Belladonna

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

2.6 น้องชาย น้องสาว

ชื่อตอน : 2.6 น้องชาย น้องสาว

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.2k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 21 ก.ย. 2560 01:26 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
2.6 น้องชาย น้องสาว
แบบอักษร

[Mel's part]


ผมเป็นมังกร มีน้องสาวเป็นมังกร กับน้องชายแวร์วูลฟ


เราเป็นครอบครัวเดียวกัน แต่ต่างสายพันธุ์ ... แม่ผมบอกแบบนั้น

​น้องชายแวร์วูลฟของผมชื่อบาร์ท ส่วนน้องสาวมังกรของผมชื่ออลัน ความทรงจำแรกของผมตอนเจอน้อง เธอยังเป็นไข่อยู่เลย

ความทรงจำเกี่ยวกับอลันถัดมาคือใบหน้าน่าสยองของราเวนกับโมน่าตอนที่เจอรันในวันแรกฟัก และรอยยิ้มแหย เหยเก ของพ่อกับพวกอาของผมตอนที่รู้ว่าย่ากับยายผมจะเข้ามาช่วยอบรมพวกผม โดยเฉพาะอลัน ตามแผนปั้นจ่าฝูงชั้นเลิศ


"ข้าจะทำให้เจ้าเป็นจ่าฝูงตัวเมียชั้นเลิศให้ได้ หลานรัก หึหึ หึหึ หึหึ"* 


ผมแอบดีใจที่รันยังเล็กเกินกว่าที่จะรับรู้ความน่าสยองจากประโยคในวันนั้นของราเวนและสีหน้ามุ่งมั่นนัยน์ตาลุกโชนของราโมนา

สองสามขวบปีแรกของน้องสาวกับน้องชายผมยังสงบสุข เพียงแต่โลกของพวกเราย้ายไปหมุนรอบตัวอลัน มีการนัดตบ ... เอ่อ การออกกำลังกายกระชับมิตรระหว่างเผ่าของย่ากับยายผม หัวข้อเดิมๆคือแย่งหลานโดยเฉพาะอลันไปปั้นเป็นจ่าฝูง

ผมเคยถามพ่อว่าทำไมเรื่องจ่าฝูงถึงสำคัญนัก พ่อทำท่าคิด ก่อนลากกระดานมาทำการเลคเชอร์หัวข้อรายวิชาจ่าฝูงพื้นฐาน รหัส 101 ตามนี้ :

- พ่อแยกฝูงออกมาจากฝูงใหญ่ของราเวนแล้ว มีแม่เบลล์กับผมที่จะเป็นจ่าฝูงต่อไปหากพ่อผมตายหรืออยากสละตำแหน่ง​

- อาเอริคกับอาเอเตียงตัดสินใจอยู่ช่วยน้าบิลลี่ดำรงตำแหน่งจ่าฝูงซัคคิวบัสที่อาจจะแยกตัวออกมาจากฝูงราโมนาในอนาคต กับช่วยตบตีลูกฝูงแวร์วูลฟนอกคอกในฝูงของพ่อผมกับราเวนในบางครั้ง แลกกับเงินปันผลจากธุรกิจของฝูง

- อลันหรือบาร์ทอาจเป็นจ่าฝูงของฝูงราเวนหรือราโมนาก็ได้ เนื่องจากอัตราการเกิดของเผ่าพันธุ์อมตะต่ำและตัวเมียมีน้อยมาก การถ่ายทอดตำแหน่งจ่าฝูงไม่ได้ขึ้นอยู่กับสายพันธุ์เสมอไป  

ดังนั้นมังกรอย่างอลันหรือแวร์วูลฟอย่างบาร์ทอาจเป็นจ่าฝูงซัคคิวบัสหรือแวร์วูลฟหรือเผ่าพันธุ์อื่นได้ถ้ามีฝีมือพอที่จะชนะการแย่งตำแหน่ง

ร่วมกับการเลือกจับคู่กับสมาชิกเผ่าพันธุ์นั้นที่มีตำแหน่งสูงในฝูง ...

​พอถึงหัวข้อนี้ย่ากับยายผมโผล่มาให้ความเห็นว่า ...

"จะให้อลันไปจับคู่กับอินคิวบัสสำส่อนเหรอยะ! ฝันไปเหอะ!!"  

ย่าราเวนในร่างแปลงขั้นสุดถอนเสาซุงฟาดประกอบคำยืนยันเสียงดังสนั่น

"อินคิวบัสก็ดีกว่าแวร์วูลฟชั้นต่ำสมองกล้ามแล้วกัน ยัยบ้า!!" 

ยายโมน่าในอีกร่างหลบท่อนซุง แย้งกลับพลางพุ่งไปปาดกรงเล็บเฉียดเส้นเลือดใหญ่ที่คอของย่าผม ย่าแว้งกัดแขนพร้อมสะบัดพยายามกระชากให้ขาด ยายกรี๊ดๆด้วยความถี่สูงจนแก้วหูเกือบทะลุ ทุบหัวย่าผมรัวๆ

"......................" "......................."

ผมมองสัตว์ประหลาดสองตัวสู้กัน หันไปมองหน้าพ่อ พ่อยิ้มแห้ง กลืนน้ำลาย เก็บกระดานเล็คเชอร์ ปิดตาผม อุ้มหลบออกมากลัวลูกหลง งึมงำบอกว่าอย่ามองๆ บ่นเรื่องเด็กกับความรุนแรงในครอบครัวกับเวทนาอนาคตของตัวผู้ที่จะเข้ามา

สรุปว่าเรื่องจ่าฝูงนี่ยังไม่จบนะครับ พวกผู้ใหญ่ตกลงกันว่าปล่อยให้สองคนนั่นเลือกเองเหอะ อย่าบังคับเลย สงสารเด็ก

........

........



วัยเด็กของผมและบาร์ทเป็นวัยที่ต้องเรียนรู้เพื่อต่อสู้กับโลกอันแสนโหดร้ายครับ 


ในวัยสามขวบ บาร์ทน้องชายผมโตขึ้นมาเป็นเด็กที่น่ารักนะ แต่ติดจะหัวช้าและเพี้ยนๆไปนิด   จะว่าไป สาเหตุอาจมาจากอาเอริคกับเอเตียงน่ะ ...

"ทำลูกหล่นอีกแล้วหรือ ตาบ้า!!" 

ตูม!! เปรี้ยง!!  

เสียงน้าบิลลี่ตบบ้องหูอาเอเตียงรัวๆ โทษฐานเล่นโยนสูงๆกับลูกแล้วทำบาร์ทหล่นหัวโหม่งพื้น ... อีกแล้วล่ะครับ

"มะ เมีย จ๋าาาาา ... ฮึก ฮึก ... เค้าขอโต๊ดดดดด มันเป็นอุบัติเห๊ตต!! อ๊ากก!! อย่าดึงหู!! ลื่นน่ะ ตัวลูกลื่นหลุดมือ" อาเอเตียงบีบน้ำตาอีกแล้วครับ เอาหัวหลบหลีกมือแล้วเลื้อยมาเนียนกอดแน่นไม่ให้โดนตบอีก แถมถูไถหัวกับหน้าอกของน้าบิลลี่

อืมมม... นั่นกลยุทธใหม่สินะ ปู่เอเดรียนกับพ่อและพวกอาทั้งสองสอนพวกผมว่ารักชีวิตอย่าคิดหือกับแม่และเมีย พวกนางเป็นสิ่งมีชีวิตที่น่ากลัวที่สุดในโลก มีอะไรให้หนีก่อน หรือบีบน้ำตาเข้าสู้แล้วหาทางชิ่งหนีความผิด

ผมกับบาร์ท (ที่ตอนนี้กลายเป็นเด็กกระโหลกหนาไปแล้ว) มองกลยุทธการรับมือตัวเมียของอาเอเตียงตาแป๋ว จดจำบทเรียนนี้ขึ้นใจเอาไว้ใช้รับมือกับตัวเมียสุดโหดในอนาคต 

ส่วนอลัน น้องมองกลยุทธนี้เหมือนกัน แต่ถอนใจ กรอกตามองบนเลียนแบบแม่เบลล์อย่างแก่แดด 

โลกนี้ช่างโหดร้ายสำหรับตัวผู้ 


จนกระทั่งในวัยแปดขวบผมตัดสินใจว่าชีวิตนี้ผมคงไม่มีเมียแล้วล่ะ ผมบอกพ่อไปแบบนั้น

"ฝันไปเถอะ .. ข้าจะคอยดู" พ่อยิ้มเยาะ ดีดหน้าผากผมเบาๆ


.............

............


ความรันทดของเพศผู้ดำเนินต่อไป และเริ่มชัดเจนมากขึ้น

บาร์ทกับอลันอายุครบห้าขวบ ส่วนผมเก้าขวบ ในปีนั้นน้าบิลลี่ลาก .... อ่า แม่บอกว่าให้เรียกว่าตกลงกับอาเอริคและเอเตียงให้จัดพิธีแต่งงานเสียที งานแต่งจะเป็นไปอย่างเรียบง่ายไม่อลังการ ...

.... แต่ผมแอบเห็นพวกอากับพ่อทึ้งผมจนหลุดเป็นกระจุก ปู่เอเดรียนกับตาอราเดลมีรอยตีนการอยใหม่ ขณะที่แม่ๆเริงร่ากับการเตรียมงาน

กำหนดงานคือปลายปี ผมชักกังวลว่าพลังชีวิตของพวกเราเหล่าตัวผู้จะเหลือพอมั้ย

อมตะตัวเมียนี่น่ากลัวจริงๆนะ 

... ผมยังยืนยันว่าจะไม่แต่งงาน


นอกจากนี้ปีนั้นบาร์ทกับอลันเข้าเรียนเวทมนต์กับความรู้ทั่วไปกับเหล่าผู้ใช้เวทย์กับครูชาวอมตะเผ่าอื่น ในโรงเรียนเดียวกับผมและอมตะรุ่นเด็กเผ่าอื่น

ตอนอยู่นอกบ้านแม่ใช้เวทย์กลบกลิ่นมังกรและบอกใครต่อใครว่าผมอยู่เผ่าพ่อมด ส่วนอลันเป็นเด็กพิเศษที่ไม่มีกลิ่นของมังกรตั้งแต่เกิด และไม่มีใครรู้ว่าทำไมถึงเป็นแบบนั้น แต่ก็สะดวกดี แม่เลยใช้เวทย์บิดเบือนกลิ่นให้น้องเป็นเผ่าพันธุ์แม่มดเหมือนผม

ซึ่งผมกับอลันทำคะแนนวิชาที่เกี่ยวกับเวทมนต์ได้ดีสมกับที่เนียนเป็นพ่อมดและแม่มดเลยล่ะ

... ส่วนบาร์ทนั้น ... อย่างที่ผมเล่าให้ฟังว่าน้องหลุดมือหัวกระแทกพื้นบ่อยๆตอนเด็กน่ะ เอาเป็นว่าพอจะจำกัดความว่าเป็นพวกสมองกล้ามน่ะนะ ผมไม่ได้พูดเองนะ ราเวนบอก

"คะแนนเหมือนพ่อกับปู่มันไม่มีผิด" ย่าผมกุมขมับเมื่อเห็นคะแนนวิชาการใช้เวทมนต์ กับจดหมายรายงานความประพฤติ ส่วนปู่เอเดรียนของผมยิ้มแหย ลูบหัวหลานชายที่ตัวฟกช้ำดำเขียวเพราะไปต่อยกับตัวผู้ที่มาล้อเรื่องคะแนน

ตอนนั้นบาร์ทแก้ปัญหาด้วยการช้อนตาทำหน้าจ๋อยบีบน้ำตาปากสั่นระริก กลยุทธเดียวกับปู่ พ่อ และอาผม

"........................."

ราเวนมองหน้า หันไปมองปู่เอเดรียนกับพวกอา พวกตัวผู้ยิ้มแห้ง หลบตา 

จากนั้นย่าผมแสยะยิ้ม

"ข้าจะสอนพิเศษเอง ..."


คอร์สนี้ราโมนามาร่วมสอนด้วยตามคาด นับจากวันนั้นอีกหลายปี ทุกเย็นจะมีเสียงลูกแวร์วูลฟหอนโหยหวนจากสวนหลังบ้าน

.... ผสมกับเสียงมังกรเด็ก

... ทำไมต้องลากผมไปลงนรกกับบาร์ทด้วยล่ะครับ ..


_______________________________________________


ละวางอดีตดำมืดโหดร้าย ผมขอย้ายไปเล่าเรื่องงานแต่งของน้าบิลลี่ช่วงปลายปีนั้น ในวันคริสตมาสวันเดียวกับที่บาร์ทเกิด


งานจัดที่ตึกในเมืองที่ครอบครัวของผมอยู่ ทรัพย์สินของฝูงราโมนา งานเล็กๆมีอมตะลูกฝูงย่ายายกับพ่อผมกับแขกมาร่วมแค่ไม่กี่พันคน

เพื่อให้งานออกมาเพอร์เฟค ก่อนเริ่มพวกอากับพ่อผมถึงกับต้องตัดผมทรงใหม่ปิดรอยผมร่วง ส่วนปู่กับตาชิ่งหนีออกนอกประเทศหลายเดือน ก่อนกลับมาก่อนงานแค่ไม่กี่วัน

อย่างไรก็ตาม งานออกมาอย่างราบรื่นตาอราเดลทำตาแดงๆ ตอนพาน้าบิลลี่ไปส่งที่แท่นพิธี อาของผมหน้าแดงก่ำตอนเห็นเจ้าสาวสุดสวยเดินเข้ามา ... ตามด้วยคำสาบานและจูบอันซาบซึ้งยาวนาน จนเหล่าตัวเมียที่มาร่วมในพิธีถอนใจ ...

... แหวะ ...

น่าซาบซึ้งตรงไหน? แค่เอาปากเปียกๆประกบกัน

พ่อผมแอบตบหัวตอนเห็นสีหน้าขยะแขยงที่ผมเผลอแสดงออกมา


งานเป็นไปอย่างราบรื่น ผมกับบาร์ทและอลันกับอมตะตัวเมียรุ่นเด็กที่ผมจำชื่อไม่ได้รับหน้าที่เป็นเด็กโปรยดอกไม้ และดูเหมือนงานนี้จะเป็นวันเปิดตัวอลันน้องผม

ก็น้องเป็นอมตะเพศเมียจากครอบครัวจ่าฝูงแวร์วูลฟและซัคคิวบัสนี่นะ แถมในวัยห้าขวบอลันหน้าตาน่ารักเหมือนตุ๊กตาญี่ปุ่น

ถ้าอลันไม่เปิดปากพูดนะ ...

เอาเป็นว่าในวัยนั้นน้องยังน่ารักอยู่ จนกระทั่งหลังเหตุร้ายหลังงานนี้ และผมจะยังไม่พูดถึงนิสัยบางอย่างของน้องในตอนนี้

งานแต่งงานจบไปด้วยดี 

... แต่หลังจากวันนั้นอลันกับบาร์ทถูกลักพาตัวจากโรงเรียน คนร้ายเป็นกลุ่มมนุษย์หน้าโง่ที่คิดว่าน้องผมเป็นลูกมนุษย์จากครอบครัวคนรวย และพวกบอดี้การ์ดที่ประมาทพวกมนุษย์และคงจะเมาค้างจากงานแต่งทำพลาด

ผมที่อยู่ห้องใกล้กันได้กลิ่นผิดปรกติ รีบโทรบอกพ่อแล้วกลายร่างพรางตัวบินตามกลิ่นของน้อง

แต่ดูเหมือนจะไม่ทัน

ในห้องนั้น พวกมนุษย์ถูกเผา กำลังกรีดร้อง ดิ้นทุรนทุรายมีไฟสีฟ้ากองเล็กๆลุกลวกแขนขา อลันมีแผลหัวแตกกำลังไล่กระทืบคนร้ายรัวๆ บาร์ทแขนหักนอนอยู่ทำหน้างงๆ

 "ตายซะเถอะไอ้สารเลว!! ไอ้ชั่ว!! บังอาจทำให้ข้าเสียโฉม" อลันในวัยห้าขวบเกรี้ยวกราด ร้องกรี๊ดๆ กระทืบเท้าเล็กๆบดขยี้หว่างขาของชายคนร้าย

ผมตะลึงงัน ไม่ทันที่จะเข้ามาช่วยน้อง อมตะตัวเมียสี่ตนที่กำลังโกรธจัดก็พุ่งเข้ามาขยี้คนร้ายต่อ 

​พ่อผมที่ตามมาปิดตาผมเอาไว้ พึมพำบอกว่าฉากละเลงเลือดนี้มันโหดร้ายเกินไปสำหรับเด็ก ส่วนน้องถูกพวกอารีบอุ้มออกไป

หลังจากวันนั้น อลัน น้องสาวที่น่ารักของผมนิสัยเปลี่ยนไปตลอดกาล



... และกลางดึกคืนวันนั้น ผมเพิ่งรู้ว่ามีญาติอีกเผ่าพันธุ์หนึ่ง

"สวัสดีมังกร" 

ผมที่ถูกปลุกขึ้นมากลางดึก ตื่นมาเห็นเงาแสงจ้า

ตัวเมีย? ผมสีขาว หน้าตาคุ้นๆ เหมือนเคยเจอกันมาก่อน .. 

"สวัสดีครับป้า" ผมที่กำลังงัวเงียแต่ยังเอ่ยทักญาติผู้ใหญ่แบบเด็กใสซื่อมารยาทดี

"......................." 



ทำไมมือสั่นแบบนั้นล่ะครับป้า?


______________________________________



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}