกมัน

เรียวดูดบุหรี่เข้าเต็มปอด ก่อนจะพ่นออกมาอย่างแรง ผมรู้ว่ามันก็เครียด ผมเป็นเพื่อนมัน ทำไมจะดูไม่ออก เราดูดบุหรี่เสร็จก็เดินกลับมาที่โต๊ะ

"อารมณ์ดีแล้วใช่ไหมน้องเพลง" ไอ้เรียวถาม

"อารมณ์ดีอะไรกันค่ะพี่เรียว เพลงยังไม่ได้อารมณ์เสียเลยน่ะ"เธอยิ้ม

"หรอ!!!" ผมทำเสียงแซวเธอ

เพลงหันมามองค้อนเล็กน้อย ก่อนจะหันไปคุยกับเรียวต่อ ผมเรียกเช็คบิลแล้วพากันออกจากร้าน เรียวมีธุระต้องไปจัดการ ส่วนผมวันนี้ว่างๆ งั้นพาเธอไปเที่ยวกันดีกว่า

"อยากไปไหนไหม?" ผมถามขณะขับรถ

"ไม่รู้สิ,, ฉันไม่ใช่คนที่นี่" 

"งั้นไปเดินห้างฯกัน อากาศมันร้อน" ผมบอกเธอ

"นี่ชวนฉันเดทใช่ไหม?" เธอหันมาถาม

      ผมไม่ตอบแค่ยิ้มให้ ก็มันอยากมีเวลาอยู่ด้วยกันนานๆนี่นาาาาา

ความคิดเห็น