ตังตังเม

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 11

คำค้น : โรงเรียน,พายอาร์,ยูเค,ตังตังเมย์

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 279

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ก.ย. 2560 13:07 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 11
แบบอักษร

ตอนที่ 11

หลังจากที่พวกเราทานข้าเสร็จแล้ว พวกฉันเลยขอตัวไปที่ห้องก่อน 

"งั้นพวกเราไปห้องก่อนนะ และก็ขอบคุณที่ให้เรานั่งด้วย"  

" จ้าๆ พรุ่งนี้และอีกต่อๆไปก็มานั่งทานด้วยกันน่ะ ฉันคิดว่ามันคงไม่มีที่นั่งอีกแล้วหล่ะ" 

"อ่อ จ้า ได้ๆ" ฉันพูดและก็ยิ้มให้กับทุกคน ตอนนี้พวกเราเดินมาถึงห้องละ แต่กำลังจะเข้าไป อยู่ๆก็มีกลุ่มผู้หญิงเดินเข้ามา ประมาณสามสี่คน แล้วพวกเธอก็มามองหน้าฉันแบบจิกๆ คืออะไร พวกเราไปทำอะไรให้พวกเธอกัน ฉันเพิ่งย้ายมาเรียนเองน่ะวันแรกด้วย มีปัญหาอีกแล้วเรา 

"นี่พวกเธอ กล้าดียังไงถึงไปนั่งกับพวกพี่ยูเคได้ฮ่ะ" ผู้หญิงคนแรกถามฉันเธอเป็นคนสูงน่ะแต่ก็เตี้ยกว่าฉันหน่อยๆ อย่าคิดว่าฉันหนอมแหนมละ มันยังไม่ถึงเวลาแล้วฉันจะบอกทำไมละเนี้ยไม่เซอร์ไพร้เลย หึหึ 

"ก็พวกเขาชวนฉันนี่หน่า แล้วฉันก็เป็นพวกที่ปฏิเสธไม่เก่งด้วยละ"ฉันพูดแล้วยักคิ้วให้หนึ่งที ยัยเมย์ทำหน้าเอือมๆ ส่วนยัยเบลหน้าจ๋อยไปแล้ว ชอบทำหน้าแบบนี้เวลาโดนแกล้งและจะยิ่งโดนแกล้งเข้าไปใหญ่ ส่วนป๊อปปี้ก็ยื่นจ้องพวกนี้ไม่หยุด ไม่ใช่ในทางพิศวาทน่ะ แต่ทางรำคาญจิกกัดด้วย ป๊อปปี้ไม่ชอบให้ใครมาว่าให้ไม่ว่าจะเป็นตัวเองหรื่อเพื่อนแต่ก็เฉพาะพวกเราสามคนเท่านั้น นอกนั้น ฝันจ๊ะ 

"ยัยหน้าด้าน พวกฉันมาก่อนแกน่ะพวกแกไม่มีสิทธิเข้าไกล้พี่ยูเค" ฮึ ต้องมีสิทธิด้วยอ่าา  

"มีสิทำไมจะไม่มี พวกเราทุกคนมีสิทธิกันทั้งนั้น ไม่ใช่แค่พวกเธอ " ฉันพูดไปแล้วยิ้มมุมปาก มองพวกเธอ แต่แล้วจู่ๆก็มีผู้หญิงอีกคนที่มาด้วยกันห้ามยัยพวกนี้ 

"นี่แก พอเถอะ พี่เขาไม่ได้ทำอะไรสักหน่อยน่ะ ไปกันเถอะ ดรีม ซายน์ เอ้" 

"อะไรเนี่ยยัยกิ๊ฟ จะให้ฉันไปได้ไงยัยพวกนี้มันเข้าไกล้พี่ยูเคของฉัน พี่บัตเตอร์ของยัยซายน์ และก็พี่ค็อกเทลของยัยเอ้น่ะ แกไม่มีคู่ไม่ต้องมาพูดเลยแกหน่ะ" โห ของเลยหรอ พูดว่าของพวกฉัน ของพวกฉันอยู่ได้ ไม่รู้ว่าพวกเขาอยากเป็นของพวกเธอรึเปล่าก็ไม่รู่ ฮ่ะๆ พวกมโน คิดไปเอง ฝันกลางวันว่ะ และฉันก็เพิ่งรู้ว่าคนที่มาขวางทางพวกฉันชื่อดรีม หึึ ดรีมหรอ แล้วไง พี่ยูเคของฉันหรอ หึหึ ฉันจะต้องทำให้นายยูเคมารักฉัน แล้วพวกแกก็จะแพ้ฉัน คอยดู หึหึ (นางเอกหรือนาางร้ายเนี่ย) ฉันนี่แหละนางเอก ฮ่า ฮ่า ฮ่า (น่ากลัวอ่ะ บรึ่ยยย)ยัยไรท์เดี๋ยวเถอะ 

"ไร้สาระ" ยัยเมย์พูดออกมาเสียงดังจนพวกนั้นมอง แต่ก็ต้องหลบสายตาจากยัยนี่เพราะเจอรังสีแห่งความหงุดหงิด ขนาดฉันยังกลัว ถึงพวกฉันจะไม่ได้เป็นคนทำให้หงุดหงิดน่ะ แต่ก็กลัวจ้า 

"เอ่อ พวกน้องจะให้พี่เข้าห้องได้ยังจ๊ะ" ยัยเบลถามออกไปอย่างสุภาพ ไม่รู้ว่าจะพูดดีๆกับพวกนี้ทำไม 

"ฉันไม่มีพี่ย่ะ " ผู้หญิงที่ชื่อซายน์ตอบ 

"พวกมึงจะขวางอีกนานไหม กูจะเข้าห้อง พ่อแม่มึงสร้างทางไว้หรอ ถึงมายืนลัดหน้าลัดหลังเนี่ย กูจะเข้าห้อง" แฮ่ๆ กูมึงมาแล้วจ้า นาทีนี้ตัวใครตัวมันจ้า 

"นี่แกฉันว่าพวกแกออกมาเถอะน่ะ ให้พี่ๆเขาเข้าไป แกจะไปยืนขวางทำไมเนี่ย" แหม๋น้องดูทีแรกนึกว่าจะเป็นคนดี ที่ไหนได้กำลังอ่อยนายป๊อปปี้อยูาหนะสิ ปากพูดกับเพื่อนแต่สายตา แม่คุณเถอะขนาดเด็ดฝกเกิดไหม่ยังรู้เลย เสแสร้ง แกล้งทำเป็นคนดีต่อหน้านายป๊อปปี้ ไอ้นี่ก็เมินเฉยไม่ได้รับรู้อะไรเลย นอกจากอารมณ์ยัยเมย์ตอนนี้ พวกบ้านี้กำลังทำให้เมย์ที่น่ารักเปลี่ยนไป  

"เออ ไปก็ได้ แต่ก่อนไปน่ะ อย่าเข้าไกล้ พวกพี่ยูเคอีก จำวะไ...." 

"มึงจะไม่ไป" ยัยเมย์พูดเสียงเย็นและจ้องยัยพวกนั้นอย่างไม่วางตา  

"ฝากไว้ก่อนเถอะ" หลังจากที่ยัยเมย์พูดไปยัยพวกก็รีบวิ่งหนี แต่ฉันก็ไม่วายได้ยินเสียงพวกเธอคุยกันนะ 

"นี่มึง ยัยพี่คนนั้นแม่งน่ากลัว ดีน่ะที่ฉันไม่ได้ชอบพี่บัตเตอร์ ไม่งั้นได้ปะทะกับพี่คนนั้นแน่ๆเลย" 

"ใช่ๆ เกือบตายไปแล้วไหมละเพราะแกเลยน่ะยัยดรีม " ฮ่า ฮ่า ฮ่า นี่แค่น้ำจิ้มจ่ะ แต่ตอนนี้ฉันกลัวเหมือนกัน 

"คือ เมย์จ๋า เราเข้าห้องกันเถอะน่ะ" ฉันกันไปอ้อนยัยเมย์ อูยย ตอนนี้สั่นมาก 

"ใช่จ๊ะ เราเข้าห้องกันเถอะเนาะ ยืนนานเมื้อยแล้ว เมย์ไม่เมื้อยหรอ" ยัยเบลกล่อมให้ใจเย็นอีกคน 

"........." อูยไม่พูดกับพวกฉันอ่าา ฉันกับยัยเบลหันมามองหน้ากัน แล้วก็ยิ้มแหย่ๆให้กัน ทำไงดีว่ะให้เมย์ใจเย็นกว่านี้ เลยกันไปสะกิดไอ้ป๊อปปี้  

"ป๊อปปี้ ทำอะไรสักอย่างสิ "  

"ฮึ ไม่" โห ไอ้นี่ทั้งสั่นหัวทั้งตอบ เป็นไงเป็นกันว่ะ 

"เมย์จ๋า เข้าห้องดันเนาะๆ เห็นม่ะเพื่อนๆก็มากันแล้วด้วย เดี๋ยวเย็นนี่เลี้ยงแตงโมปั่นเลยเนี่ยเอ้า 

"......" ไม่ตอบอีกแล้้วก็หันมามองฉัน 

"อืม" แล้วแม่คุณก็เดินไปนั่งที่โต๊ะตัวเอง และก็เตรียมเรียนวิชาต่อไป โห เกือบไปแล้วพวกฉัน แล้วพวกฉันสามคนก็เดินตามเข้าไป แต่อีด้านหนึ่ง  

"โหยยมึง ยัยนี่น่ากลัวว่ะ เีน่ะที่กูชอบคนเรียบร้อย" 

" แอ่ะ มึงชอบเขาแล้วเขาชอบมึงไหมว่ะไอ้ค็อกเทล ฮ่า ฮ่า ฮ่า" 

"เป็นไงมึง ยังจะชอบเขาอีกไหม "  

"ชอบดิว่ะ แล้วมึงล่ะ ของมึงก็ไม่น้อยนี่ เถียงจนคอเป็นเอ็นละ หึหึ" 

"ก็ชอบอ่ะน่ะ " 

"เย็นนี้พวกมึงว่างป่ะ" 

"จะไปไหนครับคุณหญิง หรือจะชวนไปดูคอนเสิร์ตรึ" 

"ฉันไม่ให้พวกแกไปด้วยหรอกย่ะ แล้วก็อย่าพึ่งพูดตัดฉันนายค็อกเทล ให้ฉันพูดก่อน" 

"ครับๆ ว่ามาๆ" 

"เย็นนี้เราไปที่สนามแข่งป่ะ ฉันไม่ได้ไปนานละ" 

"อืมความคิดดีน่ะเนี่ย นึกว่าจะคิดได้แต่ว่า พี่ตูนบอดีสแลม" 

"ไอ้ยูเค หยุดพูเลยมึง ตกลงไปใช่ไหม" 

"เออๆ"  

"มึงด้วยน่ะไอ้บัตเตอร์ อย่าขาดแม้แต่คนเดียวละมึง" 

"อือ" หลังจากนั้นก็เข้าห้องเรียน

เออเกือบลืมว่ะ ว่า ผอ.ให้กาชมรมให้ได้ภายในวันนี้ 

"นี่ๆพวกแกจะเข้าชมรมอะไรอ่ะ " 

"ใช่สิครับ ผมก็ลืมเหมือนกันว่าท่าน ผอ.ให้หาขมรมภายในวันนี้" 

"เรียนก่อนเดี๋ยวค่อยคิด" 

"จ้า " 

"ครับ" 

"จ่ะๆ" ฉันพูดแล้วก็ยิ้มแหย่ไปให้ไอ้สามคน มันก็ทำหน้าไม่ต่างกัน  

คาบโฮมรูม  

"นี่แกเราจะเข้าชมรมไหนอ่ะ มีตั้งหลายชมรม ฉันอยากเข้ากับพวกแกจังเลย " ฉันพูดไปก็มองหน้าพวกมันไปด้วย และก็ยิ้มยิงฟันให้อีกด้วย ฮ่า ฮ่าฮ่า ไม่ได้บ้าน่ะ 

"นั่นสิ เราน่าจะเข้าขมรมเดียวกันหมดเลยน่ะ"ป๊อปปี้ก็เห็นด้วยกับความคิดของฉัน 

"แล้วเราจะเข้าชมรมอะไรละ"ยัยเบลก็เห็นด้วยอีกคน "แต่ฉันว่าเราน่าจะเข้าชมรมที่เราอยากเข้าน่ะ ไม่ใช่แค่อยากอยู่กับเพื่อน 

" อันนี้เมย์ก็พูดถูกอ่าา "มันก็ใช่นะ

" ยัยเบลความคิดเอียงไปแล้วค่ะ "เราแค่แยกกัน 1 ชั่วโมงต่อวัน กลับบ้านไปเราก็อยู่ด้วยกันอยู่นี่ 

" เออนั่นนี้ก็ใช่อีก เห่อะๆ "ก็ได้ เราแยกไปเรียนชมรมที่เราอยากจะเข้ากัน งั้นฉันไปก่อนน่ะ " 

"เฮ้ยย ได้แล้วหรอ " แน่นอนสิ ฉันอยากเล่นมากเลยฮ่า ฮ่า ฮ่า 

"ได้แล้ว ไปละ ชมรมบาสน่ะ"

*******************************************************************************

กำลังใจอยู่ไหน

ความคิดเห็น