Hunny Exo

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

รุ่นพี่ ครั้งที่13 เกือบไป

ชื่อตอน : รุ่นพี่ ครั้งที่13 เกือบไป

คำค้น : รุ่นพี่เซ็กส์เฟรน

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 35.1k

ความคิดเห็น : 25

ปรับปรุงล่าสุด : 08 ก.ย. 2560 21:51 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รุ่นพี่ ครั้งที่13 เกือบไป
แบบอักษร

​(ชาย พาท)



ความเงียบปกคลุมไปทั่งห้องเสียงเพลงที่ดังกระหึ่มอยู่ด้านนอกลองคิดดูภายในห้องเงียบถึงกับได้ยินเสียงเพลงที่เปิด

"เห้ยชาย...มึงไม่ไปตามเกลหน่อยหรอว้ะ..."ไอ้เบสทักถามขึ้นหลังจากที่ทุกคนเงียบกันมาหลายนาที

"อืม...เดี๋ยวมันก้กลับมา..."ผมพูดอย่างเรียบนิ่ง หลังจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทำให้เกลมันคงโมโหผมไม่ใช่น้อย

"แต่ไอ้ชาย...น้องเค้าไปนานแล้วน้ะ...ไม่ใช่หนีกลับไปแล้วหรอว้ะ..."ไอ้ต้นพูดขึ้นอีกคน ทำเอาใจผมสั่นขึ้นเรื่อยๆอย่างกับว่าจะมีอะไรเกิดขึ้น

"ไอ้ต้นไอ้เบส...มึงหยุดปากมึงก่อนได้มั้ย.."ผมพูดตำหนิพวกมันทั้งสองเล็กน้อยก่อนจะนั่งคิดถึงเรื่องเมื่อกี๊

"แม่ง...กูทำเชี้ยไรลงไปว้ะ..."ผมสบถกับตัวเองอย่างหัวร้อนจะบ้าตายใจตอนนี้มันสั่นไม่หยุดเมื่อนึกถึงร่างเล็ก เกลมันอยู่ไหนของมันคงหวังว่าในผับนี้เกลมันยังอยู่และไม่มีอะไร

"ไอ้เบส...แล้วไอ้วีไปไหนว้ะ..."

"ไม่รู้...กูไม่ใช่แม่มัน''

"เอ้า...ไอ้ห่ากูถาม..ดี..ด.."

"พวกมึงเงียบสักที!!!...กูเครียดอยู่!!!..."ผมตวาดดังลั่นเมื่อได้ยินไอ้สองตัวมันจะกัดกันอีกแล้ว ทำเอาผทสติหลึดไปชั่วขณะเมื่อกำลังเครียดอยู่กับสถานะการตอนนี้

"กูขอโทษด้วยมึง...มึงใจเย็นๆหน่อย...เดี๋ยวเกลคงจะกลับมาแล้ว.."ไอ้ต้นพูดปลอบผม ทั้งที่ตอนนี้ใจมันเริ่มสั่นเร็วมากขึ้น

"ไอ้ชาย...นี่ผับกูน้ะ..คงไม่มีอะไรหรอก.."ไอ้เบสพูดตามมาติดๆ ยังจะยังไงใจผมมันคงสั่นไม่หยุด เหงื่อยเริ่มแตกพลั่กทั้งที่อุณหภูมิในห้องออกจะเย็นแต่กลับตัวผมทั้งเหงื่อยซกไปทั้งตัว

ตึกๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ปัง!~

"ไอ้ชาย...เกิดเรื่องแล้ว..เกล..เกล.."

"ไอ้วี...เกลมันเป็นไร!.."




​(จบชาย พาท)

​(เกล พาท)

"ไอ้เหี้ยเอ้ย...ตัวขาวน่าดูดชิบหาย"

"มึงรีบๆจัดการดิว้ะ...พวกกูรออยู่.."

ร่างกายหมดแรงที่จะต่อต้านจะทำไงดี ในเมื่อทั้งแขนขาถูกล๊อดไว้หมดแล้ว ไม่จริงใช่มั้ยร่างกายของผมจะโดนยํ้ายีจากไอ้พวกน่าขยะแขยงพวกนี้ทั้งที่ตัวผมก้ถูกไอ้ชายไอ้ชาติชั่วมันยํ้ายีมาแล้ว แต่นอกจากมันไม่อยากให้ใครมาสัมผัสตัวผมอีก

"อึก...อื้อออออ...ฮึ...ฮรึก...ฮรืออออ...ฮะ...อึก...ฮรือออออออ..."ผมปล่อยนํ้าตาให้มันไหลออกมาเอง แต่ดูเหมือนจะไร้ประโยนช์ให้มันปราณี

"โอ๋ๆ...ไม่ร้องน้ะ...เดี๋ยวพี่พาขึ้นสวรรค์...ฮ่าๆๆ.."ไอ้เลวที่มันกำลังนั่งคร่อมอยู่บนตัวผมเริ่มเลื่อนมือไปปลดกางเกงขาสั้นผมลงและดึงลงไปให้มันอยู่ที่ตาตุ่มผม

"เเม่งเอ้ย...ขาวจั๊วะ...มึงรีบจัดการเลย..กูทนไม่ไหวล้ะ..."ไอ้คนที่มันจับแขนผมไว้พูดขึ้นอย่างกระหาย ส่วนไอ้สองตัวที่นั่งจับขาผมไว้ทั้งสองข้างก้เริ่มเอามือมาลูบไล้ตามขาผมไปด้วย

"ฮรึก!!!...อ้ะ...อื้ออออออออ...ฮรึกกกกก!!...ฮรืออออ!...ฮึก!..."ผมกัดฟันด้วยความเจ็บปวดเมื่อกางเกงในชิ้นสุดท้ายถูกถอดออกไอ้ชาติชั่งนั่นก้เอานิ้วแทรกเข้าไปในช่องทางด้านหลังผมทันที ทั้งยังไม่ได้ตั้งตัวทรมาน ทรมานเหลือเกิน ไอ้ชายมึงอยู่ไหนช่วยกูหน่อย กูไม่อยากเป็นของใครนอกจากมึง

ปังงงงง~

"เหี้ยเอ้ย!!!...ใครว้ะ!!!.."

"ไอ้พวกเหี้ยเอ้ย!!!..มึงทำอะไรเมียกู!!!..."

ในที่สุด เย้ ไอ้ชายมาช่วยผมแล้วมันถึงกับพังประตูห้องนํ้าเข้ามาพร้อมกับไอ้พี่วีพี่ต้นและไอ้พี่เบสที่ต่างตกใจกับสภาพผมตอนนี้ที่กำลังถูกล็อคตัวอยู่ แต่ไอ้ชาติชั่วที่จับผมไว้มันต่างตกใจกันยกใหญ่รีบปล่อยทั้งแขนขาออกทันทีและเผชิญหน้ากับพวกไอ้ชายทันที

"พวกมึงเป็นใครว้ะ!...ไอ้สัส!..ผัวเมียเค้าจะทำกัน...เสือกไม่เข้าท่า..."พวกมันปล่อยตัวผมแล้วลุกขึ้นยื่นเผชิญหน้ากับไอ้ชายทันที 

"หึ...มึงแน่ใจว่าเมียมึง...เมียกู!!ต่างหาก!!!...ไอ้ต้นไปดูเกล...ส่วนพวกมึง!!!...โดนตีนสักหน่อยแล้วกัน

พลั่ก! ตุ้บ! ผัวะ!ๆๆ พลั่ก!!ๆๆ


การทะเลาวิวาทก้เกิดขึ้นอย่างรวดเร็วไอ้ชายรีบสวนหมัดใส่ไอ้เลวพวกนั้นทันทีพร้อมกับเพื่อนที่ต่างตะลุมบอนช่วยกันซัดไม่ยั้ง ส่วยพี่ต้นก้วิ่งฝ่าไอ้เลวพวกนั้นวิ่งมาหาผมอย่างรวดเร็ว

"เกล...เป็นไรรึปล่าว...เจ็บตรงไหนมั้ย.."พี่ต้นพูดดึงสติผมให้กลับมามองที่แก ผมมองสภาพตัวเองก้รีบจัดเเจงใส่กางเกงอย่างรวดเร็ว พอละสายตาไม่ถึงเสี้ยววินาทีก้มีร่างสูงล้มลง

ตุ้บบ!~

พลั่ก!ๆๆผัวะ!

ไอ้ชายใช่ไอ้ชายมันล้มตอนนี้ร่างกายมันถูกคร่อมอยู่หมัดถูกสวนใส่เข้าที่หน้าไม่ยั้งพร้อมกับผมที่ต่างตกใจไม่พ้นพี่ต้นด้วย

"พะ...พี่ต้น...ไอ้ชาย..พี่..ไอ้ชาย..ฮรึก...พี่ต้นช่วยไอ้ชายหน่อย...ฮึก....ฮึก"ผมทั้งร้องไห้และรีบคว้าแขนพี่ต้นทันทีและขอร้องให้ช่วยไอ้ชายที่ตอนนี้มันดูเสียเปรียบไม่ต่างไปกับไอ้พี่เบสและไอ้พี่วีที่ต่างกำลังจะหมดเเรง

"เกล...อย่าดูเลยน้ะ...ปิดตาซ้ะ..."พี่ต้นหันมาพูดกับผมพร้อมเอาตัวมาบังภาพตรงหน้าที่สุดสะเทือนใจ

"ไม่!...ฮรึก...พี่ต้น!..พี่ไปช่วยพวกพี่มันสิ!..ฮึก...ฮรือออออ...พี่ต้องช่วยสิ...ฮรืออออออออ..."พี่ต้นไม่พูดอะไรทั้งนั้นรีบเอาตัวมาบังภาพข้างหน้าผมไว้ พร้อมกับดึงหน้าผมให้ซบไแที่หน้าอกของพี่มัน และเอามือมาปิดตาผมไว้

"พี่!!..ปล่อยผม...ฮึก...ถ้าพี่ไม่ช่วยผมจะช่วยมันเอง...ฮึก..ฮรือออ..."ผมขัดขืนทันทีที่อยู่ในอ้อมวงและวงแขนของพี่ต้นมัน แต่พี่ต้นมันใช่แขนของมันกอดตัวผมไว้พร้อมกับปิดหูและกดให้หัวผมซบลงที่อกพี่มันทันที

ตุ้บ!

พลั่ก!!!...ผัวะ!!ๆ พลั่ก!!!




นี่คือเสียงปะทะกันอย่างรุนแรงที่ผมได้ยินภาพตรงหน้าไม่เห็นอะไรเลยสักอย่างได้แต่ร้องไห้ครำครวญว่าทำไมพี่ต้นถึงไม่ไปช่วยไอ้ชายและพี่อีกสองคน กลับเอาตัวเองมาปิดกันผมและไม่ยอมช่วยเหลืออะไรพวกมันเลย แต่แล้วพี่ต้นมันก้ค่อยๆคลายวงแขนออกจากตัวผมแรงกดที่หูผมเริ่มผ่อนลงและคลายอ้อมกอดออก

"ฮรึก...ฮือออออ...ทำไมไม่ช่วยพวกพี่มันละ...ฮึกกก..."ผมนั่งก้มหน้าร้องไห้อย่างไม่อายพลางทุบอกไอ้พี่ต้นไปด้วยที่ไม่ช่วยพวกไอ้ชาย แต่ทว่าเหตุการณ์มันเงียบลงไปแล้ว พี่ต้นมันลุกขึ้นแล้วเดินออกไป

"นี่...ขี้แย...เลิกร้องไห้ได้แล้ว...เดี๋ยวก้ตาบวมพอดี..."ผมเงยหน้ามองคนที่ย่อตัวลงตรงหน้าผม เสียงแบบนี้ไอ้นี่มันต้องใช่แน่

"อึก...ฮรึก...ทำไม..มาช้าแบบนี้...ฮรืออออออ...จะเป็นเมียพวกมันอยู่แล้ว...ฮรือออออ.."ผมมองหน้าไอ้ชายแล้วปล่อยโฮทันที ทั้งใบหน้ามันตอนนี้มีแต่รอยแดงฟกชํ้าไปทั้งขอบตามุมปากสรุปง่ายๆคือหน้ามันมีแต่แผล

"ขอโทษน้ะที่มาช้า...ไม่เป็นไรใช่มั้ย...งั้นเรากลับบ้านกันเถอะ..."

"อื้มมม...D^D"
















​ติดตามตอนต่อไป


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น