สีตลา

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เสร็จฉันละ แม่นกยูงคนสวย

ชื่อตอน : เสร็จฉันละ แม่นกยูงคนสวย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 716

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 12 ก.ย. 2560 19:34 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เสร็จฉันละ แม่นกยูงคนสวย
แบบอักษร


วงเหล้าแยกย้ายกันตอนเกือบเที่ยงคืน เพราะราตรีกับอรรณพออกมาไล่สองพี่น้องให้กลับบ้านเสียที ซึ่งก็อยู่ภายในบริเวณไร่ดอกไม้นั่นละ จึงไม่น่าห่วงมาก ส่วนมยุรา หล่อนดื่มไปหลายแก้วเหมือนกัน และขอตัวตั้งแต่สองทุ่มแล้ว  

            หญิงสาวอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดนอนรัดกุม แล้วเดินออกไปคุยกับราตรีและอาคมซึ่งนั่งดูทีวีอยู่ในห้องนั่งเล่น คุยได้ครู่หนึ่ง ก็มีสายเข้า จึงขอตัวแต่เพียงแค่นั้น

            หล่อนคุยโทรศัพท์อยู่ในห้องนอน หากแต่รับรู้ว่าติณห์เข้ามาในห้อง จึงรีบวางสาย

            “คุยกับผัวคนไหนเหรอ” ซุปตาร์หนุ่มเริ่มตีรวน “ความจริง ไม่ต้องรีบวางก็ได้นี่ ฉันเข้าใจ”

            “คุณติณห์อาบน้ำเลยนะคะ ยุงเตรียมชุดนอนเอาไว้ให้แล้ว”

            “ฉันถามว่าคุยกับผัวคนไหน ทำไมไม่ตอบ” เขาถามเสียงพาลๆ ขณะย่างสามขุมเข้าหา มยุราก็ยังไม่ตอบ หล่อนเดินเลี่ยงจากเขา แต่เขากลับกระชากร่างหล่อนเข้าหาตัว มยุราหวีดร้องเบาๆ

            “ตอบมาสิที่ถามน่ะ”

            “คุยกับพ่อค่ะ ไม่ใช่ผัว”

            “โกหก! พ่อแม่เธอแยกทางกัน แล้วเธอก็ไม่เคยเจอหน้าพ่อกับแม่ไม่ใช่เหรอ...”

            “คุณติณห์อาบน้ำนะคะ” หญิงสาวตัดบทอีกครั้ง

            “ทำไม จะอาบให้หรือไง”

            “อยากให้อาบให้มั้ยล่ะคะ” หล่อนเงยหน้าสบตาเขาท้าทาย

            “อย่าเอามือสกปรกมาถูกตัวฉัน” เขามองหล่อนเหมือนหล่อนเป็นกิ้งกือไส้เดือนก็มิปาน มยุราเจ็บปวดกับสายตาชนิดนั้น แต่ก็คิดว่าดีกว่าการต้องเข้าไปอาบน้ำให้เขา ซึ่งนับว่าการท้าทายของหล่อนนั้นได้ผล เขาจะปฏิเสธหล่อนเสมอ

            ติณห์ออกจากห้องน้ำในชุดนอนกางเกงขายาว เสื้อแขนยาว หน้าตาผ่องใสขึ้นและเขาก็รู้สึกสดชื่นขึ้น แต่ครู่เดียวก็กลายเป็นบูด อารมณ์ขุ่นมัว เมื่อมองไปบนเตียง

            เจ้าสาวของเขาอยู่ในชุดนอนแบบกางเกงผ้ายืดสีเทา เสื้อกล้ามสีขาว ซึ่งสำหรับเขาแล้ว มันเป็นชุดนอนที่ดับความต้องการทางเพศได้ชะงัดนัก แต่ก็ช่างเถอะ ต่อให้หล่อนไม่ใส่อะไรเลย เขาก็ไม่สนหล่อนอยู่ดี แต่ที่ทำให้เขาโมโหก็คือเจ้าหล่อนนอนแหกแข้งแหกขาเต็มเตียงไปหมด ไม่เหลือพื้นที่ให้เขาได้นอนบ้างเลย!

            “หน็อย บังอาจแย่งที่เรอะ!” เขาคำรามแล้วตรงเข้าไปลากขาคนที่กำลังหลับสนิทแรงๆ หวังจะให้หล่อนตื่นเลยเชียวละ แต่หล่อนก็ไม่ตื่น “จะขี้เซาไปไหนเนี่ย ตื่นสิ ตื่น นกยูง!”

            ติณห์โมโหหนัก จึงก้มลงรวบขาหล่อนให้เรียบร้อย แล้วลากให้ชิดด้านหนึ่งของเตียง แต่อีท่าไหนไม่รู้ เขาเกิดสะดุดขาตัวเองล้มลงไปบนร่างหล่อน

            “โอ๊ย” เขาได้ยิน ‘คนหลับ’ ร้อง ก็นึกหมั่นเขี้ยว

หน็อย บังอาจแกล้งหลับ แบบนี้ต้องเจอเอาคืน!

            ทั้งๆที่รังเกียจหล่อนนักหนานั่นละ ติณห์กลับแนบหน้าลงกับแก้มนุ่มๆของหล่อน...อย่างต้องการแกล้ง

ใช่ ขีดเส้นใต้ไว้นะ นี่คือการแกล้ง!

            อืม...ผิวยายเด็กนี่เนียน นุ่ม และหอม...หอมมาก มันไม่ใช่กลิ่นน้ำหอม ดูเหมือนจะเป็นกลิ่นโฟมล้างหน้าจางๆกับกลิ่น...อืม...กลิ่นประจำตัวหล่อนกระมัง จะว่ากลิ่นแป้งเด็กก็ไม่น่าใช่ หล่อนไม่ได้ทาแป้ง

            ทำไมหอมได้ขนาดนี้วะ*!* ซุปตาร์หนุ่มครางในใจ ขณะที่จมูกก็ไต่ดะระเรื่อยไปตามใบหน้าของหล่อน

            “คุณติณห์ลุกออกไปค่ะ ยุงหนัก” มยุราพยายามผลักอกเขา กลิ่นปากหล่อนหอมหวานเจือกลิ่นยาสีฟันทำให้ติณห์สดชื่นและ...หวามไหว...เสียอย่างนั้น

            “ฉันจะนอนตรงนี้”

            “โอเคค่ะ เดี๋ยวยุงไปนอนโซฟาเอง” หล่อนออกแรงผลักเขาอีก

            “ก็นอนนี่แหละ เป็นเตียงให้ฉันก็แล้วกันคืนนี้” เขาพูดหน้าตาเฉย

            “เป็นเตียง?” ดวงตากลมโตเบิกกว้าง ดูงงและกลัวจริงจังจนเขานึกขัน

            “ก็เมื่อกี้ ฉันพยายามปลุก พยายามลากเธอให้ขยับ เธอไม่ยอมขยับ ก็แสดงว่าเธออยากนอนตรงนี้ ฉันเองก็อยากนอนตรงนี้ ฉันอยู่บน เธออยู่ล่าง คนอยู่ล่างเป็นเตียง”

            “บ้าแล้ว ลุกออกไปนะคะ ยุงหนัก”

            “เธอหนัก ไม่ใช่ฉัน” เขาไม่สนใจ แนบหน้าลงกับแก้มหล่อนอีก สาบานได้ว่าไม่ได้ชอบนะ แค่ต้องการแกล้ง เข้าใจมั้ย แกล้ง!

            มยุราพยายามบ่ายหน้าหนี มือข้างหนึ่งผลักหน้า มืออีกข้างผลักอก

            “ไม่กลัวเชื้อสกปรกแปดเปื้อนแล้วเหรอคะ” หล่อนย้อนถามเสียงหยัน ติณห์ชะงัก “อย่าลืมว่ายุงมีผัวมาเป็นสิบแล้วนะคะ น่าขยะแขยงจะตายไป”

            “อืม งั้นฉันขอเป็นคนที่สิบเอ็ดก็แล้วกันนะ อยากรู้เหมือนกันว่าเธอมีอะไรดี ผู้ชายพวกนั้นถึงยอมเอาเธอ” จบคำ เขาก็ประกบปากลงบนเรียวปากหล่อน ซึ่งเป็นจุดที่หมายตาเอาไว้ตั้งแต่แรก ค่าที่มันหอมหวานยั่วใจอยู่ได้

            มยุรานิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง พอตั้งสติได้ก็รีบเม้มปากตัวเองแน่น ป้องกันไม่ให้ลิ้นของเขาเข้าไปยุ่มย่ามโพรงปากของหล่อนได้

            ติณห์กดปากตนแนบปากหล่อนนิ่งนาน ไม่ขยับ ไม่ทำอะไร เพียงครู่เดียว หล่อนก็หายใจไม่ออก ต้องสะบัดหน้าไปมาเพื่อให้หลุดพ้นจากปากเขาแล้วงับอากาศเข้าไปอย่างตะกละตะกลาม และเพราะมัวแต่งับอากาศนี่ละ ที่ทำให้หล่อนไม่ระวังตัว มือสองข้างโดนมือใหญ่ยึดเอาไว้เรียบร้อย และกว่าจะรู้ตัว เขาก็ก้มหน้าลงไปประกบปากกับปากหล่อนแบบส่งลิ้นเข้าไปได้ด้วย!

            เสร็จฉันล่ะ แม่นกยูงคนสวย ติณห์ครางในใจอย่างครึ้มอกครึ้มใจ ขณะร่ายลิ้นออกไปก่อกวนหล่อนที่ตอนนี้พยายามเอาลิ้นหลบเขาเป็นพัลวัน แต่โพรงปากหล่อนก็แค่นั้น หลบไปทางไหนก็เจอ

            ซุปตาร์หนุ่มเกี่ยวกระหวัดลิ้นหล่อนมาเม้มดูด หล่อนก็ดิ้นอีกครั้ง และด้วยไม่มีมือหล่อนมากั้นกลาง หน้าอกหยุ่นนุ่มของหล่อนจึงบดเบียดกับอกแกร่งของเขาเข้าเต็มๆ อันทำให้เขามีอารมณ์มากขึ้นไปอีก!

            บ๊ะ!      

และตอนนี้ติณห์ก็เริ่มสนใจเจ้าดอกบัวคู่นี้ขึ้นมาแล้วสิ

            คิดได้ดังนั้น เขาก็ปล่อยปากหล่อนให้เป็นอิสระ แล้วก้มลงมองที่หมายใหม่ที่ชูชันอยู่ภายใต้เสื้อยืดเนื้อบางอย่างสนใจ

            “อย่าทำอะไรยุงนะ คุณติณห์” เห็นสายตาเขา มยุราก็ร้องห้ามเสียงสั่น ดวงตากลมโตมีความหวาดหวั่นฉายชัด 

            “อ๊ะ ไม่ทำได้ยังไง นี่ฉันช่วยให้เธอสะสมแต้มให้ครบโหลเร็วๆนะ ไม่ดีเหรอ” เขาซุกหน้าลงหว่างอกเธอ สูดลมหายใจเอากลิ่นกระไอสาวเข้าเต็มปอด “อืม ดี”

            “มีคนอยากช่วยยุงเยอะแยะ ไม่รบกวนซุปตาร์หรอกค่ะ อุ๊ย” ตอนท้ายหล่อนอุทานเมื่อเขาก้มลงครอบครองหน้าอกด้านหนึ่งของหล่อนผ่านเสื้อ ส่วนอีกมือก็บีบเคล้นอีกข้าง

            “คุณติณห์ ยุงขอร้องนะคะ ยุงยังไม่พร้อม” เสียงของหล่อนสั่นพร่าด้วยอารมณ์หวามไหวที่ถูกจุดขึ้นแล้ว

            ได้ยินคำนั้น ติณห์ก็ชะงัก นี่เขากำลังทำอะไรอยู่ คนอย่างเขาจะขืนใจผู้หญิงอย่างนั้นหรือ?

            ชายหนุ่มปล่อยปากและมือจากหน้าอกของหล่อน แล้วขยับตัวลุกขึ้นทั้งที่ความเป็นชายในตัวเขาถูกปลุกขึ้นแล้ว

            “เธอนอนบนเตียงนี่ไปก็แล้วกัน ฉันจะไปนอนที่ห้องพักแขก” เขาเอ่ยด้วยเสียงเย็นชาและห่างเหินเหมือนเดิม มยุราไม่เอ่ยอะไรอีก ไม่แม้แต่จะมองเขาที่เดินออกจากห้องนั้นไป

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น