ตังตังเม

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 10

คำค้น : ตังตังเม,ดรงเรียน,ยูเค,พายอาร์

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 321

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 12 ก.ย. 2560 09:58 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 10
แบบอักษร

ตอนที่ 10

ฮ้าาาา ตอนนี้ก็เป็นช่วงพักเที่ยง เราจะไปทานข้าวกันที่ไหนอ่ะ ฉันเลยหันไปถามเพื่อน

 "พวกแก ไปกินข้าวกันเถอะ" ฉันหันไปเรียกพวกนั้นที่กำลังเก็บของลงกระเป๋า

 "หิวแล้วหรอ" เมย์ถามฉัน ฉันก็พยักหน้าให้ 

"อืมอืม ไปกัน" 

 "ไปครับไป เดินนำไปก่อนเลยครับ" ฉันเเละพวกเพื่อนก็เดินออกมาจากห้องเรียน แต่ในห้องเรียนยังมีคนกลุ่มหนึ่งทีายังไม่ออกมา เขาน่าจะนั่งอยู่ข้างหลังเราน่ะ พวกฉันยังไม่รู้จักชื่อพวกนั้นเลย มัวแต่เรียนแต่ก็ช่างเถอะเราไปกินให้อิ่มกันก่อนดีกว่า โรงอาหาร หืออออ เป็นโรงอาหารติดแอร์ด้วยมีด้วยกันสามชั้น โห ไฮโซสุดๆเลย ไม่เคยคิดว่าโรงเรียนนี้จะมีแบบนี่ด้วย เป็นโรงเรียนสำหรับคนไฮโซคนมีตังค์กันทั้งนั้น  

"แล้วพวกแกจะกินอะไรอ่ะ" คนเยอะมากเลยแล้วเราจะนั่งไหนเนี่ย 

"นี่แกแล้วเราจะนั่งไหนอ่ะ" แล้วฉันก็ถามออกไปอีก พวกนั้นก็มองมาที่ฉันมองไมอ่ะ ก็อยากรู้หนิ หิวค่ะหิว เรามองหาที่นั่งกันสักพัก ก็มีผู้ชายกลุ่มหนึ่งคือมีผู้หญิงอยู่ด้วยเดินมาและมองมาที่พวกเราแล้วพวกเขาก็เดินเข้ามาหาและก็ถาม 

"ไม่มีที่นั่งหรอ " เธอเป็นผู้หญิงในกลุ่มคนเดียวและก็ถามพวกเรา ฉันก็พยักหน้าหงึกๆ

 "ไปนั่งกับพวกเราไหม โต๊ะน่าจะพอดีกับพวกเราได้น่ะ" ฉันรู้สึกว่าฉันเกรงใจอ่ะ  

"ไม่เป็นไรดีกว่าน่ะฉันว่า เดี๋ยวพวกเราหาที่นั่งกันเองก็ได้" ฉันเลยตอบไป ส่วนเพื่อนของฉันก็ยืนอยู่ข้างกันเนี่ยแหละแต่ไม่มีใครเอ่ยหรือปริปากกันนอกจากฉัน 

"มานั่งด้วยกันเถอะน่ะ ฉันเหงาอ่ะมีผู้หญิงอยู่คนเดียวเนี่ย เล่นกับำอ้พวกเนี่ยไม่หนุกเลยน่ะๆ น่ะๆ น่ะๆ" โฮ อยากให้ฉันไปนั่งด้วยขนาดนั้น ฉันเลยกันไปถามเพื่อนๆ และพวกมันก็พยักหน้าให้ฉันเลยตอบรับไป

 "จ่ะ ไปนั่งด้วยก็ได้" หลังจากฉันตอบไปฉันก็เดินตามเธอไปที่โต๊ะนั่ง

 "นั่งๆกันเลยจะนั่งฝั่งไหนตรงไหนก็ได้ในโต๊ะนี้" เธอใจดีมากเลยละ แลัวพวกเราก็เลยนั่งทางเดียวกันคือให้เจ้าของโต๊ะนั่งอีกฝั่งไป โดยที่ฉันนั่งตรงกับผู้ชายคนหนึ่งน่าจะเป็นลูกครึ่งน่ะ เขามีผมสีน้ำตาลทอง ปากกระจับสีชมพูเหมืิอนของผู้หญิงเลย ขนาดฉันเป็นผู้หญิงฉันยังอายเลยมีผิวที่ขาวใส ใบหน้าเรียบเนียน และมีเจาะรูหูเพื่อความเท่ห์ไปอีกเป็นรูปไม้กลางเขน ผู้ชายอะไรจะหล่อเพอร์เฟคได้ขนาดนี้ ว่าแต่ว่าฉันจะไปชมเขาทำไมกัน ขนาดชื่อฉันยังไม่รู้จักเลยสักคน  

"ได้ที่นั่งกันเเล้วเนาะ" เธอนั่งอยู่ตรงข้ามกับป๊อปปี๊ ซึ่งป๊อปปี๊ก็นั่งข้างฉันทางขาวส่วนทางซ้ายเป็นยัยเมย์ส่วนยัยเบลนั่งข้างป๊อปปี้อีกข้างนู่นนั่งยังงี้ก็จะพูดกับเพื่อนยากหน่อยๆ

 "จ้าา ได้ที่นั่งกันแล้ว"ยัยเบลเป็นคนตอบ คือส่วนใหญ่แล้วยัยเมย์กับป๊อปปี้จะไม่ค่อยพูดกันน่ะ จะฟังอย่างเดียแต่เมื่อเราอยู่ด้วยกันก็จะมีการตอบโต้กันอยู่เล็กน้อย(หรอ) 

"เรายังไม่รู้จักกันเลยอ่ะ เราชื่อปอยลี่น่ะ" เธอคนนั้นแหละที่พาเรามานั่งด้วยเป็นคนเปิดฉากก่อน 

 "เราค็อกเทลน่ะครับ" นายนี่พูดพน้อมกับยิ้มให้พวกฉันแต่ว่าฉันสังเกตได้ว่าเขาน่ะจ้องยัยเบลด้วยอ่ะ คิดอะไรอยู่หนอ หึหึ 

 "เราบัตเตอร์น่ะ" หมอนี่พูดแต่ไม่ยิ้มดูไปดูมารู้สึกจะเหมือนยัยเมย์มากเลย ฮ่า ฮ่า ฮ่า นั่งตรงข้ามกับยัยเมย์ด้วย  

"ผมยูเค น่ะครับ" ไอ้หมอนี่มันจะจ้องฉันเกินไปละ จัองจนฉันไม่มั่นใจว่ามีอะไรติดที่หน้าฉันรึเปล่า  

"แล้วพวกเธอละ " เธอยังมาถามเราทั้งๆที่เราเพิ่งแนะนำตัวไปตอนเช้าน่ะ เอแต่ว่าฉันเห็นเธอก้มดูอะไรก็ไม่รู้น่ะ 

"เขาบอกแล้วเมื่อเช้า " นายที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามกับยัยเบลเป็นคนพูดน่าจะชื่อค็อกเทลน่ะ

 "ก็ฉันยังไม่รู้ไง ฉันไม่ได้ยินนี่"  

"หรออออ" เพื่อนทั้งสามคนของเธอถามออกมาพร้อมกัน  

"ใช่" เธอก็ตอบอย่างมั่นใจ 

"มัวแต่หาบัตร หาเวลาหลบเรียนสิน่ะ" หือ หลบเรียนด้วยหรอพวกนี้ เหมือนกับป๊อปปี้เลยชอบหลบเรียนแต่ก็สอบได้คะแนนเยอะน่ะไม่เคยตก 

"ไอ้พวกบ้าฉันไม่ได้หาสักหน่อย เธอๆก็บอกชื่อฉันหน่อยน่ะ บอกไหมอีกครั้ง" ฉันก็ยิ้มให้เธอและก็สะกิดให้ยัยเบลพูดก่อน 

 "เอ่อหวัดดี ฉันชืาอเบลล่าน่ะ เรียกเบล เฉยๆก็ได้น่ะ" ยัยนี่เป็นคนเสียงหวาน เวลาพูดเสร็จจะชอบยิ้มแบบตาตี่ๆซึ่งมันน่ารัก แล้วคุณค็อกเทลก็จ้องแล้วก็ยิ้มตาม 

"อือ ชื่อป๊อปปี้น่ะ" ไอ้นี่ก็เเนะนำตัวได้เป็นมิตรมาก พูดอยู่แต่ตาจ้องเขม็งค็อกเทล ป๊อปปี้เป็นคนหวงเพื่อน และต่อมาก็เป็นฉันที่แนะนำตัว 

"เอ่อ. หวัดดีเราชื่อพายอาร์น่ะ เรียกพายเฉยไก็ได้ถ้ามันยาวเกินไป"ฉันพูดเสร็จก็ส่งยิ้มไปให้ทุกคนนายนั่นก็มองฉันอีกละ ชื่ิออยูเค นี่แหละนั่งตรงข้ามกับฉันพอดี และคนสุดท้ายก็คือเมย์ คงจะแนะนำสั้นๆเชืาอฉันสิ

"อืมดีชื่อเมย์เลอร์" พูดได้ไร้อารมณ์มากๆคือทำหน้าเอือมๆและก็บอกชื่อตัวเองเป็นครั้งที่สองของวันแล้ว  

"งั้นพวกเราก็ไปหาซื้ออาหารมากินแล้วก็ไปเข้าเรียนกัน"ยัยปอยพูดออกมาหลังจากที่เราแนะนำตัวกันเสร็จ 

"งั้นพายกับเบลไปซื้อน้ำน่ะ เมย์ดับป๊อปจะไปซื้อข้าว" ฉันก็พยักหน้า เป็นอันตกลง ฉันก็ไปซื้อน้ำให้เฉพาะของพวกเราสี่คนฉันเดินไปกับยัยเบล  

"นี่ยัยพาย แกติดว่าไอ้ที่นั่งอยู่ตรงข้ามฉันอ่ะ มันเป็นอะไรหนอ ฉันสังเกตน่ะ ฉันเห็นนายนั่นจ้องฉันตลอดเลยแหละแกบางครั้งมันก็ไม่ชินน่ะที่มีคนมาจ้องอ่ะ" มาซ่ะยาวเลยยัยนี่ 

"เขาอาจจะสนใจเเกก็ได้น่ะ "อันนี้ฉันพูดจริงน่ะคือฉันก็สังเกตแต่มันก็จ้องจริงๆนั่นแหละ ช่างเห่อะรีบไปซื้อน้ำดีกว่า แล้วฉันกับยัยพายก็ไปหาซื้อน้ำ 

ทุกคนคงสงสัยว่าทำไมโรงอาหารมีตั้งสมาชั้นทำไมถึงไม่มีที่นั่งก็เพราะว่าชั้นแรกเป็นของ ม.1,ม.2 ชั้นสองเป็นของ ม.3,ม.4 และชั้นสามเป็นของ ม.5,ม.6 ดูๆแล้วมีคนมาเรียนที่นี่เยอะเหมือนดันน่ะเนี่ย พอได้น้ำแล้วพวกเราก็กลับไปที่โต๊ะ

 "นี่ๆได้แล้ว เมย์มานานยัง " ฉันมาถึงก็มาถามมันสองคนเลยว่ามานานรึยัง 

 "เปล่าพึ่งมาถึง" ยัยเมย์ตอบ  

"อ่ะ นี่ น้ำแตงโมของโปรดเมย์" ฉันเอาให้และก็ยิ้มให้เมย์ด้วย ไม่ได้มีแค่พวกฉันหรอก มีอีกสี่คนอยู่ตรงหน้าฉัน คือพวกเขาซื้อกันมาหมดเเล้ว "นี่ป๊อปน้ำมะพร้าวของป๊อป"

 "ขอบคุณครับ มากินข้าวกันดีกว่าเบลเดี๋ยวจะเย็นซะก่อน" 

"จ้า" สองคนนี่มันทำเหมือนเป็นแฟนกันทั้งที่จริงไม่ใช่หรอกพวกมันทำกันจนชินแล้ว นั่งทานไปสักพักก็มีคนถามขึ้น "พวกเธอเป็นอะไรกัน" หึหึส่วนมากจะมีคนถามถึงหัวข้อนี้อยู่บ่อยๆ ซึ่งเป็นคำถามยอดฮิตเลยละ 

"อยากรู้ไปทำไม" อย่าให้เมย์ต้องถาม คือกว่าจะบอกอะไรได้ต้องหาเหตุผลมาก่อนถึงจะรู้ได้

 "ก็อยากรู้"นายคนที่นั่งฝั่งจรงข้ามกับเมย์นะแหละถาม

"ไม่มีเหตุผล"  

"นี่ไงเหตุผล อยากรู้"

"ฟังไม่ขึ้น" ว่าละนั่งตรงข้ามกันเนี่ยจะฆ่ากันตายไหมเนี่ย

 "เอ่อ งั้นเบลบอกให้ก็ได้จ่ะ คือพวกเราเป็นญาตกันจ่ะ แม่เป็นพี่น้องกัน"ยัยเบลตอบไป ส่วนยัยเมย์ก็นั่งทานข้าวต่อ 

 "อ่อๆ ฉันละนึกว่าเป็นแฟนกัน ทั้งเธอและก็เมย์ด้วย" ติดได้ไงเนี่ยคุณใช้อะไรคิดกัน ถ้าเป็นป๊อปปี้กับยัยเบลก็ว่าไปอย่าง นี่มันฉันกับยัยเมย์ เฮ่อะๆ 

"ถ้าฉันได้ยัยพายเป็นแฟนน่ะ คงตีกันตายก่อนที่จะรักกันอีก" พูดงี้ได้ไงว่ะ

"เมย์อ่ะ ทำไมละ ตีกันทำไม"ตีทำไมว่ะ 

"ก็ตกลงกันไม่ได้ไง ฉันชอบเสียเปรียบเธออ่ะ" ฮ่า ฮ่า ฮ่า แพ้ลูกอ้อนเค้าอ่ะดิ 

"จ่ะๆ ฮ่า ฮ่า ฮ่า รีบกินดีกว่าเนาะทุกคนจะได้รีบไปเรียนกันต่อเหลื่อเวลาอีกครึ่งชั่วโมง"


*************************************************************************************

เจอกันสักทีนะคร้าาาาา ฮ่าาาาาา ติดตามกันด้วยนร๊าาาาาาาาาา

ความคิดเห็น