อ๊อบซอ
facebook-icon Twitter-icon

ขอขอบคุณหลีดเดอร์ทุกคนที่แวะเข้ามาอ่านนิยายของไรท์นะคะ ขอบคุณทุกยอดวิว ทุกติดตาม ทุกคอมเม้น ทุกไลค์ และยอดสนันสนุน มันคือกำลังใจที่ทำให้ไรท์เขียนนิยายให้ทุกคนได้อ่านกัน ไรท์ยังเป็นมือใหม่อยู่ ติชมกันได้ ไรท์จะนำไปแก้ไขให้ดีขึ้น ฝากนิยายของ "อ๊อบซอ" ด้วยนะคะ //โค้งคำนับ

ชื่อตอน : Bad brother :: ตอนที่ 6

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 53.6k

ความคิดเห็น : 26

ปรับปรุงล่าสุด : 29 ต.ค. 2562 03:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
Bad brother :: ตอนที่ 6
แบบอักษร

Bad brother แอบรักร้าย ผู้ชายต้องห้าม 

ตอนที่ 6 

 

เมื่อทั้งสองมาถึงผับที่นัดกันไว้ เมฆเดินนำอิงฟ้าเข้าไปข้างในสายตาคมสอดส่องหาโต๊ะของเพื่อนที่น่าจะมาถึงกันแล้ว 

Rrrr Rrrr Rrrr 

“เออ พวกมึงอยู่ไหน กูมาถึงแล้ว” เมฆรับโทรศัพท์ที่ดังขึ้น ปลายสายคือโอมเพื่อนของเขาที่โทรมาเช็คว่ามาถึงรึยังพอดี 

(“พวกกูอยู่ VIP ชั้นบนเลย โต๊ะแรก ขึ้นมาๆ”) ปลายสายตอบกลับมา 

“เออๆ” แล้วเมฆก็ตัดสายไป สายตาคมมองขึ้นไปยังชั้นสองก็เห็นเพื่อนของเขานั่งอยู่รำไรไม่ชัดนักเพราะความมืดภายในผับ แต่ระหว่างทางคนเยอะมาก เบียดเสียดจนแน่น คงต้องเดินเบียดกันขึ้นไป 

“ตามมา” เมฆหันไปบอกกับอิงฟ้าที่เดินตามหลังมาติดๆ ระหว่างทางเป็นไปอย่างที่เขาคิด คนเยอะมากถึงแม้ผับจะเพิ่งเปิดไม่นานแต่เพราะเป็นผับดังคนจึงมากันเยอะ เดินได้ไม่ถึงครึ่งทางเมฆจึงหันไปมองคนข้างหลังปรากฏว่าอิงฟ้าเดินตามไม่ทัน เพราะโดนเบียดจนห่างกับเขาไปไกลหลายเมตร โดยที่อิงฟ้าเองก็ทำหน้าย่นปากบ่นขมุบขมิบตลอดทาง เพราะเจ้าตัวก็ไม่ได้อยากจะมา แถมมาแล้วยังต้องเจออะไรแบบนี้อีก เมฆเห็นดังนั้นจึงหยุดเดินรออิงฟ้า 

“มึงนี้ชักช้าจริงๆ เลย มานี่” เมฆตัดสินใจจูงมืออิงฟ้าเดินขึ้นข้างบนแทน เพราะถ้าปล่อยให้เดินเองเห็นทีคืนนี้ก็คงไม่ถึงโต๊ะง่ายๆ แน่ อิงฟ้ามองมือตนที่อีกคนจับลากเดินไปตามทางโดยไม่ได้พูดอะไร 

“แหมๆ จูงมือกันมาเชียวนะมึง กลัวหายรึไงครับ เด็กใหม่เหรอวะ” เมื่อมาถึงโต๊ะเสียงแซวของเอกก็ดังขึ้น เมฆเพิ่งรู้ตัวว่าเดินจับมืออิงฟ้ายังไม่ปล่อยจึงรีบสะบัดมือทิ้ง อิงฟ้ามองค้อน 

“จับเองแท้ๆ” อิงฟ้าบ่นเบาๆ  

“มึงบ่นอะไร กูได้ยินนะ” เมฆปรายตามองอิงฟ้าที่แอบบ่นเขาแต่ไม่เนียนให้เขาจับได้ อิงฟ้าไม่ตอบโต้อะไรหันมองไปทางอื่นทำเหมือนไม่ได้ยินที่เมฆพูด 

“มานั่งๆ มึง น้องคนสวยด้วยนะครับ” มิกซ์พูดชวนให้ทั้งสองคนที่เพิ่งมาใหม่นั่งลง 

“ทำไมมึง ชอบรึไง เสียงอ่อนเสียงหวานเชียวนะ” โอมถามเชิงหยอกล้อเพื่อนเพราะรู้อยู่แล้วว่า ถ้าเพื่อนของเขาสนใจใครก็มักจะพูดหยอดให้เหยื่อตายใจก่อนแล้วค่อยกินอย่างช้าๆ ทีหลัง แล้วเด็กที่มาด้วยกับเมฆก็จัดว่าหน้าตาน่ารักถูกเสป็คพวกเขาเลยทีเดียว ซึ่งถ้าไม่ได้จริงจังพวกเขาก็มักจะแชร์ๆ กันใช้อยู่แล้วของแบบนี้ถ้าเต็มใจกันทั้งคู่ และเสืออย่างพวกเขาแน่นอนว่าไม่เลือกกินอยู่แล้วได้ทั้งหญิงและชาย ขอแค่อาหารถูกปากก็พอ 

“แล้วได้ไหมล่ะ” มิกซ์กระตุกยิ้มแล้วหันไปถามเมฆเป็นนัย เกี่ยวกับเด็กที่นั่งอยู่ข้างๆ เพื่อนเขา 

“หึ ถ้ามึงสนใจ ก็แล้วแต่เลย” เมฆตอบมิกซ์โดยที่ไม่หันมองอิงฟ้าที่นั่งอยู่ข้างๆ เขาเลยสักนิดว่ามีสีหน้าอย่างไง อิงฟ้าได้ยินคำตอบของมิกซ์แต่ก็ทำอะไรไม่ได้เพราะเขาตกเป็นรองเมฆอยู่ ได้แต่นั่งเม้มปากก้มหน้านิ่ง 

“น้องชื่ออะไรครับ” กายเพื่อนอีกคนของเมฆที่นั่งดูเหตุการณ์อยู่เงียบๆ ถามขึ้น 

“ผมชื่ออิงฟ้าครับ เรียกอิงก็ได้” อิงฟ้าตอบ 

“พี่ชื่อกายนะ เพื่อนไอเมฆมัน อิงเป็นอะไรกับเมฆเหรอ” กายที่สงสัยอยู่นานแล้วถามขึ้น เขาสงสัยตั้งแต่ตอนที่เห็นเมฆเดินจูงมืออิงฟ้าเข้ามาแล้ว เพราะปกติเมฆจะไม่จับมือใครส่วนมากจะเดินมาพร้อมกันหรือถ้าเป็นผู้หญิงก็มักจะควงแขนเมฆซ่ะเอง การกระทำดูเหมือนจะพิเศษแต่มันกลับสวนทางกับคำพูดเมฆที่บอกกับมิกซ์ 

“เอ่อ ผมเป็น…”  

“เป็นเด็กกูเอง ทำไม มึงก็สนใจมันอีกคนนึงเหรอ” เมฆพูดสวนขึ้นมา เพราะเขาทันได้ยินตอนกายถามอิงฟ้าพอดี 

“เปล่า กูแค่ถามดู กูไม่คุ้นหน้าน้องเขาเท่าไร” กายตอบคำถามเมฆนิ่งๆ ก่อนจะนั่งกินต่อไม่ได้พูดอะไรอีก 

จนเวลาผ่านไป ยิ่งดึกคนในผับก็ยิ่งเยอะขึ้นอีก แสงสีผสมกับเสียงดนตรีมันๆ เครื่องดื่มแอลกอฮอล์ถูกเพิ่มเข้าไปในกระแสเลือดแก้วแล้วแก้วเล่า อิงฟ้าจากที่ตอนแรกดื่มเพียงเครื่องดื่มที่ไม่มีของมึนเมา กลับโดนมิกซ์มอมเหล้าให้ดื่มเครื่องดื่มแรงๆ จนบาดคอ จะปฏิเสธก็ไม่ง่ายเพราะมิกซ์จะคอยคะยั้นคะยอจนแทบจะจับกรอกปากอยู่แล้ว อิงฟ้าที่ไม่เคยดื่มเครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์เลยสักครั้งจึงเมาได้ง่ายมากจนตอนนี้ตัวโอนเอนเพราะเริ่มทรงตัวไม่อยู่นั่งพิงไปกับอกของมิกซ์ และตอนนี้ก็อยากเข้าห้องน้ำมากเพราะร่างกายรับน้ำเข้าไปเยอะ 

“น้องอิงจะไปไหนครับ” มิกซ์ถามเมื่ออิงฟ้าทำท่าลุกขึ้น ตัวโอนเอนไปมา 

“ห้องน้ำครับ” อิงฟ้าตอบเสียงยานคางเพราะเริ่มเมาบ้างแล้ว 

“ให้พี่พาไปไหมครับ เหมือนเราจะเดินไม่ค่อยตรงแล้วนะ” มิกซ์อาสาพาอิงฟ้าไปเข้าห้องน้ำ เขาไม่ได้ใจดีหรอก แต่จ้องจะตะครุบเหยื่อมากกว่า 

“ไม่เป็นไรครับ ผมไปเอง” อิงฟ้ายังคงปฏิเสธ 

“น่านะ เดี๋ยวพี่พาไปขึ้นสวรรค์ เอ๊ย! พาไปเข้าห้องน้ำนะครับ” มิกซ์ทำท่าเข้ามาพยุงอิงฟ้าไปเข้าห้องน้ำ แต่บังเอิญมีสาวสวยคนหนึ่งเดินเข้ามาหาซ่ะก่อน 

“พี่มิกซ์คะ มิลค์คิดถึงจังเลยค่ะ หายไปไหนมาไม่เห็นนานเลยอ่ะ อยู่คุยเป็นเพื่อนมิลค์ก่อนนะ” หญิงสาวเดินมากอดคอมิกซ์ดึงให้หยุดพูดกับตนก่อน อิงฟ้าเห็นดังนั้นจึงรีบฉวยโอกาสเดินไปเข้าห้องน้ำคนเดียวโดยที่ก็ไม่รู้ว่าไปทางไหนเพราะตนไม่เคยมา 

“ไอมิกซ์ อิงไปไหนแล้ว” กายที่เพิ่งเดินมาจากข้างนอกเพราะไปคุยโทรศัพท์ เมื่อไม่เห็นอิงฟ้าที่ควรจะนั่งอยู่ที่โต๊ะ แต่กลับมีเพียงมิกซ์ที่นั่งคลอสาวอยู่แทน ส่วนเพื่อนคนอื่นๆ ก็คงไปแดนซ์กับสาวๆ ไม่เว้นแม้กระทั่งเมฆ ที่เป็นคนพาอิงฟ้ามาแต่กลับไม่สนใจดูแลอย่างที่บอกว่าเป็นเด็กของตน แต่กลับทิ้งๆ ขว้างๆ ไปกับคนอื่น แล้วปล่อยให้อิงฟ้าโดนมิกซ์มอมเหล้าอยู่ที่โต๊ะ 

“เห็นบอกว่าจะไปเข้าห้องน้ำนะ” มิกซ์ตอบพลางหน้าแทบจะซุกนมอยู่แล้ว 

กายตัดสินใจเดินไปตามอิงฟ้าที่ห้องน้ำอย่างที่มิกซ์บอกเพราะล่าสุดที่เห็นก็เมามากแล้วกลัวจะหลงทางไปไหนซ่ะก่อน จนเดินมาถึงห้องน้ำชายกายสอดส่องสายตาหาอิงฟ้า ก่อนไปสะดุดเข้ากับร่างสองร่างที่กอดรัดฟัดเหวี่ยงนัวเนียกันเต็มที่ แต่พอดูดีๆ เหมือนอีกคนจะมีท่าทีขัดขืนมากกว่า และจะไม่เป็นไรเลยถ้าคนที่กำลังขัดขืนป้องกันตนนั้นไม่ใช่อิงฟ้าคนที่กายกำลังตามหาอยู่ 

“เห้ยหยุด มึงทำไรวะ!!” กายมุ่งตรงไปแยกทั้งคู่ออกจากกัน แล้วดึงอิงฟ้ามาไว้ข้างหลังตน 

“อะไรวะ!! มึงเป็นใคร ผัวเมียเขาจะเอากันมึงเสือกไรด้วย!” ชายแปลกหน้าตะคอกกลับมาเสียงดัง จนคนแถวนั้นหันมองเพราะกลัวจะมีเรื่องกัน 

“เหรอ แต่นี่น้องกู มึงมาทางไหนไสหัวกลับไปทางนั้นเลย ก่อนที่กูจะเอาเลือดหัวมึงออก” กายพูดกลับ จ้องอีกฝ่ายสายตาเรียบนิ่ง จนอีกฝ่ายไม่กล้าตอบโต้กลับ 

“ฝากไว้ก่อนเถอะมึง!” ชายแปลกหน้าชี้หน้าตอบกลับ ก่อนเดินหันหลังไป 

“เป็นไรไหม มันทำไรเรารึเปล่า” กายหันมาถามอิงฟ้า สายตามองสำรวจ 

“ปะ เปล่าครับ พี่กาย อ่ะ ผมร้อนจัง อื้ออ” อิงฟ้าตอบเสียงตะกุกตะกักมีอาการแปลกๆ เหงื่อซึมตามไรผม ใบหน้าหวานแดงก่ำ ตาลอย ปากบางกัดเม้มเข้าหากันเพื่อกั้นอาการแปลกๆ ที่เกิดขึ้นกับตนโดยที่เจ้าตัวก็ไม่รู้ว่าเป็นอะไร เขาแค่มาเข้าห้องน้ำพอทำธุระเสร็จกำลังจะเดินออกไปก็มีชายแปลกหน้ามาดักทางไว้ไม่ให้ไปไหนแถมยังเอามือลูบไปตามแขน ตามลำคอเขาอีกด้วย หลังจากนั้นอิงฟ้าก็รู้สึกเบลอๆ และร้อนจากข้างใน มือไม้แทบไม่มีแรงเหมือนสติมันหลุดไป กายมองลำคอขาวที่มีรอยแดงจางๆ อยู่สองสามจุดคงมาจากฝีมือไอหมอนั้นแน่ๆ  

“ไอเหี้ยนั้นมันใช้ยากับเราเหรอ! ไอเลวเอ้ย!! อิงใจเย็นก่อนนะ” กายสบถอย่างหัวเสียก่อนรีบพยุงอิงฟ้ากลับไปยังโต๊ะ 

“อ้าว อิงเป็นไรว่ะมึง เมาเหรอว่ะ” เมื่อกายประคองอิงฟ้ามาถึงโต๊ะก็เจอกับเพื่อนของเขาอยู่ครบทั้งสี่คนโดยมีสาวสวยนั่งคลอไม่ห่าง แต่เอกเป็นคนถามขึ้นมาก่อน เมฆหันมามองอิงฟ้าเขาสังเกตเห็นอาการแปลกๆ ของอิงฟ้าที่ไม่น่าจะใช่แค่เมาแต่ก็ไม่ได้ถามหรือเข้าไปช่วยอะไร 

“อิงโดนยาปลุกว่ะ กูเข้าไปช่วยไว้ทันในห้องน้ำเมื่อกี้” กายตอบเพื่อนโดยที่ยังประคองอิงอยู่ 

“อ่ะ อื้อ ผมร้อนจังครับ” อิงฟ้าเริ่มอยู่ไม่นิ่ง มือบางลูบคลำไปตามแผ่นอกของคนที่ประคองตนอยู่ไปมา แถมกระดุมสองเม็ดบนของอิงฟ้าโดนปลดไปตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้จากฝีมือเจ้าตัวเอง 

“ส่งมันมานี่ เดี๋ยวกูจัดการเอง” เมฆลุกขึ้นไปกระชากอิงฟ้ามาประคองไว้เอง กายมองตามแต่ไม่ได้ยื้ออะไร เพราะยังไงอิงฟ้าก็มากับเมฆ 

“แม่งใครทำวะ! เดี๋ยวกูไปกระทืบมันเอง” มิกซ์พูดขึ้นอย่างโมโห ไม่ใช่อะไรหรอกเขายังไม่ได้แอ้มเลย เหยื่อเกือบจะหลุดมือไปเป็นของคนอื่นซ่ะแล้ว ได้ไงล่ะ เข้าอุส่ามอมเหล้าตั้งนาน 

“ช่างมันเถอะ ตอนนี้ช่วยอิงก่อนเหมือนน้องจะไม่ไหวแล้ว เอาไงดีว่ะไอเมฆให้พวกกูช่วยไหมล่ะ กูกับไอมิกซ์พร้อมเสมอนะ น่ารักๆ อย่างนี้กูจะจัดให้ถึงใจเลย” โอมพูดขึ้นมองหน้าอกขาวของอิงฟ้าที่เจ้าตัวกำลังซบอกของเมฆตาเป็นมัน มันเป็นเรื่องปกติของพวกเขาอยู่แล้ว ไม่ได้จริงจังอะไร แถมอีกฝ่ายก็ไม่เห็นจะคัดค้านอะไร ถึงเวลาก็เห็นแต่ร้องครางอย่างเดียว 

“คนนี้ไม่ได้ว่ะ” เมฆบอกเพื่อน 

“ทำไมวะ คนนี้มึงจริงจังเหรอ” เอกถามด้วยความสงสัยในคำพูดเมฆ 

“นั้นดิ ปกติของงี้ก็แชร์กันตลอดหนิ” โอมเอกก็สงสัย 

“หึ มันเป็นน้องกูเอง” เมฆตอบเรียบๆ  

“ห๊ะ!!!” ทั้งสี่คนอุทานพร้อมกันด้วยความ งง ชะงักไปกับคำพูดเมฆ 

“หมายความว่าไง ก็ไหนมึงบอกว่าน้องมึงเสียไปแล้วไม่ใช่เหรอวะ” เอกได้สติถามเมฆก่อนคนอื่น 

“ใช่ น้องกูเสียไปแล้ว เด็กคนนี้พ่อแม่กูรับมาเลี้ยงเป็นลูกบุญธรรม” เมฆตอบเสียงเรียบ 

“อ้าว แล้วไหนมึงบอกว่า...”  

“เรื่องนั้นช่างมันก่อนเถอะ แล้วทีนี้มึงจะทำไงกับอิงตอนนี้” กายตัดปัญหา มองอิงฟ้าที่ตอนนี้เริ่มยืนไม่อยู่จนเมฆต้องโอบเอวไว้ 

"อ๊ะ อื้อ คะ คุณเมฆ ช่วยผมที อึก" อิงฟ้าเงยหน้าช้อนตามองเมฆออดอ้อนอย่างไม่รู้ตัวด้วยความต้องการ 

“เดี๋ยวกูจัดการเอง” เมฆก้มมองคนในอ้อมแขนที่ไม่มีแรงแม้จะยืน ยาคงไม่แรงมากนักไม่งั้นคงไม่ทนได้นานขนาดนี้ 

“แล้วมึงจะ...”  

“งั้นกูกลับก่อน ไว้ค่อยมาเล่าให้ฟังวันหลัง” เมฆไม่รอคำคัดค้านหรือคำถามอะไรอีก เมฆพาอิงฟ้าออกมาจากผับ เปิดประตูดันอิงฟ้าเข้าไปนั่งข้างคนขับแล้วจึงปิดประตูมาขึ้นอีกฝั่ง ออกรถเหยียบคันเร่งด้วยความเร็ว สายตาคมเหลือบมองอิงฟ้าที่ดิ้นกระสับกระส่ายอย่างทรมานด้วยความต้องการ มุมปากหนายกยิ้มอย่างมีเรื่องสนุกๆ ให้ทำ ก่อนเร่งความเร็วขึ้นอีกเพื่อให้ถึงจุดหมายเร็วๆ 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น