•คิ้วปลิง•

เมื่อดวงใจมีรัก~ 👻. ทุกคอมเม้นและไลค์ทำให้ไรท์คนนี้!! มีพลังงงงงงงงงง~~~~😘 ありがとう

ชื่อตอน : บทนำ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 08 ก.ย. 2560 16:51 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทนำ
แบบอักษร

ในสมัยที่ผมกำลังขึ้นมัธยมปลายใหม่ๆ ผมมีความสุขๆมากๆ แล้วผมก็มีเพื่อนที่รักมากๆคนหนึ่ง เขาคือคนที่ผมไม่สามารถลบเขาออกจากหัวสมองและหัวใจของผมได้เลย...



"เทนมะ!!!! นี่แหนะ" ผมกระโดดกอดคอเจ้าเทนมะหน้าซื่อเพื่อนสนิทเพียงคนเดียวของผม จนมันเกือบจะตกรางรถไฟ ฮ่าๆ ช่วยไม่ได้เอาแต่อ่านหนังสือเอง-3-


"อะไรเนี่ยริว นี่เกือบตกแล้วนะ -0-อยากให้ฉันตายรึไง" เทนมะที่ตกใจก็ทำหน้ามุ่ยเป็นตูดหมึกแต่ดูยังไงก็น่ารักแหละ ><


"ถ้านายตกไป ฉันก็จะลงไปช่วยเจ้าหญิงของริวไง ไม่ทิ้งให้เจ้าหญิงเป็นอะไรหรอก" ผมพูดเล่นๆเหมือนเคย แต่ดูเหมือนเทนมะจะไม่ชอบแหะ


"นี่ ฉันเป็นอัลฟ่านายก็เป็นอัลฟ่า เราเป็นคู่กันไม่ได้หรอกนะ เลิกพูดซะที"


"ก็ฉันแค่พูดเล่นๆเองง่ะ..โอ๋ๆไม่โกรธเค้านะ" ผมชูนิ้วก้อยขึ้นมาเพื่อให้เขาเกี่ยวแต่เขากลับปัดนี้ซะงั้นก่อนจะเอาหนังสือที่กำลังอ่านอยู่ตีหัวผมเบาๆ


"อย่าสิเจ้าบ้าฉันกำลังตัดใจแท้ๆ...."


เทมมะพูดงึมงัมเบาๆบวกกับเสียงรถไฟที่กำลังเทียบท่าชานชะลาทำให้ผมไม่ได้ในสิ่งยินที่เขาพูด


"เอ้ารถไฟมาละ รีบๆได้แล้ว" เทมมะเดินนำเข้าไปส่วนผมก็เดินตาม ในเวลาเช้าๆแบบนี้คนที่ขึ้นรถไฟก็ค่อนข้างน้อยพอสมควร ทำให้ไม่มีปัญหาเรื่องที่นั่งเหมือนชั่วโมงเร่งรีบเท่าไหร่ พวกผมจะนั่งรถไฟไปลงสถานีที่ใกล้โรงเรียนโดยใช้เวลาประมาณ10นาที แต่รู้มั้ยครับว่าภายในสิบนาทีจะเกิดอะไรขึ้น


ตึง!


มาแล้วครับอาการของคนง่วงนอน ดูสินอนซะหัวชนกับกระจกเลย- -


"ไอ่ตัวยุ่งเอาหัวมานี่เลย ดูนอนเข้า เดี๋ยวหัวก็โนหรอก" ผมจับหัวที่โอนเอนของเทมมะมาพิงกับไหล่ของผม เพียงเวลาไม่นานรถไฟที่พวกเรานั่งก็ถึงสถานีที่ต้องลงซะแล้ว -3-

"เทมมะ ตื่น..." ผมกระซิบข้างหูของของเบาๆ แต่เจ้าตัวก็ไม่มีท่าว่าจะตื่นเลย- -


"เทมมะตื่นได้แล้ว" ผมเขย่าแขนเขาทำให้เทมมะเริ่มรู้สึกตัว


"งืมม~"


"เร็วๆจะถึงสถานีแล้ว ง่วงนอนเป็นเด็กเลยนะ" เจ้าคนขี้เซาทำท่าไม่อยากจะตื่นเท่าไรแต่เพราะเสียงเตือนของรถไฟที่กำลังจะถึงสถานี ทำให้เทมมะจำใจลุกขึ้นยืนตามผม


"อยากให้มีเวลานอนอีก30นาทีจัง--" เทมมะบ่นแต่ก็ยังออกมาพร้อมกับท่าทางงวงเงียของเขา



จากสถานีพวกผมก็เดินมาตามทาง เพียง5นาทีก็ถึงโรงเรียนแล้วครับ


อ๊ะ!


ผมลืมบอกไปว่า วันนี้พวกผมจะเป็นนักเรียนม.ปลายแล้วนะครับ>< นี่ก็เป็นพิธีเปิดการศึกษาของโรงเรียนม.ปลายที่นี่ด้วยกันอีกครั้งของผมและเทมมะ


"ถ้าได้อยู่ห้องเดียวกันก็ดีสิน่าาาาา~" ผมทำหน้ามุ่ยแต่ก็รู้เลยครับว่าเทมมะจะตอบอะไร


"ไม่เบื่อรึไงเล่า อยู่กับฉันมาหลายปีแล้วหนิ"


"ม่ายยยยยเบื่ออออออ"


"ครับๆ อ๊ะ นั้นไงเห็นโรงเรียนแล้ว" เทมมะชี้ไปที่โรงเรียนโรงหนึ่งที่สูงเด่นเป็นสง่า นักเรียนคนอื่นๆก็ต่างพากันเข้าไปเรียน ผมลืมบอกไปเลยครับว่า โรงเรียนที่พวกผมเลือกเข้านั้นมีแต่อัลฟ่าเท่านั้นนะครับ เพราะพ่อกับแม่ของผมเข้าไม่อยากให้ผมไปทำใครเดือดร้อน ก็เลยให้มาอยู่ในโรงเรียนแห่งนี้เหมือนกัน ส่วนเทมมะเหตุผลก็คล้ายๆผมเนี่ยแหละครับ


พวกผมสองคนเดินเข้าโรงเรียนปุ๊บก็กลายเป็นที่จับจ้องของสาวๆหลายคนในทันที จะไม่ให้มองได้ยังไงล่ะครับก็สองหนุ่มหล่อเดินเข้ามาแบบนี้สาวๆเห็นต้องเป็นกรี๊ดสลบอยู่แล้วครับ ^^


"ทำไมคนมองเยอะแบบนี้เนี่ย..." ฮ่าๆ เทมมะผู้ไม่ชินกับสายตาของคนมองก็เก็บคองอเข่าอย่างดีเห็นแบบนี้เขาน่ารักมากๆเลยนะครับ


"ก็คนหล่อเดินมาพร้อมกันไงล่ะ" ผมบอกด้วยสีหน้าระรื่น


"คนหล่อมีแต่ริวรึเปล่า" พ่อคนถ่อมตัวเอ๋ยยยย แกนี่ตัวดีให้คนกริ๊ดเลยครับคุณ - -


พอเดินเข้ามาในโรงเรียนเสร็จ พวกเราก็เดินตรงไปยังป้ายบอกชื่อที่ตัวเองจะอยู่ห้องอะไรในปีนี้


"ริว..ริว..ริว เจอแล้วๆๆ ฉันอยู่ห้องBอ่ะ เทมมะอ่ะ" ผมหันไปหาเทมมะที่กำลังดูชื่อตัวเองอยู่


"ห้องAอ่ะ"


"QAQ อยู่คนละห้องเลยอ่ะ ทำมายยยยยยย" ผมทำเสียงอแงจนเทมมะทำหน้าเอือมใส่ผมเบาๆ ฮ่าๆ


"ห้องก็อยู่ข้างกัน เดินไม่กี่ก้าวก็ถึงแล้ว"


"อืมมม แต่ต้องมากินข้าวเที่ยงด้วยกันทุกครั้งเลยนะ!" ผมพูดเทมมะก็พยักหน้าให้ผม แล้วพวกเราทั้งสองก็เข้าไปเก็บรองเท้าในล๊อกเกอร์ก่อนจะแยกกันเข้าไปคนละห้อง


ฮรือ..ผมอยากอยู่กับเทมมะอ่ะ...เขาต้องโดนพวกสาวเต๊าะแน่ๆ


[ห้องB]

คลืน~


ทันทีที่ผมเปิดประตูเข้าห้องเรียน ทุกคนก็จ้องผมเป็นตาเดียว


"เออ..อรุณสวัสดิ์" ผมกล่าวทักทาย ก่อนจะหาที่นั่งริมหน้าต่างนั่ง เพราะผมเป็นพวกชอบมองวิวนอกหน้าต่างเวลาเบื่อๆ แต่ตอนที่อยู่กับเทมมะ ผมไม่เคยมองไปนอกหน้าต่างสักครั้ง เพราะอะไรน่ะเหรอ ก็ทุกครั้งที่ผมเบื่อ ผมจะมองที่แผ่นหลังของเขาแทนไง ดูกี่ทีๆก็ไม่เบื่อ แถมเวลามีลมพัดมายังได้กลิ่นหอมอ่อนๆจากเขาเลย ใครจะไปเบื่อกันล่ะ


"นี่...!"


"ห๊ะ.." ผมสะดุ้งตกใจ เมื่อจู่ๆก็มีชายคนหนึ่งตะโกนใส่ผม


"ฉักเรียกนายหลายครั้งแล้วนะ ไม่ยอมตอบซะที พึ่งตื่นเหรอดูเหม่อๆนะ" ชายผมดำสนิทรูปร่างสูงใหญ่ หน้าตาอย่างกับคนที่ชอบหาเรื่องชาวบ้าน นี่ผมพึ่งจะมาโรงเรียน ผมจะโดนยำแล้วเหรอครับToT


"เปล่า พอดีคิดเรื่องอะไรนิดหน่อย"


"งั้นเหรอ ฉันชื่อการุ ยินดีที่ได้รู้จัก"


"ฉันริว"


"งั้นริวฉันมีเรื่องจะถาม"


"ว่า"


"คนที่เดินมาพร้อมกับนายชื่ออะไรเหรอ"


ทำไมเข้าต้องถามชื่อของเทมมะ?


เขาคิดอะไร?


"เทมมะ นายถามทำไมล่ะ"


"งั้นเหรอ เปล่าหรอก ขอบใจเพื่อน" เข้าพูดเสร็จก็เดินจากไป...






ผมไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าการที่ผมบอกชื่อของเทมมะไป จะมีผลทำให้ผมเจ็บปวดจนถึงทุกวันนี้...



ʕ•̫͡•ʕ•̫͡•ʔ•̫͡•ʔ•̫͡•ʕ•̫͡•ʔ•̫͡•ʕ•̫͡•ʕ•̫͡•ʔ•̫͡•ʔ•̫͡•ʕ•̫͡•ʔ•̫͡•ʔ

เปิดมาก็โดนซะแล้ว

เตรียมผมกับChapter 1 เร็วๆนี้

ความคิดเห็น