yamyam_1
Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 1 ชีวิตของ ‘ติน’ (แก้ไขคำผิด)

ชื่อตอน : ตอนที่ 1 ชีวิตของ ‘ติน’ (แก้ไขคำผิด)

คำค้น : สัญญาจ้าง,แยมผลไม้

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 26k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ม.ค. 2563 23:44 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 1 ชีวิตของ ‘ติน’ (แก้ไขคำผิด)
แบบอักษร

ตอนที่ 1 ชีวิตของ ‘ติน’

แสงแดดแห่งรุ่งอรุณสาดส่องมายังโลกใบใหญ่ใบนี้และแน่นอนว่าแสงแดดนี้ยังส่องไปยังอีกคนที่กำลังนอนหลับอย่างสบายเพราะเมื่อคืนอยู่ช่วยทำงานจนดึกพึ่งจะได้นอนก็ตอนตีหนึ่งที่ผ่านมา ตอนนี้ก็เป็นเวลาหกโมงเช้าแล้ว คนที่กำลังนอนอย่างสบายพลิกตัวไปมาก่อนที่จะเอาผ้าห่มมาคลุมทั้งตัวแล้วนอนต่อทันที

3 ชั่วโมงต่อมา

ตินตื่นนอนหลังจากที่นอนหลับอย่างเต็มที่แล้ว ปรับสายตาให้เป็นปกติแล้วลุกจากที่นอนเข้าไปทำธุระส่วนตัวในห้องน้ำ ใช้เวลาไม่นานนักตินออกออกมาจากห้องน้ำพร้อมกับผ้าขนหนูที่พันรอบเอวไว้ ตินเดินไปจัดที่นอนเข้าที่ให้เรียบร้อยพับผ้าห่มเก็บหมอนแล้วจึงแต่งตัว

เมื่อตินแต่งตัวเสร็จติน ก็เดินลงไปยังชั้นล่างเพื่อที่จะไปหาข้าวเช้ากิน ตินเดินไปเปิดตู้เย็นแล้วก็หยิบวัตถุดิบออกมาทำอาหารแบบง่าย ๆ กิน ตินเลือกทำข้าวผัดที่ใช้เวลาไม่มากในการทำ เพราะใกล้ถึงเวลาที่ตินจะต้องไปทำงานแล้ว ตินทำงานที่ร้านเบเกอรี่ในช่วงเลิกงานที่บริษัทจนถึง 3 ทุ่ม

ตินเป็นเด็กกำพร้าพ่อแม่เพราะอุบัติเหตุเมื่อหลายสิบปีก่อนมีเพียงตินที่รอดชีวิตเพียงคนเดียว ป้าของตินจึงรับตินไปเลี้ยงดู เมื่อโตขึ้นตินก็ขอป้ามาเรียนต่อที่กรุงเทพและหางานทำเพื่อที่จะไม่ต้องไปรบกวนป้า ตินเช่าบ้านอยู่เพียงคนเดียวทำงานหาเงินใช้จ่ายเองทั้งค่าเช่าบ้าน ค่าผ่อนรถมอเตอร์ไซด์ และค่าใช้จ่ายอื่น ๆ แม้กระทั่งค่าเทอมเรียนมหาวิทยาลัยตินก็หาส่งตัวเองเรียนทั้งหมด ตอนนี้ตินทำงานแล้วแต่ก็ยังหางานพิเศษทำหลังเลิกงาน ใช่ว่าเงินเดือนบริษัทนั้นจะใช้จ่ายไม่พอแต่ตินส่งเงินส่วนหนึ่งนั้นไปให้ป้าที่เลี้ยงดูตินมาในทุก ๆ เดือนอย่างสม่ำเสมอ และตินก็เคารพป้าเหมือนแม่แท้ ๆ ของตนคนหนึ่ง

เนื่องจากวันนี้เป็นวันหยุดตินจึงมีเวลาในการไปทำงานที่ร้านเบเกอรี่ได้อย่างเต็มที่และจะได้ค่าแรงเพิ่มจากวันธรรมดาด้วย เป็นวันหยุดที่ตินชอบเป็นอย่างมาก เมื่อตินกินข้าวแล้วล้างจานเสร็จก็รีบไปทำงานโดยขี่มอเตอร์ไซด์ไป ร้านเบเกอรี่ที่ตินทำงานอยู่นั้นอยู่ไม่ไกลจากบ้านมากนักใช้เวลาไม่นานก็ถึงร้านตินขี่รถไปจอดยังหลังร้านก่อนที่จะเดินเข้าไปข้างใน

ตินเดินเข้าไปยังห้องสำหรับพนักงานแล้วจัดการแต่งตัวผูกผ้ากันเปื้อนล้างมือก่อนที่จะออกไปยังหน้าร้านเพื่อทำหน้าที่ของตน ร้านเบเกอรี่ตกแต่งสไตล์โมเดิร์นเรียบง่ายแต่สวยหรู เป็นร้านที่ผสมร้านคาเฟ่ไปในตัวทำให้เป็นที่ดึงดูดลูกค้ารวมทั้งรสชาติของเบเกอรี่และเครื่องดื่มก็ด้วย วันนี้ลูกค้ายังไม่เยอะเท่าไห่นักช่วงสาย ๆ ลูกค้าถึงจะค่อยทยอยกันมา ตินเดินไปที่หลังเคาน์เตอร์ก็เจอกับพี่เกดเจ้าของร้านพอดี

“พี่เกดสวัสดีครับ” ตินเอ่ยทักพร้อมกับยกมือไหว้เกด

“สวัสดีจ้ะ มาเช้าจัง กินอะไรมายัง” เกดที่กำลังจัดของอยู่หันมาตอบติน

“เรียบร้อยแล้วครับ” ตินเดินมาช่วยเกดจัดของ

“งั้นพี่รบกวนจัดของตรงนี้แทนพี่ได้ไหมพี่จะรีบไปส่งน้องไนท์ไปเรียนพิเศษน่ะ”

“ได้ครับ ผมจะจัดของและดูแลร้านให้ไม่ต้องห่วงครับพี่รีบไปส่งน้องไนท์เถอะครับเดี๋ยวจะไปโรงเรียนสาย” ตินรับปากแล้วก็จัดของให้เข้าที่ต่อ

“ขอบใจมากนะ พี่ไปล้ะ” เกดถอดผ้ากันเปื้อน ล้างมือก่อนที่จะรีบไปส่งลูกชายไปโรงเรียนสอนพิเศษ

เมื่อเกดไปส่งลูกชายที่โรงเรียนแล้วตินก็จัดของต่อจากเกดจนเสร็จเรียบร้อยก่อนที่เดินไปหาผ้าชุบน้ำหมาด ๆ ไปเช็ดโต๊ะทำความสะอาดโต๊ะ ตินทำงานที่ร้านขิงเกดมานานหลายปีตั้งแต่เข่ามาเรียนที่กรุงเทพ เกดเองก็เอ็นดูตินเหมือนน้องชายคนหนึ่ง ตินเป็นคนขยันทำงานทำคอยช่วยเกดตลอดตั้งแต่คิดสูตรเบเกอรี่ เครื่องดื่มต่าง ๆ ตลอดจนช่วยหยิบจับอุปกรณ์ที่ใช้ทำขนมต่าง ๆ

“พี่ตินขยันแต่เช้าเลยนะคะ มาจ๋าช่วย” จ๋าลูกจ้างอีกคนของเกด  เดินมาพร้อมกับผ้ามาทำความสะอาดโต๊ะเช่นกัน

“แน่นสิ พี่ก็ขยันอยู่แล้วนี่ว่าแต่เราเถอะอย่าแอบไปงีบล่ะ” ตินพูดแกล้งจ๋า ซึ่งตินก็พูดแกล้งจ๋าเป็นประจำอยู่แล้ว

“พี่ตินก็พูดไปนั่น” จ๋าแกล้งทำโกรธใส่

จ๋าอายุน้อยกว่าน้อยกว่าตินเพียง 2 ปี และแต่งงานแล้วมีลูกสาว 1 คนอายุ 3 ขวบ สามีของจ๋าไม่ให้จ๋าทำงานให้อยู่ดูแลลูก แต่ก็ห้ามไม่ได้จ๋าเลยมาทำงานที่ร้านเกดส่วนลูกก็ให้แม่เป็นคนดูแลบางวันจ๋าก็จะพาลูกมาที่ร้านหากแม่ที่บ้านไมว่างดูแล วันนี้ก็เช่นกันจ๋าพาลูกมาด้วยแต่ให้นอนอยู่ในห้องพักโดยแวะเวียนไปดูเป็นระยะ ๆ

“วันนี้พาน้องจุ๊บแจงมาด้วยหรอ” เมื่อเช็ดโต๊ะเสร็จแล้วตินก็ถามจ๋า

“ค่ะ แกหลับอยู่ในห้อง วันนี้น่าจะว่าง่ายไม่งอแง”

กริ้ง กริ้ง

“เดี๋ยวพี่ไปรับลูกค้าเอง” ตินเดินไปยังโต๊ะที่ลูกค้าเข้ามานั่ง

“อ้าวติน”

“สวัสดีเนม” เม่อเดินมายังโต๊ะก็เจอกับเนมเพื่อนในที่ทำงานบริษัท ตินเอ่ยทักทายพร้อมกับยิ้มให้เล็กน้อย

“ไม่ยักรู้ว่าทำงานที่นี่ด้วย”

“ก็ทำเป็นงานเสริมน่ะ วันนี้จะรับอะไรดีรึ”

“เอาเอสเพรสโซหนึ่งแก้วกับครัวซอง” เนมเปิดดูเมนูก่อนที่จะสั่ง

“รอแปปนะ” ตินรับออร์เดอร์ก่อนที่จะไปชงกาแฟและเตรียมขนมครัวซองให้กับเนม

“กาแฟและของที่สั่งได้แล้วเนม” เมื่อตินชงกาแฟและหยิบขนมครัวซองใส่จานเสร็จก็ยกมาเสิร์ฟให้เนมที่โต๊ะ

“ขอบคุณนะ”

“ทานให้อร่อยนะ” ตินยิ้มตอบก่อนทีจะเดินไปยังเคาน์เตอร์

ตินจัดการล้างอุกรณ์และเช็ดให้เรียบร้อย ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่นค่าเวลา จ๋าที่เข้าไปดูลูกในห้องพักก็ออกมาพร้อมกับลูก ลูกของจ๋าตอนนี้ตื่นนอนแล้วจ๋าจึงอุ้มออกมาอยู่หน้าร้านด้วยเพราะไม่อยากปล่อยให้ลูกอยู่ในห้องเพียงลำพังเผื่อจะเกิดอุบัติเหตุขึ้น

“ไงครับจุ๊บแจงของลุง” ตินเอ่ยทักจุ๊บแจงพร้อมกับเข้าไปอุ้ม

“ซา หวัดดีค่าคุงลุง” จุ๊บแจงเอ่ยทักตินพร้อมกับยิ้มสดใส

“วันนี้คนดีของลุงจะไม่ดื้อใช่ไหมครับ”

“แจงไม่ดื้อค่ะ คิคิ”

“ดีมากครับ ฟอด” ตินหอมแก้มจุ๊บแจงไปหนึ่งที จ๋ายืนยิ้มกับความน่ารักของสองคนนี้

“นี่ลืมแม่ไปแล้วหรอคะแจง” จ๋าที่ยืนดูพูดขึ้นพร้อมกับแกล้งงอนลูกสาวของตัวเอง

“แจงเปล่าชักหน่อยค่ะ คุงแม่ไม่โกรธแจงน้ะคะ” เสียงเจื้อยแจ้วีบตอบกลับไปในทันทีทำให้ตินกับจ๋ายิ้มออกมาอย่างถูกใจ

“จ๋าอย่าแกล้งจุ๊บแจงสิ” ตินติจ๋าไปเล็กน้อย

“พี่ตินอ่ะ แจงมาหาแม่มา” จ๋าอุ้มจุ๊บแจงมาจากตินก่อนจะพาไปยังที่ที่จัดไว้แล้วมีของเล่น 2 3ชิ้นไว้ให้เล่น

“ตินเก็บตังค์ด้วย” เนมเรียกตินให้ไปเก็บตังค์ก่อนที่จะกลับ

“ทั้งหมด 120 บาท”

“อ่ะนี่ ไม่ต้องทอน ผมกลับล่ะไว้เจอกัน” เนมยื่นเงินให้ติน150 บาท ก่อนที่จะออกจากร้านไป

“ไว้มาใหม่นะ” ตินบอกเนม ก่อที่จะเก็บถ้วย จานไปล้าง

ในช่วงสายลูกค้าเริ่มทยอยเข้ามาแล้ว เกดกลับมาที่ร้านได้ทันเวลาพอดีหลังจากที่ไปส่งลูกที่โรงเรียน วันนี้เป็นวันหยุดลูกค้าจึงเยอะเป็นพิเศษ ลูกค้าส่วนมากจะเป็นวัยทำงานกับวัยรุ่น เกดได้ปรับแต่งมุมสำหรับทำงานไว้อีกทาง เพราะจะมีลูกค้ามานั่งทำงานรวมทั้งนักเรียนที่นัดกันมาทำงานข้างนอกบ้าน ร้านของเกดจึงได้รับความนิยม

“แก้วนี้โต๊ะ 4 นะ” เกดวางเครื่องดื่มก่อนที่จะทำเครื่องดื่มแก้วต่อไป

“ผมเองครับ” ตินยกถาดเครื่องดื่มไปเสิร์ฟให้กับลูกค้าเพราะจ๋ากำลังยุ่งอยู่กับการรับออร์เดอร์จากลูกค้าที่เริ่มจะเต็มร้านแล้ว

“นี่ค่ะออร์เดอร์ทั้งหมดที่ลูกค้าสั่ง” จ๋ายื่นกระดาษที่จดออร์เดอร์ให้เกด

“ดีเลยมาช่วยพี่ทำเครื่องดื่มซะ” เกดเงยหน้ามองกระดาออร์เดอร์ก่อนที่จะทำเครื่องดื่มต่อ

“ค่ะ ๆ”

“เดี๋ยวผมเอาขนมไปเสิร์ฟลูกค้าก่อนก็แล้วกันนะครับ” ตินจัดแจงขนมเบเกอร์ใส่จานให้ครบทุกออร์เดอร์ก่อนที่จะทะยอยไปให้ลูกค้าระหว่างรอเครื่องดื่ม

เกด จ๋า และติน ทำงานไม่ได้พักเพราะลูกค้านั้นมีมาเรื่อยจึงไม่มีโอกาสพักมากนัก ส่วนจ๋าก็แวะไปดูจุ๊บแจงบ้าง กว่าทั้งสามคนจะได้พักก็เป็นเวลาบ่ายโมงเศษ ๆ แล้ว ต่างคนต่างแยกย้ายกันไปพัก ตินเดินเข้าไปล้างหน้าล้างาก่อนที่จะไปกินขาวกลางวันที่ห้องพัก

เมื่อกินข้าวเสร็จหายเหนื่อยบ้างแล้วตินก็เดินไปหลังร้านเพ่อล้างถ้วยกาแฟ เครื่องดื่ม และจาน ช้อน ส้อม ข้าวของที่ต้องล้างเยอะพอสมควรที่ตินก็ไม่บ่นเพราะเขาทำหน้าที่แบบนี้จนชินแล้ว และทำได้เร็วตลอดจนเช็ดทุกอย่างให้แห้งดี

“ใครว่างบ้างไปส่งขนมตามที่อยู่นี้ด้วยสิ” เกดเดินมาถามจ๋าและตินในห้องพัก

“ผมเองครับ” ตินอาสาไปส่งขนมเพราะจ๋ากำลังกล่อมจุ๊บแจงให้นอนกลางวันอยู่

“อ่า ขอบใจนะ เดี๋ยวพี่ไปเช็คบัญชีก่อนนะ” พูดแล้วเกดก็เดินไปยังเคาน์เตอร์

ตินเดินไปหยิบกล่องขนมพร้อมกับที่อยู่ของลูกค้า ที่ร้านของเกดมีบริการส่งขนมด้วย ยกเว้นพวกเครื่องดื่ม ตินเดินออกมาจากหลังร้านแล้ววางขนมไว้ในตะกร้าหน้ารถ หยิบหมวกกันน็อคมาใส่ก่อนจะดูที่อยู่ของลูกค้าที่จะต้องไปส่งขนม บ้านที่จะต้องไปส่งตินรู้จักดีคนที่ส่งก็รู้จักมักคุ้นกันดี ตินขับรถ

ตินขับรถไปถามเส้นถางที่คุ้นเคยโดยไม่ต้องเปิดหาจากแผนที่เลย ที่ที่ติ้งไปส่งขนมนั้นอยู่ไม่ไกลจากร้านนักขี่รถไม่กี่นาทีก็ถึงบ้านของลูกค้าแล้ว ตินจอดรถโดยไม่ถอดหมวกกันน็อคก็ถือกล่องขนมลงจากรถแล้วไปกดกิ่งที่หน้าบ้าน

กริ้ง กริ้ง

แกร๊ก

“เอ่อ...สวัสดีครับคือผมมาส่งขนมให้น้านิดครับ”

เสียงประตูรั้วที่ปิดดังขึ้น แต่กลับไม่ใช่คนที่ตินคิดไว้ แต่เป็นชายหนุ่มคนหนึ่ง ที่มีหน้าตาหล่อเหลา สูง ใบหน้าที่คมใครได้มองก็ยากที่จะล้ะสายตาย ถึงแม้จะสวมใส่เสื้อยืดกางเกงยีนส์แต่ก็ไม่ได้กลบรัศมีความดูเป็นผู้ดีนั้นไปได้เลยแม้แต่น้อย ยิ่งดูเหมือนยิ่งหลงใหล ตินสะดุ้งเล็กน้อยเหมือนได้สติกลับคืนมา

“น้านิดไม่อยู่เดียวฉันเอาไว้ให้อง”

“อ่า.. นี่ขนมครับ ทั้งหมด 250 บาทครับ”

“อะนี่เงิน” เงินจำนวนพอดีถูกยื่นมา

“ขอบคุณครับ” ตินรับเงินมาก่อนที่จะสตาร์ทรถกลับไปทำงานที่ร้านต่อ เพราะถึงเวลาทำงานต่อแล้ว

เมื่อเข็มกลับมาถึงร้านก็กลับมาทำงานตามเดิม ลูกค้าก็มีมาเรื่อย ๆ แต่ส่วนมากลูกค้าจะโทรมาสั่งและให้เอาไปส่งซะมากกว่า ตินเป็นคนรับหน้าที่ไปส่งของที่ลูกค้าสั่ง เพราะจ๋าเองก็ไปส่งไม่ได้เนื่องจากต้องคอยดูแลจุ๊บแจงที่อยู่ในวัยกำลังดื้อกำลังซนคอยช่วยงานเกดในร้าจะดีกว่า ตินจะได้รับค่าจ้างเพิ่มเนื่องจากไปส่งของให้ลูกค้า ลูกค้ามากก็ได้มาก

วันนี้ตินอยู่ช่วยงานที่ร้านหลังจากปิดร้าน จ๋าอยู่ช่วยไม่ได้เพราะดึกแล้วและก็ต้องพาจุ๊บแจงกลับบ้าน ตินยืนล้างอุปกรณ์ตรงอ่างล้างจานส่วนเกดก็เช็คข้าวของที่ขาดเหลือจะได้เตรียมให้พร้อมให้ครบ ใช้เวลาไม่นานนักตินก็จัดการเสร็จ

“ตินนี่ค่างแรงนะ”เกดยื่นเงินให้ตินซึ่งมากกว่าค่าแรงปกติ

“ขอบคุณครับพี่เกด” ตินยกมือไหว้เกดก่อนที่จะรับเงินมา วันนี้ตินได้รับค่าแรงมากกว่าปกติ

“พี่เกดผมกลับล่ะครับ”

“จ้า ขับรถกลับดี ๆ นะ”

“จะ 3 ทุ่มแล้วเนี่ย” ตินหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูเวลาก่อนที่จะขี่รถมอเตอร์ไซด์กลับไปยังบ้านของตัวเอง

..

..

2BC.

 

ความคิดเห็น