Papai

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ทิ้งไว้กลางทาง เดอะซีรี่ย์์ : เมฆาxคิรัน 4

ชื่อตอน : ทิ้งไว้กลางทาง เดอะซีรี่ย์์ : เมฆาxคิรัน 4

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 671

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ก.ย. 2560 06:55 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ทิ้งไว้กลางทาง เดอะซีรี่ย์์ : เมฆาxคิรัน 4
แบบอักษร

​ทิ้งไว้กลางเรื่อง ซ่อนรัก (เมฆาxคิรัน)​

วันนี้เป็นอีกวันสำคัญของคิรัน เขาต้องเป็นตัวแทนคณะในการเข้าประกวดเดือนมหาลัย ช่วงเวลาก่อนการประกวดคะแนนโหวตของคิรันก็มาเป็นอันดับหนึ่งอยู่แล้ว และยิ่งนับวันความน่ารักของคิรันที่ถูกบอกต่อๆกันไปทั่วมหาวิทยาลัยยิ่งทำให้คิรันเป็นที่รู้จักมากขึ้น

“มาทำหน้าหงิกอะไรตรงนี้ว่ะ”เก้งเอ่ยถามเพื่อนรักที่ยืนกอดอกมองไปยังคนตัวบางที่กำลังยกยิ้มหวานรับของจากแฟนคลับที่เข้ามาให้กำลังใจ

“ก็คิรันนะสิ ดังใหญ่แล้วมีแต่คนมาฮ้อมล้อม โดยเฉพาะไอ้เดือนคณะบริหารคนนั้น”เมฆาเอ่ยขึ้นพร้อมปรายตามองไปยังชายหนุ่มร่างสูงที่ยืนถ่ายรูปกับคิรันอยู่

“เอ่อว่ะ ยืนใกล้ว่าที่แฟนกูเกินไปแระ”เก้งเอ่ยขึ้นทำท่าจะเดินไปหาคิรันแต่ถูกเมฆารั้งคอเสื้อดึงกลับมา

“ไอ้เก้งจะไปไหนนนนน”

“โอ๊ยยยยย ไอ้เชี่ยหายใจไม่ออก”

“แล้วมึงจะไปไหน ต้องเตรียมตัวขึ้นเวทีไม่ใช่หรอไง”เมฆาเอ่ยขึ้น เก้งได้รับมอบหมายให้เป็นพิธีกรบนเวที และดาวเดือนคณะแต่ละปีก็ต้องขึ้นเวทีตอนช่วงประกาศดาวเดือนคณะคนใหม่ด้วย

“เอ่อว่ะลืมเลย มึงช่วยดูแลว่าที่แฟนกูด้วยนะ อย่าให้ไอ้หน้าจืดนั่นมาวอแวมากหล่ะ”เก้งชี้หน้าเพื่อนรักเหมือนว่าสั่ง แต่กลับถูกเมฆายกเท้าส่งให้แทน

“ไอ้เวร รีบไปเลยก่อนที่กูจะแตะมึงเข้าจริงๆ”เมฆาเอ่ยขึ้น ถึงแม้เก้งจะเป็นเพื่อนรักมากแต่แค่พูดว่าชอบคิรันเมฆาเองก็ไม่ชอบ เพราะคิรันคือสมบัติของเขา

เมฆาหันไปทางคิรันที่ยังคงมีเดือนคณะบริหารยืนคุยด้วยอยู่ เขาจึงเดินเข้าไปอย่างหงุดหงิดใจที่มันยุบยิบไปหมดตอนนี้ แต่ยังไม่ทันที่จะเดินถึงตัวคิรัน เสียงหวานของรุ้งทิพย์ดาวมหาวิทยาลัยปีเดียวกับเมฆาเอ่ยขึ้น

“เมฆคะ อาจารย์วิไลเรียกดาวเดือนรุ่นพี่ทุกคนไปพร้อมกันที่หน้าเวทีคะ”รุ้งทิพย์เอ่ย เมฆาหยุดเท้าทันทีสายตามองไปยังคิรันที่หันมองมาทางเมฆาเช่นกัน

“เดี๋ยวผมตามไปนะ”เมฆาเอ่ยขึ้นก่อนจะหันไปทางคิรันแต่มือเรียวเหนี่ยวรั้งที่แขนของเมฆาไว้แน่น

“เมฆคะ อาจารย์บอกว่าให้รีบไปนะคะ”หญิงสาวเอ่ยพร้อมดึงเมฆาออกจากห้องไปทันที

คิรันมองตามหลังทั้งคู่หายลับออกไป ใบหน้าที่ตอนแรกดูยิ้มแย้มเมื่อเห็นเมฆาแต่ตอนนี้กลับหุบยิ้มทันทีเมื่อเห็นเมฆาเดินไปกับหญิงสาว

“คิรัน คิรัน”เสียงเอ่ยจากคนข้างๆเอ่ยเรียก

“ห่ะ...ว่าไง โต้งเรียกเราหรอ”คิรันได้สติจึงหันไปเอ่ยถามพร้อมยิ้มอ่อนๆออกมา

“เหม่อจังเลย เราจะบอกว่าไปกันเถอะ อาจารย์เรียกทุกคนเตรียมตัวขึ้นเวทีแล้ว”โต้งชายหนุ่มตัวสูงเดือนจากคณะบริหารเอ่ยบอกพร้อมรอยยิ้มอันหล่อเหลา

“อ่อ ไปสิ”คิรันเอ่ยพร้อมเดินตามโต้งไปยังด้านหลังเวทีเพื่อเตรียมตัวขึ้นเวที เพื่อจะประกาศผลการโหวตดาวเดือนมหาวิทยาลัย

ทันทีที่ขึ้นเวทีดาวเดือนมหาวิทยาลัยทั้งสามปีได้ยืนอยู่บนเวทีเรียบร้อยแล้ว คิรันปรายตามองไปยังเมฆาและรุ้งทิพย์ที่เป็นดาวเดือนคณะปีสี่ทั้งสองยืนคู่กันมันก็สมกันดี คิรันแอบคิดแบบนั้นใบหน้าจากยิ้มหวานใสกลับค่อยๆหม่นลงอย่างบอกไม่ถูก

“เอาหล่ะครับ จากที่เราได้รู้จักน้องๆดาวเดือนคณะต่างๆมาอย่างหน่ำใจแล้ว อีกไม่กี่นาทีเราต้องก็จะได้ทราบแล้วว่าใครคือสาวสวยดาวมหาวิทยาลัย หนุ่มหล่อเดือนมหาวิทยาลัยของปีนี้กัน”เก้งเอ่ยขึ้นก่อนที่จะหันมองคิรันที่ดูจะแย่งซีนดาวคณะอื่นๆเสียจริง

“เอาหล่ะคะ ตอนนี้เราจะให้ทำการโหวตกันนะคะโดยเราจะมีดอกกุหลาบที่ตอนนี้มีอยู่หน้างานจำนวนหนึ่งอยากให้พี่น้องชาวxxxร่วมกันโหวตให้กับน้องๆดาวเดือนมหาวิทยาลัยคนใหม่กันดีกว่า”

“ใช่ครับหนึ่งดอกเท่ากับหนึ่งคะแนน และเราจะนำมารวมกับผลคะแนนที่มีอยู่ในมือผมตอนนี้จากคณะกรรมการของเรา”

ทันทีที่พิธีกรเอ่ยจบทุกคนก็กรูเข้าไปหาดอกกุหลาบต่างนำมาให้น้องๆของคณะตัวเองและต่างคณะที่ตัวเองแอบชอบ และมันก็ไม่พ้นว่าคิรันตอนนี้หอบดอกกุหลาบจำนวนมากอยุ่ในอ้อมกอดจนเมฆายกยิ้มออกมา เมฆาอยากจะไปช่วยเหลือเกินแต่ก็ต้องทำหน้าที่ตัวเองคือยืนมองน้องๆ

“น้องคิรันครับ เลิกงานไปทานข้าวกับพี่นะครับ”

“ไปกับพี่ดีกว่า”

“กับพี่ดีกว่านะ พี่ขับลัมโบกีนี่มานะครับ”

เสียงหนุ่มๆรุ่นพี่หลายคณะต่างพากันแย่งที่จะขอคิรันเดทจนร่างสูงของโต้งเดินเข้ามาหาคิรันก่อนจะเอ่ยบอกหนุ่มๆทุกคนที่กำลังแย่งกันอยู่หน้าเวที

“พี่ครับ ขอตัวแฟนผมแปบนะครับ”โต้งเอ่ยขึ้น คิรันหันมองโต้งทันทีจนบังเกิดเสียงสาวๆที่อยุ่ด้านล่างที่ตะโกนขึ้นมาบนเวที

“ขอคุ่นี้เป็นคุ่จิ้นของปีนี้นะคะ เคมีเข้ากัน เข้ากัน”เพียงแค่นั้นเสียงสาววายอีกหลายกลุ่มก็ร้องกรี๊ดออกมา เก้งที่เป็นพิธีกรก็นึกหวงคิรัน รีบเดินมาหาทั้งคู่ทันที

“ไอ้เสาไฟฟ้ามึงรีบออกจากตัวน้องชายเพื่อนรักกูเดี๋ยวนี้และรีบไปยืนที่มึงด้วย ส่วนคิรันไปยืนกับเพื่อนตัวเองเดี๋ยวนี้”เสียงเก้งที่ทำเป็นดุออกมา

“ไม่ใช่เรื่องของพี่ เป็นแค่พิธีกรก็ไปทำหน้าที่ตัวเองเถอะ...”โต้งเอ่ยกระซิบข้างหูเก้ง คิรันเห็นท่าไม่ดีนักเพราะสายตาของเขาจับจ้องไปยังเมฆาที่กำลังทำใบหน้าโกรธอยู่มาก

งานเริ่มมาถึงวินาทีสุดท้ายคือการประกาศผลและก็เป็นอย่างที่คิดไว้ดาวเดือนมหาวิทยาลัยไม่พ้นคณะบริหาร โต้งชายหนุ่มแสนจะหล่อเหลา ร่างสูง ผิวขาวตาคมค่อนไปทางแขกขาวด้วยความที่มีเชื้อตะวันออกอยู่บ้างจากพ่อ ทุกคนต่างพากันมาแสดงความยินดีจนถึงช่วงงานเลิกก็ปาเข้าไปเกือบห้าทุ่มแล้ว

“คิรัน...”เสียงเรียกจากเดือนมหาวิทยาลัยคนใหม่ที่วิ่งตามหลังเล็กของคิรันมา คิรันที่หอบดอกไม้มากมายหันมองเพื่อใหม่ตัวสูงก่อนจะตกใจเล็กน้อยเมื่ออยู่ๆมงกุฎดอกไม้ก็ถูกสวมลงบนหัวกลมเล็กของคิรัน

“เราให้คิรัน เก็บมันไว้นะ”โต้งเอ่ยขึ้นพร้อมยกยิ้มหวาน

“นี่มันของดาวมหาลัยไม่ใช่หรอ”คิรันเอ่ยขึ้น

“ใช่ เราขอต่ายมาอ่ะ”โต้งเอ่ยพร้อมยกยิ้มหวาน คิรันเงยหน้ามองไปยีงโต้งก่อนจะยิ้มหวานกลับเช่นกัน

“ทำไมขอมาให้เราหล่ะ”

“เราอยากให้คิรันเป็นดาวคู่กับเดือนอย่างเรา”โต้งเอ่ยอย่างไม่ปิดบัง

“โต้งหมายความว่าไง”คิรันถามกลับ

“เราชอบคิรัน ชอบตั้งแต่แรกเห็น เราอยากทักคิรันนะแต่วว่าทุกครั้งที่คิรันอยู่ไหนจะมีพี่ชายของคิรันอยุ่ติดตัวตลอดเลยเราเลยไม่มีจังหวะเข้าไปทัก”โต้งเอ่ยขึ้น มือหนาหมายจับที่แก้มคิรันแต่กลับถูกมืออีกคนปัดออก ไม่ใช่มือของคิรันแต่เป็นมือของเก้งนั่นเอง

“เอามืออกจากตัวคิรันเลยไอ้เสาไฟฟ้า กล้าดียังไงมาจับว่าที่...”ยังไม่ทันที่เก้งจะเอ่ยต่อ เสียงเข้มของเมฆาก็ดังขึ้น ใบหน้าดูไม่พอใจนักเอ่ยขึ้น

“คิรันกลับบ้านได้หรือยัง ดึกมาแล้ว”คิรันสะดุ้งทันทีเมื่อมือหนาของเมฆาเอื้อมมาจับมงกุฎดอกไม้บนหัวคิรันใส่บนหัวของเก้งแทน

“ไอ้เก้งกูกลับก่อนนะ เอาไว้เจอกันวันจันทร์”เมฆาเอ่ยบอกเพื่อนแต่สายตากลับมองไปยังโต้งเขม็ง

“เรากลับก่อนนะโต้ง....กลับนะครับพี่เก้ง”คิรันเอ่ยพร้อมยกยิ้มหวานออกมา แต่กลับถูกเมฆารั้งไหล่บางมาแนบกับลำตัว

เมฆาขับรถกลับด้วยความเร็วสูง ใบหน้ายังคงนิ่งและเงียบอยู่จนคิรันเอ่ยถาม เพราะไม่อยากให้พี่ชายตัวเองเป็นแบบนี้

“เฮียเป็นอะไรฮะ”คิรันเอ่ยถามแต่คนข้างๆยังคงเงียบ

“เฮียโกรธอะไรเค้าหรือเปล่า เค้าทำอะไรให้เฮียโกรธหรอฮะ”คิรันยังไม่ยอมแพ้ แต่คนข้างๆก็ยังไม่เอ่ยอะไรจนมาถึงคอนโด เมฆาเดินมาเปิดประตูให้คิรันอย่างปกติ แต่ไม่ได้เอ่ยอะไรออกมา ของหลายอย่างถูกหอบหิ้วจากแขนใหญ่และเดินเข้าลิฟท์ไปโดยมีคนตัวเล็กเดินหน้าเศร้าตามหลังมา

เมื่อเข้าห้องได้คิรันไม่รอช้าอะไร สววมกอดจากด้านหลังของเมฆาน้ำตาที่เก็บมาตั้งแต่เมื่ออยู่ในรถมาถึงตอนนี้ การเงียบของเมฆามันเป็นสัญญาณบางอย่าง เมฆาเคยเป็นแบบนี้มาครั้งหนึ่งและมันก็ทำให้ทั้งคู่ไม่ได้เจอกันเป็นเดือนสองเดือน

หมับ!

“ฮึก เฮียเป็นอะไรทำไมไม่คุยกับคิรัน เค้าทำให้เฮียโกรธเรื่องอะไรหรอฮะ ฮึก”เสียงสะอื้นเล็กน้อยของคนตัวเล็ก เมฆาหยุดนิ่งเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยขึ้น

“คิรันไม่ได้ทำอะไรให้เฮียโกรธเลย เฮียโกรธตัวเองมากกว่า”เสียงอ่อนลงของเมฆาแต่ยังคงนิ่งอยู่ เขาไม่ชอบเสียงร้องไห้คิรันเอลย แต่เขาเองก็ไม่ชอบให้ใครได้สัมผัสคิรันเช่นกัน

“เฮียโกรธตัวเองเรื่องอะไร แล้วทำไมไม่คุยกับเค้าหล่ะ เฮียโกหกเฮียโกรธเค้าแน่ๆเลย ฮื่อๆๆ”คิรันเองก็ไม่ยอม เอาแต่มุดหน้าร้องไห้ลงแผ่นกลังกว้างนั้น ก่อนที่เมฆาจะใจอ่อนกับน้ำตาที่มันซึมมายังแผ่นหลังเขา ร่างสูงหันมาจับคนตัวเล็กที่ใบหน้าเปรอะไปด้วยน้ำตา นิ้มโป้งสองนิ้วกำลังเกลี่ยน้ำตาที่แสนจะเกลียดนี้ออก

“อย่าร้องสิ เฮียเคยบอกแล้วใช่ไหมว่าเฮียไม่อยากให้คิรันร้องไห้ และยิ่งร้องเพราะเฮียด้วยเฮียไม่ชอบ”เมฆาเอ่ยขึ้น ริมฝีปากแดงที่เม้มเข้าหากันหลายครั้ง ดวงตาฉ่ำน้ำมองยังไงก็น่าหลงใหล

“แต่เฮียก็ทำมันแล้ว ฮึกๆ”คิรันเอ่ยก่อนจะซบหน้าลงที่อกของเมฆาแน่น

“คิรันช่วยบอกเฮียหน่อยสิ ว่าเฮียจะทำยังไงที่ไม่หลงรักน้องชายตัวเองอย่างคิรัน”เมฆาเอ่ยขึ้นมือหนาจับหัวกลมซบเข้าที่อกตัวเองแน่น คิรันที่สะอื้นออกมาเบาๆฉุคิดประโยคของเมฆาที่เอ่ยเมื่อสักครู่

“เฮียหมายความว่ายังไงฮะ”คิรันเอ่ยขึ้น ใบหน้าหวานเงยหน้ามองไปยังคนตัวสูงที่กำลังก้มมองไปยังดวงตาและใบหน้าสวยนั้น

“เฮียจะต้องทำยังไงที่ไม่รักคิรัน ไม่หวงคิรัน ไม่หึงคิรัน ช่วยบอกเฮียหน่อยได้ไหม”เมฆาเอ่ยขึ้น ก่อนจะรั้งเอวบางของคิรันแนบกับลำตัวเอง โดยเฉพาะกลางกายที่มีเพียงหน้าท้องคิรันที่รู้สึกว่ามันร้อนไปหมด

“เฮีย...”คิรันพูดอะไรไม่ได้มาก เพราะความรู้สึกตอนนี้มันตื้อไปหมด สมองเหมือนไม่ทำงานแล้วตอนนี้

“อื้ม เฮียรักคิรัน นานแล้วด้วยแต่ไม่อยากจะพูดออกมาเพราะตลอดเวลาคิรันไม่เคยแสดงออกมาว่ารักเฮียแบบคนรักเลย ความรักที่เฮียได้รับจากคิรันมันคือพี่น้องแต่ความรักที่เฮียให้คิรันมันคือคนรัก”เมฆาเอ่ยออกมา มือหนายังคงลูบไปยังเอวบางและใบหน้าหวานนั้นไปมา

“เฮีย มันบ้ารู้ไหม”คิรันเอ่ยออกมา เมฆาพอรุ้คำตอบแบ้วว่าคิรันไม่ได้คิดอะไรกับตัวเองจึงรีบเอ่ยขึ้น

“เฮียขอโทษนะที่คิดอกุศลกับน้องของตัวเอง แต่ความรักมันห้ามกันไม่ได้จริงๆ เฮียเข้าใจดีว่าฮียมันบ้า”เมฆาเอ่ยขึ้นก่อนจะคลายอ้อมกอดตัวเองแต่กลับถูกคนตัวเล็กที่กำลังเบียดกายเข้าหาร่างสูงของเขาจนเขาเองตกใจ

อึก!

“เฮียมันบ้า ที่ถนอมคิรัน หวงคิรันและปล่อยคิรันให้บริสุทธิ์แบบนี้ คิดว่ารักทำไมไม่จับคิรันเป็นเจ้าของหล่ะ รู้ไหมว่าเค้าก็คิดเหมือนกัน คิดว่าหลงรักพี่ชายตัวเองจะต้องทำยังไงดี นึกหวงทุกครั้งที่เฮียมีพี่ทิพย์อยู่ข้าง ไม่ชอบที่เห็นใครสำคัญกว่าคิรัน ไม่ชอบ....อุ๊ปห์”เสียงเอ่ยแสนหวานที่กำลังระเบิดออกมากำลังถูกกลืนหายเข้าไปในลำคอสวยนั้น

ริมฝีปากที่ถูกปิดสนิทของคิรัน ลิ้นร้อนของเมฆาไม่รอให้คนตัวเล็กกว่าต้องวอนขออะไรมาก ไล่ล่าไปยังลิ้นที่ไม่ชำนาญการนักสำหรับเด็กน้อยคนหนึ่ง ผู้ชายตัวเล้กที่ตลอดเกือบยี่สิบปีมีเพียงผู้ชายตัวโตคนนี้ข้างกายเสมอ

“อื้อออออ”เสียงครางในลำคอมันกระเส่าปลุกความต้องการของชายหนุ่มตัวสูงวัยยี่สิบสองคนนี้นัก ผิวขาวๆลื่นมือ กลิ่นกายหอมๆ ใบหน้าหวานๆ ริมฝีปากแสนจะยั่วยวลเขาตลอดที่อยุ่ด้วยกันมาก

“อ่าาา”เสียงครางหอบของเมฆาบ่งบอกว่าพอใจนัก

เมฆาไม่ยอมให้คิรันที่กำลังอ่อนระทวยแทบจะยืนไม่ได้ตอนนี้ยืนต่อไปได้ เขารวบร่างบางของคิรันไว้พร้อมอุ้มไปยังห้องนอนทันที การตอบสนองขของคิรันและประโยคที่บอกว่า “ปล่อยคิรันให้บริสุทธิ์แบบนี้” มันวิ่งเข้ามาจนไม่ต้องแทนคนตัวเล็กว่าจะยอมเข้าครอบครองเป็นเจ้าของ

“เฮียรักคิรัน”เมฆาเอ่ยขึ้นด้วยเสียงเบาแต่คิรันที่หลับตาแน่นได้ยินมันชัดเจน

“คิรันก็รักเฮียฮะ คิรันอยากเป็นของเฮีย อยากเป็นเจ้าของเฮีย ไม่อยากเก็บความรู้สึกหน่วงทุกครั้งที่เอียอยู่กับใคร”คิรันเอ่ยออกมา ด้วยตาฉ่ำหวานบ่งบอกว่าความแปลกใหม่ที่กำลังจะได้รับมันช่างวิเศษที่สุดตอนนี้

“เฮียเป็นของคิรัน และจะเป็นของคิรันคนเดียวเท่านั้น”เมฆาเอ่ยขึ้นพร้อมยกยิ้มออกมา สองแขนเล้กที่ยกคล้องรอบคอของเมฆาพร้อมเอ่ยออกมาด้วยเสียงหวาน

“คิรันพร้อมจะเป็นของเฮียแล้วฮะ...”คิรันไม่เอ่ยเปล่ารั้งคอของเมฆาเข้าหาตัวเองก่อนจะกดจูบเมฆา ถึงแม้จะไม่ชำนาญนักแต่ก็ทำให้เมฆาหายใจหอบได้

“อ่า~~”

“อื่อ~~”

“หวงมาก รู้ไหมว่าเฮียอยากจะฆ่าไอ้เดือนมหาลัยคนนั้นมากแค่ไหน ที่มันกล้าจะจูบคิรันของเฮีย”

“เฮียยย...อื้ม จูบเค้าหน่อย~~”

“อื่อออ~”

“อ่าห์~”

“รักเค้าเถอะฮะ เค้าพร้อม”

เพลงรักของทั้งสองกำลังบรรแลงขึ้น แม้ว่าจะเป็นสิ่งที่ผิดแต่ทั้งสองไม่คิดอะไรแล้ว ขอแค่ได้รักกันและได้รู้หัวใจกันก็มากพอสำหรับเรื่องของศีลธรรม

2be>>>>>>>>>>>>>>


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น