ยอนิม

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

รักโคตรๆ...โหดอย่างมึง! ภาค 4 ตอนที่ 34 [100%]

ชื่อตอน : รักโคตรๆ...โหดอย่างมึง! ภาค 4 ตอนที่ 34 [100%]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 172.1k

ความคิดเห็น : 613

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ก.ย. 2560 18:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
รักโคตรๆ...โหดอย่างมึง! ภาค 4 ตอนที่ 34 [100%]
แบบอักษร

รักโคตรๆ...โหดอย่างมึง! ภาค 4  ตอนที่ 34

Author :   (ยอนิม)



เดย์ยกยิ้มมุมปากนิดๆ เมื่อได้ยินที่ไวพูดออกมาเดย์ตบไหล่ไวเบาๆ

“มันยังไม่ถึงเวลา เดี๋ยวคนของมึงก็มาเอง หรือมึงอยากได้เมียแบบไอ้อิฐ” เดย์แกล้งถาม ไวส่ายหน้าไปมาทันที


“ไม่เอาหรอกเฮีย อย่างซ้อน่ะ ผมน่ะจับไม่ได้ไล่ไม่ทันหรอก” ไวบอกออกมาตรงๆ


“หรืออย่างไอ้แม็ค” เดย์ถามต่อ ไวก็ส่ายหน้าอีก


“แม็คยิ่งแล้วใหญ่ กินยากขนาดนี้ คุณชายด้วย ผมตามใจไม่ถูกหรอก ต้องเฮียนันคนเดียวนั่นแหละ ที่ดูแลแม็คมันดีที่สุดแล้ว” ไวพูดขึ้นมาอย่างขำๆ


“อย่างไอ้คิม” เดย์ถามอีก ไวหันไปมองทางคิมที่นั่งอยู่กับกมล


//เฮีย อย่าเสียงดังไป ผมอยากได้เมีย ไม่อยากได้แม่ เห็นเค้าแบบนั้น ผมว่าเค้าข่มคุณกมลอยู่เลยนะ// ไวแอบกระซิบกับเดย์เบาๆ เดย์หัวเราะขำออกมานิดๆ

“แต่ เดี๋ยวนะเฮีย นี่เฮียยกตัวอย่างผู้ชายทั้งนั้นเลย เฮียไม่คิดจะให้ผมสร้างประชากรเพิ่มให้โลกบ้างเหรอคร้าบบบบ” ไวถามกลับอย่างกวนๆ


“เมื่อถึงวันที่มึงเจอคนที่ใช่แล้วดันเป็นผู้ชายเหมือนกัน มึงจะไม่สนเรื่องสร้างประชากรโลกหรอก” เดย์บอกกลับไปอีกครั้ง ก่อนจะเดินไปรวมกับคนอื่นๆ ไวยักไหล่นิดๆ


“อยู่คนเดียวก็ดี ไม่ปวดหัว” ไวพูดกับตัวเอง ก่อนจะเดินไปนั่งรวมกับลูกน้องของนันคนอื่นๆด้วย


“ทำไมกูรู้สึกเหมือนมาฉลองร้านโดนไฟไหม้เลยวะ” อิฐหันมาถามเดย์ เมื่อเดย์มานั่งข้างๆเขา เพราะถ้าเขาเป็นคนนอกก็คงสงสัย ที่ร้านโดนไฟไหม้ แต่เจ้าของร้านกับเพื่อนๆ มารวมตัวเหมือนจัดปาร์ตี้กันซะงั้น


“เออ กูก็คิดเหมือนมึงเลยว่ะ” นิคพูดออกมาอีกคนอย่างขำๆ


“แค่ร้านโดนไฟไหม้ จิ๊บๆว่ะไอ้อิฐ ไหม้แล้วไงวะ ก็สร้างใหม่ดิ” นันบอกออกมายิ้มๆ


“เอาเงินมึงมาสร้างใหม่ให้กูมั้ยล่ะไอ้นัน” อิฐถามกลับไป นันส่ายหน้าทันที


“ไม่ได้ๆ กูจน ทุกวันนี้ต้องส่งเสียเทวดาให้เรียนอยู่” นันแกล้งแขวะคนรักตัวเองออกมาอีก


“เพิ่งเคยเห็นมารส่งเทวดาเรียนก็ครั้งนี้แหละ” กมลแกล้งพูดขึ้นมาบ้าง นันหันไปหากมลทันที


“ขอบคุณครับนายที่ชม” นันพูดยิ้มๆ กมลหัวเราะขำออกมาเบาๆ กับความหน้าด้านหน้ามึนของนัน


“น่าสงสารมึงนะ” แม็คพูดขึ้น ทำให้นันหันไปมองแม็คทันที


“สงสารมันทำไม” อิฐถามขึ้นทันทีด้วยความอยากรู้


“ก็รู้สึกเหมือนว่าสมองมันเริ่มแยกแยะไม่ออกแล้ว ว่าเค้าชมหรือเค้าว่ามันกันแน่” แม็คบอกออกมาอีก ทำให้ทุกคนหัวเราะขำออกมา นันยกยิ้มพร้อมกับล็อคคอแม็คอย่างหยอกๆ ก่อนจะนั่งกินอาหารและเหล้าไปด้วยกัน


“มองอะไร” เดย์ถามอิฐหลังจากนั่งกินกันไปสักพัก แล้วเห็นว่าอิฐนั่งมองไปที่คู่ของฟิวกับน็อต


“พี่ฟิวดูโคตรรักไอ้น็อตเลยเนอะกูเห็นพี่เค้านั่งแกะทุกอย่างให้ไอ้น็อตกินโดยที่ไอ้น็อตไม่ต้องขอเลย” อิฐพูดกับเดย์ไม่ดังมากนัก


“พี่คมก็แกะให้ใบบุญกิน” เดย์พูดด้วยน้ำเสียงปกติ


“นั่นเป็นเรื่องธรรมดา พ่อต้องแกะให้ลูกอยู่แล้ว” อิฐพูดขึ้นยิ้มๆ


“แค่กๆ อิฐ พูดใหม่อีกทีสิ” คมที่นั่งตรงกันข้ามอิฐสำลักเครื่องดื่มเล็กน้อย ก่อนจะถามออกมา อิฐหัวเราะขำเบาๆ ในขณะที่ใบบุญก็นั่งกินโดยไม่รู้เรื่องอะไร


“พูดเล่นคร้าบบบบ พี่คมออกจะดูหนุ่มซะขนาดนี้” อิฐรีบชมแก้ตัว คมชี้หน้าอย่างคาดโทษ แต่ไม่ได้เคืองอะไร อาหารทะเลยังมีย่างอยู่บนเตา หลายคนลุกไปเติม ลุกไปย่างให้และก็พูดคุยกันอยู่เรื่อยๆ ส่วนใหญ่เดย์จะคุยกับกมลและคม เพราะคุยเรื่องซ่อมแซมร้าน


เปี๊ยะ!

“โอ๊ะ!” เสียงถ่านในเตามันแตกออกมาเป็นสะเก็ดไฟ เมื่ออิฐเทถ่านใส่เตาไปเพิ่ม ทำให้ทั้งโฟร์ ไนท์ และอิฐต่างกระโดดหลบด้วยความตกใจ เพราะกำลังยืนย่างของทะเลเพิ่มอยู่ ก่อนจะหัวเราะขำออกมา


“อิฐ” เสียงทุ้มของเดย์ดังขึ้น ทำให้อิฐหันไปมองทันที อิฐเอาแขนข้างขวาถูกับเสื้อโดยไม่รู้ตัว พร้อมกับเดินเข้าไปหาเดย์


“มีอะไรเดย์” อิฐถามขึ้น เดย์จับแขนข้างขวาของอิฐมาดู ก็เห็นว่ามีรอยพองขึ้นมาเล็กน้อย จากที่สะเก็ดถ่านที่ติดไฟมันกระเด็นออกมาโดน อิฐเองก็ไม่รู้ว่ามันจะพองขึ้นมา เขาเองรู้สึกแสบๆ แต่คิดว่าคงไม่เป็นอะไร จริงๆมันก็ไม่ได้เป็นอะไรมากนัก เดย์ที่นั่งอยู่เงยหน้ามองอิฐพร้อมกับยกยิ้ม อิฐหน้าร้อนวูบเพราะเข้าใจความหมายในรอยยิ้มของเดย์ได้ดี


“2 แล้วนะ” เดย์พูดขึ้น


“โว๊ะ แผลนิดเดียว เอายาสีฟันป้ายก็หายละ มึงไม่ต้องมาหาเรื่องล่อกูเลย” อิฐโวยใส่เดย์ด้วยความลืมตัว ทำให้ทุกคนที่กำลังคุยกันพากันเงียบแล้วหันมามองเดย์กับอิฐทันที อิฐเองก็นึกได้ว่าตนเองเผลอพูดเรื่องน่าอายออกไป ตอนนี้ใบหน้าของเขาร้อนหนักกว่าเดิมเสียอีก ส่วนเดย์ก็นั่งยกยิ้ม แล้วหลายๆคนก็ส่งเสียงโห่แซวออกมา อิฐรีบนั่งลงข้างๆเดย์แล้วเอาหน้าซุกไหล่เดย์ทันที

//เดย์ มึงนั่นแหละ แกล้งกู// อิฐว่าออกมาเสียงไม่ดังมากนัก


“ฮ่าๆๆ ไอ้อิฐ กูว่าระดับไอ้เดย์ไม่ต้องหาเรื่องล่อมึงหรอก ถ้ามันอยากล่อ มึงก็คงห้ามมันไม่ได้” เกียร์พูดขึ้นมาอย่างขำๆ อิฐหันไปหยิบเปลือกหอยแครงปาใส่หัวเพื่อนตัวเองอย่างหมั่นไส้


“อะไรกันเหรอครับ” ใบบุญถามขึ้นอย่างสงสัย เพราะยังไม่เข้าใจว่าโห่แซวอิฐเรื่องอะไร


“นี่ๆ ลืมไปเลยนะ ว่ามีเด็กยังไม่บรรลุนิติภาวะนั่งรวมอยู่ด้วย” คิมพูดขึ้นมายิ้มๆ


“เฮ้อ ไม่รู้ว่าน้องใบบุญหลงมาอยู่ในวังวนคนกามได้ยังไงนะครับ” ไวพูดขึ้นมา ก่อนที่ทุกสายตาจะหันไปมอง ไวหุบปากทันที

“โอ๊ะ ยำหอยนางรมหมดแล้ว ใครเอาเพิ่มมั้ยครับ เดี๋ยวผมยำให้” ไวรีบชิ่งไปทันที ทุกคนก็ยิ้มอย่างขำๆ เพราะไม่มีใครไม่พอใจแต่อย่างไร


“มีอะไรเหรอครับพี่คม” ใบบุญยังคงหันไปถามคมด้วยความอยากรู้ คมเลยก้มลงไปกระซิบบอก แล้วอิฐก็ได้เห็นหน้าของใบบุญขึ้นสีแดงก่ำ แล้วเด็กน้อยก็ก้มหน้าก้มตากินไม่ถามอะไรออกมาอีก


“ไปเอายาทาซะอิฐ อยู่ในห้องทำงานน่ะ” เดย์พูดขึ้น ตอนนี้เขาจับแขนของอิฐมาดูอีกครั้ง ถึงมันจะไม่ใหญ่มากนัก แต่เขาก็ไม่ค่อยชอบใจเท่าไรที่เห็นอิฐเจ็บตัว อิฐรีบลุกไปเอายาที่ห้องทำงานของเดย์เพื่อทาทันที ทาเสร็จเขาก็เดินออกมาที่ไว


“ไอ้ไว มึงทำยำไข่แมงดารึยัง” อิฐถามขึ้นด้วยความอยากกิน


“ผมทำน้ำยำไว้เรียบร้อยแล้ว ซ้อเอาไปราดได้เลย” ไวบอกกลับ พร้อมกับส่งกะละมังมี่ผสมน้ำยำไว้แล้วให้กับอิฐ อิฐก็นำไปราดบนไข่แมงดาทะเล ที่ลูกน้องของนันทำเตรียมไว้ให้แล้ว และอิฐก็เอามาเสริฟให้คนอื่นๆด้วย


“อร่อยว่ะ” อิฐพูดกับเดย์ ขณะนั่งกินอยู่ข้างๆ เดย์หันมามองเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้พูดอะไร ทุกคนต่างนั่งกินนั่งคุยกันต่อ อิฐแยกไปนั่งคุยกับเพื่อนๆตัวเองบ้าง เพราะเดย์ก็คุยกับฟิวอยู่เหมือนกัน


“แล้วนี่ผัวมึงจะทำยังไงต่อวะ” โฟร์ถามขึ้นด้วยความอยากรู้ เพราะทุกคนรู้ว่าร้านโดนวางเพลิง


“ไม่รู้เหมือนกัน เดย์มันอยากให้ซ่อมร้านให้เสร็จก่อน แล้วค่อยจัดการ เพราะว่าหลักฐานมีพร้อมทุกอย่างแล้ว” อิฐตอบกลับ โดยที่มือก็เกาแขนไปด้วย


“เออ เดย์มันจัดการทุกอย่างได้อยู่แล้ว” นิคบอกออกมาอีกคน


“พี่อิฐต้องดูแลพี่เดย์ดีๆนะ ไนท์เองก็ไม่ค่อยได้มาเจอพี่เดย์สักเท่าไร ยุ่งๆเรื่องฝึกงานนี่แหละครับ” ไนท์พูดขึ้นเพราะเป็นห่วงพี่ชาย


“ได้ข่าวว่าเล่นงานเลขาไอ้เกียร์จนเงิบเลยเหรอไนท์” นิคถามขึ้นอย่างขำๆ เพราะรู้มาว่า ไนท์เข้าไปฝึกงานในบริษัทของครอบครัวเกียร์โดยไม่อยากให้ใครรู้ว่าเป็นอะไรกับเจ้าของบริษัท แต่ดันโดนเลขาของเกียร์ที่จ้องจะจับเกียร์เล่นงานเข้า สุดท้ายก็ต้องเปิดเผยฐานะของไนท์ว่าเป็นใคร ทำเอาทุกคนในแผนกต่างตกใจไปตามๆกัน


“ครับ ก็นางชอบหาเรื่องแต่ไนท์ ไนท์อุตส่าห์ไม่ยุ่งแล้วนะ หาว่าไนท์เป็นขโมย ก็เลยต้องบอกไป นี่ทุกวันนี้ยังไม่เลิกอ่อยเกียร์เลย” ไนท์พูดพร้อมกับมองค้อนคนรักไปด้วย


“อย่ามางอนกูนะ กูถามมึงแล้ว ว่าจะให้ย้ายเค้ามั้ย แต่มึงบอกว่าไม่ต้องเอง” เกียร์ว่ากลับไป ไนท์ฮึดฮัดเล็กน้อย


“กูขอดูอาการนางอีกหน่อยก่อน ถ้ายังไม่เลิกอ่อยมึงนะ กูจะจัดการเอง” ไนท์ว่าออกมาอย่างเคืองๆ ทุกคนก็ยิ้มขำ


“พี่อิฐเป็นอะไรครับ” น็อตถามขึ้น เมื่อเห็นว่าอิฐนั่งเกาแขนเกาขามาสักพัก ขณะที่คุยกัน


“สงสัยยุงกัด” อิฐตอบกลับไป เขาเองก็ไม่รู้ว่าตัวเองเป็นอะไร อยู่ดีๆก็รู้สึกคันทั้งแขนทั้งขา


“พวกกูไม่เห็นโดนกัดเลย มียุงด้วยเหรอวะ” โฟร์ถามขึ้น ทุกคนก็พยักหน้ารับกันหมด เพราะไม่มีใครโดนกัดสักคน


“สงสัยเลือดกูหวาน” อิฐพูดออกมาอย่างขำๆ


“พี่อิฐกินเค้กมากไปล่ะมั้งครับ” กัสแซวขึ้นมา เพราะรู้ดีอยู่แล้วว่าอิฐชอบกินเค้ก


“ถ้าแบบนั้น กูว่าไม่ใช่เลือดหวานหรอก มันน่าจะเป็นเบาหวานมากกว่า  อะไรจะชอบกินขนาดนั้น” โฟร์แซวเพื่อนตัวเองออกมา อิฐก็ยังคงเกาอยู่ ตอนนี้ลามมาเกาที่คอเพิ่มขึ้น


“ทำไมมันคันจังวะ” อิฐบ่นออกมา มือก็เกาไปด้วย แม็คที่นั่งฟังอยู่ก็ขมวดคิ้วเข้าหากัน


“ไอ้อิฐ มึงแพ้อะไรรึเปล่า” แม็คถามอย่างสงสัย อิฐส่ายหน้าไปมาแต่มือก็ยังเกาอยู่

“ไหน กูดูหน่อย” ด้วยความที่เป็นโรคนี้อยู่แล้ว แม็คเลยขยับมาจับแขนอิฐขึ้นมาดู

“เฮ้ย ไอ้อิฐ มีผื่นขึ้น เต็มแขนมึงเลย ดูขามึงดิ๊” แม็คพูดขึ้นอย่างตกใจ ด้วยความที่พวกอิฐนั่งกันอยู่ตรงไฟกลมที่ต่อแยกออกมา มันไม่ได้สว่างมากนัก ทุกคนเลยไม่ทันได้สังเกตเห็น


“จริงเหรอวะ” อิฐถามกลับ ก่อนจะลองยกขาตัวเองขึ้นมาดู ก็เห็นว่ามีรอยผื่นขึ้นเป็นจ้ำๆ

“กูคันหลังคันคอด้วยว่ะ” อิฐบอกออกมาอีก พร้อมกับยกมือเกา ไนท์รีบลุกมาเปิดเสื้อด้านหลังของอิฐดูทันที


“พี่อิฐ หลังพี่อิฐแดงเถือกเลย พี่เดย์ครับ พี่เดย์” ไนท์รีบตะโกนเรียกพี่ชายตัวเอง เดย์หันมามองพร้อมขมวดคิ้วเข้าหากัน เมื่อเห็นว่าทุกคนกำลังรุมดูอะไรบางอย่างกับอิฐ


“อะไรไนท์” เดย์ถามกลับ


“ตัวพี่อิฐขึ้นผื่นเต็มเลยครับ” ไนท์บอกออกมา เดย์ก็รีบลุกมาดูอิฐทันที คนอื่นๆก็ลุกมาเช่นเดียวกัน เดย์รีบเดินมาดูหลังอิฐ ที่ไนท์เปิดให้ดู


“ไปโดนอะไรมาอิฐ” เดย์ถามเสียงเครียด


“กูไม่รู้ แต่กูคันว่ะเดย์” อิฐบอกคนรักอย่างน่าสงสาร พอรู้ว่าร่างกายมีผื่นแดงขึ้น อิฐก็รู้สึกเหมือนจะคันมากกว่าเดิมเสียอีก



++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++50%++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++


“กูว่าแพ้อาหาร แต่ไม่รู้ว่าแพ้อะไร” แม็คบอกออกมา


“กินอะไรเข้าไปบ้าง” เดย์ถามต่อเสียงจริงจัง พร้อมกับจับมืออิฐไม่ให้เกาแขน


“ก็กินหลายอย่างอ่ะ แต่ที่กินล่าสุดก็ยำไข่แมงดา แต่กูเคยกินมาก่อน กูไม่เคยแพ้นะเดย์” อิฐรีบบอกออกมาทันที


“ถ้าสุขภาพร่างกายเราเปลี่ยน มันก็ทำให้เราแพ้สิ่งที่เราไม่เคยแพ้ได้เหมือนกันนะอิฐ” คิมพูดออกมาอีกคน อิฐหน้าเสียทันทีเมื่อได้ยิน


“เดย์ ชั้นว่าแกพาอิฐไปโรงพยาบาลก่อนดีกว่า ไม่รู้จะเป็นหนักรึเปล่า” กมลเสนอขึ้น เดย์พยักหน้ารับ


“ไป ไปหาหมอกัน  ทุกคนตามสบายเลยนะ เดี๋ยวขอพาอิฐไปโรงพยาบาลก่อน” เดย์บอกกับอิฐเสร็จก็หันมาบอกทุกคน


“ไนท์ไปด้วยครับ เกียร์ กูไปกับพี่อิฐนะ” ไนท์พูดขึ้น และหันไปบอกคนรักของตัวเอง เกียร์ก็พยักหน้ารับ


“ไนท์ พาอิฐไปรอที่รถ พี่จะไปเอากุญแจก่อน” เดย์พูดขึ้น ก่อนจะเดินแยกไปที่ห้องทำงานเพื่อหยิบกุญแจรถ ส่วนไนท์ก็ไปล้างมือให้เรียบร้อย เพราะเขานั่งแกะอาหารทะเลกินกันอยู่


“ไปหาหมอก่อนนะอิฐ” ฟิวพูดขึ้นมา อิฐพยักหน้ารับ ใจของอิฐตอนนี้กลัวเดย์โกรธไม่น้อย


“ทุกคนนั่งกินกันไปก่อนเลยนะ เดี๋ยวผมกลับมากินด้วยใหม่” อิฐพูดติดตลก เพราะไม่อยากให้ทุกคนห่วงมากนัก


“เออ รีบไปให้ไวเลยมึง” นันว่าออกมายิ้มๆ ก่อนที่อิฐกับไนท์จะเดินไปที่รถของเดย์ ไม่นานเดย์ก็ตามมา แล้วขับรถพาอิฐไปโรงพยาบาลใกล้ๆทันที


“อิฐ อย่าเกา” เดย์หันมาดุคนรัก เมื่อพาอิฐมาที่ห้องฉุกเฉิน


“ก็มันคัน” อิฐบอกเสียงอ่อย พอมาเจอไฟสว่างๆที่โรงพยาบาลเดย์ถึงได้เห็นชัดว่าตัวของอิฐแดงเถือก มีผื่นแดงขึ้นเต็มไปหมด


“เอามือลูบก็ได้ครับพี่อิฐ” ไนท์เสนอขึ้น พร้อมกับช่วยลูบแขนให้อิฐไปด้วย


“มือเปื้อนอะไรรึเปล่า อย่าลูบส่งๆกันนะ” เดย์ว่าออกมา เพราะกลัวว่าผิวของอิฐจะอักเสบ


“ไนท์ล้างมือเรียบร้อยแล้วครับ” ไนท์บอกกลับ เพราะเขาล้างมือก่อนจะมาแล้ว ไม่นานพยาบาลก็มาซักถามข้อมูล พร้อมกับอาการของอิฐ เดย์บอกไปว่ากินอาหารทะเลกัน แต่เพิ่งมาเป็นตอนที่กินยำไข่แมงดาทะเล สักพักหมอก็มาตรวจ


“ผมเคยกินมาก่อน  แต่ไม่เคยแพ้ แล้วทำไมถึงมาแพ้ได้ล่ะครับ” อิฐถามอย่างข้องใจ


“เป็นเพราะภูมิร่างกายของเราด้วยครับ หรือไม่ก็อาจจะได้รับสารเคมีจากอาหาร แต่เท่าที่ดูแล้ว อาการแพ้ไม่หนักมาก ทางเราจะให้ยาแก้แพ้ไปกินนะครับ แล้วถ้ามีเวลาก็มาให้แพทย์ตรวจอย่างละเอียดก็ได้ครับ ว่าที่แพ้จริงๆคืออะไรกันแน่ แต่ยังไงวันนี้ก็งดอาหารทะเลไปก่อนนะครับ” หมอที่มาตรวจอาการของอิฐพูดอธิบายขึ้นมา


“ตอนนี้มันอาจจะคันยุบยิบไปทั่ว อย่าเกามากนะครับ เดี๋ยวผิวหนังจะติดเชื้อ เอามือลูบๆเบาๆก็ได้ครับ” หมอแนะนำออกมา อิฐพยักหน้ารับ ก่อนที่หมอจะเขียนใบสั่งยาให้ เดย์ก็เลยพาอิฐกับไนท์ มานั่งรอยาที่ด้านนอก


“ดีนะครับ ที่ไม่ได้เป็นอะไรมาก” ไนท์พูดขึ้นอย่างโล่งใจ


“นั่นน่ะสิ ถ้าเป็นแบบไอ้แม็คก็ไม่ไหวนะ ถึงขั้นต้องนอนโรงพยาบาลเลยน่ะ” อิฐพูดออกมาบ้าง ในขณะที่เดย์ยังนั่งเงียบ พอเจ้าหน้าที่เรียกรับยา เดย์ก็เดินไปรับและจ่ายเงิน


“เรียบร้อยแล้ว” เดย์พูดขึ้น ก่อนที่ทั้งสามคนจะเดินมาที่รถเพื่อกลับร้าน

..

.

“เป็นไงบ้างวะ” โฟร์ถามขึ้นทันที เมื่อเห็นอิฐกลับมาพร้อมกับเดย์และไนท์


“ก็แพ้อาหารทะเลนี่แหละ แต่ยังไม่แน่ใจว่าอะไรกันแน่ มันต้องไปทดสอบอีกที แต่หมอบอกว่ามันไม่หนักอะไร แค่มีผื่นคันขึ้น วันนี้ให้งดอาหารทะเลไปก่อน แม่งเอ๊ย กูยังกินไม่เต็มที่เลย” อิฐบ่นอุบ มือก็ลูบแขนตัวเองไปด้วย


“ดีแล้ว ที่ไม่ได้เป็นอะไรหนัก” คมพูดขึ้นยิ้มๆ ก่อนที่อิฐจะมองหาเดย์ ที่แยกเอาถุงยาไปไว้ในห้องทำงาน อิฐเลยเดินตามคนรักเข้าไป เห็นเดย์กำลังยืนอ่านซองยาอยู่


“เดย์” อิฐเรียกคนรักเสียงแผ่ว


“บอกว่าอย่าเกาไงอิฐ!” เดย์ว่าเสียงเข้ม เมื่ออิฐเผลอยกมือเกาแขน อิฐสะดุ้งเล็กน้อย รีบเปลี่ยนมาลูบแขนแทนทันที


“มึงโกรธกูเหรอ” อิฐถามขึ้นมาอีก เพราะตลอดทางที่กลับมา เดย์ไม่พูดอะไรเลย ขับรถกลับมาเงียบๆเท่านั้น เดย์ถอนหายใจออกมาเบาๆ


“ไม่ได้โกรธ” เดย์ตอบกลับ ก่อนจะเดินไปนั่งที่โซฟา


“แต่มึงเงียบ มึงไม่พูดอะไรเลยตอนขับรถ” อิฐเดินมานั่งข้างๆ


“กูไม่ได้โกรธมึง กูแค่ห่วงมึง แล้วก็โกรธตัวเองที่ไม่ได้สังเกตมึงเลย” เดย์บอกกลับ เพราะเขาเห็นว่าอิฐนั่งคุยนั่งเล่นอยู่กับกลุ่มเพื่อน เลยไม่ค่อยได้หันไปดูบ่อยๆ


“ใครจะไปรู้ล่ะ ว่ากูจะแพ้น่ะ มันไม่เกี่ยวกับที่มึงสังเกตหรือไม่สังเกตกูหรอก” อิฐบอกกลับอย่างเอาใจ  เพราะเรื่องนี้ไม่มีใครผิดหรือบกพร่องในการดูแลกัน เพราะขนาดตัวของอิฐเองยังไม่รู้เลยว่าตัวเองจะเกิดอาการแพ้ เดย์ดึงอิฐเข้ามากอด


“ยังดี ที่ไม่ได้เป็นอะไรหนัก” เดย์พูดขึ้นเสียงจริงจัง


“อืม แย่ฉิบหาย กูยังไม่อิ่มเลยอ่ะ อดกินเลย” อิฐบ่นออกมา เดย์ยกยิ้มอ่อนๆออกมา


“งั้นเดี๋ยวกูทำอย่างอื่นให้กิน จะได้กินยา” เดย์บอกกลับ ยังดีที่มีอย่างอื่นที่ไม่ใช่อาหารทะเลด้วย อิฐพยักหน้ารับก่อนจะยกแขนทั้งสองข้างไปกอดเอวเดย์เอาไว้


“มึงอย่าโทษตัวเองนะ มึงดูแลกูดีที่สุดแล้ว” อิฐพูดขึ้นมาเสียงแผ่ว เขาไม่อยากให้เดย์รู้สึกผิด เดย์หัวเราะในลำคอเบาๆ


“รู้ตัวก็ดี ว่ากูดูแลมึงดีขนาดไหน คราวหน้าจะได้ระวังตัวมากขึ้น ว่าแต่...ผื่นขึ้นเต็มตัวแบบนี้ กูจะนับรอบยังไงดีวะ” เดย์แกล้งถามออกมา อิฐผงะไปนิด ก่อนจะปล่อยแขนตัวเองที่กอดเดย์อย่างรวดเร็ว


“มึงนี่นะ กูคันทั้งตัวมึงยังจะหื่นใส่กูได้ลงอีกเนอะ” อิฐโวยใส่คนรักอย่างขำๆ เพราะรู้ว่าเดย์พูดเล่น เดย์ก็แกล้งเอื้อมมือไปจับบั้นท้ายของอิฐ


“แล้วข้างในมันคันมั้ย เดี๋ยวกูช่วยเกา แต่ไม่ได้ใช้มือเกานะ” เดย์บอกออกมา ทำให้อิฐร้อนหน้าวูบ


“เดย์ ทำไมเดี๋ยวนี้มึงทะลึ่งจังวะ ใครบอกว่ามึงเงียบนิ่ง เย็นชา กูจะเถียงใจขาดดิ้นเลย” อิฐว่าออกมาทันที จริงอยู่ที่เดย์เย็นชาและนิ่งใส่คนอื่น แต่กลับอิฐแล้ว เดย์มักจะมีมุมแปลกๆออกมาให้เห็นเสมอ


“หึหึ ไปๆ เดี๋ยวกูไปทำอะไรให้กินจะได้กินยา ไม่ต้องไปกินของทะเลแล้วนะ ไว้ไปตรวจให้แน่นอนก่อนว่าแพ้ตัวไหน จะได้ระวังเอาไว้” เดย์พูดออกมา ก่อนที่เขาทั้งสองจะพากันเดินออกมาหาคนอื่นๆ ที่ยังนั่งคุยนั่งกินกันอยู่


“เฮียจะทำอะไรครับ” ไวเดินเข้ามาถามเดย์ ที่กำลังเตรียมของจะทำอาหารให้อิฐ


“ว่าจะทำข้าวต้มหมูสับให้อิฐมันกินรองท้องก่อนกินยาสักหน่อย ต้นหอมอยู่ไหนวะ” เดย์ถามขึ้น ไวเลยเดินไปหยิบในถังแช่มาให้


“เดี๋ยวผมทำให้เองดีกว่า เฮียไปคุมซ้อเถอะ จ้องจะเกาอยู่นั่น” ไวบอกออกมา เดย์เลยหันมามองอิฐ ที่กำลังโดนเพื่อนๆรุมดูแขนดูขา


“ไม่เป็นไร เดี๋ยวมึงช่วยกูหน่อยก็แล้วกัน จะทำเผื่อคนอื่นๆด้วย” เดย์บอกกลับ ไวเลยช่วยเดย์ทำข้าวต้ม ไม่นานก็เสร็จเรียบร้อย เดย์ตักใส่ถ้วยเดินไปหาอิฐ

“อิฐ มากินข้าวก่อน ส่วนใครจะกินก็ไปตักได้นะ ไอ้นัน กูแยกของไอ้แม็คไว้อีกหม้อ ไม่ได้ใส่กระเทียม” เดย์หันไปพูดกับนัน


“โธ่ เฮีย ไม่ต้องทำแยกให้มันก็ได้ เดี๋ยวผมทำให้มันเอง” นันบอกออกมาอย่างเกรงใจ ก่อนจะเดินไปตามแม็ค ที่เข้าไปนอนเล่นอยู่ในเต็นท์ อิฐลุกมานั่งข้างๆเดย์ แล้วกินข้าวต้มทันที แต่มือก็ยังลูบแขนลูบขาไม่หยุด


“เดี๋ยวคิมกินข้าวต้มเสร็จแล้ว ชั้นจะแยกกลับโรงแรมก่อนนะเดย์ ดูท่าใบบุญจะไม่ไหว พรุ่งนี้จะมาใหม่” กมลพูดขึ้นยิ้มๆ เมื่อใบบุญเอนตัวลงไปนอนหนุนตักคมหลับไปแล้ว


“ครับ ขอบคุณนายมากครับ” เดย์ยกมือไหว้กมล อิฐก็รีบไหว้ตาม แล้วนั่งกินต่อ

“ไอ้เกียร์ พวกมึงจะนอนไหนกัน ขึ้นไปนอนชั้นบนได้นะ แต่เดี๋ยวต้องลากสายไฟขึ้นไปด้วย” เดย์พูดขึ้น


“นันมันเอาเต็นท์มาอีกเต็นท์ เดี๋ยวกู ไนท์ ไอ้โฟร์ กัส นอนด้วยกันได้” เกียร์บอกออกมา เดย์เลยหันไปหาฟิว


“กูว่าจะพาน็อตไปนอนโรงแรมน่ะ มึงไม่ต้องห่วงหรอก” ฟิวพูดขึ้น เพราะรู้ว่าเดย์จะถามเรื่องที่หลับที่นอนของเขา


“เดี๋ยวไปโรงแรมเดียวกันกับผมก็ได้นะ น่าจะมีห้องว่างอยู่” คิมพูดขึ้น ฟิวหันไปถามน็อต น็อตก็แล้วแต่ฟิว สรุปว่าฟิวจะแยกไปพร้อมกับกมล


“กูสองคนอ่ะ” นิคถามขึ้นมาบ้าง


“นอนที่ห้องทำงานกับกูละกัน เพราะไอ้ไวมันไปนอนกับเพื่อนๆมัน” อิฐตอบกลับ เป็นอันว่าทุกคนหาที่นอนให้ตัวเองได้หมดแล้ว และช่วยกันเก็บกวาดสถานที่และของกินต่างๆจนเรียบร้อย กมล คิม คม ใบบุญ ฟิว น็อต ก็ขึ้นรถขับไปยังโรงแรมที่พัก นันกับเกียร์และโฟร์ช่วยกันกางเต็นท์นอนให้เกียร์

“อิฐ กินยาแล้วใช่มั้ย” เดย์ถามขึ้น เมื่อเข้าในห้องทำงานเห็นอิฐกำลังนั่งเล่นมือถืออยู่


“อืม นี่รออาบน้ำต่อจากไอ้นีลกับนิค สองคนนั้นแม่งเข้าไปอาบน้ำหรือเข้าไปล่อกันวะ นานฉิบ” อิฐบ่นออกมาไม่จริงจังนัก

“เดย์ กูถอดเสื้อนอนนะ กูคันอ่ะ ไม่อยากใส่เสื้อ” อิฐพูดบอกกับเดย์ เดย์พยักหน้ารับ ก่อนจะเตรียมผ้ามาปูทับโซฟาอีกที เพื่อไม่ให้ผิวของอิฐไปโดนกับโซฟาโดยตรง สักพักนีลกับนิคก็ออกมาจากห้องน้ำ

“สบายตัวล่ะสิมึง ล่อกันอยู่รึไง ช้าฉิบ” อิฐแกล้งแซวเพื่อนรักกลับไป


“รู้ได้ไง กูครางเสียงดังเหรอ” นิคถามกลับพร้อมกับยิ้มกวนๆ อิฐส่ายหน้าไปมากับความหน้าด้านของเพื่อนตัวเอง ก่อนจะเข้าไปอาบน้ำบ้าง ส่วนเดย์ก็เดินไปดูความเรียบร้อย และฝากนันกับไวคอยช่วยดูรอบๆร้านไว้ด้วย แล้วเดย์ก็กลับมาอาบน้ำเตรียมตัวนอน นีลกับนิคนอนลงบนฟูกนอนตรงพื้นห้องทำงาน ส่วนเดย์กับอิฐนอนบนโซฟาเบดเหมือนเคย อิฐนอนอยู่ด้านในโดยถอดเสื้อ ใส่แค่กางเกงนอนตัวเดียว เดย์มองดูผื่นที่ตัวก็เห็นว่ายังมีเยอะอยู่


“เดย์.” อิฐเรียกเดย์เสียงแผ่วๆ มือก็ลูบตัวไปด้วย ตาของอิฐปรือปรอยเพราะฤทธิ์ยาแก้แพ้ที่กินเข้าไป


“หืม ง่วงก็หลับไป จะฝืนทำไม” เดย์ว่าไม่จริงจังนัก นีลกับนิคนอนคุยกันหงุงหงิงไม่ดังมากนัก


“กูคัน” อิฐบอกออกมาอีก คิ้วทั้งสองข้างขมวดเข้าหากัน เพราะเขาคันไปแทบจะทุกที่


“ไข่มึงคันด้วยมั้ยล่ะ กูจะได้ช่วยเกา” เดย์แกล้งถาม อิฐปรือตาขึ้นมาจิกตาใส่เดย์


“กูคันทั้งตัวอ่ะแหละ อยากเกามั้ยล่ะ” อิฐงอแงกลับไป เพราะเขาคันจนหงุดหงิดตัวเอง


“นีล เดี๋ยวปิดไฟให้กูที ไม่ต้องปิดไฟห้องน้ำหรอก เปิดไว้แบบนั้นแหละ” เดย์หันไปบอกนีลที่อยู่ใกล้สวิตซ์ไฟ นีลก็ลุกไปปิดทันที เดย์ก็ขยับล้มตัวลงนอนข้างๆอิฐ อิฐยังคงยุกยิกไปมา ทั้งๆที่ง่วงมาก

//มานี่มา// เดย์พูดเสียงไม่ดังมากนัก ก่อนจะดึงอิฐเข้ามากอด แล้วเขาก็เอามือลูบหลังให้อิฐไปเรื่อยๆ อิฐก็นอนซุกเดย์ให้เดย์ลูบหลังลูบไหล่ให้สักพัก อิฐก็ผล็อยหลับไป เดย์ยกยิ้มนิดๆเมื่อรู้ว่าอิฐหลับไปแล้ว เขายังคงลูบตัวให้อิฐอีกสักพัก ก็หลับตามไปบ้าง


+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++


เสียงอึกทึกด้านนอก ทำให้อิฐต้องลืมตาตื่นขึ้นมาในช่วงสายของวัน เขาค่อยๆลุกนั่งอย่างงัวเงีย มองไปรอบๆ ไม่เห็นเดย์แล้ว มีเพียงนิคที่นอนหลับอยู่บนฟูกคนเดียวเหมือนกัน

“เสียงอะไรดังจังวะ” นิคเองก็ตื่นขึ้นมาเหมือนกัน


“ไม่รู้ว่ะ กี่โมงแล้ววะเนี่ย ฮ้าววววว” อิฐหาวออกมาพร้อมกับหยิบมือถือขึ้นมาดูเวลา


“หืม 8โมงกว่าแล้ว ทำไมเดย์มันไม่ปลุกวะ” อิฐพึมพำขึ้นมา


“มึงเป็นไงบ้าง ยังคันอยู่รึเปล่า” นิคถามเพื่อนกลับไป อิฐยกแขนขึ้นมาดู แล้วสำรวจตัวเองคร่าวๆ


“ก็มีคันอยู่ว่ะ แต่ไม่เท่าเมื่อวานแล้ว ผื่นลดลงไปเยอะแล้วด้วย” อิฐตอบกลับไป ก่อนที่ไนท์จะเดินเข้ามา


“พี่อิฐตื่นพอดีเลย ไปกินข้าวเช้าครับ พี่เดย์ให้มาเรียกพี่อิฐไปกินข้าว จะได้กินยา” ไนท์พูดขึ้นยิ้มๆ


“ข้างนอกทำอะไรกันเหรอไนท์ ทำไมเสียงดังกันจัง” อิฐถามด้วยความสงสัย


“อ่อ ช่างเค้ามาลงของ เตรียมซ่อมแซมร้านครับ อ่อ พี่เดย์สั่งให้บอกพี่อิฐว่าใส่เสื้อก่อนจะเดินออกไปด้วยนะ เร็วๆนะครับ” ไนท์กำชับแทนเดย์ยิ้มๆ แล้วเดินออกไป


“อิฐ มึงลองไม่ใส่เสื้อแล้วเดินออกไปสิ” นิคแกล้งยุ เมื่ออิฐลงมายืนบิดตัวไปมาไล่ความเมื่อยขบ


“มึงไม่ต้องมาหาเรื่องให้เดย์มันโกรธกูเลย แน่จริงมึงก็ทำเองดิ แล้วคอยดูว่าผัวมึงจะเตะมึงกี่ที” อิฐว่ากลับไปอย่างขำๆ กับความคิดของเพื่อนรัก ก่อนจะเข้าห้องน้ำเพื่อล้างหน้าแปรงฟัน



+++++++++++++++++++++++++++++++++++++100%+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++



2   Be  Con

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ 

 มันก็จะวุ่นๆหน่อยนะคะ 


คนก็จะเยอะนิดหนึ่ง

บทเดย์อิฐครึ่งแรกอาจจะน้อยไปหน่อยนะคะ

ส่วนเรื่องของเกียร์ไนท์ เกี่ยวกับเลขา ถ้าใครเคยอ่านจากสเปลูกชายยอนิม คงจำได้เนอะ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น