ลีลาวดี ยามค่ำ

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ ไม่ขออะไรมากแค่กดถูกใจ แล้วก็คอมเม้นเล็กน้อยก็พอจ้าาาาา รักรีดเดอร์ทุกคน จุ๊ฟ

ตอนที่ 2 อำนาจราคะของคู่ชะตา 100% NC ต่อ

ชื่อตอน : ตอนที่ 2 อำนาจราคะของคู่ชะตา 100% NC ต่อ

คำค้น : ปีศาจ,อิโรติก,แฟนตาซี,ลีลาวดี ยามค่ำ,ซีเมล,มุจลินท์

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.6k

ความคิดเห็น : 12

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ก.ย. 2560 00:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 2 อำนาจราคะของคู่ชะตา 100% NC ต่อ
แบบอักษร

"อื้อ" 

มุจลินท์ต้องสะกดเสียงร้องแสนน่าเกลียดเอาไว้ ทว่ามันแสนจะยากลำบาก เธอเสียวซ่านไปทุกอณูเส้นขน ร่างกายเธอสั่นระริกอย่างปรารถนาในสิ่งที่สุขสมมากกว่านี้ 

ครั้งแรกของเธอ ไม่คิดเลยว่ามันจะดุเดือดขนาดนี้ แต่น่าแปลก เธอไม่รู้สึกเจ็บหรือกลัวเลยแม้แต่น้อย มีเพียงความต้องการจากส่วนลึก อย่างไม่เคยเป็นมาก่อนเท่านั้นที่เธอรู้สึกได้ 

"วิเศษจริงๆ"

"อา!" 

ไม่พูดเปล่า เขายังกระทั้นกระแทกเข้ามาในตัวเธอรุนแรงกว่าเดิม มือบางจิกบนผ้าปูที่นอนแน่นอย่างระบายความเสียวซ่าน แต่มันช่วยได้แค่นิดเดียวเท่านั้น 

หญิงสาวยังคงกัดริมฝีปากบางจนห่อเลือด เขากลัวเหลือเกินว่าเจ้าหล่อนจะกัดจนแตก 

ชายหนุ่มจึงยื่นมือออกไปก่อนส่งนิ้วหัวแม่มือให้เจ้าหล่อนกัดแทน 

ทว่าช่างเป็นความคิดที่ผิดมหันต์ เพราะนอกจากเธอจะไม่กัดเขาแล้ว เธอยังดูดกลืนและใช้ลิ้นอ่อนนุ่มนั้นเล่นกับนิ้วเขาอย่างลามก 

"อา เจ้า" 

"อ๊าส์" 

หญิงสาวตัวสั่นงกเมื่อรู้สึกถึงสิ่งที่คับแน่นข้างใน เขายังขยายได้มากกว่านี้อีกหรือนี่!  

ร่างบางถูกจับให้นอนคว่ำทั้งที่ข้างล่างยังสอดประสานไม่ยอมห่าง และนิ้วของเขายังถูกดูดเล่นอยู่อย่างนั้น 

ให้ตายเถอะ! 

สะโพกงามงอนถูกยกขึ้นเล็กน้อย เพื่อให้พร้อมรับกับความกักขฬะของเขา 

ซีเมลขยับสะโพกอย่างรุนแรง ยิ่งเสียงร้องหวานกระเส่าดังแค่ไหน ข้างในก็รัดแน่นขึ้นมากแค่นั้น  

เขารู้ว่าคนใต้ร่างใกล้จะถึงเส้นชัยแล้ว จึงเร่งจังหวะให้เร็วกว่าเดิม เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังระงมประสานกับเสียงร้องอย่างสุขสมของทั้งคู่ แม้อากาศภายในห้องจะเย็นฉ่ำแต่ทว่าทั้งคู่กลับรู้สึกว่ามันช่างร้อนเหมือนถูกไฟแผดล้อมรอบ 

"ไม่ไหว ฉัน ฉันรู้สึก" 

ร่างบางเกร็งไปทั้งตัว เธอรู้สึกเหมือนตัวลอยในที่ที่สูงมาก ยิ่งสูงร่างเธอยิ่งเกร็ง และคนที่ขยับอยู่ก็ยังคงไม่เข้าใจเธอ เขากลับยิ่งขับเคลื่อนรุนแรงและหนักหน่วงยิ่งกว่าเดิม บ้าจริง 

"ซีเมล เรียกชื่อข้ามุจลิน" 

เขาไม่เพียงขยับรุนแรงขึ้น หากแต่มืออีกข้างที่เหลือของเขากำลังบีบเคล้นทรวงอกของเธออย่างกักขฬะเช่นกัน 

ไม่ไหวแล้ว 

"ซีเมล ฉัน ไม่ไหว" 

ได้ยินดังนั้นรอยยิ้มจึงปรากฏบนใบหน้าหล่อเหลาดุจสวรรค์สร้างโดยที่เจ้าตัวก็ไม่รู้ตัว 

สะโพกสอบขยับอย่างรวดเร็วและหนักหน่วงทุกจังหวะขับเคลื่อน ไม่กี่ครั้งจากนั้น ร่างทั้งสองก็เกร็งกระตุกรุนแรงพร้อมกัน ของเหลวอุ่นถูกปลดปล่อยข้างในตัวของหญิงสาวทุกหยาดหยด หากแต่นี่เพียงแค่เริ่มต้นเท่านั้น 

"เจ้าทำให้ข้าติดใจ" 

คำพูดนั้นดังก้องอยู่ในหัวของมุจลินท์ แต่เธอแทบไม่รู้ความหมายของมันเลยว่าเขาต้องการจะบอกหรือสื่ออะไร เพราะวินาทีต่อมาเธอก็ถูกจู่โจมด้วยจูบกระชากวิญญาณอีกครั้ง และอีกครั้ง ไม่เพียงแค่นั้น เจ้าสิ่งที่อยู่ในตัวเธอมันยังไม่สงบ! 


อาหารที่เด็กคนนั้นเอามาให้เธอก็ไม่ได้แตะอีกเลยจนกระทั่งแสงอาทิตย์ยามเช้าแปรเปลี่ยนเป็นแสงจ้าของตะวันยามอัสดง

ซีเมลมองคู่ชะตาที่ตอนนี้หลับใหลอย่างหมดแรงด้วยรอยยิ้มอ่อนโยนอย่างที่เขาก็ไม่รู้ตัว 

ไม่คิดเลยว่าผู้หญิงตัวแค่นี้จะรับความต้องการของเขาได้ถึงขนาดนี้ และเขาก็พอใจมากเสียด้วยสิ หากไม่นึกสงสารว่าเจ้าหล่อนยังไม่หายดี เขาก็คงไม่รามือง่ายๆ  

ผิวขาวผ่องมีรอยแดงขึ้นเป็นจ้ำๆ ด้วยฝีมือและฝีปากของเขาเอง ยิ่งมองเขายิ่งอยากกลืนกิน กินเท่าไหร่ก็ไม่เบื่อ ยิ่งลิ้มลองยิ่งติดใจ...นี่หรืออำนาจราคะแห่งคู่ชะตา  

เพียงแค่ดีดนิ้ว ผ้าม่านที่สูงเกือบชิดเพดานก็ปิดสนิท ไฟที่ส่องสว่างก็เช่นกัน มีเพียงเทียนที่ไม่มีวันดับสองดวงตรงสองข้างประตูเท่านั้นที่ส่องสว่าง มือหนาดึงรั้งผ้าห่มคลุมกายบอบบางที่ยั่วยวนอวดสายตาเขาโดยที่เจ้าตัวยังหลับสนิทด้วยความเพลีย  

จะเป็นไรไหม หากเขาจะทำอีกซักรอบ 

ซีเมลตกตลึงในความคิดของตัวเอง ทั้งที่เพิ่งจะหยุดสงครามสวาทไปเมื่อไม่กี่นาทีก่อน ตอนนี้เขาอยากกินเธออีกแล้ว แต่จะทำไงได้เมื่อเจ้าสาวของเขาหอมหวานซะขนาดนี้


ชอบรึเปล่าเอ่ย

ความคิดเห็น